பண் :

பாடல் எண் : 11

பொழிப்புரை :

குறிப்புரை :


பண் :

பாடல் எண் : 1

அன்னம் பாலிக்குந் தில்லைச்சிற் றம்பலம்
பொன்னம் பாலிக்கு மேலுமிப் பூமிசை
என்னம் பாலிக்கு மாறுகண் டின்புற
இன்னம் பாலிக்கு மோஇப் பிறவியே.

பொழிப்புரை :

பேரின்பவீடு நல்கும் தில்லைத் திருச்சிற்றம்பலம் பொன்னுலக வாழ்வையும் தரும் . இத்தகைய திருச்சிற்றம்பலத்தை , மேலும் இந்நிலவுலகில் என் அன்பு பெருகும் வகையில் கண்டு , பரமுத்திப் பேரின்ப நிலையை எளிதின் எய்துதற்கு இந்த நல்ல மனிதப் பிறவியை இன்னும் கொடுக்குமோ முதல்வன் ?

குறிப்புரை :

அன்னம் - வீட்டின்பம் . ` பாதகமே சோறு பற்றினவா தோணோக்கம் ` என்னும் திருவாசகத்தில் சோறு என்பது பேரின்பம் என்னும் பொருள் பயத்தல் காண்க . கடவுளை அன்னம் ( அமுதம் ) என்னும் சொல்லால் குறித்தலுமுண்டு . தான் இறவாது நின்று பிறர் இறப்பை நீக்குதலால் . ` பிழைத்த தன் தாதை தாளைப் பெருங்கொடு மழுவால் வீசக் குழைத்ததோர் அமுதம் ஈந்தார் ` என்னும் தேவாரத் திருப்பாடலில் அமுதம் என்ற சொல் வீடுபேறு என்னும் பொருள் பயக்குமாறறிக . இனி , தில்லையில் இன்றும் பாவாடை நிவேதனம் உண்டு . பண்டு இது மிகப் பெரிய அளவில் நிகழ்ந்திருக்கலாம் . அன்னம் பாலிக்கும் தில்லை என்பது அது குறித்ததுமாம் . சிறுமை - அம்பலம் சிற்றம்பலம் . பேரம்பலம் இருத்தலின் பிறிதின் இயைபு நீக்கிய அடைகொளியாகும் . சிதம்பரம் என்பது உணர்வு வெளி என்னும் பொருட்டு ; அஃது ஏனைய அம்பலங்களை நீக்கியதாதலின் அதுவும் அவ்வடைகொளியே . பொன்னம் - பொன்னுலக வாழ்க்கை . ஆகுபெயர் . பொன் எனலும் , பொன் - அம் எனப் பிரித்து உரைத்தலும் கூடும் . பொன் என்னும் நிலைமொழி வருமொழியொடு புணருங்கால் அம்முப்பெறுதல் பெருவழக்கு . ` பொன்னஞ் சிலம்பிற் சிலம்பி ` ( தி .8 திருவெம்பாவை 16.) ` பொன்னஞ் சிலம்பு ` ( இறையனார் களவியல் மேற்கோள் சூ .18. 146) ` பொன்னங்கடுக்கை ` ( கந் . கலி . 93) ` ` பொன்னங் கமலம் ` ( மீனாட்சி . பிள் . 24) ` பொன்னங்குழை ` ( முத்து . பிள் . 394) ` பொன்னங்கொடி ` ( முத்து . பிள் . 424) பொன்னஞ் . சிலை ` ( சிதம்பர . மும் . 542) ` பொன்னங்குவடு ` ( சிந்தா - 2136) ` பொன்னப்பத்தம் என னகர ஈறு அக்குப் பெற்றது ` ` பொன்னங்கட்டி ` என அம்முப்பெற்றது ( தொல் . எழுத்து . நச் . சூத் . 405). என் அன்பு எனப் பிரிக்க . அன்பு என்பது அம்பு என மருவிற்று . தென்பு - தெம்பு . வன்பு - வம்பு . ( வீண்பு - வீம்பு .) காண்பு - காம்பு . பாண்பு - பாம்பு முதலிய சொற்களால் வல்லெழுத்துக்கேற்ப மெல்லெழுத்துத் திரிதல் காண்க . என் நம்பு எனப் பிரித்து என் விருப்பம் எனலுமாம் . ` நம்பும் மேவும் நசையாகும்மே ` ( தொல்காப்பியம் சொல் . 329.) ஆலித்தல் - விரித்தல் , பெருக்கல் , களித்தல் , நிறைதல் ` ஆலிக்கும் அந்தணர் வாழ்கின்ற சிற்றம்பலம் ` ( தி .9 திருப்பல்லாண்டு ) அகலல் என்பதன் மருவாகிய ஆலல் என்னும் தொழிற் பெயர் வேறு ; ஆலித்தல் என்னும் தொழிற்பெயர் வேறு . ` அரனுக்கு அன்பர் ஆலின சிந்தைபோல அலர்ந்தன கதிர்களெல்லாம் ` ( தி .12 திருநாட் . 21.) ` ஆலிய முகிலின் கூட்டம் ` ( தி .12 திருநாட் . 24.) என்னம் எனக் கொண்டு எத்தன்மையனவும் என்றுரைத்தலும் பொருந்தும் . ` இன்னம் ... ... பிறவியே ` ` மனித்தப் பிறவியும் வேண்டுவதே இந்த மாநிலத்தே ` என்றார் முன்னும் . ( தி .4. ப .8. பா .4.) உரை காண்க . பாலித்தல் - கொடுத்தருளல் . எல்லோரும் பிறவாமையை வேண்டுதலாயிருக்க சுவாமிகள் திருக்கூத்தைக் காணும் பிறவியையே வேண்டினார் . அக்காட்சி கண்ட அளவானே , இவ்வுடம்பு உள்ளபோதே , பரமுத்திப் பேரானந்த அதீத நிலையை எய்தித் திளைக்க வைத்தலின் . தில்லைத் தரிசனம் பரமுத்தியானந்தத்தை இவ்வுடம்பு உள்ள போதே கொடுத்தலின் , அத்தரிசனத்திற்கு வாயிலாகிய பிறவியை மேலும் வேண்டுவாராயினர் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

அரும்பற் றப்பட ஆய்மலர் கொண்டுநீர்
சுரும்பற் றப்படத் தூவித் தொழுமினோ
கரும்பற் றச்சிலைக் காமனைக் காய்ந்தவன்
பெரும்பற் றப்புலி யூரெம் பிரானையே.

பொழிப்புரை :

அரும்புகள் நீக்கமுற ஆராய்ந்த போதுகளைக் கொண்டு வண்டுகள் நீக்கமுறத்தூவி , கரும்பாகிய வில்லை ஏந்திய கருவேளை எரித்தவனாகிய பெரும்பற்றப்புலியூர் எம்பிரானை நீர் தொழுமின் .

குறிப்புரை :

வழிபாட்டுக்கு மலர் எடுக்குங்கால் அரும்புகளை நீக்கி மலர்களை மட்டும் பறித்தல்வேண்டும் என்பது விதி . ` அரும் போடு மலர் பறித்திட்டுண்ணா ஊரும் ... ... காடே ` ` அரும்பொடு மலர்கள் கொண்டாங்கு ஆர்வத்தை உள்ளே வைத்து ` என ஆசிரியரே அரும்புகளைப் பறித்து வழிபடுதலை உணர்த்தினார் . இது விதி விரோதமெனத் தோன்றும் . பூவினங்களுள் எல்லாவற்றின் அரும்புகளும் வழிபாட்டிற்காகா என்பதில்லை ; தாமரை முதலிய சிலவற்றின் அரும்பு ஆகும் . அரும்பு என்பது அடையின்றி நிற்குங்கால் தாமரை அரும்பிற்கே பொருந்துகிறது . ` அருப்பினார்முலை மங்கை பங்கினன் ` ( தி .2. ப .25. பா .8.) ` அரும்புங் குரும்பையும் அலைத்த மென் கொங்கைக் கரும்பின் மொழியாள் ` ( தி .1. ப .46. பா .2.) ` அருப்புப் போல் முலையார் ` ( தி .5. ப .61. பா .5.) என்பவற்றால் அறிக . ` அரும்பார்ந்தன மல்லிகை சண்பகம் ` ( தி .7. ப .13 . பா .4.) என்புழி ஏனைய அரும்புகளை உணர்த்தல் காண்க . ` வைகறை யுணர்ந்து போந்து புனல்மூழ்கி வாயுங்கட்டி , மொய்மலர் நெருங்கு வாச நந்தன வனத்துமுன்னிக்கையினிற் றெரிந்து நல்ல கமழ் முகை யலரும் வேலைத் தெய்வநாயகற்குச்சாத்துந் திருப்பள்ளித் தாமங் கொய்து ` ( தி .12 எறிபத் .9) என்றதால் போதுகளைக் கொய்தல் விதியென்பதும் அவற்றையே அரும்பு என்பதும் உணரக் கிடக்கின்றன . அறுதல் - அற்றம் . செறுதல் - செற்றம் . அற்றப்பட - நீக்கம் உற . ஆய் மலர் - வினைத்தொகை . அரும்புகளையும் , அற்றப் பட ஆய்ந்த மலர்களையும் கொண்டு எனக்கூறலும் ஆம் . அற்றப் படுதல் ஆய்தற்கு அடையாய்க் குற்றம் நீங்கல் எனப் பொருள் தரும் . ` விளக்கு அற்றம் பார்க்கும் இருளேபோல் ` எனும் குறளி (1186) லும் இப் பொருட்டாதலறிக . சுரும்பு - வண்டினங்களுள் ஒன்று . ` வண்டும் சுரும்பும் மூசும்தேனார் பூங்கோதாய் ` ( சிந்தா . 2065) கரும்பற்றச் சிலை :- அற்றம் - அழிவு . சோர்வு , துன்பம் , மெலிவு , சிலை - வில் . கரும்பு வில் காதலை விளைத்து இவற்றையெல்லாம் ஆக்குதலால் அற்றச்சிலை எனப்பட்டது . அற்றச்சிலை - அற்றத்தை உடைய சிலை என இரண்டன் உருபும் பயனும் உடன்தொக்கதொகை எனக்கொண்டு தனக்கே அழிவு தந்த சிலையாதலின் கரும்பு அற்றச்சிலைக்காமன் என்றார் எனக்கூறலுமாம் . பெரும்பற்றப்புலியூர் - புலிக்கால் முனிவர்க்குப் பேரின்பத்தில் பெரும்பற்றை விளைத்ததாலும் , அவர் வீடுபேற்றிற் பெரும் பற்றுடையராயிருந்ததாலும் , வணங்கும் எல்லா உயிர்க்கும் சிவனடி நீழலில் பெரும்பற்று விளைத்தலாலும் அப்பெயர் பெற்றது . அன்பினால் தூவுக ; தூவின் அவாவறுத்து வீடுபேறு எய்தலாம் என்னும் கருத்தைக் காமனைக் காய்ந்தவன் எனும் தொடர் குறிப்பிக்கின்றது .

பண் :

பாடல் எண் : 3

அரிச்சுற் றவினை யாலடர்ப் புண்டுநீர்
எரிச்சுற் றக்கிடந் தாரென் றயலவர்
சிரிச்சுற் றுப்பல பேசப்ப டாமுனம்
திருச்சிற் றம்பலஞ் சென்றடைந் துய்ம்மினே.

பொழிப்புரை :

அரித்தல் மிக்க இருவினையால் தாக்குண்டு எரிசூழ ( இடுகாட்டில் ) கிடந்தார் என்று அயலோர் சிரிப்புற்றுப் பலபல பேசுதலை அடையுமுன்னரே நீவிர்போய்த் திருச்சிற்றம்பலத்தை அடைந்து உய்மின் .

குறிப்புரை :

அரித்து சிரித்து என்பன முறையே அரிச்சு சிரிச்சு என மருவின . ` அரிச்சிராப்பகல் ` எனத் தொடங்கும் திருக்குறுந் தொகையிலும் ( தி .5. ப .85. பா .3.) இவ்வாறு வருதல் காண்க . முதலும் மூன்றுமாம் அடிகளில் உற்ற என்னும் பெயரெச்சமும் உற்று என்னும் வினையெச்சமும் அமைந்தன . இரண்டாமடியில் சுற்ற என்பது வினையெச்சம் . இப்பாடல் , இறக்கும்முன் பிறப்பை நீக்கிக் கொள்ளும் நெறியை உணர்த்துகின்றது . சிற்றம்பலம் அடைவார்க்கு வினையால் அரிப்புண்டலும் இறப்பொடு பிறப்பும் இல்லையாம் என்றபடி .

பண் :

பாடல் எண் : 4

அல்ல லென்செயும் அருவினை யென்செயும்
தொல்லை வல்வினைத் தொந்தந்தா னென்செயும்
தில்லை மாநகர்ச் சிற்றம் பலவனார்க்
கெல்லை யில்லதோ ரடிமைபூண் டேனுக்கே.

பொழிப்புரை :

எதிர்வினையும் தீர்தற்கரிய நுகர்வினையும் மேலைவல்வினையாகிய துவந்துவங்களும் எனக்கு என்ன துன்பம் செய்யவல்லன ? தில்லைமாநகரிலே திருக்கூத்தாடியருளும் திருச்சிற்றம்பலவனார்க்கு அளவில்லாததொர் அடிமைபூண்ட எனக்கு அவ்வினைகள் ஒரு துன்பமும் செய்யவல்லன அல்ல .

குறிப்புரை :

அல்லல் - ஆகாமியமாகிய எதிர்வினை . அருவினை - நுகர்ந்தாலன்றித் தீர்த்தற்கரிய பிராரத்தவினை . தொல்லை வல்வினைத் தொந்தம் - பிராரத்த வினையநுபவம் உள்ள அளவும் உள்ள முயற்சியின் விளைவாய்ப் பருவத்தில் இன்ப துன்பங்களைப் பயக்கத்தக்க இருவினை எனப்படும் சஞ்சிதம் . துவந்துவம் - இரட்டை . நல்வினை தீவினை , அறம் மறம் , இன்பம் துன்பம் என்னும் இரட்டை களையும் அவைபோல்வனவற்றையும் வடமொழியில் துவந்துவம் என்பர் . அது தமிழில் தொந்தம் என்று வழங்குகிறது . ` என்புள்ளுருக்கி இருவினையை ஈடழித்துத் துன்பங்களைந்து துவந்துவங்கள் தூய்மை செய்து முன்புள்ளவற்றை முழுதழிய உள்புகுந்த அன்பின் குலாத் தில்லை ஆண்டானைக் கொண்டன்றே ` ( தி .8 குலாப் .3) என்னும் திருவாசகத்தில் துவந்துவங்கள் தூய்மை செய்தல் சஞ்சித வினையையும் , இருவினையையும் , ஈடழித்தல் ஆகாமியத்தையும் , துன்பங்களைதல் பிராரத்தத்தையும் குறித்தல் காண்க . ` தொண்டன் ` என்பது பாடமாயின் , வல்வினையாகிய அடிமை எனக்கொள்க . இருவினை இறைவன் ஆணையின் வரும் என்பது சாத்திரம் . பரமுத்தியிலும் ஆன்மா முதல்வனுக்கு அடிமையாதலின் ` எல்லையில்லதோர் அடிமை ` என்றருளிச் செய்தார் . ` மீளா அடிமை ` ( தி .7. ப .95. பா .1) என்னும் நம்பியாரூரர் வாய்மொழியும் இக்கருத்தே பற்றி எழுந்தது .

பண் :

பாடல் எண் : 5

ஊனில் ஆவி உயிர்க்கும் பொழுதெலாம்
நான்நி லாவி யிருப்பனென் னாதனைத்
தேன்நி லாவிய சிற்றம் பலவனார்
வான்நி லாவி யிருக்கவும் வைப்பரே.

பொழிப்புரை :

உடம்பில் உயிர் உயிர்த்துக்கொண்டிருக்கும் காலமெல்லாம் நான் என்னை ஆளாக உடைய திருச்சிற்றம்பலவனாரை விளக்கமுறப்பெற்றிருப்பேன் . இன்பத்தேன் விளங்கிய அத் திருச்சிற்றம்பலவனார் அடியேனைப் பேரின்பவீட்டில் நிலைபெற்றிருக்கவும் வைப்பர் .

குறிப்புரை :

ஊன் - உடல் . ஆகுபெயர் . நிலாவி - விளங்கி , நிலை பெற்று . உயிர்க்கும் பொழுது - மூச்சுவிட்டுக்கொண்டிருக்கும் காலம் . நாதன் - உடையான் . தேன் - சிவானந்தம் . வான் - விண்ணுலகு அன்று ; சிவலோகம் . ஊனில் ஆவி என்றும் , ஊன் நிலாவி என்றும் பிரித்துரைக்கலாம் . வானிலாவி என்புழியும் அவ்வாறே கொள்ளலாம் . முதல்வன் திருவருளை மறவாதவர்க்கே பேரின்பம் எய்தும் என்பது கருத்து .

பண் :

பாடல் எண் : 6

சிட்டர் வானவர் சென்று வரங்கொளும்
சிட்டர் வாழ்தில்லைச் சிற்றம் பலத்துறை
சிட்டன் சேவடி கைதொழச் செல்லுமச்
சிட்டர் பாலணு கான்செறு காலனே.

பொழிப்புரை :

ஞானிகளும் தேவர்களும் போய்வேண்டும் வரங்களைப் பெற்றுக்கொள்ளும் சிறப்புடையது தில்லைச் சிற்றம்பலம் ; சிட்டர்களாகிய அந்தணர்கள் வாழ்தற்கு இடமாவது அது . அத்தில்லைச் சிற்றம்பலத்தில் திருக்கூத்தாடியருளும் ஞான மூர்த்தியின் திருவடிகளைக் கைகூப்பித் தொழப்போகும் அச்சிட்டர்களாய மெய்ஞ்ஞானியரையே , ஏனையோரைச் செறுதற்கு வல்ல காலன் அணுக மாட்டான் .

குறிப்புரை :

சிட்டர் - அறிவர் ; ஞானியர் ; தில்லைவாழந்தணர் . சிட்டன் - ஞானமூர்த்தியாகிய நடராசப்பெருமான் . சிட்டன் , சிரேஷ்டன் , சிஷ்டாசாரமுடையவன் என்பாரும் உளர் .

பண் :

பாடல் எண் : 7

ஒருத்த னார்உல கங்கட் கொருசுடர்
திருத்த னார்தில்லைச் சிற்றம் பலவனார்
விருத்த னாரிளை யார்விட முண்டவெம்
அருத்த னாரடி யாரை யறிவரே.

பொழிப்புரை :

தனிமுதற்பொருள் உலகங்களுக்கெல்லாம் ஒரே விளக்காய் உள்ளவர் ; செம்மையார் ; தில்லைச்சிற்றம்பலத்தில் திருக்கூத்தாடுபவர் ; முதியார் ; இளையார் ; நஞ்சுண்ட எம்செல்வர் ; அடியாரை அறிவார் .

குறிப்புரை :

ஒருத்தனார் - ஏகன் அநேகன் இறைவன் ( தி .1. ப .5.) உலகங்கட்கு ஒரு சுடர் - ` சுடர்விட்டுளன் எங்கள் சோதி ` ( தி .3. ப .54. பா .5) ` சோதியே சுடரே சூழொளி விளக்கே ` ( தி .8 திருவாச . அருட் . 1) ` சுடர்ச் சோதியுட் சோதியான் ` ( சம்பந் ) ` தூயநற் சோதியுட் சோதி ` ( தி .9 திருவிசைப் . 2.) ` உலக உயிர்க்கெல்லாம் ஒருகண்ணே ` ( இருபா .20). திருத்தம் - செம்மை . திருத்தன் - செம்பொருள் . திருப்தி உடையவன் என்றலும் ஆம் . திருப்தி எண்குணங்களில் ஒன்று . தீர்த்தனுமாம் . உயிர்களைத் திருத்தி யாட்கொண்டவன் என்றலுமொன்று . ` திருத்தித் திருத்தி வந்தென் சிந்தையிடங்கொள் கயிலாயா ` ( தி .7. ப .47. பா .8.) விருத்தனார் இளையார் - ` விருத்தனாகிப் பாலனாகி வேதமோர் நான்குணர்ந்து ` ( தி .1. ப .52. பா .6.) அருத்தனார் - எமக்கு மெய்ப் பொருளாயுள்ளவர் . அருத்தம் - நீடுலகிற்பெறும் நிலையுடைய பெருஞ்செல்வம் . அடியாரை அறிவர் - ` அடியார் அடிமை அறிவாய் போற்றி ` ( தி .5. ப .30. பா .3.) 4,9 பார்க்க . ( தி . 5, ப . 13, பா . 10) பார்க்க . ( தி . 6. ப . 85. பா . 2.) பார்க்க . ( தி . 4. ப .23. பா .2.) பார்க்க .

பண் :

பாடல் எண் : 8

விண்நி றைந்ததோர் வெவ்வழ லின்னுரு
எண்நி றைந்த இருவர்க் கறிவொணாக்
கண்நி றைந்த கடிபொழி லம்பலத்
துள்நி றைந்துநின் றாடு மொருவனே.

பொழிப்புரை :

யான் என்னும் செருக்கு மிகுந்த அயனும் மாலும் காண்டற்கு அரிதாய் , ஆகாயத்தையளாவியெழுந்த சோதிப்பிழம்பு ஒப்பற்ற பெருந்தலைவனாய் , தேனிறைந்த மணம் பொருந்திய சோலைகள் சூழ்ந்த தில்லையம்பலத்துள் திருச்சிற்றம்பல வடிவாய் நிறைந்து பஞ்சகிருத்திய நடனத்தைச் செய்யும் . தொழக்கல்லாதவர்களாகிய அயன்மாலுக்கு அரிய முதல்வன் அன்பால் வழிபட்ட வியாக்கிரர் , பதஞ்சலியார் என்னும் முனிவர்களுக்கு வெளிப்பட்டுத் தோன்றித் தன்னியல்பை உணர்த்திப் பேரின்பம் அருளினன் என்றபடி .

குறிப்புரை :

இலிங்கபுராணத் திருக்குறுந்தொகை ( அப் . தி .5 ப .95) பார்க்க . ` விண்ணிறைந்து மண்ணிறைந்து மிக்காய் விளங்கொளியாய் எண்ணிறந் தெல்லையிலாதானே ` ( தி .8 திருவாச . சிவ .) எண் - எண்ணம் . கண் நிறைந்த - கள் நிறைந்த . ஞானமன்றில் ஆனந்தக் கூத்தாடுதலின் நிறைந்து நின்றாடும் என்றார் . சிவபிரானை ஒருவன் என்றல் உபநிடத வழக்கு . முழுமுதல் என்னுங் கருத்தை உடையது . ( வடமொழி சுலோகம் ) ` ஒருவன் என்னும் ஒருவன் காண்க ` என்பது திருவாசகம் . ` ஒளிமணி வண்ணன் என்கோ , ஒருவன் என்றேத்த நின்ற நளிர்மதிச் சடையன் என்கோ ` என நம்மாழ்வாரும் இக்கருத்தை வலியுறுத்துதல் காண்க . ` ஒருவனாய் உலகேத்த நின்ற நாளோ ` எனத் திருத்தாண்டகத்தினும் அருளிச்செய்வர் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

வில்லை வட்டப் படவாங்கி யவுணர்தம்
வல்லைவட் டம்மதில் மூன்றுடன் மாய்த்தவன்
தில்லைவட் டந்திசை கைதொழு வார்வினை
ஒல்லைவட் டங்கடந் தோடுத லுண்மையே.

பொழிப்புரை :

மேருவாகிய வில்லை வளைத்துத் திரிபுரத்தசுரர் களுடைய மும்மதில்களை அழித்தவன் எழுந்தருளிய தில்லை நகரின் திசையை நோக்கிக் கைகூப்புவார் செய்த வினைகள் விரைந்து அவர்களை விட்டு ஓடும் . இஃது உண்மை .

குறிப்புரை :

வில் - மேருவாகிய வில் . வட்டப்பட - அரைவட்டமாக அமைய . வாங்கி - வளைத்து . அவுணர் - திரிபுரத்தசுரர்கள் . வல்லை வட்டம் மதில் ; வல் - விரைவு . வட்டம் மதில் - வட்ட வடிவாயமைந்த கோட்டைகள் . ஒல்லை - விரைவு . வட்டம் - தொழுவாரைச் சூழ்ந்த இடம் .

பண் :

பாடல் எண் : 10

நாடி நாரணன் நான்முக னென்றிவர்
தேடி யுந்திரிந் துங்காண வல்லரோ
மாட மாளிகை சூழ்தில்லை யம்பலத்
தாடி பாதமென் நெஞ்சு ளிருக்கவே.

பொழிப்புரை :

திருமாலும் பிரமனும் முதல்வனைக் காண்பேம் எனத் தம்முள் எண்ணி முறையே நிலத்தை யகழ்ந்து தேடியும் வானிற் பறந்து திரிந்தும் காணவல்லாரல்லர் ; மாடமாளிகைகள் சூழ்ந்த திருத் தில்லையில் திருவம்பலத்தில் நின்று ஆடுகின்ற பெருமானது திருவடிகள் அன்பால் நினையும் என் நெஞ்சத்து விளங்கி இருக்கும் .

குறிப்புரை :

முதல்வனை அன்பால் அகத்தே நினைவார் அவனை உணரப் பெறுவர் என்பது கருத்து .

பண் :

பாடல் எண் : 11

மதுர வாய்மொழி மங்கையோர் பங்கினன்
சதுரன் சிற்றம் பலவன் திருமலை
அதிர ஆர்த்தெடுத் தான்முடி பத்திற
மிதிகொள் சேவடி சென்றடைந் துய்ம்மினே.

பொழிப்புரை :

இனிய மொழிபேசும் பார்வதி அம்மையை இடப்பாகத்தே வைத்தவன் ; இளைப்பின்றி உலகெலாம் படைத்துக் காத்து அழிக்கவல்ல சதுரப்பாடுடையவன் ; திருச்சிற்றம்பலத்தில் எழுந்தருளியுள்ளவன் . இப் பெருமான் எழுந்தருளியுள்ள திருமலை எனப்படும் திருக்கயிலாய மலையை அசையும்படி , செருக்கினால் ஆரவாரம் செய்து எடுத்த இராவணனுடைய பத்து முடிகளும் வருந்தும்படி மெள்ள ஊன்றும் செம்மையான திருவடியைச் சென்று கை தொழுது உய்க .

குறிப்புரை :

மதுரம் - இனிமை . சர்வசங்கார காலத்துப் பெருமானது சினத்தைத் தணித்து மீண்டும் படைத்தற்றொழிலைச் செய்யவல்ல மொழியுடையாள் ஆதலின் ` மதுரவாய்மொழி மங்கை ` என்றார் . பங்கு - இடப்பாகம் . செம்பாதியும் கொண்டதையல் ( முத்துக் -. பிள்ளை . ) சதுரன் - சதுரப்பாடு உடையவன் . ` பூவண்ணம் பூவின் மணம்போல மெய்ப்போத இன்பம் , ஆவண்ணம் மெய்கொண்டவன் தன் வலியாணைதாங்கி , மூவண்ணல் தன் சந்நிதி முத்தொழில் செய்யவாளா மேவு அண்ணல் ` ( திருவிளையாடல் ) ஆதலின் சதுரன் என்றார் . திருமலை - கயிலைமலை . கோயில் என்பது சிதம்பரத்தைக் குறித்தலைப் போலத் திருமலை என்பது கயிலையைக் குறிக்கும் . அதிர - நடுக்கத்தால் அதிர்ச்சியடைய , ஆர்த்து - ஆணவத்தால் செருக்கி ஆர வாரித்து . மிதிகொள் சேவடி - மிதித்தலைக் கொண்ட எனவும் மிதித்து மீள அருள் செய்துகொண்ட எனவும் இருபொருள் பட நின்றது .

பண் :

பாடல் எண் : 1

பனைக்கை மும்மத வேழம் உரித்தவன்
நினைப்ப வர்மனங் கோயிலாக் கொண்டவன்
அனைத்தும் வேடமாம் அம்பலக் கூத்தனைத்
தினைத்த னைப்பொழு தும்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

பனைபோன்ற கையையும் , மும்மதங்களையும் உடைய யானைத்தோலை உரித்துப் போர்த்தவன் ; தன்னை நினைப்பவர் மனத்தைக் கோயிலாக் கொண்டவன் ; வேடம் அனைத்துமாம் அம்பலக்கூத்தன் . இத்தகைய சிற்றம்பலக் கூத்தனைத் தினையளவுப் பொழுதும் மறந்து வாழ்வேனோ !

குறிப்புரை :

பனைக்கை - பனைமரம் போன்ற கரிய பரிய கை . வேழம் - கயாசுரன் என்னும் யானை . இறைவனது எண்வகை வீரச் செயல்களுள் யானையை உரித்துப் போர்த்ததும் ஒன்று . வேடம் அனைத்தும் என்றது போக யோக வேக வடிவங்களை . ` பலபல வேட மாகும் பரன் ` ( சம்பந் .) நினைப்பவர் மனங் கோயிலாக் கொண்டவன் - ` உள்ளம் பெருங்கோயில் ` ( தி .10 திருமந்திரம் .) வாயிலார்செய்த அக வழிபாட்டின் சிறப்பைப் பெரியபுராணத்துக் காண்க . அன்பால் நினைவாரது உள்ளக் கமலத்து அவர் நினைந்த வடிவோடு விரைந்து சேரலின் என்பது ` மலர்மிசை ஏகினான் ` என்ற திருக்குறட் பகுதிக்குப் பரிமேலழகர் உரைத்த விளக்கம் . தினை - சிறுமைக்குக் காட்டுவதோர் அளவை ; கணப்பொழுதும் மறவேன் என்றது , மறந்தால் உய்யேன் என்பது உணர்த்தியது . இந்நிலை கடவுளை உள்ளவாறு உணர்ந்து அநுபவித்தார்க்கே உளதாவது .

பண் :

பாடல் எண் : 2

தீர்த்த னைச்சிவ னைச்சிவ லோகனை
மூர்த்தி யைமுத லாய ஒருவனைப்
பார்த்த னுக்கருள் செய்தசிற் றம்பலக்
கூத்த னைக்கொடி யேன்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

அநாதியே பாசங்களின் நீங்கி நின்று தன்னை அடைந்தார்க்கு அவற்றை நீக்கியருளும் தூயனை , பேரின்ப வடிவினனை , சிவலோக நாயகனை , ஞான உருவினனை , உலகத்தோற்றத்தின் முன் அதற்கு மூலமாய் முன்னின்ற ஒருவனை , அருச்சுனனுக்கு வேடனாய்த்தோன்றியும் , பாசுபதமீந்தும் அருள்செய்த சிற்றம்பலத்துக் கூத்தப்பிரானைக் கொடியேனாகிய யான் மறந்து வாழ்வேனோ ? மறவேன் .

குறிப்புரை :

தீர்த்தன் - தூயன் . சிவன் - பேரின்ப வடிவினன் . முதலாய ஒருவன் - ` சத்தே முதற்கண் ஒன்றாய் அத்விதீயமாய் இருந்தது ` என்னும் சாந்தோக்கிய உபநிடத உரைபற்றி எழுந்தது . தமக்குத் திருவருள் கூடாவண்ணம் தடுத்துப் பிறசமயம் புகுவித்த வினைக்கொடுமையைக் கருதிக் கொடியேன் என்றார் .

பண் :

பாடல் எண் : 3

கட்டும் பாம்புங் கபாலங்கை மான்மறி
இட்ட மாயிடு காட்டெரி யாடுவான்
சிட்டர் வாழ்தில்லை யம்பலக் கூத்தனை
எட்ட னைப்பொழு தும்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

தன்னைச் சுற்றிக் கட்டிக்கொண்டிருக்கும் பாம்பையும் , கையின்கண் பிரமகபாலத்தையும் மான்கன்றையும் உடையவனும் , சர்வசங்கார நிலையில் விரும்பி எரிவீசி ஆடுவோனும் ஆய சிட்டர்கள் வாழும் தில்லைச் சிற்றம்பலத்துக் கூத்தனை எள்ளளவுப் பொழுதேனும் மறந்து வாழ்வேனோ ?

குறிப்புரை :

கபாலம் - பிரமனது மண்டையோடு . மறி - கன்று . இட்டம் - விருப்பம் . எரி - பிரளயகாலத் தீ . எள்தனை - எட்டனை என்றாயிற்று . தனை - அளவு . எள் - அளவின் சிறுமைக்கு எடுத்துக் காட்டு .

பண் :

பாடல் எண் : 4

மாணி பால்கறந் தாட்டி வழிபட
நீணு லகெலாம் ஆளக் கொடுத்தவென்
ஆணியைச் செம்பொ னம்பலத் துள்நின்ற
தாணு வைத்தமி யேன்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

பிரமசாரியாகிய சண்டேசர் பசுக்களின் பாலைக் கறந்து அபிடேகித்து வழிபட நீண்ட உலகம் பலவற்றையும் ஆளும் அதிகாரத்தைக் கொடுத்தவன் ; பொன் உரையாணி போன்றவன் ; செம் பொன்னம்பலத்துள் நின்று ஆடும் செம்பொருள் . அவனைத் தனியனாய நான் மறவேன் .

குறிப்புரை :

மாணி - பிரமசாரி , சண்டேசர் . நீள் + உலகு - நீணுலகு . ( சிவஞான . - காப்பு உரை ). ஆணி - பொன்னின் மாற்று அறிதற்கு வைத்திருக்கும் மாற்றுயர்ந்த பொன் ; தனக்கு உவமையில்லாதான் என்னும் கருத்தில் இறைவனுக்குப் பெயராயிற்று . தாணு - நிலை பெற்றவன் . ஸ்தாணவே நம : என்பது இறைவனது நூற்றியெட்டுப் போற்றிகளுள் ஒன்று .

பண் :

பாடல் எண் : 5

பித்த னைப்பெருங் காடரங் காவுடை
முத்த னைமுளை வெண்மதி சூடியைச்
சித்தனைச் செம்பொ னம்பலத் துள்நின்ற
அத்த னையடி யேன்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

பித்தன் என்ற பெயருடையவனை , இடு காட்டையே ஆடுமிடமாகக்கொண்ட , இயல்பாகவே பாசங்களின் நீங்கியோனை , இளம்பிறைசூடியவனை , எல்லாம் வல்லவனை , செம்பொற் சபையிலே நின்று ஆடும் தலைவனை அடியேன் மறவேன் .

குறிப்புரை :

பித்தன் - பேரன்புடையவன் . பெருங்காடு - மாப்பே ரூழியாகிய சுடலை . அரங்கு - ஆடுமிடம் . முத்தன் - பாசத்தினின்றும் விடுபட்டவன் . சித்தன் - சித்துருவானவன் ; சித்தத்திலிருப்பவன் , அட்டமாசித்திகளை அருள்பவன் . அத்தன் - தலைவன் .

பண் :

பாடல் எண் : 6

நீதி யைநிறை வைமறை நான்குடன்
ஓதி யையொரு வர்க்கும் அறிவொணாச்
சோதி யைச்சுடர்ச் செம்பொனி னம்பலத்
தாதி யையடி யேன்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

நீதியாகவும் , நிறைவாகவும் , மறைகள் நான்கையும் தந்து பிரமனாதியர்க்கு உபதேசித்தவனாகவும் , ஒருவர்க்கும் அறிய வொண்ணாத சோதியாகவும் , ஒளி வீசும் செம்பொன்னம்பலத்து ஆதியாகவும் உள்ள பெருமானை அடியேன் மறந்து உய்தலும் கூடுமோ .

குறிப்புரை :

நீதியை - நீதிவடிவாயிருப்பவனை ; ` அறவாழி அந்தணன் ` என்னும் திருக்குறள் நினைக்கத்தக்கது . நிறைவை - எங்கும் நிறைந்தவனை . ` மாலறியா நீதி `, ` குறைவிலா நிறைவே ` என்றார் ( தி .8) மணிவாசகரும் . நான்மறைகளையும் ஒருசேரத் தத்புருஷம் முதலிய நான்கு முகங்களால் வெளிப்படுத்தியவன் ஆகலின் மறையோதியை என்றார் . சோதியை - அறிவுக் கறிவாகிய ஒளியை . ஆதி - முதல்வன் .

பண் :

பாடல் எண் : 7

மைகொள் கண்டனெண் தோளன்முக் கண்ணினன்
பைகொள் பாம்பரை யார்த்த பரமனார்
செய்ய மாதுறை சிற்றம்ப லத்தெங்கள்
ஐய னையடி யேன்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

திருநீலகண்டனும் , எட்டுத்தோளனும் , முக்கண்ணினனும் . படம் கொண்ட பாம்பை அரையிற் கட்டிய பரமனும் , திருமகள் உறையும் சிற்றம்பலத்தின்கண் எங்கள் ஐயனுமாகிய பெருமானை அடியேன் மறந்து உய்தலுங் கூடுமோ .

குறிப்புரை :

மைகொள் கண்டன் - ஆலகால விடத்தை அடக்கின மையால் கறுத்த கழுத்தை உடையவன் . பைகொள் பாம்பு - படத்தையுடைய பாம்பு . அரை - இடை . ஆர்த்த - கட்டிய . பரமன் - மேலானவன் . செய்யமாது - செய்யாள் , திருமகள் . ஐயன் - தலைவன் , அழகியன் . நுண்ணியன் . ` நூலுணர்வுணரா நுண்ணியோன் அணுத்தரும் தன்மையில் ஐயோன் காண்க ` ( தி .8 திருவாச . திருவண் ) ` வேதங்கள் ஐயா எனஓங்கி ஆழ்ந்தகன்ற நுண்ணியன் ` ( தி .8 திருவாச - சிவபுரா ).

பண் :

பாடல் எண் : 8

முழுதும் வானுல கத்துள தேவர்கள்
தொழுதும் போற்றியுந் தூயசெம் பொன்னினால்
எழுதி மேய்ந்தசிற் றம்பலக் கூத்தனை
இழுதை யேன்மறந் தெங்ஙன முய்வனோ.

பொழிப்புரை :

விண்ணிலுள்ள தேவர் வந்து பரவிப் போற்றித் தூய செம்பொன்னினால் முழுதும் எழுதி மேய்ந்த சிற்றம்பலத்துக் கூத்தப் பெருமானை இழிவுடைய யான் மறந்து எங்ஙனம் உய்வன் ?

குறிப்புரை :

தேவர்கள் முழுதும் எழுதிமேய்ந்த என மாறுக . தூய செம்பொன் - ஆடகம் . கிளிச்சிறை , சாம்புநதம் , சாதரூபம் என்பவற்றில் தூயதான கனகம் . சிற்றம்பலம் பொன்னம்பலம் என்பது காலங் கடந்த பெயர் வழக்கு . ஆதலின் பராந்தக சோழன் போன்ற சோழ வேந்தர்கட்கு முன்பே தேவர்களால் பொன் வேயப்பட்டது என்பது அறியவேண்டுவதொன்று . முழுதும் எழுதி மேய்ந்த - கோயில் விமானம் முழுதும் பரப்பி வேயப்பட்ட . இழுதையேன் - குற்ற முடையவன் . வேய்ந்த - மேய்ந்த என்றாயது .

பண் :

பாடல் எண் : 9

காரு லாமலர்க் கொன்றையந் தாரனை
வாரு லாமுலை மங்கைம ணாளனைத்
தேரு லாவிய தில்லையுட் கூத்தனை
ஆர்கி லாஅமு தைமறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

கார்காலத்துப் பூக்கும் கொன்றை மாலையனை , கச்சணிந்த தனங்களை உடைய உமைகேள்வனை , தேர் உலாவும் தில்லையுள் கூத்தப்பெருமானை , உண்ணத்தெவிட்டாத அமுது போல் வானை அடியேன் மறந்து உய்தலுங் கூடுமோ .

குறிப்புரை :

கார்காலத்து மலர்கின்ற பூவாதலின் காருலாமலர்க் கொன்றை என்றார் . ` கண்ணி கார்நறுங் கொன்றை ` ( புறநானூறு .) காருலாமலர்க் கொன்றை - கார் உலாவுகின்ற காலத்துப் பூத்த கொன்றை மலர் . தார் - போக மாலை ; உயிர்களுக்குப் போகம் நிகழ்தற் பொருட்டுக் கார்காலத்து மலரும் கொன்றைத்தாரணிந்து உமையொரு பாகங்கொண்டு போகியாயிருப்பன் என்க . ` போகம் ஈன்ற புண்ணியன் ` என்றார் தேவரும் . வார் - கச்சு . தேருலாவிய தில்லையுட்கூத்தன் - தேருலாவிய கூத்தன் , தில்லையுள் கூத்தன் . நடராசப் பெருமான் திருவிழாக்காலங்களில் ஏனைய நாள்களில் உலாவராது , தேர்த் திருநாள் மட்டிலுமே உலாவருவதைக் குறித்ததுமாம் .

பண் :

பாடல் எண் : 10

ஓங்கு மால்வரை யேந்தலுற் றான்சிரம்
வீங்கி விம்முற வூன்றிய தாளினான்
தேங்கு நீர்வயல் சூழ்தில்லைக் கூத்தனைப்
பாங்கி லாத்தொண்ட னேன்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

உயர்ந்த திருக்கயிலாயத்திருமலையை எடுக்கலுற்ற இராவணன் சிரங்கள் பருத்து விம்முதல் அடைய ஊன்றிய திருவடி உடையவனும் நீர்வளம் சான்ற தில்லையுட் கூத்தனும் ஆகிய பெருமானை நல்ல சார்பில்லாத தொண்டனேன் மறந்து உய்தலுங் கூடுமோ .

குறிப்புரை :

ஓங்குமால்வரை - ஊழிதோறூழி முற்றும் உயர்ந்து நிற்கும் மலைகளில் தலையாகிய திருக்கயிலாயம் . தலையாய மலைrயெடுத்த தகவிலோன் ( அப்பர் . தி . 6. ப . 97. பா . 10.) ஏந்தலுற்றான் - எடுக்க விரும்பியவன் . சிரம் - தலைகள் . நீர்தேங்கு வயல் என மாறுக . பாங்கு - நற்சார்பு . உரிமை , கிழமை என்றலும் ஆம் .

பண் :

பாடல் எண் : 1

கடவு ளைக்கடலுள்ளெழு நஞ்சுண்ட
உடலு ளானையொப் பாரியி லாதவெம்
அடலு ளானை யரத்துறை மேவிய
சுடரு ளானைக்கண் டீர்நாந் தொழுவதே.

பொழிப்புரை :

நாம் தொழுவது கடவுளும் , பாற்கடலுள் எழுந்த நஞ்சு உண்டு தரித்த , அருட்டிருமேனியுடையவனும் , ஒப்புமை சொல்லத் தக்கார் இல்லாத ஆற்றல் உள்ளவனும் , அரத்துறைத் தலத்தை விரும்பிய ஒளியானவனும் ஆகிய பெருமானையே .

குறிப்புரை :

கடவுள் - ஆறு அத்துவாக்களையும் கடந்தவன் . எழுநஞ்சு - இறந்தகால வினைத்தொகை . நஞ்சுண்ட உடலுளானை - ஆலகாலம் உண்டும் நஞ்சால் அழியாத உடலோடு கூடியவனை . ஒப்பாரி - ஒப்பு ,` மக்களே போல்வர் கயவர் அவரன்ன ஒப்பாரியாங் கண்டதில் ` ( குறள் 1071) . மற்றாரும் தன்னொப்பார் இல்லாதவன் என்றது . எம் அடலுளான் - எம்முடைய வலியன் . சுடர் உளான் - சிவாக்கினியில் விளங்கி நிற்போன் ; ஞாயிறு , நிலவு , தீ என்னும் முச் சுடர்களில் தெறுகதிரும் , தண்கதிரும் அடுதல் சுடுதல் விளக்கம் முதலிய சத்தியுமாய் இருப்போன் எனினும் அமையும் . கண்டீர் முன்னிலைப் பன்மை அசைச்சொல் ; கண்டாய் என்னும் முன்னிலை ஒருமை அசைச்சொல் போல . ` அவர்கண்டீர் யாம் வணங்கும் கடவுளாரே ` எனப் பின்னும் அருளிச் செய்துள்ளார் . இத்திருப்பதிகம் அரசமுடி மன்னனுக்கே உரித்தாதல் போல வணக்கம் சிவபிரானுக்கே உரியது என்பது உணர்த்துகின்றது . அதனை , ஏனையோர்க்குச் செய்யும்போதும் , ஏனையர் தமக்குச் செய்யும் போதும் , அது , சிவபிரானுக்கு ஆகும் எனப் புத்திபண்ணுவர் அறிவுடையோர் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

கரும்பொப் பானைக் கரும்பினிற் கட்டியை
விரும்பொப் பானைவிண் ணோரும் அறிகிலா
அரும்பொப் பானை யரத்துறை மேவிய
சுரும்பொப் பானைக்கண் டீர்நாந் தொழுவதே.

பொழிப்புரை :

நாம் தொழுவது , கரும்பும் , கரும்பினிற் கட்டியும் ஒப்பானும் , விரும்பிய பொருளை ஒப்பானும் , தேவரும் அறியா அரும்பு ஒப்பானவனும் , அரத்துறைத் தலத்தை விரும்பிய வண்டு போல்வானும் ஆகிய பெருமானையே .

குறிப்புரை :

சாதகர்க்குக் கரும்பில் உள்ள சாற்றைப்போல அவர்தம் சாதனங்களில் மறைந்து நின்று அவர் சாதித்தவழி அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதாய்த் தோன்றலின் கரும்பொப்பானை எனவும் , மெய்யன்பர்களாகிய சீவன்முத்தர்க்கு அவர் தம் அயரா அன்பே இன்பாய் யாண்டும் வெளிப்பட்டு நின்றே அருளுதலினால் கரும்பினிற் கட்டி ( சருக்கரைக் கட்டி ) எனவும் , யாரேயாயினும் யான் எனது என்னும் செருக்கு அறாத வழி அவர்க்கு அவன் திருவருள் தோன்றாது ஆதலின் விண்ணோரும் அறிகிலா எனவும் , ஆயினும் அச் செருக்கு நீங்கும் வகை சிவதன்மம் , சிவயோகம் , சிவஞானம் என்னும் சாதனங்களைச் செய்து வருவார்க்கு அவர் தம் உள்ளத்தே உணர்வின்ப அன்பாய் , முளைத்துத் தோன்றி விரிதலின் அரும்பு ஒப்பானை எனவும் , அங்ஙனம் அரும்பும் அன்பினர் உள்ளக்கமலங்களை முதல்வன் தன் அருட்கதிர்களால் அறியாமைச் சுருள் நீக்கி மலர்வித்துச் ` சீவனுக்குள்ளே சிவமணம்பூத்தது ` என்றபடி வெளிப்படுத்தலின் சுரும்பொப்பானை எனவும் அருளிச்செய்தார் சுவாமிகள் . திருவரத் துறையை முதல்வன் விரும்பியது தன்னை உயிர்கள் அவ்விடத்து அணுக்கமாகக் கண்டு தொழுது உய்தற் பொருட்டு . விரும்பு ஒப்பானை என்றது ஒருவர்க்குத் தாம் விரும்பிய பொருளினும் மேலானது ( அந் நிலைக் கண் ) இல்லாதவாறுபோல எஞ்ஞான்றும் எல்லார்க்கும் தானே தலையாய பேறாய் நிற்போன் என்றபடி .` அருளிற் பெரிய தகிலத்தில் ; வேண்டும் பொருளிற்றலையிலது போல் ` என்னும் திருவருட் பயன் காண்க . ` வேண்டுவார் வேண்டுவதே ஈவான் கண்டாய் ` எனத் தோத்திரத்தும் , ` செய்வோர் செய்திப் பயன் விளைக்கும் செய்யே போற்செய்வன் ` எனச் சாத்திரத்தும் ஓதுதலின் . விரும்பு ஒப்பானை என்றதற்கு உயிர்களின் விருப்பத்தை ஒத்துப் பயன்விளைப்பானை என உரைப்பினும் அமையும் .

பண் :

பாடல் எண் : 3

ஏறொப் பானையெல் லாவுயிர்க் கும்மிறை
வேறொப் பானைவிண் ணோரும் அறிகிலா
ஆறொப் பானை யரத்துறை மேவிய
ஊறொப் பானைக்கண் டீர்நாந் தொழுவதே.

பொழிப்புரை :

நாம்தொழுவது ஏறு ஒப்பானும் , எல்லா உயிர்க்கும் இறைவனாகச் சிறந்து நிற்பானும் , தேவரும் அறியாநெறி ஒப்பானும் , அரத்துறைத் தலத்தை மேவிய உறுபொருளாவானுமாகிய பெருமானையே .

குறிப்புரை :

ஏறு ஒப்பானை என்றது பீடு ( பெருமை ) உடைமை பற்றி . இறைவேறு ஒப்பான் - எல்லா உயிர்கட்கும் தனியிறைவனாக இருப்பவன் . ஆறு - நெறி ; தன்னை அடைந்தாரைத் தூய்மைசெய்து இன்புறுத்துதல் பற்றியும் , உவகை ஊட்டுதல் பற்றியும் . ஆற்றை ( நதியை ) ஒப்பவன் என உரைப்பினும் அமையும் . தேவர் அறிகிலா என்பது முதல்வனுக்கு அடை ; ஆற்றிற்கு அன்று . ஊறு - உறுவது ; தான் என்றும் உளன் ஆயினும் அறியாமை நீங்கப்பெற்ற பின்னரே உயிர்கள் தன்னை உணர்தலின் , அவ்வுணர்வுக்குப் பின்வந்துற்ற பொருள் போல் வான் என்பது கருத்து .

பண் :

பாடல் எண் : 4

பரப்பொப் பானைப் பகலிருள் நன்னிலா
இரப்பொப் பானை யிளமதி சூடிய
அரப்பொப் பானை யரத்துறை மேவிய
சுரப்பொப் பானைக்கண் டீர்நாந் தொழுவதே.

பொழிப்புரை :

நாம் தொழுவது திருவரத்துறையை விரும்பி எழுந்தருளியவனும் பிறை சூடியவனுமாகிய பகல் ஒளியின் பரப்பையும் , இருளில் நன்மைபுரியும் வளர்மதியின் வளர்ச்சியினையும் , குறும்பையும் , அன்புகாரணமாக உண்டாகும் பாலின் சுரத்தலையும் ஒக்கும் முதல்வனையே , பிறரை அன்று .

குறிப்புரை :

பகலது பரப்பு ஒப்பானை என்க . பகல் - பகலின் கண்ணதாகிய பேரொளி . ஞாயிற்றின் ஒளியைப்போலப் பேருணர்வாய் யாங்கணும் நிறைந்தோன் என்றபடி . இரப்பு - இரத்தலால் வரும் வளர்ச்சி அல்லது ஆக்கம் ; அஃது ஒருங்கே நிகழாது முறையாய் நிகழும் . இருள்நல் நிலாவின் வளர்ச்சி ( இரப்பு ) ஒப்பானை என்க . உயிர்களது அறிவின்கண் உள்ள இருளைப் படிமுறையான் அகற்றிச் சிவஞானத்தை மேல்ஓங்கி வளரச்செய்பவன் என்றபடி . ` பாசமாம் பற்றறுத்துப் பாரிக்கும் ஆரியனே ` என்னும் ( தி .8) திருவாசகத்தின் கருத்தும் இது . பாரித்தல் - வளர்த்தல் ; ` பண்பின்மை பாரிக்கும் நோய் ` என்னும் திருக்குறள் (851) காண்க . அரப்பு - அரம்பு - குறும்பு . ( விளையாட்டு ) அரப்பு ஒப்பானை - தான் செய்யும் செயல்களை விளையாட்டுப்போல எளிதில் செய்வோனை . அரும்பு எனினுமாம் . சுரப்பு ஒப்பானை - சிவலிங்கம் முதலிய திருமேனிகளைச் சாத்திய மந்திரங்களால் வழிபடும் யோகியர்க்குக் கறந்தபோது வெளிப்படும் பால் போல வெளிப்பட்டு அருள்பவனை ; மெய்யன்பால் வழிபடும் சிவஞானிகளுக்குத் தலையீற்றுப் பசு கன்றை நினைந்த போது பாலைச் சுரக்குமாறு போல , அவர் வேண்டும் போதெல்லாம் வெளிப் பட்டருள்வன் - எனச் சாத்திரம் ஓதுமாறு அவரவர் கருத்து வகைபற்றித் தாழ்த்தும் விரைந்தும் வெளிப்படும் வகையைக் குறிப்பித்தபடி .

பண் :

பாடல் எண் : 5

நெய்யொப் பானைநெய் யிற்சுடர் போல்வதோர்
மெய்யொப் பானைவிண் ணோரு மறிகிலார்
ஐயொப் பானை யரத்துறை மேவிய
கையொப் பானைக்கண் டீர்நாந் தொழுவதே.

பொழிப்புரை :

நாம் தொழுவது நெய்யும் , நெய்யிற் சுடர் போல் விளங்கும் மெய்யும் , பெருவியப்பும் போல்வானும் , தேவரும் அறியாதவனும் அரத்துறை யென்னுந் தலத்தை விரும்பிய ஒழுக்கமாவானுமாகிய பெருமானையே .

குறிப்புரை :

நெய் ஒத்தல் - பாலில் நெய்போல் மறைய நின்று உறவு கோல் நட்டு உணர்வு கயிற்றினால் முறுகவாங்கிக் கடைய முன்நிற்றல் , நெய்யூற்றி ஏற்றும் விளக்கில் உண்டாகும் சுடருருவம் போல்வதோர் வடிவத்தை உடையவன் . ஐ - வியப்பு ; ` ஐ வியப்பாகும் ` ( தொல் - உரி . 89 ) கை - ஒழுக்கம் ; கைஒப்பானை என்றது அறமே வடிவாகியோன் . கை ஒத்தல் - ஒழுக்கத்தோடு ஒற்றுமைப்பட்டு நிற்றல் .

பண் :

பாடல் எண் : 6

நெதியொப் பானை நெதியிற் கிழவனை
விதியொப் பானைவிண் ணோரு மறிகிலார்
அதியொப் பானை யரத்துறை மேவிய
கதியொப் பானைக்கண் டீர்நாந் தொழுவதே.

பொழிப்புரை :

நாம் தொழுவது நியதி ஆவானும் , நியதியின் தலைவனும் , விதியாவானும் , தேவர்களாலும் அறிய முடியாதவனும் , விச்சுவாதிளும் ஆகிய அரத்துறையென்னுந் தலத்தை மேவி உயிர்களுக்குக் கதியாயிருப்பானையே .

குறிப்புரை :

நெதி - நியதி என்றதன் திரிபு . அது பொருள்கள் காரியப்படும் நிலையில் காணப்படும் மாறுதலில்லாத ஒழுங்குமுறை ; இதனை வடநூலார் ருதம் என்பர் . நிதி என்ற பாடமும் உண்டு . நெதியின் கிழவன் - இவ்வொழுங்கை உலகத்திற்கு அமைத்து நடாத்தும் தலைவன் என்றபடி . விதி - செய்வினைப்பயன் செய்தவனையே சென்றடைதற் கேதுவாகிய ஊழ் . இதனை மேலை நாட்டார் அற ஆற்றல் (Moral Force) என்பர் . அதி - உயிர்களின் உணர்வைக் கடந்தவர் . ` உலகினை இறந்து நின்றது அவனுரு ` - ( சித்தி - சுபக்கம் . சூத் .1:49.) ` விசுவாதிகோ ருத்ரோ மஹர்ஷி :` என்பது உபநிடதம் . கதி - நெறி . உயிர்களுக்கு நெறிகளை வகுத்தவர் என்பது கருத்து .

பண் :

பாடல் எண் : 7

புனலொப் பானைப் பொருந்தலர் தம்மையே
மினலொப் பானைவிண் ணோரு மறிகிலார்
அனலொப் பானை யரத்துறை மேவிய
கனலொப் பானைக்கண் டீர்நாந் தொழுவதே.

பொழிப்புரை :

நாம் தொழுவது புனலும் , பொருந்தாதார்க்கு மின்னலும் . அனலும் போல்வானும் , தேவர்களாலும் அறிய முடியாதவனும் அரத்துறைத் தலத்துக் கனல் போன்றவனுமாகிய பெருமானையே .

குறிப்புரை :

புனல் ஒப்பான் - தண்ணீர் எப்பொருளையும் வளர்த்தல் போல , உயிர்தோறும் நின்று அவற்றின் அறிவை வளர்த்து வருவோன் ; ` மருவிய உயிரும் வளர்ப்போன் காண்க ` என்பது தி .8 திருவாசகம் . பொருந்தலர் தம்மை மினல் ஒப்பானை - பகைவர்க்கு இடிபோன்றவனை ; உருபு மயக்கம் . மின் என்பது இங்கு அதனோடுடன் நிகழும் இடியை உணர்த்திற்று . ` செறுநர்த் தேய்க்கும் செல்லுறழ் தடக்கை ` என்பது தி .11 திருமுருகாற்றுப்படை . அனல் - சுழன்று எரியும் தீ . இஃது இறைவன் திருமேனிக்கு உவமையாயிற்று . கனல் - மூளாத் தீ ; உயிர்தோறும் கரந்து நின்று அவற்றின் அறியாமையைத் தேய்த்து ஓங்கிவளரும் பேருணர் வாய் நிற்றல்பற்றி முதல்வனுக்கு இஃது உவமையாயிற்று . ` மூளாத் தீப் போல் உள்ளே கனன்று ` ( சுந்தரர் ) ( தி .7. ப .95. பா .1) எனும் ஆட்சி காண்க . கன்னல் எனினும் அமையும் ; இன்பப் பொருளாய் அநுபவப்படுபவன் என்பது இதன் கருத்து .

பண் :

பாடல் எண் : 8

பொன்னொப் பானைப்பொன் னிற்சுடர் போல்வதோர்
மின்னொப் பானைவிண் ணோரு மறிகிலார்
அன்னொப் பானை யரத்துறை மேவிய
தன்னொப் பானைக்கண் டீர்நாந் தொழுவதே.

பொழிப்புரை :

நாம் தொழுவது , பொன்னும் , பொன்னின் சுடர் போன்ற மின்னலும் , அன்னையும் ஒப்பானும் , தேவர்களாலும் அறிய முடியாதவனும் , அரத்துறைத் தலத்து எழுந்தருளியிருந்து தனக்குத் தானே ஒப்பானவனுமாகிய பெருமானையே .

குறிப்புரை :

பொன் ஒப்பானை - ` பொன்னார் மேனியனே ` ` பொன் வண்ணம் எவ்வண்ணம் அவ்வண்ணம் மேனி ` ` நமோ ஹிரண்ய பாகவே ஹிரண்யவர்ணாய ஹிரண்ய ரூபாய ` என்னும் உரைகள் காண்க . அன்னை ஒப்பான் என்பது அன்னொப்பான் எனவிகாரப் பட்டு . நின்றது . தன் ஒப்பான் - தனக்குப் பிறர் ஒப்பாவதின்றித் தானே ஒப்பாக உள்ளவன் . ` நின்னாவார் பிறரின்றி நீயே யானாய் ` என்று பின்னும் அருளிச்செய்வர் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

காழி யானைக் கனவிடை யூருமெய்
வாழி யானைவல் லோருமென் றின்னவர்
ஆழி யான்பிர மற்கும ரத்துறை
ஊழி யானைக்கண் டீர்நாந் தொழுவதே.

பொழிப்புரை :

நாம்தொழுவது , காழித்தலத்துக் கடவுளும் , பெருமையை உடைய விடையூரும் நித்தத் திருமேனி உள்ளவரும் , பிறரால் வல்லோரும் என்று கூறப்படுவோராகிய திருமால் பிரமனுக்கும் , ஒடுங்கும் தானமாக உள்ளவருமாகிய திருஅரத்துறை அடிகளையே .

குறிப்புரை :

` காழியான் , விடையூரும் மெய்வாழியான் , ஆழியான் பிரமற்கும் ஊழியான் என்னும் மூன்று தொடர்களும் சிவபிரான் என்றுமுள்ளவன் என்னும் மறைகளின் துணிபை வலியுறுத்துவன . காழி - இறைவனுக்கு அருணிலைத் தானமாக அமைந்து பன்னிரண்டு ஊழிகளில் அழியாது நிலைபெற்றுப் பன்னிரு பெயர் எய்திய பதி . விடை - அறவிடை ; அஃது ஊழிக்காலத்துத்தான் அழியாதிருத்தற் பொருட்டு முதல்வனைச் சார்ந்து அவன்றன் ஆணையால் அவனைத் தாங்கும் ஊர்தியாகி நிலைபேறு உடையதாயிற்று . திருமாலையும் பிரமனையும் காப்புக் கடவுளும் படைப்புக் கடவுளுமாக உடைமை பற்றி ஊழியைக் கடக்க வல்லோரும் ஆவார் என்பார் . மெய்வாழியான் - நிலைபேறுள்ள அநாதி முத்த சித்து உருவினன் . என்றின்னவர் - என்ற இவர் என்னும் பொருள்பட நின்றது .

பண் :

பாடல் எண் : 10

கலையொப் பானைக் கற்றார்க்கோ ரமுதினை
மலையொப் பானை மணிமுடி யூன்றிய
அலையொப் பானை யரத்துறை மேவிய
நிலையொப் பானைக்கண் டீர்நாந் தொழுவதே.

பொழிப்புரை :

நாம் தொழுவது கலையும் , கற்றார்க்கமுதும் , மலையும் போல்வானும் , மலையெடுக்கலுற்ற இராவணனை மணிமுடியின்கண் ஊன்றி அலைக்கலுற்றானும் , அரத்துறை மேவிநிலை பெற்றிருப்பானுமாகிய பெருமானையே .

குறிப்புரை :

கலையொப்பான் - கலிப்பது கலை ; கலித்தல் - நீக்குதல் , செலுத்துதல் ; மக்களது அறியாமையை நீக்கி , அவர் தம் அறிவை நல்லதன்கண் உய்ப்பது கலை . அதுபோல முதல்வன் உயிர்களின் அகவிருள் நீக்கி அவற்றின் அறிவைப் போகத்தினும் வீட்டினும் செலுத்துபவன் . ஓர் அமுது - ஒப்பற்ற அமுது ; கற்றாரால் தனக்கு உவமையில்லாதது எனத் துணியப்படும் அமுது . ஓர்த்து உணரப்படும் அமுது என வினைத்தொகையாக்கினும் அமையும் . மலையொப்பானை - உலகிற்கு அச்சாக , எல்லா வளங்களையும் தன்பாற் கொண்டு துளக்கமின்றி இருப்பது மலை . முதல்வனும் இத்தன்மையன் என்றபடி . நிலையொப்பானை - முதல்வன் கடல் போன்று அளக்கவாராத கடந்த நிலையினன் ஆயினும், அது நீந்தவல்லார்க்கு அலைத்து ஆடுதற்குக் கைவந்து நின்றாற்போலத் தானும் அன்பர்களுக்கு நிலைத்துநின்று இன்புறும்படி ஆனந்தத்தை மிகக்கொடுப்பவன் என்பது கருத்து ./n இத்திருப்பதிகம் முதல்வன் வணக்கத்திற்கு உரியன் என்னும் முதன்மைக் கருத்தைப் பொற்சரடுபோல் பாடல்தோறும் ஊடுருவப் பெற்று, பல்வேறு அரிய இனிய உவமைகளால் அவன்றன் குறைவிலா மங்கலக் குணங்களைக் கோவை செய்து ஞானத்தால் தொழுவார்க்குத் தரப்பட்ட மணிமாலையாகத் திகழ்தல் அறியத்தக்கது.

பண் :

பாடல் எண் : 1

வட்ட னைம்மதி சூடியை வானவர்
சிட்ட னைத்திரு வண்ணா மலையனை
இட்ட னையிகழ்ந் தார்புர மூன்றையும்
அட்ட னையடி யேன்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

கந்தையுடை அணிந்தானும் , மதிசூடியும் , வானவர்க்கு உயர்ந்தானும் , திருவண்ணாமலை வடிவினனும் , விருப்பம் உடையானும் , இகழ்ந்தார் புரங்கள் மூன்றினையும் அட்டானும் ஆகிய பெருமானை அடியேன் மறந்து உய்தலும் கூடுமோ .

குறிப்புரை :

நினைத்தால் வீடு எய்துவிப்பது அண்ணாமலை என்னும் திருத்தலம் . பிரம விட்டுணுக்களால் முடியும் அடியும் அணுக முடியாதபடி நிமிர்ந்தெழுந்த சோதிப்பிழம்பே மலையாக உருக் கொண்டு உள்ளது ஆதலின் , அத்திருவுரு அண்ணாமலை ( அணுக வொண்ணாத மலை ) என வழங்கி வருவது . இத் திருப்பதிகத்தில் பாடல் தோறும் திருஅண்ணாமலையனை மறந்துய்வனோ ( மறவேன் ) என்றருள்கின்றார் அப்பர் அடிகள் . திரிபுரம் எரித்த செய்தியும் பாடல் தோறும் வருகின்றது . வட்டு - சிறு உடை , அதை அணிந்தவன் , வட்டன் . வானவர் சிட்டன் - வானவரால் பெரியோன் என உணர்ந்து தொழப்படுவோன் . சிட்டன் - சிரேஷ்டன் , உயர்ச்சியுடையோன் . இட்டம் உடையோன் இட்டன் ; முதல்வன் உயிர்களுக்குச் சிவத்துவத்தை வழங்கும் விருப்பம் உடையான்ஆதல்பற்றிஇட்டன்எனப்பட்டான் ; இட்டம் - விருப்பம் . இகழ்ந்தார் - திரிபுரத்தசுரர்கள் ( கமலாக்கன் , தாரகாக்கன் , வித்யுன்மாலி என்னும் மூவர் ) இம்மூவரும் முன்னர்ச் சிவ வழிபாடு உடையராய் இருந்து பின் நாராயணன் நாரதர் என்போரால் புத்தமதம் அறிவுறுக்கப்பட்டுச் சிவவழிபாட்டை இகழ்ந்து கைவிட்டனர் . அவ் விகழ்ச்சியே அவர்தம் திரியும் வலிய முப்புரங்களை அழித்த தென்க . புரம் - கோட்டை , இக் காலத்துப் போர் விமானங்கள் பல வற்றைத் தாங்கிப் பறக்கும் பெருவிமானந் தாங்கிக் கப்பல் 1 போன்றது . ` தொழுவார்க்கே அருளுவன் சிவபெருமான் ` என்னும் உண்மையை விளக்குவது திருவண்ணாமலை வரலாறு . சிவ வழிபாடே ஒருவர்க்குப் பகையை வெல்லும் வலியைத் தருவது . அதனை இகழின் தம்வலி இழப்பர் என்னும் உண்மையை உணர்த்துவது திரிபுரம் எரித்த வரலாறு . அட்டன் - அட்டவன் , அடுதலைச் செய்தவன் . சுவாமிகள் ` மறந்து உய்வனோ ?` எனத் தம்மேல் வைத்துக் கூறினாரேனும் , ` யாரும் மறந்து உய்தல் இல்லை ; யாவரும் திருவண்ணாமலையனை மறவற்க ` என்பதே கருத்தாகக் கொள்க . ` ஈரம்பு கண்டிலம் ஏகம்பர் தங்கையில் ஓரம்பே கண்டோம் என்றுந் தீபற ! ஒன்றும் பெருமிகை உந்தீபற ` ` உய்ய வல்லார் ஒருமூவரைக் காவல் கொண்டு எய்யவல் லானுக்கே உந்தீபற ` என்பவற்றை ஒப்புநோக்குக .

பண் :

பாடல் எண் : 2

வான னைம்மதி சூடிய மைந்தனைத்
தேன னைத்திரு வண்ணா மலையனை
ஏன னையிகழ்ந் தார்புர மூன்றெய்த
ஆன னையடி யேன்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

வானத்துள்ளவனும் , பிறைசூடிய பேராற்றல் உடையவனும் , தேனென இனிப்பவனும் , திருவண்ணாமலைத் தலத்துக்கு உடையவனும் , பன்றிக்கொம்பை அணிந்தவனும் , இகழ்ந்தார் புரங்கள் மூன்றினையும் எய்த விடையேறுடையவனும் ஆகிய பெருமானை அடியேன் மறந்து உய்தலுங் கூடுமோ .

குறிப்புரை :

வானன் - பரமஆகாசம் எனப்படும் சிவலோகத்துள்ளான் ; இதுவே உயிர்களின் உள்ளங்களில் சிற்றம்பலமாக உள்ளது . பொதுவாக ஆகாயத்தை வடிவாகக் கொண்டவன் எனினும் அமையும் . மைந்தன் - வலியன் . தேனன் - தேன் போலும் இனியன் . ஏனன் - ஏனத்தின் கோட்டை மார்பில் அணிந்தவன் . ஏனம் - திருமாலாகிய ஆதிவராகம் . ஆனன் - ஆனை ( விடையை ) ஊர்தியாக உடையவன் .

பண் :

பாடல் எண் : 3

மத்த னைம்மத யானையு ரித்தவெஞ்
சித்த னைத்திரு வண்ணா மலையனை
முத்த னைம்முனிந் தார்புர மூன்றெய்த
அத்த னையடி யேன்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

ஊமத்தமலர் அணிந்தவனும் , யானைத் தோலை உரித்துப் போர்த்து எம் சித்தத்துறைபவனும் , திருஅண்ணாமலைத் தலத்துக்குடையவனும் , முத்தனும் , முனிந்தார் புரங்கள் மூன்றையும் எரியுண்ணச்செய்த அத்தனுமாகிய பெருமானை அடியேன் மறந்து உய்தலுங் கூடுமோ .

குறிப்புரை :

மத்தன் - ஊமத்த மலர் அணிந்தவன் . சித்தன் - சிந்தையை கோயிலாகக் கொண்டவன் . முத்தன் - அநாதி முத்தன் ; இயல்பாகவே பாசங்களின் நீங்கியோன் . ` வினையின் நீங்கி விளங்கிய அறிவின் முனைவன் ` என்றபடி . முனிந்தார் - ஒட்டிவாழ வெறுத்த வராய திரிபுரத்தசுரர்கள் . அத்தன் - தந்தையாயிருப்பவன் . ` அத்தா வுனக்காளாய் இனி அல்லேன் எனலாமே ` என்றார் ( தி .7. ப .1. பா .1) சுந்தரரும் .

பண் :

பாடல் எண் : 4

காற்ற னைக்கலக் கும்வினை போயறத்
தேற்ற னைத்திரு வண்ணா மலையனைக்
கூற்ற னைக்கொடி யார்புர மூன்றெய்த
ஆற்ற னையடி யேன்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

காற்றாகியுள்ளவனும் , கலக்குகின்ற வினைகள் விட்டு நீங்கத் தோற்றம்புரிபவனும் , திருவண்ணாமலைத் தலத்துக் குடையவனும் , உலகினை நன்றுந் தீதுமாய்க் கூறுசெய்து வகுத்தவனும் , கொடியவர் புரங்கள் மூன்றையும் எய்த வீரநெறி உடையவனுமாகிய பெருமானை அடியேன் மறந்து உய்தலுங் கூடுமோ .

குறிப்புரை :

காற்றன் - ( அட்ட மூர்த்தங்களில் காற்றும் ஒன்றாதலின் ) காற்று வடிவானவன் . ` காற்றாகி எங்கும் கலந்தாய் போற்றி ` என்றார் திருத்தாண்டகத்தும் . கலக்கும் - உயிர்களைத் துன்புறுத்தும் . தேற்றன் - தெளிவிப்பவன் . பழவினைகளைப் பாறுவித்துத் தன்னடி யார்களைத் தெளிவிப்பவன் என்க . கூற்றன் - கூறுசெய்பவன் . ஆற்றன் - சமயநெறிகளாயிருப்பவன் . நீதிநெறியே வடிவாக உடையன் எனலுமாம் . ( ஆறு - நெறி )

பண் :

பாடல் எண் : 5

மின்ன னைவினை தீர்த்தெனை ஆட்கொண்ட
தென்ன னைத்திரு வண்ணா மலையனை
என்ன னையிகழ்ந் தார்புர மூன்றெய்த
அன்ன னையடி யேன்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

மின் ஒளியுருவாயவனும் , வினைகளைப் போக்கி என்னை ஆட்கொண்ட அழகியவனும் , திருவண்ணாமலைத் தலத்துக்குடையவனும் , என்னை உடையவனும் , இகழ்ந்தவர் புரங்கள் மூன்றையும் எய்த அத்தன்மையனும் ஆகிய பெருமானை அடியேன் மறந்து உய்தலுங் கூடுமோ .

குறிப்புரை :

மின்னன் - மின்ஒளி போன்ற ஒளிவடிவினன் . தென்னன் - அழகியவன் ; தென்னாடுடையவன் எனினும் அமையும் . என்னனை - என்னை உடையவனை . அன்னனை - அத்தன்மை யோனை , திரிபுரங்களை எரிக்குந் தன்மையோன் . அத்தன்மையாவது வேதத்திற் கூறப்படும் தெய்வம் எல்லாம் கருவிகளாகவே அமையத் தான் ஒருவனே வினைமுதல் ( கருத்தா ) ஆதலும் , கருவிகளால் அன்றிச் சங்கற்ப ஆற்றலால் செயல் நிகழ்த்தலும் சார்ந்தாரைக் காத்தலும் முதலியவற்றால் விளங்கும் இறைமைக் குணம் .

பண் :

பாடல் எண் : 6

மன்ற னைம்மதி யாதவன் வேள்விமேல்
சென்ற னைத்திரு வண்ணா மலையனை
வென்ற னைவெகுண் டார்புர மூன்றையுங்
கொன்ற னைக்கொடி யேன்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

ஐந்துவகை மன்றங்களில் ( சபைகளில் ) எழுந்தருளியிருப்பவனும் , மதியாத தக்கன் வேள்வியின்மேல் உருத்துச் சென்றவனும் , திருவண்ணாமலைத் தலத்துக்கு உடையவனும் , புலனைந்தும் வென்ற வென்றி உடையவனும் , சினந்தார் புரங்கள் மூன்றையும் கொன்றவனும் ஆகிய பெருமானைக் கொடியவனாகிய அடியேன் மறந்து உய்தலுங் கூடுமோ .

குறிப்புரை :

மன்றன் - அம்பலத்தே நடமாடுபவன் . மதியாதவன் - தன்னை முதல்வன் என்று மதிக்க அறியாத தக்கன் . வேள்வி மேல் சென்றன் - அவன் இயற்றிய வேள்வியை அழிக்கச்சென்றவன் . வென்றன் - வென்றவன் ; புலனைந்தும் என்னும் அதற்குரிய செயப்படு பொருள் அவாய்நிலையான் பெறப்பட்டது . ( நேரிழையைக் கலந்து நின்றே புலனைந்தும் வென்றானை என்பர் தி .6 திருத்தாண்டகத்து ) கொன்றன் - கொன்றவன் , அழித்தவன் .

பண் :

பாடல் எண் : 7

வீர னைவிட முண்டனை விண்ணவர்
தீர னைத்திரு வண்ணா மலையனை
ஊர னையுண ரார்புர மூன்றெய்த
ஆர னையடி யேன்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

வீரச்செயல்களைப் புரிந்தவனும் , விடம் உண்டவனும் , விண்ணவர்க்கு அச்சம் நீக்குபவனும் , திருவண்ணா மலை வடிவினனும் , மருத நிலத்தை இடங்கொண்டவனும் , உணராதவர் புரங்கள் மூன்றையும் எய்தவனும் , ஆத்திமாலை சூடியவனுமாகிய பெருமானை அடியேன் மறந்து உய்தலுங் கூடுமோ .

குறிப்புரை :

வீரன் - வீரத்திற்கு உறைவிடமானவன் . இறைவன் வீரச்செயல்களை எட்டாகத் தொகுத்து வழங்கும் வழக்குக் காண்க . உண்டனை - உண்டவனை . விண்ணவர் தீரன் - விண்ணவரை அச்சம் தீர்த்து ஆட்கொள்ளும் திண்ணியன் . ஊரன் - மாயோன் முதலிய தெய்வங்கள் போல ஒவ்வொரு நிலத்திற்கே உரிய கருப்பொருள் ஆதலின்றி எந்நிலத்துக்கும் உரிமை உடைமையின் , மருத நிலத்தை இடங்கொண்டோன் ; திருநின்றியூர் , திருப்புன்கூர் முதலாக ஊர் என முடியும் தலங்களில் உறைவோன் எனினும் அமையும் . ஆரன் - திரு ஆத்திமாலையை அணிந்தவன் ; ஆர் - ஆத்தி . ` நாறும் பூவும் நம்பற் காம் ; நாறாப் பூவும் நம்பற்காம் ` என்ப ஆகலின் அடியார்க்கு எளிதில் கிடைக்கும் ஊமத்தை , ஆத்தி முதலிய ஏற்றுச் சூடி அவர்க்கு அருள் செய்பவன் என்பது கருத்து .

பண் :

பாடல் எண் : 8

கருவி னைக்கடல் வாய்விட முண்டவெம்
திருவி னைத்திரு வண்ணா மலையனை
உருவி னையுண ரார்புர மூன்றெய்த
அருவி னையடி யேன்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

கருவாயிருந்து காப்பவனும் , கடலெழு நஞ்சு உண்ட எம்திருவாகியவனும் , திருவண்ணாமலை வடிவினனும் , உருவத்திருமேனி உடையவனும் உணராதவர் புரங்கள் மூன்றையும் எய்தவனும் , அருவத்திருமேனி உடையவனுமாகிய பெருமானை அடியேன் மறந்து உய்தலுங் கூடுமோ .

குறிப்புரை :

கருவினை - உலகெலாமாகி வேறாய் உடனுமாய் நிற்போன் ஆகலின் , உயிர்கள் தோன்றுங்கால் அவ்வக் கருவின் கண் அவ்வவ்வுயிர்களை அவ்வவற்றின் வினைக்கீடாக விழச்செய்து அவற்றின் உடம்பையும் கரணங்களையும் ஆண்டைக்குப் பொருந்தும் நுகர்ச்சிகளையும் தந்து வளர்ப்போன் என முதல்வனைக் குறிப்பித் தருளினார் . இனி உலக முதற்காரணமாகிய மாயைக்குத்தான் தாரகமாய் நின்று தனது சத்திசங்கற்பத்தால் உலகைத் தோற்றுவித்தல்பற்றி முதல்வனைக் கரு என்றார் எனினும் அமையும் . ` ஓங்காரத்தொருவன் காண் . உலகுக் கெல்லாம் வித்தவன்காண் ` ( தி . 6. ப . 48. பா .4.) என சுவாமிகள் பின் அருளிச்செய்தல் காண்க .` தத் ஆத்மாநம் அகுருத ` ( அதுதன்னைத் தானே ஆக்கியது ) என்னும் தைத்திரீய உரைக்கும் இதுவே கருத்து என்க . கடல்வாய்விடம் - கடலாகிய இடத்து எழுந்த ஆலகாலம் ; வாய் - இடம் . ` திருநீலகண்டம் ` தன்னை எண்ணுவார்க்குத் துயர் அனைத்தும் நீக்கி வீடு பயப்பிப்பதாதலின் , அத்திரு அடையாளமுள்ள முதல்வன் திருவுரு மெய்யுணர்ந்தோரால் விரும்பப்படுவது என்னும் கருத்தால் ` கடல்வாய்விடம் உண்ட எம் திருவினை ` என்றார் . ` ஓம் நீல கண்டாய நம ` என்னும் எட்டெழுத்தை நவில்வார் மீளப்பிறவார் எனக் காஞ்சிப் புராணம் ( சிவபுண்ணியப்படலம் ) கூறுகிறது . திருநீல கண்டத் திருப்பதிகம் ஒருவரைப் பிறந்த பிறவியிற் பேணி முதல்வன் கழல் அடையச்செய்யும் என அதன் திருக்கடைக் காப்புக் குறித்தல் காண்க . அருவம் , அருவுருவம் , உருவம் என்னும் நிலைகளைக் கடந்த முதல்வன் உயிர்கள் தன்னை உணர்ந்து உய்யக் கருதி அத்திரு மேனிகளை மேற்கொண்டான் ஆகலின் , உருவினை எனவும் அரு வினை எனவும் அருளிச்செய்தார் . உரு - மகேச்சுரத் திருவுருவங்கள் ; அரு - யோகியர் பிரணவம் , பிராசாதம் முதலிய மந்திரங்களின் துணையால் அகத்தே காணும் ஒளியுரு . அருவுரு - ஐம்பெரு மனுக்களாலும் , திருவைந்தெழுத்தாலும் அமையும் மந்திரத் திருமேனி .

பண் :

பாடல் எண் : 9

அருத்த னையர வைந்தலை நாகத்தைத்
திருத்த னைத்திரு வண்ணா மலையனைக்
கருத்த னைக்கடி யார்புர மூன்றெய்த
அருத்த னையடி யேன்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

பொருள் வடிவாயுள்ளவனும் , ஐந்தலையுடைய நாகத்தைத் திருந்த அணிந்தவனும் , திருவண்ணாமலை வடிவினனும் , தலைவனானவனும் , தீக்குணங்களைக் கடியாதார் புரங்கள் மூன்றையும் எய்தவனும் , உயிர்களுக்கு வினைப்பயனைப் பிறழாது நுகர்விப் போனும் ஆகிய பெருமானை அடியேன் மறந்து உய்தலுங் கூடுமோ .

குறிப்புரை :

அருத்தன் - நாற்பேறுகளின் இரண்டாவது பேறாகிய பொருளாயிருப்பவன் . சொற்பொருளாயிருப்பவன் எனினும் மெய்ப் பொருள் எனப் பேசப்படுபவன் எனினும் பொருந்தும் . ` கற்றநூற் கருத்தும்நீ அருத்தம் இன்பம் என்றிவை முற்றும்நீ ` ( தி .3. ப .52. பா .3). ` பொன்னானாய் மணியானாய் போகமானாய் பூமிமேல் புகழ்தக்க பொருளே `. ( அப்பர் ) என்னும் திருமுறை உரைகள் காண்க . அரவைந் தலை நாகம் - முன் பின்னாகத்தொக்க இருபெயரொட்டு . ஐந்தலை நாகமாகிய அரவு என்க . திருத்தன் - திருந்த அணிந்தவன் . கருத்தன் - தலைவன் , தன்வயம் உடையோன் . ` சுட்டுணர்வாகிய பிரபஞ்சம் சுட்டுணர் வின்றி நின்ற சங்காரத்தின் வழியல்லது சுதந்திரமின்றி நிற்றலான் , இனிச் சங்காரமே முதல் ` என்றது ( சிவஞான போதம் . 1. 3.) கடியார் - கடிதல் நீக்குதல் , தீமையைக் கடிந்து ஒழுகாத அசுரர் என்றபடி . அருத்தன் - அருத்துவோன் , நுகர்விப்போன் ( வினைப்பயனை என்பது அவாய் நிலையான் வந்தது ). புரமூன்றெய்த அருத்தன் என அடுத்து நின்றமையின் . எய்தது வினைப்பயன் நுகர்வித்தற்கு எனக்கொள்க . சுதன்மன் , சுபுத்தி , சுசீலன் என்போரைக் கொண்டது அந்நியதிபற்றி .

பண் :

பாடல் எண் : 10

அரக்க னையல றவ்விர லூன்றிய
திருத்த னைத்திரு வண்ணா மலையனை
இரக்க மாயென் உடலுறு நோய்களைத்
துரக்க னைத்தொண்ட னேன்மறந் துய்வனோ.

பொழிப்புரை :

இராவணன் அலறுமாறு அழகிய திருவிரலை ஊன்றிய திருத்தமானவனும் , திருவண்ணாமலை வடிவினனும் , இரக்கம் கொண்டு என் உடலில் உற்ற நோய்களைத் துரத்திய அருளாளனுமாகிய பெருமானைத் தொண்டுபுரியும் அடியேன் மறந்து உய்தலுங் கூடுமே? .

குறிப்புரை :

அரக்கன் - இராவணன் . அலற - வாய்விட்டு அரற்றும்படி . திருத்தன் - மாறுபடாதவன் , செய்யன் , திருந்தும்படி செய்தவன் எனினும் பொருந்தும் ; என்னை ? செருக்கு நீங்கிப் பண் இசைத்து அருள் பெற்றான் அரக்கன் ஆகலின் . இரக்கமாய் - இரங்கியருளி . உடலுறு நோய் ஒன்றேயாயினும் அதனால் பெற்ற வருத்தம் பல வகைப் பட்டமையின் நோய்களை என்றார் . துரக்கன் - துரத்தியவன் . உடலுறு நோய்களைத் - துரக்கனை என்பது பாடமாயின் , உடலில் உற்ற சூலைநோயைக் களைந்த உரக்கனை எனப் பிரிக்க . உரக்கன் - வலிமையுள்ளோன் ; தன்நிலை திரியாதவன் . என் உடல் உறு நோயை இரக்கமாய்க் களைந்த என்றமையின் நோய் பிறநெறி சார்ந்தமை பற்றி உற்றதென்பதும் , அதனைச் சிவபிரான் இரக்கம் ( கருணை ) காரணமாகவே அதன் மூலத்தோடு களைந்தருளினான் என்பதும் பெறப்படுதல் காண்க . ` மந்திரம் நமச்சிவாய ஆக நீறணியப் பெற்றால் - வெந்தறும் வினையும்நோயும் வெவ்வழல் விறகிட்டன்றே ` என்ற இடத்தும் நோய் அதன் காரணமாகிய வினையுடன் ஒருங்கே வெந்து அறும் என்றமை காண்க .

பண் :

பாடல் எண் : 1

பட்டி ஏறுகந் தேறிப் பலவி ( ல் ) லம்
இட்ட மாக இரந்துண் டுழிதரும்
அட்ட மூர்த்தியண் ணாமலை கைதொழக்
கெட்டுப் போம்வினை கேடில்லை காண்மினே.

பொழிப்புரை :

அடங்காத ஏற்றினை அடக்கி விடையாக் கொண்டு உகந்து ஏறிப் பல மனைகள் தோறும் விருப்பத்தோடு சென்று இரந்து உண்டு அலைந்து சுழலும் , அட்டமூர்த்தியின் திருவுருவாகிய திருஅண்ணாமலையைக் கைகளால் தொழ வினைகள் கெட்டு ஒழியும் ; என்றும் கேடு இல்லை ; காண்பீராக .

குறிப்புரை :

அண்ணாமலையை நினைந்து தொழ உண்டாம் பயன் கூறுகிறது இத்திருப்பதிகம் . பட்டி - அலைந்து திரிந்து கள்ளமேய்ச்சல் மேய்கின்ற மாட்டைப் பட்டிமாடு என்பர் . ஊர் சுற்றித் தன் விருப்பம் போல் திரிவாரையும் பட்டி என்பர் . ` அகப் பட்டியாவார் ` ( குறள் ) ` நோதக்க செய்யும் சிறுபட்டி ` ( கலித்தொகை . 51:1) திருமால் கண்ணனாய் ஆயர்பாடியில் சுற்றித் திரிந்து வெண்ணெய் திருடி உண்டவராதலால் பட்டி என்றார் . அறவிடை எனினும் , அறத்தின் திறம் உயிர்களால் உணர்தல் கூடாமையின் பட்டி என்றார் எனக்கொள்க . அவரே இடபமாய்த் தாங்குதலின் பட்டி ஏறு என்றார் . பலஇல்லம் - தாருகாவனத்திலிருந்த ரிஷிபத்தினியர் வீடுகள் . இட்டமாக - விருப்பத்துடனே . இரந்துண்டல் - பிச்சையேற்றுண்டல் . உழிதரும் - திரியும் . அட்ட மூர்த்தி - எட்டுப்பொருள்களை வடிவமாக உடையோன் . மூர்த்தி - வடிவு , அதனை உடையது மூர்த்தம் . ` இரு நிலனாய்த் தீயாகி நீருமாகி இயமானனாய் எரியும் காற்றுமாகி அரு நிலைய திங்களாய் ஞாயிறாகி ஆகாயமாய் அட்டமூர்த்தியாகி ` ( தி .6. ப .94. பா .1) அட்ட மூர்த்தங்களை உணர்க . திருமால் பிரமன் தேடுதற்கரிய சோதி வடிவாய் எழுந்தருளிய பெருமானாதலின் அட்டமூர்த்தங்களில் ஒன்றும் அத்தன்மையை நினைந்து கூறினார் . வினைகெட்டுப்போம் நமக்குக் கேடு இல்லை எனக் கூட்டுக . கேடு - துன்பம் . காண்மின் என்பது உறுதியுரை , நேரிற்காணுங்கள் என்னும் பொருள் தருதலின் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

பெற்ற மேறுவர் பெய்பலிக் கென்றவர்
சுற்ற மாமிகு தொல்புக ழாளொடும்
அற்றந் தீர்க்குமண் ணாமலை கைதொழ
நற்ற வத்தொடு ஞானத் திருப்பரே.

பொழிப்புரை :

மனைகளிலிடும் பலிக்கெனப் பெற்றம் ஏறும் பெருமான் , தனக்குச் சுற்றமாமெனும் உமையம்மையோடும் வருவார் . துயர்தீர்க்கும் திருவண்ணாமலையைக் கைதொழுவார் . நல்ல தவத்தோடு ஞானநெறியில் பிறழாது இருக்கப்பெறுவர் .

குறிப்புரை :

பெய்பலிக்குப் பெற்றம் ஏறுவர் என்று புராணங்களால் கூறப்படும் பெருமான் தொல்புகழாளொடும் அதிட்டித்து ( இடமாகக் கொண்டு ) நின்று அற்றம் தீர்க்கும் அண்ணாமலை என்க . தீர்க்கும் என்னும் பெயரெச்சம் இடப்பெயர்கொண்டது . முதல்வனுக்கு மூர்த்தமும் இடமே ஆகலின் . சுற்றமாமிகுதல் - வாழ்க்கைத்துணை எனும்படி மேம்படுதல் . தொல்புகழ் - ` சர்வம் சக்திமயம் ஜகத் ` ` அவளால் வந்த ஆக்கம் இவ் வாழ்க்கை எல்லாம் ` ( சித்தி . சுபக்கம் . 69 ) என உணர்த்தப்படும் பொருள் சேர்புகழ் . ( தி .1. ப .10. பா .11) ` உமையாளொடும் உடனாகிய ஒருவன் - பெண்ணாகிய பெருமான் மலை ` என அருளிச்செய்ததும் காண்க . அற்றம் - துன்பம் . கைதொழ - நற்றவத்தொடு ஞானத் திருப்பரே - என்றது கையால் தொழுவோர் சீவன்முத்தராயின் சரியை கிரியை யோகங்களோடு கூடிய ஞானநெறிக்கண் பிறழாது நிற்கப் பெறுவர் எனவும் , ஏனையராயின் , நற்றவத்தினால் ஞானத்தைத் தலைப்படுவர் எனவும் இரட்டுறமொழிய நின்றது .

பண் :

பாடல் எண் : 3

பல்லி லோடுகை யேந்திப் பலவி ( ல் ) லம்
ஒல்லை சென்றுணங் கல்கவர் வாரவர்
அல்லல் தீர்க்குமண் ணாமலை கைதொழ
நல்ல வாயின நம்மை யடையுமே.

பொழிப்புரை :

பல்லில்லாத மண்டையோட்டைக் கையில் ஏந்திப் பல மனைகளுக்கும் விரைந்து சென்று பெண்டிர் இடும் உணங்கிய சோற்றை அவர்தம் உள்ளங்களோடு கவர்வாராகிய சிவபிரானுடைய அடியார் அல்லல்களைத் தீர்க்கும் திருவண்ணாமலையைக் கைகளாற்றொழ , நல்லவாயின யாவும் நம்மைத் தாமே வந்தடையும் .

குறிப்புரை :

பல்லில்லோடு - பற்கள் உதிர்ந்த மண்டையோடு . ஒல்லை - விரைவு . உணங்கல் - உலரவைத்த பண்டங்களாகிய உணவுப் பொருள்கள் . கவர்வார் - முனிவர்தம் மனைவியரை உணவு வேண்டும் எனக்கேட்டு , அவர்தம் உள்ளங்களையும் அணிகலன்களையும் அவரறியாமே கவர்ந்தவர் . அல்லல் - துன்பம் . நல்லவாயின - நன்மைகள் எல்லாம் . நம்மை அடையும் - நாம் முயல்வதின்றித் தாமே வந்து அடையும் ; முதல்வனைத் தொழும் நம்மைத் தொழுதல் காரணமாக .

பண் :

பாடல் எண் : 4

பாடிச் சென்று பலிக்கென்று நின்றவர்
ஓடிப் போயினர் செய்வதொன் றென்கொலோ
ஆடிப் பாடியண் ணாமலை கைதொழ
ஓடிப் போகும்நம் மேலை வினைகளே.

பொழிப்புரை :

பாடிச்சென்று பலிக்கென்று நின்ற பெருமான் ஓடிப் போய்விட்டனராதலால் செய்வது இனி என்னை ? ஆடியும் பாடியும் திருவண்ணாமலையைக் கைகளாற்றொழ நம் மேலை ( பழைய ) வினைகள் ஓடிப்போகும் . (` ஓடிப் போயினர் செய்வதொன்றென் கொலோ ` எனப் பேசநின்ற பெருமானது திருவண்ணாமலை - என இசையெச்சம் கொண்டு முடிக்க )

குறிப்புரை :

பாடிச்சென்று - பிச்சையேற்றற்குப் பாடல்களைப் பாடிக் கொண்டு சென்று . பலிக்கு - பிச்சைக்கு . ஓடிப்போயினர் - பிச்சைக்கு என்று வந்தவர் ( உள்ளங்களைக் கவர்ந்துகொண்டு ) ஓடிப்போயினார் . முதல் இரண்டடிகள் தாருகாவனத்துப் பெண்டிர் கூற்று . இவ்வாறு கூறும்படி ஆடல்புரிந்த பெருமானது திருவண்ணாமலையை ஆடியும் பாடியும் கையால் தொழ என இயைக்க .

பண் :

பாடல் எண் : 5

தேடிச் சென்று திருந்தடி யேத்துமின்
நாடி வந்தவர் நம்மையு மாட்கொள்வர்
ஆடிப் பாடியண் ணாமலை கைதொழ
ஓடிப் போம்நம துள்ள வினைகளே.

பொழிப்புரை :

தேடிச்சென்று அப்பெருமான் திருவடிகளை ஏத்துவீராக ; அங்ஙனம் தேடிச்செல்லும் நம்மை அவரும் நாடிவந்து ஆட் கொள்வர் ; ஆடியும் பாடியும் திருவண்ணாமலையைக் கைதொழுதால் நமது நிகழ்வினைகள் ஓடிப்போகும் .

குறிப்புரை :

தேடிச்சென்று - அவன் இருக்குமிடமாகிய அண்ணா மலையைத் தேடிப்போய் . திருந்தடி - மாறுதலின்றிச் செம்பொருளாக உள்ள திருவடிகள் . ஏத்துமின் - புகழ்ந்து போற்றுங்கள் . நாடிவந்து - நம்மைத் தேடிவந்து . நம்மையும் - உம்மை இழிவு சிறப்பு .

பண் :

பாடல் எண் : 6

கட்டி யொக்குங் கரும்பி னிடைத்துணி
வெட்டி வீணைகள் பாடும் விகிர்தனார்
அட்ட மூர்த்தியண் ணாமலை மேவிய
நட்ட மாடியை நண்ணநன் காகுமே.

பொழிப்புரை :

கரும்பினிடைக் கட்டி ஒக்குமாறு துணித்தும் வெட்டியும் வீணை வகைகளோடு பாடும் விகிர்தனாகிய அட்ட மூர்த்தியும் திருவண்ணாமலை மேவிய நட்டமாடும் பெருமானுமாகிய இறைவனை நண்ணினால் நன்றே ஆகும் .

குறிப்புரை :

கரும்பினிடைக் கட்டியை ஒக்கும் விகிர்தன் எனக் கூட்டினும் அமையும் . துணிவெட்டி - வீணையை மீட்டும்போது ஓசையைத் துணித்தும் நரம்பை வெட்டியும் . வீணைகள் பாடும் - வீணை வாச்சிய வகைகளோடு தானும் பாடுகின்ற . விகிர்தன் - மாறுபாடு உடையவன் ; போக , யோக , வேகம் எனப்படும் ஒன்றொடு ஒன்று ஒவ்வா வேடம் தான் ஒருவனே தரித்தவன் . நட்டமாடியை நண்ண நன்கு ஆகும் என்க . நன்கு - நன்மை .

பண் :

பாடல் எண் : 7

கோணிக் கொண்டையர் வேடமுன் கொண்டவர்
பாணி நட்டங்க ளாடும் பரமனார்
ஆணிப் பொன்னனண் ணாமலை கைதொழப்
பேணி நின்ற பெருவினை போகுமே.

பொழிப்புரை :

சேர்த்துக் கட்டிய கொண்டையரும் , வேடம் முன் கொண்டவரும் தாளத்திற்கேற்ப நட்டங்கள் ஆடுபவரும் ஆணிப் பொன் போன்றவரும் ஆகிய பரமனார் திருவண்ணாமலையைக் கைகளால் தொழுதால் நம்மிடம் வருதற்குப் பேணி நின்ற பெரு வினைகள் போகும் .

குறிப்புரை :

கோணிக்கொண்டை - சேர்த்துக்கட்டிய சடைக் கொண்டை . வேடம் முன்கொண்டவர் - முன்னர்ப் பலபல வடிவங்களோடு விளங்கியவர் . பாணி நட்டங்கள் - தாளம் இயைந்த பரதவேறுபாடுகள் . ஆணிப்பொன் - மாற்றுரைத்துப் பார்ப்பதற்கு மாதிரியாக வைத்திருக்கும் சுத்தமான பொன் , இங்கே பெருமானை ஆணிப்பொன் என்றார் . ` ஆணியைச் செம்பொன் அம்பலத்துள் நின்ற தாணுவை ` ( தி .5 ப .2. பா .4) என்றார் முன்னும் . பேணிநின்ற - நம்மைக் குறித்து வருகின்ற . முதல் இரண்டடிகளுக்கு நாணத்தால் வளைந்து முன்னர்ப் பெண்டிர் வேடத்தைக் கொண்டவராகிய திருமால் உடன்வரப் பாணியோடு கூடிய நட்டங்கள் ஆடும் பரமனார் என உரைப்பினும் அமையும் . கொண்டையர் வேடம் - மோகினி நிலை . திருமால் மோகினியாக வரத்தாம் பிட்சாடனராகச் சென்றார் என்பது புராணம் .

பண் :

பாடல் எண் : 8

கண்டந் தான்கறுத் தான்கால னாருயிர்
பண்டு கால்கொடு பாய்ந்த பரமனார்
அண்டத் தோங்குமண் ணாமலை கைதொழ
விண்டு போகுநம் மேலை வினைகளே.

பொழிப்புரை :

திருநீலகண்டரும் , கூற்றுவன் உயிரைப் பண்டு கால் கொண்டு பாய்ந்த பரமனாரும் ஆகிய பெருமானுக்குரிய அண்டமுற ஓங்கி நிமிர்ந்த திருவண்ணாமலையைக் கைகளாற்றொழுதால் நம் மேலை ( பழைய ) வினைகள் நம்மைவிட்டு நீங்கும் .

குறிப்புரை :

காலனார் - எனப் பிரிப்பினும் அமையும் . பன்மை விகுதி இழிவு குறித்து நின்றது .

பண் :

பாடல் எண் : 9

முந்திச் சென்றுமுப் போதும் வணங்குமின்
அந்தி வாயொளி யான்றனண் ணாமலை
சிந்தி யாவெழு வார்வினை தீர்த்திடும்
கந்த மாமலர் சூடுங் கருத்தனே.

பொழிப்புரை :

முந்துறச்சென்று , மாலைச்செவ்வானன்ன மேனி உடையானுடைய திருவண்ணாமலையை மூன்று பொழுதும் வணங்குவீர்களாக ; அத்திருவண்ணாமலையைச் சிந்தித்தபடி துயிலெழுவார் வினைகளை , நறுமணமுடைய மலர்களைச் சூடும் தலைவனாகிய பெருமான் தீர்ப்பான் .

குறிப்புரை :

முந்திச்சென்று - முற்படச்சென்று . விரைந்து இன்றே போய் என்றபடி . முப்போதும் - மூன்றுகாலத்தும் . அந்தி வாயொளி யான் - அந்திக் காலத்தே தோன்றும் செவ்வொளி வண்ணத்தான் . ` செவ்வானன்னமேனி ` ( கடவுள் வாழ்த்து ) சிந்தியா - மனத்தால் சிந்தியா நின்று . எழுவார் - துயிலெழுவார் . கந்தமாமலர் - மணமுள்ள சிறந்த மலர் . கருத்தன் - எல்லாவற்றிற்கும் கருத்தாய் விளங்குபவன் .

பண் :

பாடல் எண் : 10

மறையி னானொடு மாலவன் காண்கிலா
நிறையு நீர்மையுள் நின்றருள் செய்தவன்
உறையும் மாண்பினண் ணாமலை கைதொழப்
பறையும் நாஞ்செய்த பாவங்க ளானவே.

பொழிப்புரை :

பிரமனும் திருமாலும் காண்கிலாதவனும் , எங்கும் நிறைகின்ற தன்மையுள் நின்று அருள் செய்தவனுமாகிய பெருமான் உறையும் மாண்பினை உடைய திருவண்ணாமலையைக் கைகளாற் றொழுதால் நாம் செய்த பாவங்கள் எல்லாம் கெடும் .

குறிப்புரை :

மறையினான் - நான்குவேதங்களைஓதும் தொழில் பூண்ட பிரமன் . நிறையும் நீர்மை - எங்கும் நிறைந்த தன்மை ` இங்குற்றேனென்று லிங்கத்தே தோன்றினான் ` என்பர் பின்னும் . பறையும் - கெடும் .

பண் :

பாடல் எண் : 1

எப்போ தும்மிறை யும்மற வாதுநீர்
முப்போ தும்பிர மன்தொழ நின்றவன்
செப்போ தும்பொனின் மேனிச் சிவனவன்
அப்போ தைக்கஞ்ச லென்னுமா ரூரனே.

பொழிப்புரை :

மூன்று பொழுதினும் பிரமன் தொழ நின்றவனும் , புகழ்ந்து போற்றத்தக்க செம்பொன்னின் வண்ணமேனி உடையவனும் , உயிர் உடம்பைவிட்டு நீங்கும் அப்போதைக்கு அஞ்சல் என்று அபயங் கொடுப்பவனுமாகிய சிவபெருமானை எப்போதும் சிறுபொழுதும் நீர் மறவாது இருக்க . ( சே - போதும் எனப்பிரித்து விடையின்மீது இவர்ந்து வரும் எனினும் அமையும் )

குறிப்புரை :

எப்போதும் - இரவு பகல் எந்தநேரத்தும் , துன்பக்காலத்தேயன்றி இன்பக்காலத்தும் எனலுமாம் . இறையும் - கணப்போதும் . முப்போதும் - காலம் மூன்றினும் . செப்போதும் பொன் - சிவந்த பொன் , சிவப்பு செப்பு என மருவிற்று . செம்பொன் மேனியன் என்றபடி . அப்போதைக்கு - இயமன் கால பாசத்தை வீசியெறிந்து தன் அன்பரை அழைக்கும் அப்போதின் கண் . அஞ்சல் என்னும் - ( அலமந்தபோது ) அஞ்சவேண்டா என்று கூறும் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

சடையின் மேலுமொர் தையலை வைத்தவர்
அடைகி லாஅர வைஅரை யார்த்தவர்
படையின் நேர்தடங் கண்ணுமை பாகமா
அடைவர் போலிடு காடரா ரூரரே.

பொழிப்புரை :

மருங்கில்மட்டுமின்றிச் சடையின்மேலும் ஒரு தையலை வைத்தவரும் , அரவை அரையிற் கட்டியவரும் , இடுகாடரும் ஆரூரரும் ஆகியவர் வேற்படையொத்த பெரிய கண்ணை உடைய உமையொரு பாகமாகத் தோன்றி அருள் புரிவர் .

குறிப்புரை :

ஓர் - ஒர் எனக் குறுகியது . ஒர் தையல் - கங்கை . அடைகிலா அரவு - அடங்கி நடக்கமாட்டாத அரவு . தடம் - பெரிய . போல் - ஒப்பில் போலி .

பண் :

பாடல் எண் : 3

விண்ட வெண்டலை யேகல னாகவே
கொண்ட கம்பலி தேருங் குழகனார்
துண்ட வெண்பிறை வைத்த இறையவர்
அண்ட வாணர்க் கருளுமா ரூரரே.

பொழிப்புரை :

வெண்தலையே இரக்கும் கலனாகக் கொண்டு வீடுகள்தோறும் பலிதேரும் இளமையுடையவரும் , துண்டாகிய வெள்ளிய பிறை முடிவைத்த இறையவரும் , தேவர்களுக்கு அருளும் திருவாரூர்ப் பெருமானேயாவர் .

குறிப்புரை :

விண்ட - தோல் தசை நரம்பு முதலியவை நீங்கிய . குழகன் - இளமையுடையவன் . துண்டம் - இருமுனையும் ஒட்டி முழுமையாகாத ஒரு கலைப்பிறை . அண்டவாணர் - தேவர்கள் . வாணர் - வாழ்நர் என்பதன் மரூஉ .

பண் :

பாடல் எண் : 4

விடையு மேறுவர் வெண்தலை யிற்பலி
கடைகள் தோறுந் திரியுமெங் கண்ணுதல்
உடையுஞ் சீரை யுறைவது காட்டிடை
அடைவர் போலரங் காகவா ரூரரே.

பொழிப்புரை :

திருவாரூர்ப் பெருமான் , விடையும் ஏறுவர் ; வெண் தலையிற் பலி பெறுவதற்கு இல்லங்களின் முன்புறந்தோறும் திரியும் கண்ணுதலார் ; உடையாகச் சீரையைக் கொண்டவர் . உறைவதற்குச் சுடு காட்டையே அரங்கமாக அடைவர் .

குறிப்புரை :

சீரை - கிழிந்த சீலை அல்லது மரவுரி .

பண் :

பாடல் எண் : 5

துளைக்கை வேழத் துரியுடல் போர்த்தவர்
வளைக்கை யாளையொர் பாக மகிழ்வெய்தித்
திளைக்குந் திங்கட் சடையில் திசைமுழு
தளக்குஞ் சிந்தையர் போலுமா ரூரரே.

பொழிப்புரை :

திருவாரூர்ப் பெருமான் , துளையுள்ள துதிக்கை உடைய யானையின் உரித்த தோலைப் போர்த்தவர் ; வளையணிந்த கையாளாகிய உமையம்மையை ஒருபாகமாக மகிழ்ந்தெய்தியவர் ; அவர் தமது பிறை பொருந்திய சடையினால் , எட்டுத் திசைகளையும் அளந்தறியும் சிந்தை உடையவர் போலும் ; உலகமே உருவமா ( விச்சுவரூபியா ) க நின்றாடுவார் என்பது கருத்து .

குறிப்புரை :

துளைக்கை வேழம் - துளையுடைய கையோடு கூடிய யானை . உரி - உரிக்கப்பட்டது ; தோல் . வளைக்கையாள் - வளையல் அணிந்த கையையுடையவள் ; பார்வதி . பார்வதி தேவியை இடப் பாகத்தே கொண்டு மகிழ்வு எய்துவித்து அவ்வின்பத்தால்தானும் திளைத்திருக்கும் . சடையுள் திங்களையுடைய ஆரூரர் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 6

பண்ணி னின்மொழி யாளையொர் பாகமா
விண்ணி னார்விளங் கும்மதி சூடியே
சுண்ண நீறுமெய்ப் பூசிச் சுடலையின்
அண்ணி யாடுவர் போலுமா ரூரரே.

பொழிப்புரை :

பண்ணையொத்த இனிய மொழியாளாகிய உமையம்மையை ஒரு பாகமாகக் கொண்டு விசும்பில் விளங்கும் பிறையினைச் சூடி , திருநீற்றுப் பொடியினைத் திருமேனியிற் பூசிச் சுடலையினை அண்மித் திருவாரூர்ப் பெருமான் ஆடுவர் .

குறிப்புரை :

பண்ணின் இன்மொழியாள் - ` பண்ணினேர் மொழியாளுமை ` ( தி .5. ப .10. பா .1) இசையினிமையை ஒத்த மொழியை உடையவள் . பாகமா - இடப்பாகத்தேகொண்டு என்னும் பொருளது . விண்ணினார் விளங்கும் மதி - விண்ணிலே பொருந்தி விளங்கும் மதி . சுண்ணநீறு - கலவைச் சந்தனம்போலக் கொள்ளப்படும் திருநீறு . அண்ணி - நெருங்கி .

பண் :

பாடல் எண் : 7

மட்டு வார்குழ லாளொடு மால்விடை
இட்ட மாவுகந் தேறு மிறைவனார்
கட்டு வாங்கங் கனன்மழு மான்தனோ
டட்ட மாம்புய மாகுமா ரூரரே.

பொழிப்புரை :

தேனொழுகும் புதுமலரணிந்த குழலாளாகிய உமையம்மையொடு பெரிய ( திருமாலாகிய ) விடையினை விருப்பத்தினோடு உகந்து ஏறும் இறைவனார் , கட்டுவாங்கம் , சுடர்ந்தெரியும் கனல் , மழு , மான் எனுமிவற்றைக்கொண்ட எட்டுத் தோளராகிய திருவாரூர்ப் பெருமானே ஆவர் .

குறிப்புரை :

மட்டு - தேன் . தேன் நிறைந்த பூக்கள் சூடிய என்றபடி . வார்குழல் - நீண்ட கூந்தல் . மால்விடை - திருமாலாகிய இடபம் . பெரிய விடை என்றும் ஆம் . இட்டமா - விருப்பமாக . உகந்து - மகிழ்ந்து . கட்டுவாங்கம் - இறைவன் திருக்கரத்தேந்திய கட்வாங்கம் என்னும் ஆயுதம் . கனல் மழு - சொலிக்கின்ற மழு . அட்டமாம் புயம் - எட்டுத்தோள்கள் . ஆரூரர் ஆகும் ( விளங்குவார் ) என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 8

தேய்ந்த திங்கள் கமழ்சடை யன்கனல்
ஏந்தி யெல்லியு ளாடு மிறைவனார்
காய்ந்து காமனை நோக்கின கண்ணினார்
ஆய்ந்த நான்மறை யோதுமா ரூரரே.

பொழிப்புரை :

பிறைத் திங்கள் விளங்கும் சடையினரும் , கனலைக் கரத்தேந்தி நள்ளிருளில் நட்டம் ஆடும் இறைவரும் , காமனைச் சினந்து நோக்கிய கண்ணினரும் , ஆராய்ந்த நான்மறைகளால் ஓதப்பெறும் திருவாரூர்ப் பெருமானேயாவர் .

குறிப்புரை :

தேய்ந்த திங்கள் - தக்கன் மகளிர்களிடம் காட்டிய ஒருதலைப் பக்கமான அன்பால் அவன் சாபமிட அதனால் ஒவ்வொரு கலையாகத் தேய்ந்து குறைந்ததால் ஒரு கலையான சந்திரன் . கமழ் - விளங்குகின்ற . எல்லி - சர்வசங்காரகாலமாகிய நள்ளிரவு . காய்ந்து - சினந்து . ஆய்ந்த - அறிஞர்கள் நுணுகிக் கற்கும் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

உண்டு நஞ்சுகண் டத்து ளடக்கியங்
கிண்டை செஞ்சடை வைத்த இயல்பினான்
கொண்ட கோவண ஆடையன் கூரெரி
அண்டவாண ரடையுமா ரூரரே.

பொழிப்புரை :

நஞ்சினை உண்டு கண்டத்துள் அடக்கியவரும் , இண்டை மாலையைத் தம் செஞ்சடையுள் வைத்த இயல்பினரும் , கோவணத்தை ஆடையாகக் கொண்டவரும் , மிகுந்த எரியைக் கரத்தில் உடையவரும் , தேவர்கள் அடைந்து வழிபடும் திருவாரூர்ப் பெருமானேயாவர் .

குறிப்புரை :

நஞ்சு உண்டு கண்டத்துள் அடக்கிய என மொழி மாறுக . அங்கு - தலையில் . இண்டை - தலையில் அணியும் மாலை . ` சுரும்பார் மலர் இண்டைகட்டி வழிபாடு செய்யுமிடம் ` ( தி .2. ப .114. பா .1) கொண்ட - அணிந்த அல்லது ஏற்றுக்கொண்ட . கூரெரி கொண்டவன் கோவண ஆடையன் எனத் தனித்தனியே கூட்டுக .

பண் :

பாடல் எண் : 10

மாலு நான்முக னும்மறி கிற்கிலார்
கால னாய அவனைக் கடந்திட்டுச்
சூல மான்மழு வேந்திய கையினார்
ஆல முண்டழ காயவா ரூரரே.

பொழிப்புரை :

திருமாலும் நான்முகனும் அறிய இயலாதவரும் , காலனைக் கடந்திட்டுச் சூலமும் , மானும் , மழுவும் ஏந்திய கையினரும் , ஆலம் உண்டதனால் அழகுபெற்று விளங்கிய கண்டத்தையுடைய வரும் திருவாரூர்ப் பெருமானேயாவர் .

குறிப்புரை :

அறிகிற்கிலார் - அறிதற்குஇயலாதவரானவர். காலனாய அவன் - காலனாகிய இயமன். கடந்திட்டு - வென்று. ஆலம் உண்டு அழகாய ஆரூரர்-ஆலகால நஞ்சை உண்டு அதைத் திருமிடற்றிலே நிறுத்தி நீலகண்டனாம் அழகிய தோற்றம் பெற்ற ஆரூர் இறைவர்.

பண் :

பாடல் எண் : 1

கொக்க ரைகுழல் வீணை கொடுகொட்டி
பக்க மேபகு வாயன பூதங்கள்
ஒக்க ஆட லுகந்துடன் கூத்தராய்
அக்கி னோடர வார்ப்பரா ரூரரே.

பொழிப்புரை :

கொக்கரை , குழல் , வீணை , கொடுகொட்டி ஆகிய வாச்சியங்களைக் கொண்டு இசைத்து மருங்கிலே நின்று பிளந்தவாயை உடைய பல பூதங்கள் ஆடாநிற்ப ஆடுங்கூத்தராய் அக்குமணிகளையும் அரவையும் பூண்பவர் திருவாரூர்ப் பெருமானாவர் .

குறிப்புரை :

கொக்கரை , குழல் , வீணை , கொடுகொட்டி முதலியன இறைவனது திருக்கூத்திற்கு முழங்கும் பக்கவாச்சியங்கள் . பகுவாயன - திறந்தவாயை உடையனவாகிய . ஒக்க ஆடல் உகந்து - ஒருசேர அவைகளும் தன்னோடு ஆடுதலை விரும்பி . உடன் - அவற்றோடு . கூத்தராய் - சங்காரதாண்டவராய் . அக்கு - சங்குமணி . ஆர்ப்பர் - கட்டுவர் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

எந்த மாதவஞ் செய்தனை நெஞ்சமே
பந்தம் வீடவை யாய பராபரன்
அந்த மில்புக ழாரூ ரரனெறி
சிந்தை யுள்ளுஞ் சிரத்துளுந் தங்கவே.

பொழிப்புரை :

நெஞ்சமே ! பந்தமும் , வீடுமாயிருக்கும் தேவதேவனாகிய திருவாரூர்ப் பெருமானுக்குரிய முடிவற்ற புகழ் வாய்ந்த திருவாரூர் அரநெறி சிந்தையினும் , சிரத்தினும் தங்குதற்கு எவ்வளவு பெருந்தவம் நீ செய்தனை ? ( திருவாரூர் , அரநெறியை உள்ளத்திற் கொண்டு மறவாது உணர்தலும் தலையால் தொழலும் நற்றவத்தார்க்கு அன்றி எய்தொணாது என்றபடி ).

குறிப்புரை :

நெஞ்சமே ! எந்த மாதவம் செய்தனை - மனமே மேலாகிய தவங்கள் பலவற்றுள் எந்தத்தவத்தை நீ செய்தாய் ! இது வியப்புமொழி . பந்தம் - உலக ஈடுபாடு . பந்தமும் வீடுமாயவன் என்றபடி . அந்தமில் புகழ் - முடிவில்லாத புகழ் . ஆரூர் அரநெறி என்பது ஆருர்த் திருக்கோயில்களில் பூங்கோயில் , அரநெறி , பரவை யுண்மண்டளி என்பவற்றுள் ஒன்று . சிந்தையுள்ளும் சிரத்துள்ளும் . சிந்தை - உள்மனம் . நிலையான நினைப்பு உண்டாக்கும் அடி மனம் .` அரநெறி சிந்தையுள்ளும் சிரத்துள்ளும் தங்க எந்த மாதவம் செய்தனை ` என்றியைக்க .

பண் :

பாடல் எண் : 3

வண்டு லாமலர் கொண்டு வளர்சடைக்
கிண்டை மாலை புனைந்து மிராப்பகல்
தொண்ட ராகித் தொடர்ந்து விடாதவர்க்
கண்ட மாளவும் வைப்பரா ரூரரே.

பொழிப்புரை :

வண்டுகள் அணுகப்பெறாது சூழ உலாவும் மலர்களைக்கொண்டு வளரும் சடைக்கு இண்டை மாலைகள் புனைந்தும் , இரவும் பகலும் தொண்டுகள் புரிந்தும் தொடர்ந்து விடாது வழிபடுவார்க்கு அண்டங்களை ஆளவும் கொடுக்கும் பெருமான் திருவாரூரர் ஆவர் . ஆளவும் என்னும் எச்ச உம்மையால் சிவஞானமாகிய முக்கியப் பயனைத் தருவதோடு எனக்கொள்க .

குறிப்புரை :

சரியைத்தொண்டு செய்வார்க்கு உளதாம் அவாந்தரப் பயனைக் கூறுகிறது இத்திருப்பாடல் . வண்டுலாமலர் - வைகறையில் வண்டுகள் தேனுண்ண வருவதன்முன்பே எடுத்த மலர் ஆதலின் ஆண்டு உள்ள தேனை நுகர்தற்கு வண்டுகள் உலாவுகின்றன என்றவாறு . வளர்சடை - வளர்கின்ற திருச்சடை . புனைந்தும் - தொடுத்தும் . இராப்பகல் - இரவும் பகலும் . தொடர்ந்துவிடாதவர்க்கு - இப்பணிகளை மேற்கொண்டு இடையே விடாது தொடர்ந்து பணிசெய்வார்க்கு . அண்டம் ஆளவும் வைப்பர் - உலகமுழுவதையும் ஒரு குடைக்கீழ் அரசாளும் உரிமையைத் தருவதும் செய்வர் . ` துளக்கில் நன்மலர் தொடுத்தால் தூயவிண்ணேறலாகும் ` என்றார் பிறாண்டும் .

பண் :

பாடல் எண் : 4

துன்பெ லாமற நீங்கிச் சுபத்தராய்
என்பெ லாம்நெக் கிராப்பக லேத்திநின்
றின்ப ராய்நினைந் தென்று மிடையறா
அன்ப ராமவர்க் கன்பரா ரூரரே.

பொழிப்புரை :

துன்பங்கள் முற்றும் நீங்கி நலம் சான்றவராய் எலும்பெல்லாம் நெகிழ்ந்து இரவும் பகலும் வழிபட்டு நின்று இன்பமுடையோராய் நினைந்து என்றும் இடையறாத அன்பர்க்கு அன்பராய் இருப்பர் திருவாரூர்ப் பெருமான் . ( இவ்வியல்புடையார்க்கே முதல்வனும் , அன்பனாய் , அவரைத் தன் தமர்க்குள் வைக்கும் என்றபடி .)

குறிப்புரை :

இறைவன் அன்பர்க்கன்பராம் தன்மை கூறுகிறது இத் திருப்பாடல் . துன்பெலாம் அறநீங்கி - இன்பங்களினின்று நீங்கியது போலத் துன்பங்களினின்றும் முற்றிலும் விடுதலை பெற்று . துன்பங்களை இன்பங்களாகவோ , தமக்குத் தொடர்வில்லாதனவாகவோ கருதும் மனஇயல்பு பெற்று என்றபடி . அற - முற்றிலும் . சுபத்தராய் - நலஞ்சான்ற சிந்தையராய் , உவகையுள்ளவராய் என்றபடி . சுபம் - நலம் . இடையறா அன்பு , தைலதாரை போன்று இடையறவில்லாத அன்பு .

பண் :

பாடல் எண் : 5

முருட்டு மெத்தையில் முன்கிடத் தாமுனம்
அரட்டர் ஐவரை ஆசறுத் திட்டுநீர்
முரட்ட டித்தவத் தக்கன்றன் வேள்வியை
அரட்ட டக்கித னாரூ ரடைமினே.

பொழிப்புரை :

ஈமக்கிடையில் கிடத்துவதற்கு முன்பு , அடங்காத ஐந்து புலன்களைக் குற்றமறக்களைந்து முரண்பாடு கொண்ட அத்தக்கன் வேள்வியாகிய குறும்பை அடக்கியவனாகிய சிவபெருமான் உறையும் திருவாரூரை நீர் அடைந்து வழிபடுவீராக .

குறிப்புரை :

முருட்டு மெத்தை - முரட்டுத் தன்மைவாய்ந்த படுக்கை . இறந்தபின் கிடத்தும் ஈமப்படுக்கை . முன்கிடத்தா முனம் - எல்லோர் முன்னிலையிலும் கிடத்துவதற்கு முன்னரே . அரட்டர் ஐவர் - வலிய தீயவர்களாகிய ஐம்பொறிகள் . ஆசறுத்திட்டு - குற்றம் தீர்த்துஅவற்றால் விளையும் தீமைகளை மாற்றி நல்வழியில் செலுத்தி . முரட்டடித்த - முரட்டுத்தனத்தால் நடத்திய . அரட்டடக்கி - குறும்புகளை அடக்கியவன் . யாக்கை நிலையாது ஆகலின் , அஃது உள்ள போதே விரைந்து திருவாரூர் அடைந்து உய்க என்றபடி .

பண் :

பாடல் எண் : 6

எம்மை யாரிலை யானுமு ளேனலேன்
எம்மை யாரு மிதுசெய வல்லரே
அம்மை யாரெனக் கென்றென் றரற்றினேற்
கம்மை யாரைத்தந் தாராரூ ரையரே.

பொழிப்புரை :

எம்மைக்காத்தற்குரிய இருமுதுகுரவரும் இலர் ; யானும் ( இளம் பருவத்தினன் ஆகலின் ) தனித்து வாழும் மன உறுதி உள்ளேன் அல்லேன் ; எனது அன்னையை ஒத்த உடன்பிறந்தாரும் ( திலகவதியாரும் ) இதனைச் செய்ய ( எனக்குத் துணையாய் நின்றருள ) வல்லரே ! ( ஆயினும் அவர் இதுபோது உயிர்விடத் துணிதலின் ) தாயாய் உடனிருந்து உபகரிக்கவல்லார் ஆர் ? என்று இங்ஙனம் பன் முறை வாய்விட்டு அரற்றிய எளியேனுக்குத் திருவாரூரில் எழுந்தருளியுள்ள பெருமானே ( ஐயரே ) வீட்டு நெறிக்கு உரிய என் உடன் தோன்றினாரை ( உயிர்தாங்கச் செய்து ) எனக்கு இருமுதுகுரவரும் , ஆசானும் , கேளும் , உறவுமாக வைத்தருளினார் . இப்பாட்டு நாவுக்கரசர் , முதல்வன் தமது தமக்கையாரை உம்பருலகணைய உறும் நிலை விலக்கி உயிர்தாங்கி மனைத்தவம் புரிந்திருக்க வைத்தது தாம் பின்னர் மெய்யுணர்வு பெற்றுத் திருத் தொண்டின் நெறி பேணி உய்தற்பொருட்டே என நினைந்து பாடியது .

குறிப்புரை :

முதல் அடியில் எம் ஐயர் என்பது நீண்டு நின்றது ; ஐயர் - தாய் தந்தையர் என்னும் இரு முதுகுரவர் . இரண்டாம் அடியில் எம்மையார் என்றதில் என்அம்மை , எம்மை என ஆகி ஆர்பெற்றது . இங்கு நாவுக்கரசருக்குத் தமக்கையாராகிய திலகவதியாரைக் குறிக்கும் . இது - என்றது தாம் இன்றியமையாததாக உணர்ந்த நற்சார்பாய் உடனிருத்தலை , ஆயினும் இதுபோது அவர் உயிர்விடத் துணிதலின் என்றது இசையெச்சம் . அம்மையார் எனக்கு ? என்றதில் அம்மை - அம்மைக்கு வாயிலாவார் அல்லது தாய்போல்வார் எனப் பொருள்படும் . அம் ஐ எனப் பிரித்து அழகிய ஆசான் என உரைப்பினும் அமையும் . அம்மை - வீடு . இப் பாட்டுப் பெரியபுராணத்துத் திலகவதியார் உயிர்தாங்கும் செய்தி கூறும் பகுதிக்கு அகச்சான்று ஆதல் காண்க . ஈன்றாளுமாய் எனத் தொடங்கும் திருவிருத்தத்தில் உடன் தோன்றினராய் என்றதும் திலகவதியாரைக் குறித்தே எனக்கொள்க .

பண் :

பாடல் எண் : 7

தண்ட வாளியைத் தக்கன்றன் வேள்வியைச்
செண்ட தாடிய தேவர கண்டனைக்
கண்டு கண்டிவள் காதலித் தன்பதாய்க்
கொண்டி யாயின வாறென்றன் கோதையே.

பொழிப்புரை :

என்றன் கோதையாகிய இவள் தண்டத்தை ( ஒறுப்பு முறை ) க் கையாள்பவனும் , தக்கன் செய்த பெருவேள்வியைச் செண்டு ஏந்தி ஆடுதல்போல் எளிதாக அட்ட தேவர்கள் முதல்வனும் ஆகிய ஆரூர் வீதிவிடங்கனை ( அவன் உலாப்போதரும்போது ) பன்முறை கண்டு அவனைக் காதலித்து அன்பே வடிவாய் நம் வயப்பட்டு ஒழுகாத கொண்டி ( பட்டி ) ஆயினவாறு என்னே !

குறிப்புரை :

இது தன் மகள் முதல்வனைக் கண்டு காதலித்துப் பின் அவனைக் காணுந்தோறும் காதல் கைமிக்குப் பிச்சியாயினமையை வியந்து செவிலி கூறியது . தண்டம் - அறத்தின் மூவகைகளில் மூன்றாவதாகிய ஒறுப்பு . இதனை ஆண்டவன் தண்ட ஆளி . தக்கன் வேள்வியைத் தகர்த்தது ஒப்ப நாடிச் செய்த ஒறுப்புமுறையே என்றற்கு முதல்வனை இப் பெயரால் குறித்தார் . அகண்டன் - கண்டிக்கப்படாதவன் , தேசகாலப் பொருள்களால் எல்லைசெய்யப்படாதவன் என்பது கருத்து . முதல்வன் தேசம் காலம் பொருள் அனைத்தையும் தன் பேரருளில் அடங்கக் கொண்டு நிறைநீர்மை உடையன் ஆகலின் அகண்டன் ; அஃது ஈண்டு முதல்வன் , தலைவன் என்னும் துணையாய் நின்றது , ஆதலின் தேவர் அகண்டன் என்னும் தொடர் தேவர்க்கு முதல்வன் என விரியும் . கொண்டி - ( காதலால் ) கொள்ளப்பட்டவள் , பிச்சி .

பண் :

பாடல் எண் : 8

இவள்ந மைப்பல பேசத் தொடங்கினாள்
அவண மன்றெனி லாரூ ரரனெனும்
பவனி வீதி விடங்கனைக் கண்டிவள்
தவனி யாயின வாறென்றன் தையலே.

பொழிப்புரை :

இவள்நம்பால் ஒருநெறிப்படாதபலபேச்சுக்களைப் பேசத்தொடங்கிவிட்டாள் . இவள் உள்ள அவ்விடத்தேம் அல்லேம் எனின் ( அதாவது , இவள் தனித்துள்ளபோது ) ஆரூர் அரன் என மொழிவாள் . என்றன் தையலாகிய இவள் உலாப்போந்த வீதிவிடங்கப் பெருமானைக் கண்டமையால் காம நோயுடையாள் ஆனவாறு இது !

குறிப்புரை :

செவிலி தலைவியின் காதலொழுக்கத்தை நற்றாய்க்கு அறத்தொடு நின்று உணர்த்தியது இது . அவணம் அன்றெனின் : அவண் - அவ்விடம் ; அவணம் - அவ்விடத்தேம் ; எனவே , யாம் இவள் உள்ள அவ்விடத்தேம் ஆதல் இல்லை எனில் என்றபடி . ஆரூர் அரன் எனும் என்பதில் எனும் - செய்யும் என்னும் முற்று . தவனி - காமத்தீயால் தபிக்கப்பட்டவள் . 7, 8 ஆவது திருப்பாடல்கள் முதல்வனைக் கண்டுணரும் ஆன்மாக்கள் அவனால் வசீகரிக்கப்பெற்று உலகியல் தழுவாது அருள்வயப்பட்டுச் சீவன் முத்தராம் தன்மையை அகப்பொருள் மேல் வைத்துக் குறிப்பவை .

பண் :

பாடல் எண் : 9

நீரைச் செஞ்சடை வைத்த நிமலனார்
காரொத் தமிடற் றர்கனல் வாயரா
ஆரத் தருறை யும்மணி யாரூரைத்
தூரத் தேதொழு வார்வினை தூளியே.

பொழிப்புரை :

கங்கைச் சடையரும் , திருநீலகண்டரும் , அரவாகிய ஆரம் உடையவருமாகிய பெருமான் உறையும் அணி ஆரூர்த் தலத்தைத் தூரத்தே கண்டு தொழுவார் வினைகள் தூளியாகிக் கெடும் .

குறிப்புரை :

இத்திருப்பாடல் : ஆரூர் நினைத்துத்தொழ முத்தியளிப்பது என்கிறது . நீரை - கங்கையை ; நிமலன் - குற்றமற்றவன் ; காரொத்த மிடற்றர் - மேகத்தை ஒத்த நீலகண்டத்தர் ; கனல்வாய்அரா - கனல் போன்ற நஞ்சை வாயின் கண்ணே உடைய பாம்பு . ஆரம் - மாலை . அணி - அழகு . தூரத்தேதொழுவார் - திருவாரூரை நினைந்து தூரத்திலிருந்தே வணங்குவார் . வினை - பழவினை நிகழ்வினைகள் . தூளி - தூசி , பொடி .

பண் :

பாடல் எண் : 10

உள்ள மேயொ ருறுதி யுரைப்பன்நான்
வெள்ளந் தாங்கு விரிசடை வேதியன்
அள்ளல் நீர்வய லாரூ ரமர்ந்தவெம்
வள்ளல் சேவடி வாழ்த்தி வணங்கிடே.

பொழிப்புரை :

உள்ளமே ! நான் ஓர் உறுதி உரைப்பன் ; கேள் ; கங்கைவெள்ளத்தைத் தாங்கும் விரித்த சடை உடைய வேதியனும் சேறு , நீர் பொருந்திய வயல்களை உடைய ஆரூர் அமர்ந்த எம் வள்ளலுமாகிய பெருமான் சேவடிகளை வாழ்த்து ; வணங்கு .

குறிப்புரை :

\\\\\\\'ஒன்றுறுதி ` - என்பதும் பாடம் ; அதனை உறுதி ஒன்று என மாறுக . வெள்ளந்தாங்கும் சடை - உலகத்தை அழிக்கும் பெரு வெள்ளமாய் விரைந்துவந்த கங்கையைத்தடுத்த சடை . வேதியன் - வேதங்களை அருளிச்செய்தவன் . அள்ளல் - சேறு . சேறும் நீருமாய்ச் சிறந்த வயல்கள் சூழ்ந்த ஆரூர் என்றபடி . வள்ளல் - தியாகேசன் . சேவடி - செம்மையான திருவடிகள் ; சிவந்த எனினும் பொருந்தும் .

பண் :

பாடல் எண் : 11

விண்ட மாமலர் மேலுறை வானொடும்
கொண்டல் வண்ணனுங் கூடி யறிகிலா
அண்ட வாணன்த னாரூ ரடிதொழப்
பண்டை வல்வினை நில்லா பறையுமே.

பொழிப்புரை :

விரிந்த மலர்மேலுறை பிரமனும் , மேக வண்ணனாகிய திருமாலும் கூடி அறியகில்லாத திருவாரூர் அண்டவாணனது திருவடிகளைத் தொழப் பழைய வல்வினைகள் நில்லாமற் கெடும் .

குறிப்புரை :

கொண்டல் - மேகம் . ஆரூர் அண்டவாணன் தன் அடிதொழ எனக்கொண்டு கூட்டுக .

பண் :

பாடல் எண் : 12

மையு லாவிய கண்டத்த னண்டத்தன்
கையு லாவிய சூலத்தன் கண்ணுதல்
ஐய னாரூ ரடிதொழு வார்க்கெலாம்
உய்ய லாம்அல்லல் ஒன்றிலை காண்மினே.

பொழிப்புரை :

கரிய கண்டம் உடையானும் , அண்டத்திலுள்ளானும் , கையிற் சூலம் உடையானும் , கண்ணுதலானும் ஆகிய திருவாரூர்த்தலத்தின்கண் ஐயன் அடிதொழும் எல்லாரும் உய்தி பெறலாம் ; துன்பம் ஒன்றும் அவர்க்கில்லை ; காண்பீராக .

குறிப்புரை :

ஆரூர் இறைவன் அடிதொழுவார்க்கு அல்லல் இல்லை என்றறிவிக்கிறது. மை - விஷத்தின் கரியநிறம். அண்டத்தன்-பாரொடு விண் உலகமாய்ப் பரந்து விரிந்தவன். உலாவிய - விளங்கிய. ஐயன் - அழகியன் அல்லது தலைவன். அடி தொழுவார்க்கெலாம் அல்லல் ஒன்றில்லை. அவர்கள் உய்யலாம் என்றியைக்க. காண்மின் அஃது உண்மை என்பதைக் காணுங்கள்.

பண் :

பாடல் எண் : 1

பாற லைத்த படுவெண் தலையினன்
நீற லைத்தசெம் மேனியன் நேரிழை
கூற லைத்தமெய் கோளர வாட்டிய
ஆற லைத்த சடையன்னி யூரனே.

பொழிப்புரை :

பருந்துகள் அலைக்கும் வெள்ளிய மண்டை ஓட்டைக் கையிற் கொண்டவனும் , திருநீறு பூசிய சிவந்த மேனியனும் , உமையம்மை ஒரு கூறுகொண்ட மெய்யனும் , அரவு ஆட்டி ஆறலைக் குஞ்சடையனும் அன்னியூர்த்தலத்து இறைவனே .

குறிப்புரை :

அன்னியூரன் இயல்புரைக்கின்றது இத் திருப்பதிகம் . பாறு - பருந்து . படுவெண்டலை - தசை அழிந்த வெள்ளிய தலை . நீறு அலைத்த - திருநீறுவிரவிய . நேரிழை - பார்வதி . கூறு - இடப்பாகம் . அலைத்த - கலந்த . மெய் - உடம்பில் . கோள் அரவு - கொள்ளும்தன்மை வாய்ந்த வாயையுடைய பாம்பு . நஞ்சாகிய குற்றம் உடைய பாம்பு எனினுமாம் . ஆட்டிய - ஆடுதலைச் செய்யும்படி அணிந்த . ஆறு - கங்கை . அலைத்த - பரந்துவிரிந்த .

பண் :

பாடல் எண் : 2

பண்டொத் தமொழி யாளையொர் பாகமாய்
இண்டைச் செஞ்சடை யன்னிருள் சேர்ந்ததோர்
கண்டத் தன்கரி யின்னுரி போர்த்தவன்
அண்டத் தப்புறத் தானன்னி யூரனே.

பொழிப்புரை :

பண் பொருந்திய இனியமொழியுடைய உமாதேவியை ஒரு பாகமாகக் கொண்டவனும் , இண்டையணிந்த சடையனும் , இருளார்கண்டனும் , யானைத்தோல் உரித்துப் போர்த்தவனும் , அண்டங்களுக்கு அப்புறத்தில் உள்ளவனும் அன்னியூர்த் தலத்து இறைவனே .

குறிப்புரை :

பண்டு ஒத்த மொழி எனப்பிரித்துப் பண்ணின் இசை தங்கிய இனிய மொழி எனப் பொருள் காண்க . இருள் - கருமை . உரி - தோல் . அண்டத்தப்புறத்தான் ; உலகவர் ஆராய்ச்சிக்கு அப்பாற் பட்டவன் . ` ஏழண்டத்தப்பாலான் ` ( தி .6. ப .8. பா .5) பாகமாய்க் கொண்ட இண்டைச் செஞ்சடையன் எனக் கூட்டி உரைக்க .

பண் :

பாடல் எண் : 3

பரவி நாளும் பணிந்தவர் தம்வினை
துரவை யாகத் துடைப்பவர் தம்மிடம்
குரவம் நாறுங் குழலுமை கூறராய்
அரவ மாட்டுவர் போலன்னி யூரரே.

பொழிப்புரை :

நாள்தோறும் வாழ்த்தி வணங்குவோரது வல் வினைகளைத் துரக்கும்படி நீக்குபவரும் , தம்மிடப்பாகத்தில் குரவு நறு மணம் வீசும் குழல் உமையைக் கூறாகவுடையவரும் , அரவம் ஆட்டுபவரும் அன்னியூர்த்தலத்து இறைவரே .

குறிப்புரை :

பரவி - இறைவன் புகழை விரித்தோதி . நாளும் - நாள் தோறும் . பணிந்தவர்தம் - வணங்கியவர்களுடைய . துரவையாக - இல்லையாக . துடைப்பவர் - போக்குபவர் . குரவம் - குரவமலர் . குழல் - கூந்தல் . கூறராய் - ஒருகூற்றிற் கொண்டவராய் .

பண் :

பாடல் எண் : 4

வேத கீதர்விண் ணோர்க்கு முயர்ந்தவர்
சோதி வெண்பிறை துன்று சடைக்கணி
நாதர் நீதியி னாலடி யார்தமக்
காதி யாகிநின் றாரன்னி யூரரே.

பொழிப்புரை :

வேதங்களை இசையோடு ஓதுவோரும் , விண்ணோர்க்கும் உயர்ந்தவரும் , ஒளிவெண்பிறை பொருந்திய சடையுடைய தலைவரும் , நீதியினால் தம் அடியார்களுக்கெல்லாம் ஆதியாகி நின்றவரும் அன்னியூர்த்தலத்து இறைவரே .

குறிப்புரை :

சோதி - ஒளி . துன்று - நெருங்கிய . அல்லது படர்ந்த . அடியார்தமக்கு ஆதி - அடியவர்களால் தம் உணர்வின் முதல் எனக் கருதப்படுவோன் ; ` போற்றி என் வாழ்முதல் ஆகிய பொருளே ` ( தி .8 திருவாசகம் - திருப்பள்ளி எழுச்சி - 1) என்றாற்போல .

பண் :

பாடல் எண் : 5

எம்பி ரானிமை யோர்கள் தமக்கெலாம்
இன்ப ராகி யிருந்தவெம் மீசனார்
துன்ப வல்வினை போகத் தொழுமவர்க்
கன்ப ராகிநின் றாரன்னி யூரரே.

பொழிப்புரை :

தேவர்களுக்கெல்லாம் இன்பம் செய்வோராகிய எம் ஈசனாரும் , எம் தலைவரும் , துன்பஞ்செய்யும் வல்வினை போதற்காகத் தொழும் அன்பர்களுக்கு அன்பராகி நின்றவரும் அன்னி யூர்த்தலத்து இறைவரே .

குறிப்புரை :

எம்பிரான் - எங்கள் தலைவன் . எம் ஈசன் - எம்மை ஆள்வோன் . துன்பவல்வினை - துன்பத்திற்குக் காரணமாகிய வலிய வினை . தொழுமவர்க்கு அன்பர் - செருக்கு நீங்கா உள்ளத்தால் தன்னை அளக்கலுறுவார்க்குச் சேயனாய் , அன்பால் தொழுவார்க்கே அணுக்கனாய் நிற்பன் முதல்வன் .

பண் :

பாடல் எண் : 6

வெந்த நீறுமெய் பூசுநன் மேனியர்
கந்த மாமலர் சூடுங் கருத்தினர்
சிந்தை யார்சிவ னார்செய்ய தீவண்ணர்
அந்த ணாளர்கண் டீரன்னி யூரரே.

பொழிப்புரை :

வெந்த திருநீறு மெய்யின்கண் பூசிய நலம் வாய்ந்த வரும் , நறுமலர் சூடும் கருத்தினராகிய அன்பர் சிந்தைகளில் நிறைந்த சிவனாரும் , சிவந்த தீயின் வண்ணம் உடையவரும் , அழகிய தண்ணளி உடையவரும் அன்னியூர்த் தலத்து இறைவரே , காண்பீராக .

குறிப்புரை :

வெந்தநீறு - திருநீறு . ` தமது அந்தமில் ஒளி அல்லா ஒளி யெலாம் வந்து வெந்து அற வெந்தநீறு - மற்று அப்பொடி ` நன்மேனி - அநாதிமுத்த சித்துஉரு . நறுமலர் சூட்டி வழிபடுவேம் என்னும் கருத்தினர் தம் அடிமனத்திற் பொருந்திநின்று மங்கலக் குணங்களையும் பேரின்பத்தையும் தோற்றுவிப்பவன் என்க . சிவனார் - மங்களத்தைச் செய்பவர் . இன்பவடிவினர் . செய்ய தீவண்ணர் - தீப்போன்ற செய்ய நிறத்தர் . அந்தணாளர் - உயிர்களின் நன்மையின் பொருட்டு அறம் உரைத்து , அதன் வடிவாகவும் பயனாகவும் நிற்றலின் அந்தணாளர் எனப்பட்டார் ; ` அறவாழி அந்தணன் ` என்பது திருக்குறள் (8) ஆழி - கடல் ).

பண் :

பாடல் எண் : 7

ஊனை யார்தலை யிற்பலி கொண்டுழல்
வானை வானவர் தாங்கள் வணங்கவே
தேனை யார்குழ லாளையொர் பாகமா
ஆனை யீருரி யாரன்னி யூரரே.

பொழிப்புரை :

தசை பொருந்தியிருந்த வெண்டலையிற் பலி கொண்டு திரியும் பெருமான் வானவர் வணங்குமாறு , உமாதேவி யாரை ஒரு பாகமாகக்கொண்டு ஆனைத்தோல் போர்த்தவர் அன்னி யூர்த்தலத்து இறைவரே .

குறிப்புரை :

ஊனை , தேனை - என்பவற்று ஐ சாரியை , ஈர் உரி - ஈர்ந்தஉரி , குருதிதோய்ந்து குளிர்ந்த உரி எனினுமாம் .

பண் :

பாடல் எண் : 8

காலை போய்ப்பலி தேர்வர்கண் ணார்நெற்றி
மேலை வானவர் வந்து விரும்பிய
சோலை சூழ்புறங் காடரங் காகவே
ஆலின் கீழறத் தாரன்னி யூரரே.

பொழிப்புரை :

நெற்றிக்கண் உடையவரும் , காலையே போய்ப் பலி ஏற்பவரும் , வானவர்களும் விரும்புகின்ற சோலை சூழ் புறங்காட்டினை அரங்காகக் கொண்டவரும் , ஆலின்கீழ் அறத்தை நான்கு முனிவர்களுக்கு உரைத்தவரும் அன்னியூர்த் தலத்து இறைவரே .

குறிப்புரை :

காலை - தக்கபொழுது ; காலைநேரத்தே எனினும் அமையும் . பிச்சை கொள்வார் செல்லும் காலை நேரத்தே கடைத்தலை சென்றவர் என்று இகழும் புகழுரை இது . தேர்வர் - ஆராய்ந்து பெறுவர் ( பக்குவ ஆன்மாக்களைப் பருவத்திற்சென்று ஆள்வர் என்றபடி ). நெற்றிக்கண்ணார் என்று மொழிமாறுக . மேலை வானவர் - மேலவராகிய தேவர்கள் . புறங்காடு - ஊர்ப்புறத்தே அமைந்த இடுகாடு . பலரையும் புறங்காணும் காடு எனினுமாம் . அரங்கு - ஆடுமிடம் . சோலைசூழ் அன்னியூர் எனவும் , வானவர் வந்து விரும்பிய , புறங்காடு அரங்காகக் கொண்ட அன்னியூரர் எனவும் இயைக்க .

பண் :

பாடல் எண் : 9

எரிகொள் மேனிய ரென்பணிந் தின்பராய்த்
திரியு மூவெயில் தீயெழச் செற்றவர்
கரிய மாலொடு நான்முகன் காண்பதற்
கரிய ராகிநின் றாரன்னி யூரரே.

பொழிப்புரை :

தீவண்ண மேனியரும் , எலும்பணிந்து இன்புறு வாரும் , திரிந்துவந்து தொல்லைகள் புரிந்த மூவெயில்களைத் தீயெழச் சினந்தவரும் , மாலும் நான்முகனும் காண்பதற்கு அரியவரும் அன்னி யூர்த்தலத்து இறைவரே .

குறிப்புரை :

எரிகொள்மேனி - நெருப்பினது சிவந்த நிறத்தைக் கொண்ட திருமேனி . மூவெயில் - மூன்று கோட்டைகள் . செற்றவர் - அழித்தவர் .

பண் :

பாடல் எண் : 10

வஞ்ச ரக்கன் கரமுஞ் சிரத்தொடும்
அஞ்சு மஞ்சுமோ ராறுநான் கும்மிறப்
பஞ்சின் மெல்விர லாலடர்த் தாயிழை
அஞ்ச லஞ்சலென் றாரன்னி யூரரே.

பொழிப்புரை :

வஞ்சனை பொருந்திய இராவணனின் இருபது கைகளும் தலைகளொடு இறும்படியாகப் பஞ்சின் மெல் விரலால் அடர்த்தபோது உமையம்மை அஞ்ச , ` ஆயிழையே ! அஞ்சல் ! அஞ்சல் !` என்று அருளியவர் அன்னியூர்த்தலத்து இறைவரே .

குறிப்புரை :

வஞ்சரக்கன் - வஞ்ச அரக்கன் என்பதன் தொகுத்தல். வஞ்சத்தன்மையுடைய இராவணன். கரம் - கைகள். அஞ்சும் அஞ்சும் ஓர் ஆறும் நான்கும் (5+5+6+4=20) இருபது. இருபது தோள்களும். இற - நொறுங்க. பஞ்சின் மெல் விரலாலடர்த்து - இராவணனது ஆணவத்தை மட்டிலுமழித்து அவனை நிக்ரகத்தால் அநுக்கிரகம் செய்வான் வேண்டி அடர்த்தவராதலின் பஞ்சினும் மெல்லிய விரலால் அடர்த்தார் என்றார். வலிய ஊன்றினால் அவன் அழிந்திருப்பான் என்பது கருத்து. ஆயிழை அஞ்சல் அஞ்சல் - இராவணன் கைலையங் கிரியைப் பெயர்த்த காலையில் அம்மலை துளக்கம் எய்தியது. அதனால் உமையம்மை அஞ்சிப் பெருமானைத் தழுவினாள். அவ்வச்சக் குறிப்பை உணர்ந்த இறைவன், `ஆயிழையே, அஞ்சாதே! அஞ்சாதே!` என்று கூறினான் என்பது கருத்து. ஆயிழை - ஆராய்ந்து கொண்ட அணிகலன்கள் அணிந்தவள்.

பண் :

பாடல் எண் : 1

ஓத மால்கடல் பாவி யுலகெலாம்
மாத ரார்வலங் கொண்மறைக் காடரைக்
காதல் செய்து கருதப் படுமவர்
பாத மேத்தப் பறையும்நம் பாவமே. 

பொழிப்புரை :

அலைகளை உடைய பெருங்கடல் பரவிய சிறப்பினதும், உலகெலாம் உள்ள நற்குணம் வாய்ந்த பெண்கள் வலங்கொள்ளும் மாண்பினதுமாகிய மறைக்காட்டில் உறையும் பெருமானை விரும்பி, எல்லோராலும் தியானிக்கப்படும் அவர் திருவடிகளை வாழ்த்த நம் பாவங்கள் கெடும்.

குறிப்புரை :

\\\"மறைக்காடரோ\\\" என்பதும் பாடம். ஓதம் - வெள்ளப் பெருக்கு. பெருகியும் குறைந்தும் வரும் இயல்பு கடலுக்குரியது. பெருக்கத்தை ஓதம் என்பர். மால் கடல் -பெரிய கடல். பாவி - பாவிய என்னும் பெயரெச்சத்து அகரம் தொக்கது. பாவிய - சூழ்ந்த. உலகெலாம் -திசை எல்லாம். (திருமறைக்காட்டைச் சூழக்கடல் உள்ளது என்பது கருத்து.) மறைக்காடரை என்பது பாடமாயின், மறைக் காடரை ஏத்த, உலகெலாம் காதல்செய்து கருதப்படும் அவர் பாதம் ஏத்த- எனத் தனித்தனி இயைத்துப் பொருள் கொள்க. இதில் \\\"உலகு\\\" என்பது உயர்ந்தோரை. \\\"மற்றனைத்தையும் விட்டுச் சிவனொருவனே தியானிக்கத்தக்கவன்\\\" என்று அதர்வசிகை கூறலின், (மறை உணர்ந் தோரால்) காதல் செய்து கருதப்படுமவர் என்றார்.பறைதல் -கெடுதல் அல்லது நீங்குதல்.

பண் :

பாடல் எண் : 2

பூக்குந் தாழை புறணி யருகெலாம்
ஆக்கந் தானுடை மாமறைக் காடரோ
ஆர்க்குங் காண்பரி யீரடி யார்தம்மை
நோக்கிக் காண்பது நும்பணி செய்யிலே. 

பொழிப்புரை :

ஊர்க்குப் புறத்தே உள்ள நீரிலெல்லாம் தாழை பூப்பதும், ஆக்கம் பெருகியதுமாகிய மறைக்காட்டுறையும் பெருமானே! யார்க்கும் காண்டற்கரியீர்! உம் பணி செய்யிலன்றோ அடியார்களைத் தேவரீர் திருவருள் செய்தற்குத் திருவருள் நோக்கம் புரிந்தருள்வது! (பணிந்து பணிசெய்வார்க்கன்றி முதல்வன் அருள் கைகூடாது என்பது கருத்து)

குறிப்புரை :

புறணி - உப்பங்கழிக்கரை. புறணியருகெலாம் பூக்கும் தாழையையுடைய மறைக்காடு என்க. ஆக்கம் - செல்வம். மா - சிறந்த. ஆர்க்கும் காண்பரியீராகிய நீர் நும் பணிசெய்யிலே, அவ்வடியார் தம்மை நோக்கிக் காண்பது செய்வீர் என்றியைத்துப் பொருள் காண்க. நோக்கிக் காண்பது - கருணையோடு பார்த்து அருள்செய்வது.

பண் :

பாடல் எண் : 3

புன்னை ஞாழல் புறணி யருகெலாம்
மன்னி னார்வலங் கொள்மறைக் காடரோ
அன்ன மெல்நடை யாளையொர் பாகமாச்
சின்ன வேட முகப்பது செல்வமே.

பொழிப்புரை :

ஊர்க்குப் புறத்தே உள்ள நீரின் அருகெல்லாம் புன்னையும் ஞாழலும் பொருந்தியதும், மன்னுதலுற்ற நல்லடியார் வலங்கொள்வதுமாகிய மறைக்காட்டுறையும் பெருமானே! அன்ன மென்னடையுடைய உமாதேவியை ஒரு பாகமாகக்கொண்டு நீர் உகப்பதாகிய செல்வம் சின்னமாகிய உமது வேடமே.

குறிப்புரை :

புன்னை-புன்னைமரங்கள். ஞாழல்-சுரபுன்னை. புறணி யருகெலாம் புன்னை ஞாழல் இவற்றையுடைய மறைக்காடு என்க. மன்னினார் - புகழால் நிலை பெற்றவர். வலங்கொள் - வலம் செய்யும். அன்னமெல் நடையாள்-அன்னம் போன்ற மெல்லிய நடையினை யுடையவளாகிய பார்வதி. சின்னவேடம் - அடையாளமாகிய திரு வேடம்; அவை திருநீறு அக்கமணி முதலியவை. (நீர்) உகப்பது (ஆகிய) செல்வம் சின்னமாகிய வேடமே என ஏகாரம் பிரித்துக் கூட்டுக. சிவசின்னங்களே மேலான செல்வம்; அவற்றையே இறைவர் உகப்பது என்றபடி.

பண் :

பாடல் எண் : 4

அட்ட மாமலர் சூடி யடும்பொடு
வட்டப் புன்சடை மாமறைக் காடரோ
நட்ட மாடியும் நான்மறை பாடியும்
இட்ட மாக விருக்கு மிடமிதே. 

பொழிப்புரை :

எட்டுவகை மலர்களை அரும்பு மலரோடு சூடிய வட்டவடிவாகிய புன்சடை உடைய மறைக்காட்டுறையும் பெருமானே! நட்டம் ஆடியும், நான்கு வேதங்கள் பாடியும் விருப்பமாகத் தேவரீர் எழுந்தருளியிருக்கும் இடம் இத்தலமோ?

குறிப்புரை :

அட்டமாமலர் - சிவபூசைக்குரிய புஷ்பவிதியில் கூறிய எட்டு மலர். `எட்டுக் கொலாமவர் சூடும் இனமலர்` (தி. 4. ப. 18. பா.8.) என்றார் முன்னும். புன்னை, வெள்ளெருக்கு, சண்பகம், நந்தியா வர்த்தம், நீலோற்பலம், பாதிரி, அலரி, செந்தாமரை என்னும் எட்டும் புலரிக்காலத்துக்கு உரியவை. அடும்பு-அடப்பமலர். வட்டப் புன்சடை - வட்டமாகக் கட்டிய மெல்லிய சடை. கொல்லாமை, அருள், பொறியடக்கல், பொறை, தவம், வாய்மை, அன்பு, அறிவு, என்னும் எட்டும் ஞானபூசைக்குரிய எண் மலர்கள்.

பண் :

பாடல் எண் : 5

நெய்த லாம்பல் நிறைவயல் சூழ்தரும்
மெய்யி னார்வலங் கொண்மறைக் காடரோ
தையல் பாகங்கொண் டீர்கவர் புன்சடைப்
பைதல் வெண்பிறை பாம்புடன் வைப்பதே. 

பொழிப்புரை :

நெய்தலும் ஆம்பலும் நிறைந்துள்ள வயல்கள் சூழ்ந்துள்ளதும், மெய்யன்பினார் வலம் கொள்வதும் ஆகிய மறைக்காட்டுறையும் பெருமானே! பெண்ணொருபாகம் கொண்ட தேவரீர், கவர்த்த புன்சடையில் வருத்தமுற்ற பிறையை அதனை விழுங்கக் காத்திருக்கும் பாம்புடன் ஒருங்கு வைத்தருளியது என்னையோ? (நலிவாரும் மெலிவாரும் உணர்வொன்றா நயத்தலினால் முதல்வனைச் சாரும் போது நலிவும் மெலிவும் இல்லையாகும் என்பது கருத்து).

குறிப்புரை :

நெய்தலும் ஆம்பலும் நிறையும் வயல் என்க. இதனால் வயல்களின் சேற்றுவளங் கூறப்பட்டது. மெய்யினார் - மெய்ப் பொருளைத் தலைப்பட்டு உணர்ந்தோராய `செம்பொருள் கண்டார்`. கவர் புன்சடை - கிளைத்த மெல்லிய சடை. பைதல் - துன்பம்.

பண் :

பாடல் எண் : 6

துஞ்சும் போதுந் துயிலின்றி யேத்துவார்
வஞ்சின் றிவலங் கொண்மறைக் காடரோ
பஞ்சின் மெல்லடிப் பாவை பலிகொணர்ந்
தஞ்சி நிற்பது மைந்தலை நாகமே.

பொழிப்புரை :

உறங்கும்போதும் உறங்காது உள் உணர்வோர் வஞ்சனையின்றி வலஞ்செய்யும் மறைக்காட்டுறையும் பெருமானே! பஞ்சனைய மெல்லடி உடைய இப்பாவை பலி கொணர்ந்து தேவரீர் பாத்திரத்தில் இடாது அஞ்சி நிற்பதற்குக் காரணம் தேவரீர் அணிந்துள்ள ஐந்தலை நாகமே, அதனை ஏன் அணிந்தீர்?

குறிப்புரை :

துஞ்சும்போதும் - உறங்கும்போதும். துயிலின்றி - அறிவு ஓய்தல் இன்றி. உறக்கத்திலும் இறைவனை நினைந்தே இருத்தலின் துயிலின்றி என்றார். வஞ்சம் இன்றி என்பது வஞ்சின்றி எனத் தொக்கது. பஞ்சின் மெல்லடிப்பாவை - முனிபன்னியருள் ஒருத்தி. பலிகொணர்ந்து - பிச்சைகொண்டு. அஞ்சிநிற்பதும் - பயந்து நிற்பதும். ஐந்தலைநாகமே - ஐந்தலை நாகத்திற்கே. ஐந்தலைநாகம் - முதல்வன் திருமேனியில் உள்ள ஐந்தலை நாகம் என்பது குண்டலினி எனப்படும் சுத்தமாயை; அதன் காரியமாகிய சிவம், சத்தி, சாதாக் கியம், ஈசுவரம், சுத்தவித்தை என்னும் ஐந்து தத்துவங்களும் ஐந்தலை எனப்பட்டன. முதல்வன் இருவகை மாயைக்கும் ஆதாரமாகவும் தலைவனாகவும் உளன் என்பது வேதாகமங்களுட் கூறப்படும் உண்மை. அதனை `மாயையைப் பிரகிருதி (முதற்காரணம்) என அறிக, மாயையை உடையவன் மகேசுவரன் என்றறிக`. என்னும் சுவேதா சுவதர உபநிடத உரையால் அறியலாம்.

பண் :

பாடல் எண் : 7

திருவி னார்செல்வ மல்கு விழாவணி
மருவி னார்வலங் கொண்மறைக் காடரோ
உருவி னாளுமை மங்கையொர் பாகமாய்
மருவி னாய்கங்கை யைச்சென்னி தன்னிலே. 

பொழிப்புரை :

அருள் திருவுடையாரின் செல்வம் நிறைந்து விளங்கித் தோன்றும் விழாக்களால் அழகு பெற்றதும், நெஞ்சு நும்பால் மருவினார் வலம் செய்வதும் ஆகிய மறைக் காட்டுறையும் பெருமானே! நல்ல அழகிய உருவமுடைய உமை மங்கையை ஒரு பாகமாக மருவியதோடு, கங்கையைச் சடையிற் சூடியுள்ளது என்னையோ?

குறிப்புரை :

செல்வம்மல்கு திருவினார்-செல்வங்கள் நிறைந்த திருவினை உடையவர் எனினும் அமையும். உமை முதல்வனது திரு வருளாகிய சிற்சத்தி; கங்கை இயற்கை எனப்படும் உலக முதற் பொருளின் சட ஆற்றலுக்கு ஓர் அடையாளம். முதல்வன் தன் சிற்சத்தியோடு பிரியாதுநின்று அதனைக் காரணமாகக் கொண்டு எவையும் செய்யவல்லன் என்பதும், இயற்கையாற்றல் அவன் ஒரு கூற்றில் அவன் விருப்பின்படி அடங்கியும் விரிந்தும் நிற்கும் என்பதும் இவ் வுண்மையாம். பெரிய நல்லடையாளத்தால் உணரத்தக்கவை என்பது கருத்து.

பண் :

பாடல் எண் : 8

சங்கு வந்தலைக் குந்தடங் கானல்வாய்
வங்க மார்வலங் கொண்மறைக் காடரோ
கங்கை செஞ்சடை வைப்பது மன்றியே
அங்கை யில்லன லேந்த லழகிதே. 

பொழிப்புரை :

சங்குகளை அலைகள் கரையிலே கொண்டு வந்து உலவவிடும் கடற்கரைச் சோலையிடத்துக் கப்பல்கள் வந்து வலங் கொள்வனபோன்று வரிசைகொள்ளும் மறைக்காட்டுறையும் பெருமானே! தேவரீர் கங்கையைச் செஞ்சடையில் வைப்பதும் அன்றி, அகங்கையில் அனலையும் ஏந்தல் அழகியதேயோ?

குறிப்புரை :

சங்கு வந்தலைக்கும் - ஊர்ந்து வரும் சங்குகளால் அலைக்கப்படும். தடங்கானல் -பெரிய கடற்கரைச் சோலை. வாய்- இடத்து. வங்கம் - கப்பல். இயற்கையின் மாறுபட்ட ஆற்றல்களைத் தன் பேராற்றலுள் அகப்படக்கொண்டு இணைத்து வேண்டியவாறு தொழிற் படுத்துவன் என்பதுகருத்து. உமையம்மைக்குத் தெரியாதபடி கங்கையை மறைத்துவைத்ததே தவறு; மேலும் இல்லை என்று உறுதி உரைப்பார்போலக் கையில் அனல் ஏந்தல் அழகாகுமா? என்பது நயம்.

பண் :

பாடல் எண் : 9

* * * * * * * * *

பொழிப்புரை :

* * * * * * * * *

குறிப்புரை :

* * * * * * * * *

பண் :

பாடல் எண் : 10

குறைக்காட் டான்விட்ட தேர்குத்த மாமலை
இறைக்காட் டியெடுத் தான்தலை யீரைந்தும்
மறைக்காட் டான்இறை யூன்றலும் வாய்விட்டான்
இறைக்காட் டாயெம் பிரானுனை யேத்தவே. 

பொழிப்புரை :

தன்பாலுள்ள குறையைக் காட்டாதவனாகிய இராவணன் ஏறிவந்த தேர் வழிச்செல்லுதலைத் தடுத்த திருக்கயிலாய மலையைச் சிறுபோது தன்வலிகாட்டி எடுக்கலுற, அவன் பத்துத் தலைகளும், மறைக்காட்டுப் பெருமானே! நீ சிறிது திருவிரல் ஊன்றுதலும், வாய்விட்டரற்றினன். எம்பெருமானே! நீ அடியேன் உனை ஏத்துதலால் எனக்கு இறப்பைக் காட்ட மாட்டாய்; இறவாத இன்ப அன்பே காட்டுவாய் என்றபடி.

குறிப்புரை :

குறைக்காட்டான் - குறைக்கு ஆள்தான் எனப்பிரித்து, குற்றங்களுக்கு ஆளாயிருப்பவன் இராவணன் எனினும் அமையும். விட்ட - செலுத்திய. குத்த - முட்ட. மாமலை - பெருமைக்குரிய திருக் கயிலைமலை. இறைக்காட்டி எடுத்தான் - சிறிது நேரம் தன் தலைமையின் பெருமையை நந்திதேவர்க்கறிவித்துத் தூக்கினவன். இறை - சிறிது. வாய்விட்டான் - அலறினான். இறைக்காட்டாய் - இறப்பைக் காட்டமாட்டாய்; இறை - இறப்பு. இறைவனை ஏத்துவார்க்கு இறப்பொடு பிறப்பில்லை என்றபடி.

பண் :

பாடல் எண் : 1

பண்ணின் நேர்மொழி யாளுமை பங்கரோ
மண்ணி னார்வலஞ் செய்ம்மறைக் காடரோ
கண்ணி னாலுமைக் காணக் கதவினைத்
திண்ண மாகத் திறந்தருள் செய்ம்மினே.

பொழிப்புரை :

பண்ணையொத்த மொழியாளாகிய உமை அம்மையை ஒருபங்கிற் கொண்டவரே ! மண்ணுலகத்தவர் வலம் புரியும் மறைக்காட்டுறையும் பெருமானே ! அடியேன் என்கண்களால் உம்மைக் காணுமாறு , வேதங்களால் அடைக்கப் பெற்ற இக்கதவினைத் திண்ணமாகத் திறந்து அருள்செய்வீராக .

குறிப்புரை :

கண்களால் உமது திருக்காட்சியைக் காணத் திருக்கதவைத் திறந்தருள்வீராக என வேண்டியது இத் திருப்பதிகம் . பண்ணினேர் மொழியாள் - திருமறைக்காட்டு அம்பிகையின் திருப்பெயர் . யாழைப் பழித்த மொழியம்மை என்றும் வீணா விதூஷிணி என்றும் இன்றும் வழங்குகிறது . மொழியாளாகிய உமை என்க . பங்கர் - ஒருபாகத்தே உடையவர் . மண்ணினார் - நிலவுலகிலே உள்ள மக்கள் . திண்ணமாக - உறுதியாக .

பண் :

பாடல் எண் : 2

ஈண்டு செஞ்சடை யாகத்து ளீசரோ
மூண்ட கார்முகி லின்முறிக் கண்டரோ
ஆண்டு கொண்டநீ ரேயருள் செய்திடும்
நீண்ட மாக்கத வின்வலி நீக்குமே.

பொழிப்புரை :

ஆகத்தில் ஈண்டிய செஞ்சடைகொண்ட இறைவரே ! தொகுதியாய கருமுகிலின் நிறத்தையும் தளிரின் ஒளியையும் உடைய மணிகண்டரே . அடியேனை ஆண்டுகொண்ட நீரே அருள் செய்வீராக ; நீண்ட இப்பெருங்கதவின் வலியினை நீக்குவீராக .

குறிப்புரை :

ஈண்டு - திரண்டு கூடிய , அதாவது , சேர்த்துக் கட்டிய . மூண்ட கார்முகில் - திரண்ட கரிய மேகம் . முறி - தளிர் . இறைவன் கண்டம் கறுப்பு நிறமும் ஒளியும் உடையது என்க . நீண்ட மரக்கதவின்வலி - நெடுநாளாகத் திறக்கப்படாத கதவின் வலிமையை .

பண் :

பாடல் எண் : 3

அட்ட மூர்த்திய தாகிய அப்பரோ
துட்டர் வான்புரஞ் சுட்ட சுவண்டரோ
பட்டங் கட்டிய சென்னிப் பரமரோ
சட்ட விக்கத வந்திறப் பிம்மினே.

பொழிப்புரை :

அட்டமூர்த்தியாகிய எந்தையே ! தீயவர் புரங்களைச் சுட்ட உயர்ந்த தேவரே ! பட்டமாகக் கட்டிய சடைமுடியுள்ள பரமரே ! செவ்வையாக இக்கதவினைத் திறப்பித் தருள்வீராக .

குறிப்புரை :

அட்டமூர்த்தி - ஐம்பூதமும் ஞாயிறும் மதியும் உயிருமாகிய எண்வகை வடிவு . மூர்த்தியது என்பதில் அது பகுதிப்பொருள் விகுதி . அப்பர் - தந்தையானவர் . துட்டர் - துஷ்டராகிய திரிபுரத்தசுரர் . வான்புரம் - வானிலேபறக்கும் கோட்டை , சுட்ட - எரித்து அழித்த . சுவண்டர் - திருவெண்ணீறணிந்தவர் . பட்டம் கட்டிய சென்னி - சடை முடியில் பிறை முதலியன தங்கியிருத்தல்தான் ஏகநாயகன் என்னும் பட்டத்தைக் காட்டுகின்றது என்பது கருத்து . பரமர் - மேலானவர் . சட்ட - செவ்வையாக யாம் உம்மை நேரே காணும்படி .

பண் :

பாடல் எண் : 4

அரிய நான்மறை யோதிய நாவரோ
பெரிய வான்புரஞ் சுட்ட சுவண்டரோ
விரிகொள் கோவண ஆடைவிருத்தரோ
பெரிய வான்கத வம்பிரி விக்கவே.

பொழிப்புரை :

அருமை உடைய நான்மறை அருளிய நாவுடை யவரே ! பெரிய புரம் எரியுண்ணுமாறு சுட்ட உயர்ந்த தேவரே ! விரிந்த கோவண ஆடை கொண்ட மிகப்பழையவரே ! பெரிய இக்கதவினைப் பிரித்தருள்வீராக .

குறிப்புரை :

அரிய - பொருள் உணர்தற்கு அரிய ( நான்மறை ). விரிகொள் - விரித்தலைக்கொண்ட . விருத்தர் - பழையோன் .

பண் :

பாடல் எண் : 5

மலையில் நீடிருக் கும்மறைக் காடரோ
கலைகள் வந்திறைஞ் சுங்கழ லேத்தரோ
விலையில் மாமணி வண்ண வுருவரோ
தொலைவி லாக்கத வந்துணை நீக்குமே.

பொழிப்புரை :

திருமலையைப்போல் அழியாதிருக்கும் மறைக் காட்டுறையும் பெருமானே ! கலைகள் வந்திறைஞ்சிக் கழல் ஏத்தப் படுபவரே ! விலைமதிப்பற்ற செம்மணிவண்ணத் திருமேனியரே ! தொலைவில்லாத இக்கதவுகளைத் திறந்தருள்வீராக .

குறிப்புரை :

மலையின் நீடு இருக்கும் மறைக்காடு - திருக்கயிலை ஊழிகளில் அழியாது நிற்றல்போலத் தானும் அழியாது நீடுதலாக இருக்கும் மறைக்காடு . இதுபோன்று ஊழிக்காலத்தும் ஒடுக்கம் கூறப்படாத தலங்கள் பிரளயஜித் எனப்படும் . இரண்டாம் அடி ; கலைகளின் ஆசிரியர்களும் அவற்றைக் கற்றோரும் வந்திறைஞ்சும் திருவடிகளையுடையவர் ; அவற்றால் உரைக்கப்படும் ஏத்தாகிய பொருள்சேர் புகழை உடையர் . ( கலைகளின் தெய்வம் வந்திறைஞ்சி ஏத்தும் எனினும் பொருந்தும் - இக்காரணம் பற்றியே மறைக்காடு எனப்பட்டது ) தொலைவிலா - நீக்கப்படாத , திறக்கப்படாத . துணைநீக்கும் - இணைந்துள்ள நிலையை நீக்கும் , திறப்பியும் என்றபடி .

பண் :

பாடல் எண் : 6

பூக்குந் தாழை புறணி யருகெலாம்
ஆக்குந் தண்பொழில் சூழ்மறைக் காடரோ
ஆர்க்குங் காண்பரி யீரடி கேளுமை
நோக்கிக் காணக் கதவைத் திறவுமே.

பொழிப்புரை :

ஊர்ப்புறத்து நீரின் மருங்கெலாம் தாழை பூப்பதும் , தண்பொழில் சூழ்வதுமாகிய மறைக்காட்டுறையும் பெருமானே ! யார்க்குங் காண்டல் அரியீர் ! அடிகளே ! உமைநோக்கிக் காணும் பொருட்டு இக்கதவைத் திறந்தருள்வீராக !

குறிப்புரை :

புறணியருகெலாம் பூக்கும் தாழையும் தண்ணிதாக ஆக்கும் பொழிலும் . சூழ் - சூழ்ந்த . அடிகேள் - தவமுனிவரே ; உமை - உம்மை .

பண் :

பாடல் எண் : 7

வெந்த வெண்பொடிப் பூசும் விகிர்தரோ
அந்த மில்லி யணிமறைக் காடரோ
எந்தை நீயடி யார்வந் திறைஞ்சிட
இந்த மாக்கத வம்பிணி நீக்குமே.

பொழிப்புரை :

வெந்த திருநீற்றுப் பொடியைப் பூசும் மேலானவரே ! முடிவில்லாதவரே ! மறைக்காட்டுறையும் பெருமானே ! எம் தந்தையே ! அடியார்கள் நேர்வாயிலில் வந்து இறைஞ்சிடும் பொருட்டு இப் பெருங்கதவம் பிணிக்கப்பட்டிருத்தலை நீக்கித் திறந்தருள்வீராக .

குறிப்புரை :

விகிர்தர் - மாறுபட்ட வேடங்களை உடையவர் . அந்தமில்லி - கேடில்லாதவர் . அணி - அழகிய . எந்தை - என் தந்தையே . பிணி - கதவுகள் பிணிக்கப் பட்டிருத்தல் .

பண் :

பாடல் எண் : 8

ஆறு சூடும் அணிமறைக் காடரோ
கூறு மாதுமைக் கீந்த குழகரோ
ஏற தேறிய எம்பெரு மானிந்த
மாறி லாக்கத வம்வலி நீக்குமே.

பொழிப்புரை :

கங்கையாற்றைச் சடையிற் சூடும் மறைக் காட்டுறையும் பெருமானே ! ஒரு கூற்றை உமைக்கு ஈந்த இளையவரே ! விடையேறிய எம்பெருமானே ! இந்த மாறுபாடில்லாத கதவின் வலியினை நீக்கித் திறந்தருள்வீராக .

குறிப்புரை :

ஆறு - கங்கை . அணி - அழகு . கூறு - உடம்பில் ஒரு பாதி . மாதுஉமை - பெண்ணாகிய உமையம்மைக்கு . குழகர் - இளையர் . மாறிலா - ஒப்பில்லாத , முன் மறைகள் அடைத்த நிலையினின்று மாறுதலின்றி உள்ள எனினும் ஆம் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

சுண்ண வெண்பொடிப் பூசுஞ் சுவண்டரோ
பண்ணி யேறுகந் தேறும் பரமரோ
அண்ண லாதி யணிமறைக் காடரோ
திண்ண மாக்கத வந்திறப் பிம்மினே.

பொழிப்புரை :

வெண்பொடிச் சுண்ணம் பூசும் உயர்ந்த தேவரே ! அழகுசெய்து ஏற்றின்கண் ஏறி உயர்ந்து தோன்றும் பரமரே ! அண்ணலே ! ஆதியே ! அணிமறைக் காட்டுறையும் பெருமானே ! திண்ணமாக இக்கதவினைத் திறப்பித்தருள்வீராக .

குறிப்புரை :

சுண்ணமும் வெண்பொடியும் எனினும் அமையும் ; கலவைச்சாந்தும் திருநீறும் என்பது பொருள் . பண்ணி - அலங்கரித்து . அண்ணல் - தலைமையானவன் . ஆதி - முதன்மையானவன் . திண்ணம் உறுதி .

பண் :

பாடல் எண் : 10

விண்ணு ளார்விரும் பியெதிர் கொள்ளவே
மண்ணு ளார்வணங் கும்மறைக் காடரோ
கண்ணி னாலுமைக் காணக் கதவினைத்
திண்ண மாகத் திறந்தருள் செய்ம்மினே.

பொழிப்புரை :

விண்ணுலகத்தவர் விரும்பி எதிர்கொண்டு இன்புறுமாறு மண்ணுலகத்தவர் சென்று வணங்கியெழும் மறைக் காட்டுறையும் பெருமானே ! கண்ணினால் உமைக் காணுவதற்காகக் கதவினைத் திண்ணமாகத் திறந்து அருள் செய்வீராக .

குறிப்புரை :

தேவர்கள் முன்னர்வந்து வழிபாடு முடித்துள்ளாராகலின் , பின் வழிபடவரும் மண்ணவர்களை எதிர் கொள்ளுகின்றார்கள் என்க . இவ்வியல்பினையுடையது திரு மறைக்காடு என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 11

அரக்க னைவிர லாலடர்த் திட்டநீர்
இரக்க மொன்றிலீ ரெம்பெரு மானிரே
சுரக்கும் புன்னைகள் சூழ்மறைக் காடரோ
சரக்க விக்கத வந்திறப் பிம்மினே.

பொழிப்புரை :

பெருகும் புன்னைகள் சூழ்ந்த மறைக்காட்டுறையும் பெருமானே ! இராவணனை விரலால் அடர்த்திட்ட நீர் எளியேன் பால் இரக்கம் கொஞ்சமும் இல்லாதவராயுள்ளீர் ! எம்பெருமானீரே ! விரைந்து , இக்கதவினைத் திறப்பித்தருள்வீராக .

குறிப்புரை :

பத்துத் திருப்பாடல்கள் பாடியும் கதவு திறவாமையைக் கண்ட அப்பர் பெருமான் இரக்கமில்லையோ ! எனக்கூறிய இப் பாடலின் உரை கேட்டு நாவரசரின் பாமாலையினிசையில் ஈடுபட்டிருந்த இறைவன் விரைந்து கதவைத் திறந்தனன் . அரக்கன் - இராவணன் . அடர்த்திட்ட - நெருக்கியருள் செய்த . இரக்கமொன்றிலீர் - இன்று இரக்கம் சிறிதும் என்பால் இலராயினீர் . சுரக்கும் பெருகிய , தேனைச் சுரக்கும் எனினும் அமையும் . சரக்க - விரைவாக .

பண் :

பாடல் எண் : 1

தோற்றுங் கோயிலுந் தோன்றிய கோயிலும்
வேற்றுக் கோயில் பலவுள மீயச்சூர்க்
கூற்றம் பாய்ந்த குளிர்புன் சடையரற்
கேற்றங் கோயில்கண் டீரிளங் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

இந்நாள்வரை தோன்றிய கோயில்களும் , இனித் தோன்றும் கோயில்களும் , வேற்றுக்கோயில்களும் பலவுளவேனும் , கூற்றுவனைத்தடிந்த குளிர்ந்த புன்சடை உடைய அரனுக்கு மீயச்சூர் இளங்கோயிலே ஏற்றம் உடைய கோயிலாகும் ; காண்பீராக .

குறிப்புரை :

தோற்றுங்கோயில் - பிறவினை தன்வினைப் பொருள் பட நின்றது , அன்றிப் பலரால் இனித் தோற்றப்படும் கோயில்கள் எனினும் அமையும் . தோன்றியகோயில் - இதுவரை தோன்றியுள்ள சிவாலயங்கள் . வேற்றுக்கோயில்கள் - சிவாலயங்களல்லாத ஏனைய தெய்வங்களின் கோயில்கள் . பலவுள - இவை உலகில் பல உள்ளன . மீயச்சூர் இளங்கோயில் - மீயச்சூரில் பாலத்தாபனம் செய்துள்ள பாலாலயம் . பாய்ந்த - இயமனைச் சினந்து காலால் உதைத்த . குளிர் புன்சடை - கங்கை தங்கியதால் குளிர்ந்த மெல்லிய சடையுடைய . ஏற்றம் - உயர்வானது . பாலத்தாபனமாதல் பற்றிக் குறைவாக எண்ணுதல் வேண்டா என்றபடி . இதனால் வேற்றுக்கோயில்களில் அவரவர் விரும்பும் வடிவில் அருள்பவனும் சிவபிரானே என்றதும் ஆயிற்று .

பண் :

பாடல் எண் : 2

வந்த னையடைக் கும்மடித் தொண்டர்கள்
பந்த னைசெய்து பாவிக்க நின்றவன்
சிந்த னைதிருத் துந்திரு மீயச்சூர்
எந்த மையுடை யாரிளங் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

திருவடிக்கு வழிபாடு செய்தலையே உள்ளத் தடைக்கும் தொண்டர்கள் தம்நெஞ்சைக் கட்டுப்படுத்திப் பாவிக்க நின்றவனும் , எம்மை அடிமையாக உடையானும் விளங்கியருளும் திருமீயச்சூர் இளங்கோயில் வழிபடுவார் சிந்தனையைத் திருத்தவல்லது ஆகும் .

குறிப்புரை :

`கூடும் அன்பினிற் கும்பிடலேயன்றி வீடும் வேண்டா விறலின் விளங்கினார் ` ( தி .12 பெரியபுராணம் . திருக்கூட்டம் .8) என்றமையின் முதலடிக்கு இவ்வாறு உரைக்கப்பட்டது . வந்தனையைச் சிவபிரானுக்கே செலுத்தும் எனினும் அமையும் . அடித்தொண்டர் அடிமைத் திறம் பேணும் தொண்டர் . பாவிக்க நின்றவன் , எந்தமையுடையாரது திருமீயச்சூர் இளங்கோயில் சிந்தனை திருத்தும் என முடிக்க .

பண் :

பாடல் எண் : 3

பஞ்ச மந்திரம் ஓதும் பரமனார்
அஞ்ச ஆனை யுரித்தன லாடுவார்
நெஞ்சம் வாழி நினைந்திரு மீயச்சூர்
எந்த மையுடை யாரிளங் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

நெஞ்சமே ! ஈசானம் முதலிய ஐந்து மந்திரங்களை ஓதும் பரமனும் , ஆனை அஞ்சுமாறு உரித்தவனும் , அனல் ஆடு வானும் , திருமீயச்சூர் இளங்கோயிலில் எம்மை உடையானுமாகிய பெருமானையே நினைந்திரு ; அந்நினைப்பால் வாழ்வாய் .

குறிப்புரை :

பஞ்சமந்திரம் -` ஈசானஸ் ஸர்வவித்யாநாம் ` எனத் தொடங்கும் ஐந்து மந்திரங்கள் . ஓதும் பரமன் - அம்மந்திரங்களால் ஓதப்படும் முழுமுதல் . ஆனை அஞ்ச உரித்து என மொழி மாற்றிப் பொருளுரைக்க . அனலாடுவார் - தீயேந்தி ஆடுபவர் . நெஞ்சமே ! நினைந்திரு . வாழி முன்னிலையசை . இதனால் மேற்குறித்த மந்திரங்கள் வேதங்களின் தெளிவாயுள்ளவை என்றதும் அவற்றால் இறைவனை வழிபடுக என்றதும் ஆயிற்று .

பண் :

பாடல் எண் : 4

நாறு மல்லிகை கூவிளஞ் செண்பகம்
வேறு வேறு விரித்த சடையிடை
ஆறு கொண்டுகந் தான்திரு மீயச்சூர்
ஏறு கொண்டுகந் தாரிளங் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

மணம் வீசும் மல்லிகை , கூவிளம் , செண்பகம் முதலிய மலர்களை வேறுவேறாக விரித்த சடையிடை ஆற்றோடு கொண்டுகந்தான் திருமீயச்சூரின் இளங்கோயிலில் விடைமேற் கொண்டு உகந்த பெருமானே ! ( அடியார் சாத்தும் மல்லிகை முதலியவற்றை முடியில் ஏற்று மகிழ்ந்து அருள்புரிவன் என்பது கருத்து )

குறிப்புரை :

திருமீயச்சூர் இளங்கோயில் ஏறுகொண்டுகந்த பெருமான் அடியார் புனையும் மல்லிகை முதலியவற்றை விரித்த சடையிடை ( ஆற்றோடு உடன் அமையக் ) கொண்டுகந்தான் என முடிக்க .

பண் :

பாடல் எண் : 5

வெவ்வ வண்ணத்து நாகம் வெருவவே
கவ்வ வண்ணக் கனல்விரித் தாடுவர்
செவ்வ வண்ணந் திகழ்திரு மீயச்சூர்
எவ்வ வண்ணம் பிரானிளங் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

வெம்மையான வண்ணத்தையுடைய நாகம் அஞ்சும்படியாக எப்பொருளையும் கவ்விக்கொள்ளும் வண்ணத்தையுடைய கனல் விரித்தாடுவார் , திருமீயச்சூர் இளங்கோயில் செவ் வண்ணந்திகழ் மேனியுள்ள பிரானது வண்ணங்கள் எப்படிப்பட்டவை !

குறிப்புரை :

` வண்ணம் ` நான்கனுள் மூன்றாவது நிறம் எனப் பொருள்படும் ; ஏனையவை இயல்பு என்னும் பொருளில் வந்துள்ளன . சினக்கும் இயல்புடைய நாகம் வெருவும்படி கவ்வும் இயல்புள்ள ( அடுத்து நின்ற பொருள்களைப்பற்றி அழிக்கும் இயல்பு ) கனலை வீசி ஆடுவர் ; அவர் இயல்பு வியக்கத் தக்கதாகவுள்ளது என்பது கருத்து . பகைப் பொருள்களை ஒருங்குடன் கொண்டு அவ்வவை தத்தம் எல்லை கடவாதபடி காக்கும் இயல்பு அவன்றன் இயல்பு என்றபடி .

பண் :

பாடல் எண் : 6

பொன்னங் கொன்றையும் பூவணி மாலையும்
பின்னுஞ் செஞ்சடை மேற்பிறை சூடிற்று
மின்னு மேகலை யாளொடு மீயச்சூர்
இன்ன நாள் அக லாரிளங் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

திருமீயச்சூர் இளங்கோயிலில் ஒளிவிடும் மேகலை அணிந்த உமையம்மையோடு இது போன்ற நாளினும் அகலாது உள்ள பெருமான் பின்னிக்கொண்டுள்ள சடைமேல் பிறையுடன் சூடியது , பொன்போன்ற கொன்றைக்கண்ணியும் சூடியார் ( கொடுக்கும் ) மலர்களால் அணிபெறத் தொகுக்கப்பெற்ற மாலையும் ஆம் .

குறிப்புரை :

பொன்னங்கொன்றையும் - பொன்னிறமுள்ள கொன்றை மலரும் . பூவணிமாலையும் - பிற பூக்களால் அலங்கரித்துத் தொடுக்கப்பட்ட அழகிய மாலையும் . பின்னும் - நெருங்கிய . சூடிற்று - சூடியது . மின்னுமேகலையாள் - ஒளிவிடும் மேகலாபரணம் அணிந்தவள் . இன்னநாள் - இதுபோன்ற நாளிலும் கலாகருடணம் செய்துள்ள நாளிலும் , அகலார் - நீங்காது எழுந்தருளியிருப்பவர் . அகலார் சூடிற்று கொன்றையும் மாலையும் என இயைத்து வினை முடிவு செய்க . கொன்றைமாலை - திருவடையாளமாலை . ஓங்கார வாச்சியன் , திருவைந்தெழுத்தின் பொருள் என்பதைக் காட்டுவது . ஏனையது அடியார் தொடுப்பது . சூடிற்று - தொழில்மேல் நின்றது .

பண் :

பாடல் எண் : 7

படைகொள் பூதத்தன் பைங்கொன்றைத் தாரினன்
சடைகொள் வெள்ளத்தன் சாந்தவெண் நீற்றினன்
விடைகொ ளூர்தியி னான்திரு மீயச்சூர்
இடைகொண் டேத்தநின் றாரிளங் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

பூதங்களைப் படையாகக் கொண்டவனும் , கொன்றைமாலையனும் , சடையில் வெள்ளம் உடையவனும் , சாந்த வெண்ணீற்றனும் , விடையூர்தியானும் , திருமீயச்சூர் இளங்கோயிலின் கண் செவ்வி தெரிந்து ஏத்துமாறு நின்ற இறைவனேயாவன் .

குறிப்புரை :

படைகொள்பூதத்தன் - பூதப்படையினன் . பைங்கொன்றை - புதிய கொன்றைமலர் . சாந்தவெண்ணீற்றினன் - வெண்ணீற்றைச் சாந்தமாகக் கொண்டவன் . ஏனையவும் இவ்வாறே வெள்ளங்கொள் சடையன் , விடையூர்திகொள்வான் எனச்சொன்னிலைமாற்றிப் பொருள் கொள்ளப்படும் . இடை - சமயம் , செவ்வி . காலம் நன்கு உணர்ந்து திருக்கோயிலுக்குச் சேறல்வேண்டும் என்றபடி .

பண் :

பாடல் எண் : 8

ஆறு கொண்ட சடையினர் தாமுமோர்
வேறு கொண்டதொர் வேடத்த ராகிலும்
கூறு கொண்டுகந் தாளொடு மீயச்சூர்
ஏறு கொண்டுகந் தாரிளங் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

சடையினில் ஓர் ஆறு கொண்ட இயல்பினரும் , வேறுவேறுகொண்ட வேடத்தராமியல்பினரும் . கூறு கொண்டுகந்த அம்மையொடும் திருமீயச்சூர் இளங்கோயிலின்கண் ஏறுகொண்டு உகந்தாரேயாவர் .

குறிப்புரை :

ஓர் ஆறுகொண்ட சடையினர் தாமும் - ஒப்பற்ற கங்கையைச் சூடிய சடையினை உடையவராகிய பெருமான் . வேறு கொண்டதோர் வேடத்தராகிலும் - பலவேறு மூர்த்தங்களைக் கொண்டவராக இருந்தாலும் ( திருமீயச்சூரிளங்கோயிலில் ) கூறு கொண்டுகந்தாளொடு ஏறுகொண்டுகந்தார் - பார்வதி தேவியாரொடு விடையேறி அருள்செய்யும் மூர்த்தமாக எழுந்தருளியுள்ளார் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

வேதத் தானென்பர் வேள்வியு ளானென்பர்
பூதத்தா னென்பர் புண்ணியன் தன்னையே
கீதத் தான்கிள ருந்திரு மீயச்சூர்
ஏதந் தீர்க்கநின் றாரிளங் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

புண்ணியனாகிய இறைவனை வேதத்தான் என்றும் , வேள்வியுளான் என்றும் , பூதத்தான் என்றும் கூறுவர் ; கீதம் கிளரும் திருமீயச்சூரில் , இளங்கோயிலின்கண் அடியவர் ஏதந்தீர்க்க நின்ற இறைவரேயாவர் .

குறிப்புரை :

வேதத்தான் - வேதங்களிடையே விளங்குபவன் , நூற்றெட்டுப் பெயர்களுள் ` கிரிசாயநம ` என்பதன் பொருளும் இது . கிரி - வேதத்தின் பரியாயம் . வேள்வியுளான் - வேள்வித்தீயில் உள்ளான் . என்பர் - என்று சொல்வார்கள் . புண்ணியன் - புண்ணிய வடிவினன் . கீதத்தான் கிளரும் , என்பது எதுகை நோக்கி வலித்து நின்றது . கிளரும் - விளங்கும் . ஏதம் - துன்பம் .

பண் :

பாடல் எண் : 10

கடுக்கண் டன்கயி லாய மலைதனை
எடுக்க லுற்ற இராவணன் ஈடற
விடுக்க ணின்றி வெகுண்டவன் மீயச்சூர்
இடுக்கண் தீர்க்கநின் றாரிளங் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

விடமுண்டகண்டனும் , கயிலாயமலையினை எடுக்கலுற்ற இராவணன் ஈடற விடுதற்கேற்ற இடமில்லையாம்படி வெகுண்டவன் மீயச்சூரில் இளங்கோயிலின்கண் இடுக்கண் தீர்க்க நின்ற இறைவனேயாவன் .

குறிப்புரை :

கடு - விடம். ஈடு - வலிமை. விடுக்கண் இன்றி - விடு படுதற்கு இடன் இன்றாம்படி. வெகுண்டவன் - அருள் செய்யும் நோக்கோடு சினந்தவன். இடுக்கண் - துன்பம்.

பண் :

பாடல் எண் : 1

கரைந்து கைதொழு வாரையுங் காதலன்
வரைந்து வைதெழு வாரையும் வாடலன்
நிரந்த பாரிடத் தோடவர் நித்தலும்
விரைந்து போவது வீழி மிழலைக்கே.

பொழிப்புரை :

மனங்கரைந்து கைதொழுவாரையும் காதலித்து அருள்வன் ; தன்னை விலக்கி இகழாநின்று எழும் புறச்சமயத்தாரையும் வாடச்செய்யான் . இத்தகைய அவன் வரிசையாகிய பூதகணங்களோடு நித்தலும் விரைந்து போவது வீழிமிழலைத் தலத்திற்கே . ( வேண்டுதல் வேண்டாமையிலானாகிய முதல்வன் , அந்தணர் வழிபடுதலால் அவர்க்கு அருள்புரிய விரைந்து தோன்றுவன் என்றபடி .)

குறிப்புரை :

கரைந்து - மனமுருகி ; வாயைவிட்டுப் புகழ்ந்து பேசி என்றலும் ஒன்று . கைதொழுவார் - கையால் தொழுவார் . காதலன் - அன்பு செய்வன் . வரைந்து - ( கடவுள் இல்லை என ) நீக்கி . வைதெழுவார் - துயிலுணரும்போது இகழா நின்று எழும் புறச்சமயத்தார் . வாடலன் - துன்பம் செய்யான் . நிரந்த - வரிசையாக விளங்கும் . பாரிடத்தோடு - பூதங்களோடு . தெய்வம் இல்லை என்பாரும் தன் மக்களே ஆதலின் தான் அவரை வாட்டாது தாமே நாளடைவில் உணர வைப்பன் என்றபடி . விரைந்து போவது - அன்பர் வழிபடும்போது நேர் பட நின்று வழிபாட்டை ஏற்றுக் கொள்ளுதல் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

ஏற்று வெல்கொடி யீசன்ற னாதிரை
நாற்றஞ் சூடுவர் நன்னறுந் திங்களார்
நீற்றுச் சந்தன வெள்ளை விரவலார்
வேற்றுக் கோலங்கொள் வீழி மிழலையே.

பொழிப்புரை :

பிற கொடிகளை வென்று மேம்பட்ட ஆனேற்றுக் கொடியையுடைய ஈசன் தனக்குரிய ஆதிரை நாளில் , தான் வேறு வேறு கோலங் கொண்டு காட்சியளித்தற்கு இடமாகிய திருவீழிமிழலையில் தாம் சந்தனம் எனக்கொண்டு பூசிவந்த வெள்ளை நீற்றைக் கொள்ளாது மணமுள்ள பொருள்களைச் சூடிக்கொள்வர் ; மிக நல்லமதியைச் சூடுவோராகவும் உளர் . சந்தன வெள்ளை நீற்றை விரவல் உடையராய் ( அணிந்து ) நாற்றம் சூடுவர் ( நறுமலர் அணிவர் ) என்றுரைப்பினும் அமையும் .

குறிப்புரை :

ஏற்றுவெல்கொடி - இடபமாகிய வெல்லுங்கொடி . ஆதிரை - திருவாதிரைத் திருநாளில் . நாற்றம் - மணமுள்ள கஸ்தூரி புனுகு முதலிய பொருள்கள் . நன்னறும் - நல்லமணமுள்ள . நீற்றுச்சந்தன வெள்ளை - சந்தனமாகக் கொள்ளப்படும் வெள்ளை நீறு . ` வெந்த சாம்பல் விரையெனப்பூசி ` ( தி .3. ப .54. பா .3) என்றல் காண்க . விரவலார் - அணியாது . வேற்றுக்கோலம் - பல வேறு கோலங்களைக் கொள்ளும் இடம் . நூல்களுட் கூறியபடி யோகியாகத் தோன்றாது போகியாகவும் காட்சி தருகிறான் என்றபடி .

பண் :

பாடல் எண் : 3

புனைபொற் சூலத்தன் போர்விடை யூர்தியான்
வினைவெல் நாகத்தன் வெண்மழு வாளினான்
நினைய நின்றவ னீசனை யேயெனா
வினையி லார்தொழும் வீழி மிழலையே.

பொழிப்புரை :

சூலம் உடையவனும் , விடை ஊர்தியனும் , வினைகளை வென்றவனும் நாகத்தைப் பூண்டவனும் , வெண்மழு வாள் உடையவனும் , அடியவர்கள் ஈசனே என்று நினைய நின்றவனும் , இருவினையற்ற மேலோர் தொழும் வீழிமிழலை இறைவனே .

குறிப்புரை :

புனைபொன்சூலம் - அலங்கரிக்கப்பெற்ற பொன்னாலாகிய சூலம் . போர்விடை - போர்செய்யும் ஆற்றலோடுகூடிய இடபம் . வினைவெல் நாகத்தன் - இருவினைகளை இயல்பாகவே வென்றவனும் நாகத்தனும் . வெண்மழுவாள் - வெண்மையான மழு வாயுதமாகிய வாள் . நினைய நின்றவன் - நினைப்பதற்குரியவன் . ஈசனையே - ஈசனே . ஐ சாரியை . எனா - என்று . வினையிலார் - வினை களின் நீங்கினார் . ஈசனே என ( அடியவர்கள் ) இனைய நின்றவன் எனப் பிரித்தால் மோனை கெடாது .

பண் :

பாடல் எண் : 4

மாடத் தாடு மனத்துடன் வைத்தவர்
கோடத் தார்குருக் கேத்திரத் தார்பலர்
பாடத் தார்பழிப் பார்பழிப் பல்லதோர்
வேடத் தார்தொழும் வீழி மிழலையே.

பொழிப்புரை :

முதல்வனை மாடத்தும் ( விமானத்தும் ), ஆடும் மனத்தும் உடன் வைத்தவராகிய திருமாலும் , வேத கோஷம் செய்யும் பிரமனும் , குருகே?ஷத்திரத்தார் பலரும் ( பாண்டவர் ), வேதத்தின் மூல பாடம் பேணும் அந்தணர்களும் , பழிப்பார் கூறும் பழிப்பு அல்லதாகிய திருவேடம் பூண்ட அடியார்களும் , தொழும் ( பதி ) திருவீழி மிழலையே .

குறிப்புரை :

மாடத்தும் ஆடும் மனத்தும் ( முதல்வனை ) உடன் வைத்தவர் - விண்ணிழி விமானமாகிய புறத்தும் நிலையாது திரியும் மனத்தும் ( அகத்தும் ) முதல்வனை வழிபட்ட திருமால் . கோடத்தார் - கோஷத்தார் .( வேத கோஷம் செய்யும் பிரமன் ) பாடத்தார் - மூல பாடம் பேணும் அந்தணர் . தொழும்பதி என ஒரு சொல் வருவிக்க . திருமால் , பிரமன் , பாண்டவர் எனத் தனித்தவர்களாகக் கொள்ளாது . தொகையினராகக் கோடலும் ஒன்று . மாடம் - மாடம் போன்ற விமானம் .

பண் :

பாடல் எண் : 5

எடுத்த வெல்கொடி யேறுடை யான்தமர்
உடுப்பர் கோவண முண்பது பிச்சையே
கெடுப்ப தாவது கீழ்நின்ற வல்வினை
விடுத்துப் போவது வீழி மிழலைக்கே.

பொழிப்புரை :

உயர்த்துப் பிடித்த இடபக்கொடியையுடைய சிவ பிரானின் அடியவர்கள் , கோவணமே உடுப்பது ; பிச்சை உணவே உண்பது ; கீழ்நின்ற வல்வினைகளையே கெடுப்பது ; பந்த பாசங்களை விடுத்துப் போவது வீழிமிழலைக்கே .

குறிப்புரை :

எடுத்த - தூக்கிய . வெல்கொடி - வென்ற ( மேம்பட்ட ) கொடி . தமர் - சுற்றமாகிய அடியார் . உண்பது பிச்சை - உண்ணும் உணவு பிச்சையாகக்கொண்டது . கீழ்நின்ற - தாழ நின்ற ; தாழ்தற்குக் காரணமாக நின்ற தீயவினைகள் . விடுத்துப் போவது - உலக பந்தபாசங்களை நீங்கிச் சென்று சேரும் இடம் .

பண் :

பாடல் எண் : 6

குழலை யாழ்மொழி யாரிசை வேட்கையால்
உழலை யாக்கையை யூணு முணர்விலீர்
தழலை நீர்மடிக் கொள்ளன்மின் சாற்றினோம்
மிழலை யானடி சாரவிண் ணாள்வரே.

பொழிப்புரை :

குழலையும் , யாழையும் போன்ற மொழியாரை வேட்கையினால் இசையும் , உழலும் உடலைத் தீநெறியின்கண் ஊன்றும் நல்லுணர்வற்றவர்களே ! நெருப்பை நீர் மடியின்கண் கொண்டு கெடாதீர் ; பன்முறையினும் சாற்றினோம் , மிழலையான் திருவடி சார விண்ணாளும் திறம் பெறலாம் .

குறிப்புரை :

குழலை - என்றதில் ஐ சாரியை ; குழலும் யாழும் போன்ற இசையோடு கூடிய மொழியாரிடத்து வைக்கும் வேட்கையால் உடலைப் பேணும் அறிவிலீர் என்றபடி . ஊணும் - ஊன்றும் . உணவும் மருந்தும் உண்டு வலிவுறச் செய்கின்ற ; உண்பிக்கும் , ஊட்டும் எனினும் அமையும் . அங்ஙனம் பேணுதல் நெருப்பை மடியிற் கட்டிக் கொள்வது போன்றது என்கிறார் அப்பர் .

பண் :

பாடல் எண் : 7

தீரன் தீத்திர ளன்சடைத் தங்கிய
நீர னாடிய நீற்றன்வண் டார்கொன்றைத்
தாரன் மாலையன் தண்நறுங் கண்ணியன்
வீரன் வீழி மிழலை விகிர்தனே.

பொழிப்புரை :

அறிஞனும் , தீத்திரளைக் கையிற்கொண்டாடுபவனும் , சடைத் தங்கிய கங்கையனும் , ஆடிய திருநீற்றனும் , வண்டார்ந்த கொன்றைத்தாரும் , குளிர்ந்து மணக்கும் கண்ணியும் மாலையும் உடையவனும் , புலன்களை வென்று விளங்கும் வீரனும் வீழிமிழலை யிலுள்ள விகிர்தனே .

குறிப்புரை :

தீரன் - அறிஞன் . தீத்திரளன் - நெருப்புத் திரள் போன்ற செம்மேனியன் எனலுமாம் . நீரன் - கங்கையை அணிந்தவன் . ஆடிய நீற்றன் - உடலெங்கும் நீறுபூசியவன் , கொன்றையாலாகிய தாரும் , மாலையும் , கண்ணியும் அணிந்தவன் . ` கண்ணி கார் நறுங்கொன்றை ` ( புறநானூறு - கடவுள்வாழ்த்து .)

பண் :

பாடல் எண் : 8

எரியி னாரிறை யாரிடு காட்டிடை
நரியி னார்பரி யாமகிழ் கின்றதோர்
பெரிய னார்தம் பிறப்பொடு சாதலை
விரியி னார்தொழும் வீழி மிழலையே.

பொழிப்புரை :

எரியைக்கையால் ஏந்தியவரும் , யாங்கணும் தங்கி நிற்போரும் , நரிகளைப் பரிகளாகக் கொண்டு இடுகாட்டிடை ஆடுதலை மகிழ்கின்ற பெரியரும் ( மகாதேவனும் ) தங்கும் இடம் பிறப்போடு கூடிய இறப்பை அகல நினைப்பார் தொழும் தலமாகிய வீழிமிழலை ஆகும் .

குறிப்புரை :

எரியினார் - தமது அங்கைசேர் எரியர் ; தங்குபவர் ; இறை யார் - எங்கும் தலைமையானவர் . முறைசெய்து காப்பாற்றுவோன் எனினும் அமையும் . நரியினார் பரியா இடுகாட்டிடை மகிழ்கின்றதோர் பெரியனார் எனக் கூட்டுக . நரியினார் - இழிவு சிறப்பு ; நரிகளைப் பரிகளாக்கியவரும் , இடுகாட்டில் ஆடுதலை மகிழ்கின்ற பெரியரும் ஆகியவர் . பிறப்பொடு சாதலை வெரீஇயினார் என்பதும் பாடமாகலாம் அல்லது வெரீஇயினார் என்பது விரியினார் என மருவிற்று என்க . பிறப் பிறப்புக்களை அஞ்சினார் என்பது பொருள் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

நீண்ட சூழ்சடை மேலொர் நிறைமதி
காண்டு சேவடி மேலொர் கனைகழல்
வேண்டு வாரவர் வீதி புகுந்திலர்
மீண்டும் போவது வீழி மிழலைக்கே.

பொழிப்புரை :

நீண்டு சூழ்ந்த சடையின்மேல் ஓர் நிலாமதியும் , சேவடியின்மேல் கூப்பிடுதூரம் ஒலிக்கும் ஓர் கழலும் கொண்டு , வேண்டுவாராகிய யாம் உள்ள வீதியுட் புகாது வீழிமிழலைக்கே மீண்டு போவர் ; இதுவோ அவர்தம் அருள் !

குறிப்புரை :

சூழ்சடை - வளைத்து முடித்ததால் சூழ்ந்துள்ள சடை . நிலாமதி - நிலவையுடைய மதி . காண்டு - கூப்பிடுதூரம் . சேவடி மேல் கூப்பிடுதூரம் கேட்கும்படி ஒலிக்கும் ஒரு கழல் உள்ளது என்க . உலாப் புறம் போந்த பெருமானைக்கண்டு அவன் திருவுருவ அழகில் மனங் கொடுத்த தையல் ஒருத்தி , அவன்தன் பக்கல் வாராது திருக் கோயிலுக்கு மீள்வது பொறாது இன்ன இயல்பினர் அவரை விரும்புவார் உள்ள வீதியுட்புகாது மீண்டும் மிழலைக்கே போவது ஆக உள்ளது என இரங்கியதாகக் கொள்க .

பண் :

பாடல் எண் : 10

பாலை யாழொடு செவ்வழி பண்கொள
மாலை வானவர் வந்து வழிபடும்
ஆலை யாரழ லந்தண ராகுதி
வேலை யார்தொழும் வீழி மிழலையே.

பொழிப்புரை :

மாலைக்காலத்து வானவர் வந்து பாலைப் பண்ணும் செவ்வழிப் பண்ணும் கலந்த பாடல்களைப்பாடி வழிபடும் இடம் அந்த மாலைக்காலத்தே அந்தணர் நிறைந்த நெருப்பை வளர்த்து ஆகுதி செய்யும் தொழிலராய் வழிபடும் திருவீழிமிழலையே ஆம் . மாலைக்காலத்தே சுரர்பாடப்பூசுரர் வேட்டு வழிபடும் இடம் என்பது கருத்து .

குறிப்புரை :

ஆகுதி வேலையர் - அவிசு சொரியும் செயலராய் . வேலை - செயல் , தொழில் .

பண் :

பாடல் எண் : 11

மழலை யேற்று மணாளன் திருமலை
சுழல ஆர்த்தெடுத் தான்முடி தோளிறக்
கழல்கொள் காலின் திருவிர லூன்றலும்
மிழலை யானடி வாழ்கென விட்டதே.

பொழிப்புரை :

இளமையான ஆனேறுடைய உமைமணாளனது திருக்கயிலாயமலையைச் சுழல ஆர்த்து எடுத்த இராவணனது முடியும் தோளும் இறும்படியாக அவன் தன் கழலணிந்த திருவடியில் உள்ள ஒரு திருவிரலால் ஊன்றுதலும் , அவ்வரக்கன் திருவீழிமிழலையானடி வாழ்க என்று வாய்விட்டரற்றினன் . அரற்றவே உமைமணாளன் அவனை மேலும் ஒறுக்காமல் விடுவித்தனன் .

குறிப்புரை :

மழலை - இளமை . ஏற்று மணாளன் - அத்தகைய விடையையுடைய ( உமை ) மணவாளன் ; மணாளக் கோலத்துடன் இருப்பவன் . சுழல - அசைந்து நிலை திரியலுற . ஆர்த்து - தன் வலிமையைப் பெரிது என எண்ணி ஆரவாரித்து . எடுத்தான் - தூக்கியவன் . முடி தோள் - முடியும் தோளும் . இற - நெரிய . விரலால் ஊன்றினவுடன் அரக்கன் அலறி மிழலையான் அடிவாழ்க என வாழ்த்திப் பாடினன் . வாழ்த்தவே இறைவன் அவனை மேலும் ஒறுக்காமல் விட்டான் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 1

என்பொ னேயிமை யோர்தொழு பைங்கழல்
நன்பொ னேநலந் தீங்கறி வொன்றிலேன்
செம்பொ னேதிரு வீழி மிழலையுள்
அன்ப னேயடி யேனைக் குறிக்கொளே.

பொழிப்புரை :

என் உயர்ந்த பொருளே ! தேவர் தொழுகின்ற கழலணிந்த நல்ல பொருளே ! நலம் தீங்கு பகுத்து அறியும் அறிவு சிறிதும் இல்லாத இயல்பினேன் அடியேன் ; எனது செம்பொன்னே ! திருவீழி மிழலையுள் அன்பு வடிவாம் பெருமானே ! அடியேனைக் குறிக் கொண்டு காத்தருள்வாயாக .

குறிப்புரை :

என்பொனே - எனக்குப் பொன்னாய் விளங்குபவனே . இமையோர் - கண்ணிமையாத தேவர்கள் . தொழு - வணங்கும் . பைங்கழல் - சிறந்த வீரக்கழல் அல்லது பசிய பொன்னால் ஆகிய கழல் . நன் பொனே - மாற்றுயர்ந்து விளங்கும் பொன் போன்றவனே . நலந்தீங்கு அறிவு ஒன்றிலேன் - நன்மை தீமை அறியும் அறிவு சிறிதும் இல்லாதவன் . செம்பொனே - சிவந்த பொன்போலும் நிறமுடையவனே . ` பொன்வண்ணம் எவ்வண்ணம் அவ்வண்ணம் மேனி ` ( தி .11. பொன்வண்ணத்தந்தாதி . பா .1) அன்பன் - அன்பே தானாய் விளங்குபவன் . குறிக்கொள் - அடியேனை நினைந்து காத்தருள்க . ஏ - அசை .

பண் :

பாடல் எண் : 2

கண்ணி னாற்களி கூரக்கை யால்தொழு
தெண்ணு மாறறி யாதிளைப் பேன்றனை
விண்ணு ளார்தொழும் வீழி மிழலையுள்
அண்ண லேயடி யேனைக் குறிக்கொளே.

பொழிப்புரை :

இன்பம் மிகும்படி கண்ணினாற்கண்டு , கையால் தொழுது , எண்ணுமாறறியாது இளைக்கும் எளியேனை , தேவர்கள் தொழும் வீழிமிழலையுள் அண்ணலே , குறிக்கொண்டு காத்தருள்வாயாக .

குறிப்புரை :

களிகூரும்படி கண்டு , தொழுது , எண்ணுமாறு என்க . கையால் தொழுது என்று பின்வருதலின் , கண்ணினால் கண்டு என்பது முன்தானே போதரும் . களிகூர - களிப்புமிக . கையால்தொழுது - கை களால் வணங்கி . எண்ணும் ஆறு அறியாது - உன்னை நினைக்கும் நெறியறியாது . இளைப்பேன்தனை - வருந்துவேனாகிய என்னை . அண்ணல் - தலைமையானவனே .

பண் :

பாடல் எண் : 3

ஞால மேவிசும் பேநலந் தீமையே
கால மேகருத் தேகருத் தாற்றொழும்
சீல மேதிரு வீழி மிழலையுள்
கோல மேயடி யேனைக் குறிக்கொளே.

பொழிப்புரை :

உலகமே ! விண்ணே ! நன்மையே ! தீமையே ! காலமே ! கருத்தே ! கருத்தாற்றொழும் சீலமே ! திருவீழிமிழலையுள் வீற்றிருக்கும் கோலமே ! அடியேனைக் குறிக்கொண்டு காத்தருள்வாயாக .

குறிப்புரை :

நிலனும் வானும் , நலமும் தீங்கும் , இவையனைத்திற்கும் ஆதாரமாய் நின்று நிகழச் செய்கின்ற காலமும் , எண்ணும் எண்ணமும் , குறிக்கொண்டு தொழுதுவரும் நல்லொழுக்கமும் ஆகிய இவையனைத்துமாய் உள்ளவன் முதல்வன் . சீலம் - இடையறவு படுதலின்றி நெறிப்பட்டு ஒழுகும் நல்லொழுக்கம் . கோலம் - அழகிய திருவுரு , மணவாளக்கோலம் .

பண் :

பாடல் எண் : 4

முத்த னேமுதல் வாமுகி ழும்முளை
ஒத்த னேயொரு வாவுரு வாகிய
சித்த னேதிரு வீழி மிழலையுள்
அத்த னேயடி யேனைக் குறிக்கொளே.

பொழிப்புரை :

முத்தனே ! முதல்வா ! முகிழ்க்கும் முளையை ஒத்தவனே ! ஒப்பற்றவனே ! உருவத்திருமேனி உடைய சித்தனே ! திரு வீழிமிழலையுள் வீற்றிருக்கும் அத்தனே ! அடியேனைக் குறிக் கொண்டு காத்தருள்வாயாக .

குறிப்புரை :

முத்தன் - அநாதிமல முத்தன் . முதல்வன் - உலகிற்குப் பரம ஆதாரமாய் நின்று அதனைத் தன் சக்தி சங்கற்பத்தால் மாயை யினின்று தோற்றி நிறுத்தி ஒடுக்குவோன் . முகிழ்க்கும் முளை ஒத்தல் - அறநெறி நிற்பார் உள்ளத்தில் அவ்வறத்திற்கு முதலாக விளங்கித் தோன்றலும் , சிவஞானியர் உணர்வில் முன்னர்ப் பேருணர்வாயும் பின்னர் இன்ப உருவாயும் முகிழ்த்து வளர்தல் . ` சீவனுக்குள்ளே சிவ மணம் பூத்தது ` என்னுந் திருமந்திரம் ஒப்புநோக்கத்தக்கது . ஒருவன் , முன்னர் விளக்கப்பட்டது . சித்தன் - எல்லாம் வல்லவன் ( வித்தகசித்தர் போல வேண்டுருக் கொள்ளவல்லான் ).

பண் :

பாடல் எண் : 5

கருவ னேகரு வாய்த்தெளி வார்க்கெலாம்
ஒருவ னேயுயிர்ப் பாயுணர் வாய்நின்ற
திருவ னேதிரு வீழி மிழலையுள்
குருவ னேயடி யேனைக் குறிக்கொளே.

பொழிப்புரை :

மூலப்பொருளாக உள்ளவனே ! கருவாயுள்ளாய் என்று தெளிந்தவர்க்கெல்லாம் ஒப்பற்றவனே ! உயிர்ப்பாகவும் , உணர்வாகவும் நின்ற செல்வனே ! திருவீழிமிழலையுள் வீற்றிருக்கும் குரு மூர்த்தியே ! அடியேனைக் குறிக்கொண்டு காத்தருள்வாயாக .

குறிப்புரை :

கருவன் - எல்லாவற்றிற்கும் மூலப் பொருளாய் உள்ளவன் . கருவாய்த் தெளிவார்க்கு ஒருவனே - மூலப் பொருளாய் இருப்பவன் என்பதைத் தெரியும் அறிவினை உடையார்க்கு பலராக ஒருவன் என நின்றவனே ; ஒன்றவன்தானே , ஒன்றே குலமும் ஒருவனே தேவன் என்றாற்போல உணரநிற்றல் . உயிர்ப்பாய் உணர்வாய் நின்ற திருவன் - பிராணனாயும் உணர்வு வடிவாயும் இருக்கின்ற செல்வன் . குருவன் - குருவடி வானவன் .

பண் :

பாடல் எண் : 6

காத்த னேபொழி லேழையுங் காதலால்
ஆத்த னேயம ரர்க்கயன் றன்றலை
சேர்த்த னேதிரு வீழி மிழலையுள்
கூத்த னேயடி யேனைக் குறிக்கொளே.

பொழிப்புரை :

ஏழுலகங்களையும் கருணையால் காத்தவனே ! அமரர்க்கு ஆப்தனே ! அயன்றலையைக் கையில் சேர்த்தவனே ! திருவீழிமிழலையுள் வீற்றிருக்கும் கூத்தப்பெருமானே ! அடியேனைக் குறிக்கொண்டு காத்தருள்வாயாக .

குறிப்புரை :

காத்தன் - காத்தவன் . பொழில் ஏழு - ஏழு உலகம் . காதலால் - அன்பால் . ஆத்தன் - ஆப்தன் . நம்பத் தகுந்தவன் ; தான் உண்மையை உணர்ந்து உள்ளவாறு எடுத்துரைப்போன் . எனவே அமரர்க்குப் பிரமாண நூல்களை அருளியோன் என்பது கருத்து . அயன்றலை சேர்த்தன் - பிரமன் தலையைக் கையில் கபாலமாகச் சேர்த்தவன் . காதலால் காத்தலும் , நூலான் உணர்த்தலும் , செருக்கு எய்திய வழி ஒறுத்தலுமுடைய கூத்தன் என்பது பாட்டின் திரண்டபொருள் .

பண் :

பாடல் எண் : 7

நீதி வானவர் நித்தல் நியமஞ்செய்
தோதி வானவ ரும்முண ராததோர்
வேதி யாவிகிர் தாதிரு வீழியுள்
ஆதி யேயடி யேனைக் குறிக்கொளே.

பொழிப்புரை :

வானவர் தமக்குரிய நீதிப்படி நித்தலும் நியமங்கள் செய்து ஓதியும் அவர்களால் உணரப்படாது நின்ற ஒப்பற்ற வேதியா ! விகிர்தனே ! திருவீழிமிழலையுள் வீற்றிருக்கும் ஆதியே ! அடியேனைக் குறிக்கொண்டு காத்தருள்வாயாக .

குறிப்புரை :

நீதிவானவர் - நீதியால் உயர்ந்த பெரியோர் எனினும் பொருந்தும் . நித்தல் - நாடோறும் . நியமம்செய்து - முறையாக வழிபடு தலைச் செய்து . ஓதி ( யும் ) உணராததோர் வேதியா என இயைக்க . வேதியா - வேதம் விரித்தவனே . ஆதி - முதல்வனே .

பண் :

பாடல் எண் : 8

பழகி நின்னடி சூடிய பாலனைக்
கழகின் மேல்வைத்த காலனைச் சாடிய
அழக னேயணி வீழி மிழலையுள்
குழக னேயடி யேனைக் குறிக்கொளே.

பொழிப்புரை :

நின்னடியைப் பழகிச் சூடிய பாலனாகிய மார்க்கண்டேயனை வஞ்சனையால் பற்றமுற்பட்ட காலனைச் சாடிய அழகனே ! அழகுமிக்க திருவீழிமிழலையுள் வீற்றிருக்கும் குழகனே ! அடி யேனைக் குறிக்கொண்டு காத்தருள்வாயாக .

குறிப்புரை :

பழகி - உனக்குப் பூசைசெய்யும் அணுக்கத் தொண்டுரிமையோடு நெருங்கிப் பழகி . அடிசூடிய - திருவடிகளைத் திருமுடியில் சூடிக்கொண்டவராகிய . பாலனை - மார்க்கண்டேயனை . கழகு - சூது ; கழகின்மேல்வைத்த - வஞ்சனையாற்பற்ற எண்ணிய . சாடிய - உதைத்த . குழகன் - இளமையுடையோன் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

அண்ட வானவர் கூடிக் கடைந்தநஞ்
சுண்ட வானவ னேயுணர் வொன்றிலேன்
விண்ட வான்பொழில் வீழி மிழலையுள்
கொண்ட னேயடி யேனைக் குறிக்கொளே.

பொழிப்புரை :

தேவர்கள் அசுரர்களுடன் கூடிக்கடைதலால் எழுந்த நஞ்சினை உண்ட தேவனே ! விரிந்த வான் பொழில் சூழ்ந்த திருவீழிமிழலையிற் கோயில் கொண்டவனே ! உணர்வு சிறிதும் இல்லேனாகிய அடியேனைக் குறிக்கொண்டு காத்தருள்வாயாக .

குறிப்புரை :

அண்டவானவர் - மேல் உலகிலுள்ள தேவர்கள் . வானவர் ( அசுரருடன் ) கூடிக் கடைந்த என்க . வானவன் - உயர்ந்தவன் . உணர்வு - அறிவு . விண்ட - மலர்கள் விண்ட , மலர்ந்த பூக்களை உடைய . வான்பொழில் - உயர்ந்த சோலை . வீழிமிழலையுள் கொண்டன் - வீழிமிழலையின் உள்ளிடத்தைத் தனக்கு இடமாகக் கொண்டவன் .

பண் :

பாடல் எண் : 10

ஒருத்தன் ஓங்கலைத் தாங்க லுற்றானுரம்
வருத்தி னாய்வஞ்ச னேன்மனம் மன்னிய
திருத்த னேதிரு வீழி மிழலையுள்
அருத்த னேயடி யேனைக் குறிக்கொளே.

பொழிப்புரை :

ஓங்கிய திருக்கயிலையைத் தாங்கிப் பெயர்க்கலுற்ற ஒருத்தனாகிய இராவணனின் வலிகெட அவனை வருத்தியவனே ! வஞ்சனை உடையேன் மனத்தின்கண் நிலை பெற்ற திருந்தியவனே ! திருவீழிமிழலையுள் வீற்றிருக்கும் பொருள் வடிவாய் இருப்பவனே ! அடியேனைக் குறிக்கொண்டு காத்தருள்வாயாக .

குறிப்புரை :

ஒருத்தன் - தான் ஒருவனே பெரியோன் எனச் செருக்கியோன் . ஓங்கல் - திருக்கயிலைமலை . தாங்கலுற்றான் - தாங்கிப் பெயர்க்க முயன்றவன் . உரம் - வலிமை . வருத்தினாய் - துன்புறச்செய்தாய் . வஞ்சனேன் - என் குறையைப் பிறர்க்குத் தெரியாதபடி மறைப்பவன் . மனம் மன்னிய - மனத்தைக் கோயிலாகக் கொண்டு நிலைபெற்ற . திருத்தன் - அழகியன் . அருத்தன் - பொருள் வடிவாக உள்ளோன் .

பண் :

பாடல் எண் : 1

பாச மொன்றில ராய்ப்பல பத்தர்கள்
வாச நாண்மலர் கொண்டடி வைகலும்
ஈச னெம்பெரு மானிடை மருதினில்
பூச நாம்புகு தும்புன லாடவே.

பொழிப்புரை :

பல அன்பர்கள் உலக பாசங்கள் ஒன்றும் இல்லாதவராய் மணமிக்க புதுமலர்கள் கொண்டு திருஇடைமருதில் வீற்றிருக்கும் ஈசன் எம்பெருமான் திருவடியை வழிபட்டு வைகுதலைக் கண்டு , புனலாட யாமும் பூசத்திருநாளில் அங்குப் புகுந்து வழிபடுவோம் .

குறிப்புரை :

பாசம் - உலகப்பற்று . ஒன்று - சிறிதேனும் என்னும் பொருட்டு . இலராய் - இல்லாதவராய் . பத்தர்கள் - அன்பர்கள் . நாண் மலர் - அன்றலர்ந்த புதுமலர் . அடி - இறைவன் திருவடிகளை . வைகலும் - நாள்தோறும் ( வழிபடும் ) ஈசனாகிய எம்பெருமானின் இடை மருது என்க . புகுதும் - செல்வோம் . பூசப் புனலாட நாம் புகுதும் எனக் கூட்டுக . திருவிடைமருதூரில் தைப்பூசத் திருநாள் சிறந்ததாதலை இன்றும் காண்க . ( தைப்பூசம் முதல்வன் தீர்த்தம் தரும் நாள் )

பண் :

பாடல் எண் : 2

மறையின் நாண்மலர் கொண்டடி வானவர்
முறையி னால்முனி கள்வழி பாடுசெய்
இறைவ னெம்பெரு மானிடை மருதினில்
உறையு மீசனை யுள்குமெ னுள்ளமே.

பொழிப்புரை :

வானவர்களும் முனிவர்களும் மறையின் முறையினால் புதிய மலர்கள் கொண்டு வழிபாடு செய்கின்ற இறைவனும் , எம்பெருமானுமாகிய இடைமருதூரில் உறைகின்ற ஈசனை என் உள்ளம் உள்கும் .

குறிப்புரை :

வேதவிதிப்படி ( மறையின் முறையினால் ) வானவர் முனிகள் வழிபாடு செய் இறைவன் என இயைக்க . உள்கும் - நினைக்கும் .

பண் :

பாடல் எண் : 3

கொன்றை மாலையுங் கூவிள மத்தமும்
சென்று சேரத் திகழ்சடை வைத்தவன்
என்று மெந்தை பிரானிடை மருதினை
நன்று கைதொழு வார்வினை நாசமே.

பொழிப்புரை :

கொன்றை மாலையும் , கூவிளமும் , ஊமத்தமலரும் ஒருங்கு சென்று சேரும்படியாகத் திகழ்கின்ற சடையில் வைத்தவனாகிய இடைமருதூர் உறையும் எந்தையினை என்றும் நன்றுறக் கைதொழுவார் வினைகள் நாசமாகும் .

குறிப்புரை :

கொன்றைமாலையும் கூவிளமும் மத்தமும் திகழ்சடை சென்றுசேர வைத்தவன் எனினும் அமையும் . என்றும் - நாடொறும் . நன்று கைதொழுவார் - நல்ல முறையில் கையால் தொழுவார் .

பண் :

பாடல் எண் : 4

இம்மை வானவர் செல்வம் விளைத்திடும்
அம்மை யேற்பிற வித்துயர் நீத்திடும்
எம்மை யாளு மிடைமரு தன்கழல்
செம்மை யேதொழு வார்வினை சிந்துமே.

பொழிப்புரை :

எம்மையாளும் இடைமருதூர் உறையும் இறைவன் கழலைச் செம்மையாகத் தொழுவார் வினை சிந்தும் . அத்தொழுகை இம்மையில் வானவர் செல்வம் விளைத்திடும் ; அப்பிறப்பில் பிறவித் துயர் இல்லாவகையில் நீங்கும் .

குறிப்புரை :

இம்மை - இப்பிறப்பிலேயே . வானவர் செல்வம் - சுவர்க்கபோகம் . விளைத்திடும் - உண்டாக்கும் . அம்மையே - இப் பிறப்பின் பின் எய்தும் நிலையில் . பிறவித்துயர் - பிறவித்துன்பம் . நீத்திடும் - நீக்கும் . ஆளும் - ஆட்கொள்ளும் . செம்மையே - செவ்வியமுறையில் .

பண் :

பாடல் எண் : 5

வண்ட ணைந்தன வன்னியுங் கொன்றையும்
கொண்ட ணிந்த சடைமுடிக் கூத்தனார்
எண்டி சைக்கு மிடைமரு தாவென
விண்டு போயறும் மேலை வினைகளே.

பொழிப்புரை :

வண்டுகள் அணைந்த வன்னியும் கொன்றையும் கொண்டு அணிந்த சடாமுடியை உடைய கூத்தனார் எனப் படர்க் கையிற் பரவியும் எண்டிசைக்கும் கதியாகிய இடைமருதா என முன்னிலைப் படுத்திப் புகழ்ந்தும் வழிபட மேலை வினைகள் யாவும் நம்மைவிட்டு விலகிக்கெடும் .

குறிப்புரை :

வண்டணைந்தனவாகிய வன்னியும் கொன்றையும் கொண்டு என்க . அணிந்த - சூடிய . எண்டிசைக்கும் இடைமருதா - எட்டுத்திசைகளுக்கும் தலைவனாய் விளங்கும் இடைமருதனே . விண்டுபோயறும் - நம்மைவிட்டு நீங்கி ஒழியும் . மேலைவினைகள் - பழவினைகள் . படர்க்கையின் வைத்துப் பரவியும் முன்னிலைப் படுத்திப் புகழ்ந்தும் வழிபடின் மேலைவினைகள் விண்டு போய்அறும் என்க ; நம்மைப் பற்றுதல் நெகிழ்ந்து சேய்மைக்கண் விலகிப் பின் இல்லையாய்க் கெடும் .

பண் :

பாடல் எண் : 6

ஏற தேறு மிடைமரு தீசனார்
கூறு வார்வினை தீர்க்குங் குழகனார்
ஆறு செஞ்சடை வைத்த அழகனார்
ஊறி யூறி யுருகுமெ னுள்ளமே.

பொழிப்புரை :

விடையினை உகந்தேறும் இறைவரும் , தன்னைக் கூறுவார் வினைகளைத் தீர்க்கும் குழகரும் , ஆறு செஞ்சடையின்கண் வைத்த அழகருமாகிய இடைமருதூர் எம்பிரானையெண்ணி என் உள்ளம் ஊறி ஊறி உருகுகின்றது .

குறிப்புரை :

ஏறதேறும் - இடபமேறும் . கூறுவார் - தன்னாமம் சொல்லிப் புகழ்ந்து போற்றுவார் . வினை - துன்பத்திற்குக் காரணமாகிய வினை . என் உள்ளம் ஊறி ஊறி உருகும் - என் மனமானது நெக்கு நெக்கு உருகும் .

பண் :

பாடல் எண் : 7

விண்ணு ளாரும் விரும்பப் படுபவர்
மண்ணு ளாரும் மதிக்கப் படுபவர்
எண்ணி னார்பொழில் சூழிடை மருதினை
நண்ணி னாரைநண் ணாவினை நாசமே.

பொழிப்புரை :

விண்ணிலுள்ள தேவரான் விரும்பப்படுபவரும் , மண்ணினுள்ள மனிதரான் மதிக்கப்படுபவரும் ஆகிய இறைவர்க்குரிய பொழில் சூழ்ந்த திரு இடைமருதூரை எண்ணி நண்ணியவரை வினையினால் வரும் கேடுகள் நண்ணமாட்டா .

குறிப்புரை :

விரும்பப்படுபவர் - விரும்பி வழிபடப்படுபவர் . மதிக்கப்படுபவர் - மதித்துப்போற்றப்படுபவர் . ( விண்ணவர் முதல்வனை உணர்ந்துளார் ஆதலின் விரும்புவர் ; மண்ணவர் கற்றபின்னன்றி உணரார் ஆகலின் மதித்து உணர்ந்து வழிபடுவர் ). எண்ணினார் - எண்ணத்தை இடங்கொண்ட முதல்வன் , அல்லது அடியார் கருத்தில் ஆர்ந்த இடைமருது எனக் கூட்டப்படும் .

பண் :

பாடல் எண் : 8

வெந்த வெண்பொடிப் பூசும் விகிர்தனார்
கந்த மாலைகள் சூடுங் கருத்தனார்
எந்தை யென்னிடை மருதினி லீசனைச்
சிந்தை யால்நினை வார்வினை தேயுமே.

பொழிப்புரை :

திருநீறு பூசும் விகிர்தரும் , நறுமண மாலைகள் சூடும் தலைவரும் , என் தந்தைபோல்வாருமாகிய திருவிடைமருதூர் ஈசனைச் சிந்தையால் நினைப்பவர்களது வினைகள் தேயும் .

குறிப்புரை :

வெந்த வெண்பொடி - தமது அருளொளியால் பொருள் அனைத்தும் வெந்து நீறாக ( மாயா சத்தி ரூபமாக ) வந்த வெண்பொடி . கந்தம் - வாசனை . கருத்தனார் - கருத்தின்கண் விளங்குபவன் எனினும் பொருந்தும் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

வேத மோதும் விரிசடை யண்ணலார்
பூதம் பாடநின் றாடும் புனிதனார்
ஏதந் தீர்க்கு மிடைமரு தாவென்று
பாத மேத்தப் பறையும்நம் பாவமே.

பொழிப்புரை :

தேவர்கள் ஓதும் விரிசடை அண்ணலாரும் பூதங்கள் பாடநின்று ஆடும் புனிதருமாகியவரை ஏதந்தீர்க்கும் இடைமருதூரில் எழுந்தருளியிருக்கும் இறைவா ! என்று சொல்லிப் பாதங்கள் ஏத்தினால் நம்பாவங்கள் நம்மை விட்டு நீங்கும் .

குறிப்புரை :

வேதம் ஓதும் - வேதத்தை அருளிய , அல்லது வேதத்தால் ஓதப்படும் . புனிதன் - தூயன் ; நின்மலன் . ஏதம் - துன்பம் .

பண் :

பாடல் எண் : 10

கனியி னுங்கட்டி பட்ட கரும்பினும்
பனிம லர்க்குழற் பாவைநல் லாரினும்
தனிமு டிகவித் தாளு மரசினும்
இனியன் தன்னடைந் தார்க்கிடை மருதனே.

பொழிப்புரை :

இடைமருதூரில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஈசன் , தன்னையடைந்த அன்பர்களுக்குக் கனி , கட்டிபட்ட கரும்பு , குளிர் மலரணிந்த குழலையுடைய பாவை போன்ற பெண்கள் , தனித்து முடிகவித்து நின்று ஆளும் அரசு ஆகிய அனைத்தினும் மிக்க இனிமை உடையவன் . தன்னை அடைந்த மெய்ஞ்ஞானிகளுக்கு அவர்தம் உணர்வு புறத்தே செல்வுழி இப்பொருள்களிலெல்லாம் பரானந்த போகமாய் விளைவன் என்றலும் பொருத்தம் .

குறிப்புரை :

இனியன் என்பதைக் கனி கரும்பு முதலியவற்றோடு தனித்தனி கூட்டுக . கட்டிபட்ட கரும்பு - கட்டியாகிய கரும்புச்சாறு ; வெல்லம் . பனிமலர்க்குழல் - இளமையை அறிவித்தது . பாவை நல்லார் - பதுமைபோன்றழகிய பெண்கள் . தனிமுடி கவித்தாளும் அரசு - நிலம் பொது எனல் இன்றி உலகிற்கு ஒரே அரசனாய் மகுடம் சூடி ஆட்சிசெய்யும் அரசுரிமை . தன்னடைந்தார்க்கு - தன்னையே சரண் என்றடைந்த ஞானியர்க்கு . இப்பாடலில் கூறும் நான்கு பொருள்களும் குழந்தை இளைஞர் குமாரர் முதியர் என்பார்க்கு இனிமை பயப்பன . இந்நான்கு தரத்தினர்க்கும் அப்பொருள்களின் மேலான இன்பம் செய்பவன் என்ற நயப்பொருள் காண்க .

பண் :

பாடல் எண் : 11

முற்றி லாமதி சூடும் முதல்வனார்
ஒற்றி னார்மலை யாலரக் கன்முடி
எற்றி னார்கொடி யாரிடை மருதினைப்
பற்றி னாரைப் பற்றாவினை பாவமே.

பொழிப்புரை :

இளம்பிறை சூடும் முதல்வரும் , மலையால் அரக்கன் முடியை விரலைச் சிறிது ஊன்றி ஒற்றியவரும் , இடபக் கொடியை உடையவரும் ஆகிய பெருமான் எழுந்தருளியுள்ள இடை மருதூரினைப் பற்றியவர்களை வினைகளும் அவற்றான் வரும் இடர்களும் பற்றமாட்டா .

குறிப்புரை :

முற்றிலாமதி - குழவித் திங்களாகிய பிறைமதி. ஒற்றினார் - அரக்கன் முடியை மலையால் ஒற்றினார்; அதுவே அவனை அழவைத்தது என்க. எற்றினார் கொடியார் - ஏற்றுக் கொடியார். எற்றினார் குறுக்கல் விகாரம். பற்றினார் - இடைமரு தீசனைப் பற்றுக்கோடாய்க் கொண்டு வாழ்வார். இடைமருதீசனைப் பற்றியவர்களை வினை பாவம் பற்றா என்க. வினை - தூலவினை எனப்படும் ஆகாமியம்; பாவம் - அதன் சூக்கும நிலையாகிய அபூர்வம் (காணப்படாதது).

பண் :

பாடல் எண் : 1

பறையி னோசையும் பாடலி னோசையும்
மறையி னோசையும் வைகு மயலெலாம்
இறைவ னெங்கள் பிரானிடை மருதினில்
உறையு மீசனை யுள்குமெ னுள்ளமே.

பொழிப்புரை :

பறை , பாடல் , மறை ஆகிய மூன்றின் ஓசைகளும் தங்கியிருக்கும் வயற்புறங்களை உடையதும் , இறைவனாகிய எங்கள் பிரான் எழுந்தருளியிருப்பதுமாகிய இடைமருதூரினில் உறைகின்ற ஈசனை என் உள்ளம் உள்குகின்றது .

குறிப்புரை :

பறை - தோற்கருவி வாச்சியங்கள் . பாடலின் ஓசை - இசைப்பாடல்கள் பாடுவார் எழுப்பும் ஓசை . மறையின் ஓசை - வேத முழக்கம் . எங்கும் - அயலெலாம் - ஊர்ப்பரப்பு முழுதும் . வைகும் - தங்கும் ; இது இடைமருதிற்குரிய அடை . உள்கும் - நினைக்கும் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

மனத்துள் மாயனை மாசறு சோதியை
புனிற்றுப் பிள்ளைவெள் ளைம்மதி சூடியை
எனக்குத் தாயையெம் மானிடை மருதனை
நினைத்திட் டூறி நிறைந்ததெ னுள்ளமே.

பொழிப்புரை :

மனத்தினுள் மாயமாய் வந்து நிற்பவனும் , குற்றமற்ற ஒளிவடிவானவனும் , மிக்க இளமதியைச் சூடியவனும் , எனக்குத் தாயானவனும் , எம்மானும் இடைமருதூரில் எழுந்தருளி இருப்பவனும் ஆகிய இறைவனை நினைத்திட்டு அன்பு ஊறி என் உள்ளம் நிறைந்தது .

குறிப்புரை :

மனத்துள் - மனத்திற்குள் . மாயன் - வெளிப்படையாக இன்றி மறைந்து வீற்றிருக்கும் மாயத்தன்மையை உடையவன் . புனிறு - மிக்க இளமை . பிள்ளை வெள்ளைமதி - குழவித் திங்களாகிய வெண்மை பொருந்திய மதி . எம்மான் - தலைவன் . நினைத்தலால் அன்பு ஊறி உள்ளத்தின்கண்ணே நிறைந்து நிற்கின்றது என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 3

வண்ட ணைந்தன வன்னியும் மத்தமும்
கொண்ட ணிந்த சடைமுடிக் கூத்தனை
எண்டி சைக்கு மிடைமரு தாவென
விண்டு போயறும் மேலை வினைகளே.

பொழிப்புரை :

வண்டணைந்த வன்னியும் , மத்தமுமாகிய மலர்களைக் கொண்டு அணைந்த சடைமுடிக் கூத்தப் பிரானை , எண்டிசைக்கும் தலைவனாகிய இடைமருதா என்றுகூற , நம் பழைய வினைகள் நம்மைவிட்டுப் பிரிந்து கெட்டு நீங்கும் .

குறிப்புரை :

மற்றொரு பாடல் ( தி .5 ப .14. பா .5) இப்பாடலை ஒத்திருப்பதை ஓர்க . மத்தம் - ஊமத்தம்பூ . மத்தம் கூத்தனார் என்ற சொல் வேறுபாடுகள் மட்டுமே கொண்டு இப்பாடல் இரண்டு பதிகங்களில் வருகின்றது .

பண் :

பாடல் எண் : 4

துணையி லாமையில் தூங்கிருட் பேய்களோ
டணைய லாவ தெமக்கரி தேயெனா
இணையி லாவிடை மாமரு தில்லெழு
பணையி லாகமஞ் சொல்லுந்தன் பாங்கிக்கே.

பொழிப்புரை :

ஊழிக்காலத்துப் புலராது தாழ்க்கும் இருளில் முதல்வன் தனக்கு உடனிருப்பார் பிறரொருவரும் ஆண்டு இன்மையின் , தன் கணங்களாகிய பேய்களோடு அணைந்து காலத்தைக் கழித்தல் அரிதென்று எண்ணி ஒப்பற்றதாகிய திருவிடை மருதூரில் எழுந்த மருதமரத்தின் கீழிருந்து தன் பாங்கியாகிய உமையம்மைக்கே ஆகமம் உரைப்பாராயினர் .

குறிப்புரை :

முதல்வன் என்னும் எழுவாய் வருவித்துரைக்க . துணையிலாமையில் - ஊழிக்காலத்து வேறொருவர் தமக்குத் துணையாக இல்லையாதலால் . தூங்கிருள் - கழியாது தாழ்க்கும் இருளில் . பேய்களோடு அணையலாவது - பேய்களோடு கூடியணைந்து நடமாடிக் காலங்கழித்தல் . அரிதே எனா - எமக்கு அரிய தானதே என்று . இணையிலா - ஒப்பில்லாத . இடைமாமருதில் எழு - இடைமருதில்தோன்றியுள்ள . பணையில் - மருத மரத்தடியில் ( பணை - மருதநிலம் , அஃது அந்நிலத்துக்குரிய மரத்துக்கு ஆயிற்று ) தன் பாங்கிக்கு - தன் பாகத்தே உள்ள பெருமாட்டிக்கு ; அல்லது தனக்கு மனைவியாம் பாங்கு உடையாளுக்கு . ஆகமப் பொருள்களைச் சொல்லும் - ஓதிக் கொண்டிருக்கிறான் . இப் பாடல் நகைச்சுவை யமைந்தது . இடைமருதில் பெருமான் எழுந்தருளியுள்ளதற்கு ஒரு வினோதமான காரணம் கூறியவாறு . (1) இடைமருது - ஊழிக்காலத்து அழியாதது , (2) ஊழியில் இறைவனும் அம்மையும் பேய்களும் அன்றிப் பிறர் இரார் , (3) ஆகமம் அம்மைக்கே முதற்கண் உரைக்கப் படுவது என்பன விளங்குதல் காண்க .

பண் :

பாடல் எண் : 5

மண்ணை யுண்டமால் காணான் மலரடி
விண்ணை விண்டயன் காணான் வியன்முடி
மொண்ணை மாமரு தாவென்றென் மொய்குழல்
பண்ணை யாயமுந் தானும் பயிலுமே.

பொழிப்புரை :

மண்ணுலகை உண்ட திருமால் மலரடி காணான் , என்றும் விண்ணுலகைப் பிளந்து பறந்து சென்ற நான்முகன் வியன்முடி காணான் என்றும் , மாமருதூரில் இருப்பவனே எனக்கருள் என்றும் என் மொய்குழலாளாகிய மகள் விளையாட்டுக்குரிய தன்தோழியர் கூட்டத்துடன் உரைத்து மகிழ்வாள் . பருவம் எய்தாதாரையும் தன்பால் ஈர்ப்பவன் முதல்வன் என்றபடி .

குறிப்புரை :

விண்ணை விண்டு - வானூடு அன்னமாய்ப் பறந்து சென்று . மொண்ணை - முரண்டலை உடையை என்பது போலும் . மொய்குழல் - செறிந்த கூந்தலினை உடைய என்மகள் . பண்ணையாயம் - விளையாடும் தோழியர் . பயிலும் - சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் . இப்பாடல் அகத்துறைப் பொருளமைந்தது . செவிலி கூற்று .

பண் :

பாடல் எண் : 6

மங்கை காணக் கொடார்மண மாலையை
கங்கை காணக் கொடார்முடிக் கண்ணியை
நங்கை மீரிடை மருதரிந் நங்கைக்கே
எங்கு வாங்கிக் கொடுத்தா ரிதழியே.

பொழிப்புரை :

பெண்களே , இடைமருதர் இந்த என்மகளாகிய நங்கைக்குக் கொன்றையைக் கொடுத்துள்ளார் ( கொன்றை மலரின் நிறமாகிய பசலையைக் கொடுத்துள்ளார் .) ஆயின் , அவர் மார்பில் தாராக உள்ள மணமாலையைக் கொடுப்பின் , பக்கத்தில் இருக்கும் பார்வதி காண்பள் ; ஆகலின் அதனைக் கொடுத்தல் இயலாது . இனித் தமது முடியின் கண்ணதாகிய கண்ணியையும் கங்கை ஆண்டிருந்து காண்பாள் ஆகலின் கொடுத்தல் இயலாது . மற்று எங்கிருந்து இப் பசலையாகிய கொன்றையைப் பெற்று இவளுக்கு இவர் கொடுத்தது ?

குறிப்புரை :

இறைவன் மார்பில் தார் ஆவதும் கார்க்கொன்றை , முடிக்கண் கண்ணியாவதும் கொன்றை - இவ்விரண்டிடத்தன்றி வேறு எங்குப் பெற்றுக் கொடுத்தது என்க . இதழி - கொன்றை , பசலை . தலைவி இடைமருதீசர்மேல்கொண்ட காதலால் உடல் பசந்தாள் . பொன்னிறப் பசலை உடம்பெல்லாம் பூத்தது . அதை ஏளனம் செய்யும் தோழியர் அப் பொன்னிறப்பசலையை இறைவரளித்த கொன்றை மாலையாகக் கற்பித்து , பார்வதி கங்கைக்குத் தெரியாமல் இறைவர் எங்கு வாங்கித் தந்தார் இக்கொன்றையை என்று தலைவியை நகையாடுகின்றனர் .

பண் :

பாடல் எண் : 1

மறையும் ஓதுவர் மான்மறிக் கையினர்
கறைகொள் கண்ட முடைய கபாலியார்
துறையும் போகுவர் தூயவெண் ணீற்றினர்
பிறையுஞ் சூடுவர் பேரெயி லாளரே.

பொழிப்புரை :

பேரெயில் தலத்து இறைவர் , மறையை ஓதுவர் ; மான்குட்டியை யேந்திய கையினர் ; திருநீலகண்டர் ; கபாலத்தைக் கொண்ட கையினர் ; எத்துறையும் போகுவர் ; தூய வெண்ணீற்றினர் ; பிறையும் சூடும் இயல்பினராவர் .

குறிப்புரை :

மறை ஓதுதல் முதலியவை , பிறர் ஒருவருக்கும் இல்லாத பெருமை சிவபிரான் ஒருவனுக்கே உண்டு என்பதை உணர்த்தும் உண்மையாம் பெரிய நல்லடையாளங்கள் ஆகும் என்பதைச் சிந்தித்து உணர்தல் வேண்டும் . மறை ஓதுதல் , முதல்வன் உலகிற்குப் பொய் தீர ஒழுக்கநெறி வகுத்தவன் என்பதைக் குறிக்கும் . மான்மறி ஏந்துதல் - வேதத்திற்கு நாதன் என்பதைக் குறிக்கும் . ` வேதமான்மறி ஏந்துதல் மற்றதன் நாதன் நான் என நவிற்றும் ஆறே ` ( தி .11 திருவொற்றியூர் ஒருபா ஒருபஃது பா .6) கறைகொள்கண்டம் - முதல்வன்றன் பேரருள் உடைமையினையும் , யாரையும் எவற்றையும் தன்வயப்படுத்தும் செம்பொருட்டன்மையினையும் குறிக்கும் . கபாலியார் - பிரமகபாலம் ஏந்தியவர் . இஃது உயிர்களுக்கு உள்ள யான் எனது என்னும் செருக்கு அறுத்து இன்பூட்ட வல்லான் என்பதைக் குறிக்கும் . துறை போதல் - கரையைச் சென்று அடைதல் , அல்லது , முற்றக்கற்றல் . எனவே , முதல்வன் எக்கலைக்கும் முதற் கருத்தாவாய் இயற்கை முற்றுணர்வு உடையன் என்பதைக் குறித்தபடி . பிறை சூடுதல் உயிர்களின் அக இருளைப் படிமுறையான் போக்கும் தூய நல்லுணர்வைத் தன் பக்கல் உடையன் என்பதைக் குறிக்கும் . ` தூமதி சடைமிசைச் சூடுதல் தூநெறி - ஆமதியான் என அமைத்த ஆறே ` ( தி .11 திருவொற்றியூர் ஒருபா ஒருபஃது பா .6) என்பதனான் உணர்க . இனத்துச் சார்ந்தார்க்குச் சார்பாய் நின்று தலையளி செய்வோன் என்பதைக் குறிக்கும் எனினும் அமையும் . உம்மை எண்ணுப் பொருளில் வந்தது . துறையும் போகுவர் என்றது ` ஈசானஸ் ஸர்வ வித்யானாம் ` என்னும் வேதமந்திரத்தின் கருத்தைத் தருவதாதல் காண்க . எக்கலைக்கும் முதல்வன் ( சிவபிரான் ) என்பது அம் மந்திரத்தின் பொருள் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

கணக்கி லாரையுங் கற்றுவல் லாரையும்
வணக்கி லாநெறி கண்டுகொண் டாரையும்
தணக்கு வார்தணிப் பாரெப் பொருளையும்
பிணக்கு வாரவர் பேரெயி லாளரே.

பொழிப்புரை :

பேரெயில் தலத்து இறைவர் . கல்லாதவரையும் , கற்று வல்லவரையும் , வணங்காத நெறியைக் கட்டிப் பேசும் வீணரையும் , தணக்கும் இயல்புடையவர் ; எப்பொருளையும் தணிப்பவர் ( ஒடுக்குவர் ); பிணக்கும் இயல்பினரும் ஆவர் .

குறிப்புரை :

கணக்கிலார் - அளவு படாத நெஞ்சினர் , நன்னெறியில் நின்று ஆராய ஒருப்படாத நெஞ்சினர் என்றபடி , கல்லாதவர் எனினும் அமையும் . கற்றுவல்லார் - கற்றதனால் யாம் எல்லாம் வல்லேம் எனக் கருதிச் செருக்குவோர் . வணக்கிலா நெறி கண்டு கொண்டோர் - முதல்வனை உணர்ந்து பணிதல் வேண்டும் என்னும் கொள்கை யில்லாத சழக்கு நெறியை நன்னெறி எனத் தம் புல்லறிவால் துணிந்து கொண்டோர் . எப்பொருளையும் தணிப்பார் , பிணக்குவார் என்க ; ஒடுக்கித் தோற்றி நடத்துவார் என்பது கருத்து .

பண் :

பாடல் எண் : 3

சொரிவிப் பார்மழை சூழ்கதிர்த் திங்களை
விரிவிப் பார்வெயிற் பட்ட விளங்கொளி
எரிவிப் பார்தணிப் பாரெப் பொருளையும்
பிரிவிப் பாரவர் பேரெயி லாளரே.

பொழிப்புரை :

பேரெயில் தலத்து இறைவர் , மழை சொரிவிப்பார் ; திங்களைச் சூழ்கதிர் விரிவிப்பார் ; ஞாயிற்றின் கண் பொருந்திய விளங்கொளியை எரிவிப்பார் ; எப் பொருளையும் தணிவிப்பார் , அவற்றைப் பிரிவிக்கும் இயல்பினரும் ஆவர் .

குறிப்புரை :

சொரிவிப்பார் மழை - மழையை வேண்டுங் காலத்துப் பெய்யச் செய்வார் . சூழ்கதிர்த் திங்களை விரிவிப்பார் - சந்திரனை நிலவுக்கதிர் விரித்தின்புறுத்தச் செய்வர் . வெயில்பட்ட விளங்கொளி - வெயில் ஒளி பொருந்தி விளங்குகின்ற சூரியனை . எரிவிப்பார் - உலகில் விளங்கச் செய்வார் . எப்பொருளையும் தணிப்பார் - எப்பொருளின் ஆற்றலையும் நிகழாதபடி அடங்கி நிற்கச் செய்வார் . பிரிவிப்பார் - இணைந்து நிற்கும் எப்பொருளையும் பிரிக்க வேண்டுங் காலத்துப் பிரியச் செய்வார் ( செல்வம் , வளம் முதலியன ஓரிடத்தில் நில்லாமே இடம் பெயர்ந்து வருதல் காண்க .)

பண் :

பாடல் எண் : 4

செறுவிப் பார்சிலை யால்மதில் தீர்த்தங்கள்
உறுவிப் பார்பல பத்தர்க ளூழ்வினை
அறுவிப் பாரது வன்றியும் நல்வினை
பெறுவிப் பாரவர் பேரெயி லாளரே.

பொழிப்புரை :

பேரெயில் தலத்து இறைவர் மேருமலை வில்லால் முப்புரங்களை அழியச் செய்வார் ; தீர்த்தங்களை மிகுவிப்பார் ; பல பத்தர்களின் ஊழ்வினை அறுவிப்பார் ; அதுவன்றியும் நல்வினை பெறும்படியும் செய்வார் .

குறிப்புரை :

சிலையால் - இமயவில்லால் . மதில் - முப்புரங்களை . செறுவிப்பார் - அழியச் செய்தவர் . தீர்த்தங்கள் உறுவிப்பார் - புண்ணிய வாவிகள் பலவற்றை உண்டாக்கி அளிப்பவர் . அல்லது , அன்பர்களைத் தீர்த்தங்களை உற்று ஆடச் செய்வர் . ஊழ்வினை - ( அதனால் ) முறையாக விளையும் வினைப்பயனை . அறுவிப்பார் - நீங்கச் செய்பவர் . அது அன்றியும் நல்வினை பெறுவிப்பார் - பத்தர்களை ஊழ்வினை அறுத்தலேயன்றி , சிவஞானத்தை மிகுவிக்கும் சிவ நல்வினைகளை மேற்கொண்டு ஒழுகச் செய்வர் .

பண் :

பாடல் எண் : 5

மற்றை யாரறி யார்மழு வாளினார்
பற்றி யாட்டியோ ரைந்தலை பாம்பரைச்
சுற்றி யாரவர் தூநெறி யால்மிகு
பெற்றி யாரவர் பேரெயி லாளரே.

பொழிப்புரை :

பேரெயில் தலத்து இறைவர் அன்பர்களால் அன்றி மற்றையவரால் அறியப்படாத இயல்புடையவர் ; மழுவாளை உடையார் ; ஓர் ஐந்தலைப்பாம்பைப் பற்றி ஆட்டி அரையிற் சுற்றியவர் ; தூநெறியால் மிகுகின்ற பெற்றியும் உடையவர் .

குறிப்புரை :

மற்றையார் - மெய்யன்பர் அல்லாதவர் . மழுவாள் - மழுவாகிய வாள் . பற்றி - பிடித்து . ஆட்டி - ஆடச் செய்து . ஐந்தலைப் பாம்பைக் கையில்பற்றி ஆட்டுவர் ; இடுப்பிலும் சுற்றிக் கொள்வர் என்க . மகாமாயை என்னும் குண்டலிசத்தியை ஆள்பவர் என்றபடி . தூநெறி - அவா அறுக்கும் முத்திநெறி ( தூஉய்மை என்பதவாவின்மை . திருக்குறள் . 364 .) அந்நெறி நிற்பார்க்குப் பேரின்பமாய் முறுகித் தோன்றும் பெற்றியர் என்க . ` இன்பம் இடையறா தீண்டும் ` என்னும் திருக்குறளோடு (369) ஒப்பிடுக .

பண் :

பாடல் எண் : 6

திருக்கு வார்குழற் செல்வன சேவடி
இருக்கு வாய்மொழி யால்தனை யேத்துவார்
சுருக்கு வார்துயர் தோற்றங்க ளாற்றறப்
பெருக்கு வாரவர் பேரெயி லாளரே.

பொழிப்புரை :

பேரெயில் தலத்து இறைவர் , வளைந்த நீண்ட குழலாளை உடைய செல்வராகிய தம்மடியை இருக்குவேதம் முதலிய மெய்ம்மொழிகளால் ஏத்துவார்களின் துயரைச் சுருக்குவார் ; அவை தோன்றுகின்ற நெறி அறுமாறு அருளைப் பெருக்குவார் .

குறிப்புரை :

திருக்கு - வளைத்து முறுக்கி முடித்த . வார் குழல் - நீண்டகூந்தல் , இங்கு உமை . செல்வன - உமையைப் பாகங்கொண்ட செல்வனான சிவபெருமானுடைய . இருக்கு வாய் மொழியால் - இருக்காலும் தம் வாய் மொழியாலும் ( இருக்கு - வேதம் ); தன்னை , சேவடியை எனக் கூட்டுக . துயர் சுருக்குவார் என்க . ஆற்றற - வலிகெட . தோற்றங்கள் ஆற்றறப் பெருக்குவார் - துயர்களின் தோற்றங்கள் வலிகெடும்படி , சிவபுண்ணியச் செயல்களைப் பெருக்குவித்துத் தமக்கு அன்பராகச் செய்து கொள்வர் .

பண் :

பாடல் எண் : 7

முன்னை யார்மயி லூர்தி முருகவேள்
தன்னை யாரெனின் தானோர் தலைமகன்
என்னை யாளுமி றையவ னெம்பிரான்
பின்னை யாரவர் பேரெயி லாளரே.

பொழிப்புரை :

பேரெயில் தலத்து இறைவர் எனின் அவர் , முன்னே தோன்றியவர் ; மயிலை ஊர்தியாக உடைய முருகவேளின் தாதையார் ; ஒப்பற்ற முதல்வர் ; என்னையாளும் இறைவரும் எம்பிரானுமாவர் ; புதியரிற் புதியரும் அவரே .

குறிப்புரை :

பேரெயிலாளரே எனின் , அவர் முன்னைப் பழம் பொருட்கும் முன்னைப்பழம் பொருளாய் , பின்னைப் புதுமைக்கும் பேர்த்தும் அப் பெற்றியர் ஆதல் முதலிய தன்மையர் என்க . மயில் ஊர்தியையுடைய முருகவேள் தன் ஐயார் ( தந்தையார் ) என்க . மயில் ஊர்தி - மயிலாகிய ஊர்தி ( வாகனம் ). எனின் என்பதை அசைநிலையாகக் கொள்ளினும் அமையும் .

பண் :

பாடல் எண் : 8

உழைத்துந் துள்ளியு முள்ளத்து ளேயுரு
இழைத்து மெந்தை பிரானென் றிராப்பகல்
அழைக்கு மன்பின ராய அடியவர்
பிழைப்பு நீக்குவர் பேரெயி லாளரே.

பொழிப்புரை :

பேரெயில் தலத்து இறைவர் , உழைத்தும் , துள்ளியும் , தம் உள்ளத்துள்ளே உருவத்தை இழைத்தும் எந்தையே ! பிரானே ! என்று இரவும் பகலும் இடைவிடாது அழைக்கும் அன்பர்கள் இயற்றிய பிழைகளை நீக்கும் தன்மை உடையவராவர் .

குறிப்புரை :

உழைத்தும் - மெய்வருந்தும்படித் திருப்பணிகள் செய்தும் ; துள்ளியும் - பேரின்பமேலீட்டால் ஆடியும் ; உள்ளத்துளே உரு இழைத்தும் - இறைவன் திருவுருவைச் செம்மையாக மனத்தில் சிந்தித்தும் . பிழைப்பு - செய்த பிழையின் பயனாகிய துயர் ; பிழைப்பு நீக்குவர் என்பதற்கு அடியார் எக்காரணத்தாலோ செய்யும் . குற்றத்தைத் தான் ஏற்றுக்கொண்டு அவர்க்கு அத்தீங்கு வாராமே காப்பன் என்றுரைப்பினும் அமையும் ; மெய்யன்பர்கள் குற்றங்கள் செய்யினும் குணமெனக் கொள்வன் என்பது கருத்து .

பண் :

பாடல் எண் : 9

நீரு லாநிமிர் புன்சடை யாவெனா
ஏரு லாவநங் கன்திறல் வாட்டிய
வாரு லாவன மென்முலை யாளொடும்
பேரு ளாரவர் பேரெயி லாளரே.

பொழிப்புரை :

கங்கை உலாவிய நிமிர்ந்த புன்சடையா என்று போற்றாத அழகு பொருந்திய மன்மதன் திறலைவாட்டிய பெரும்புகழ் உடையவர் ; கச்சுப் பொருந்திய அழகிய மென்முலையாளொடும் பேரெயிலில் வீற்றிருந்தவர் .

குறிப்புரை :

புன்சடையா எனா - தவக்கோலம் பூண்ட பெருமானே எனப் போற்றித் தொழாது . மாறுபட்டுப் பூங்கணை எய்த . எனாத என்பது எனா என நின்றது , அநங்கன் - மன்மதன் . வார் உலாவும் வன ( அழகிய ) முலையாளொடும் பேரெயிலில் உள்ளவர் அநங்கன் திறலை வாட்டியபேர் உளார் என முடிக்க . ` ஓம் காமாரயே நம ` என்பது நூற்றெட்டுப் பெயர்களுள் ஒன்று .

பண் :

பாடல் எண் : 10

பாணி யார்படு தம்பெயர்ந் தாடுவர்
தூணி யார்விச யற்கருள் செய்தவர்
மாணி யாய்மண் ணளந்தவன் நான்முகன்
பேணி யாரவர் பேரெயி லாளரே.

பொழிப்புரை :

பேரெயில் தலத்து இறைவர் , படுதம் என்று கூறப்பெறும் கூத்தைத் தாளம் பொருந்த ஆடுபவர் ; அம்பறாத்தூணி உடையவராய் ( வேடராய் ) வந்து அருச்சுனர்க்கு அருள் செய்தவர் ; பிரமசாரியாய் வந்து ( வாமனாவதார காலத்து ) மண்ணளந்தவனாகிய திருமால் பிரமன் என்போரால் பேணப் பட்ட பெருமை உடையவர் .

குறிப்புரை :

பாணி - இசைப்பாட்டு . படுதம் - கூத்துவகை . பேணியார் - பேணி வழிபடப்பட்டவர் . இசைப் பாட்டோடு படுதம் என்னும் கூத்தாடுவாரும் , தூணியாராய் விசயற்கு அருளியோரும் பேணப்பட்டோரும் ஆகிய அவர் பேரெயிலாளர் என முடிக்க .

பண் :

பாடல் எண் : 11

மதத்த வாளரக் கன்மணிப் புட்பகம்
சிதைக்க வேதிரு மாமலைக் கீழ்ப்புக்குப்
பதைத்தங் கார்த்தெடுத் தான்பத்து நீண்முடி
பிதக்க வூன்றிய பேரெயி லாளரே.

பொழிப்புரை :

பேரெயில் தலத்து இறைவர் செருக்குடைய வாள் அரக்கன் இவர்ந்து வந்த புட்பக விமானத்தைத் திருமலை தடுக்க உடனே பதைத்து அத்திருமலையின் கீழ்ப்புகுந்து அங்கு ஆர்த்து எடுத்தபோது , அவன் முடிபத்தும் சிதையும் படியாக ஊன்றியவர் .

குறிப்புரை :

மதத்த - செருக்கு உள்ள . சிதைக்கவே - தடைசெய்தமையின் ( இவர் ) ஊன்றிய பேரெயிலாளர் ( ஊன்றியவர் ) என முடிக்க . நீள்முடி பிதக்க - நீண்டமுடி நசுங்கும்படி .

பண் :

பாடல் எண் : 1

முத்தி னைப்பவ ளத்தை முளைத்தவெம்
தொத்தி னைச்சுட ரைச்சுடர் போலொளிப்
பித்த னைக்கொலும் நஞ்சினை வானவர்
நித்த னைநெரு நற்கண்ட வெண்ணியே.

பொழிப்புரை :

முத்தினை , பவளத்தை , முளைத்த எம் பூங்கொத்தினை , சுடரை , சுடர்போல் ஒளி உடைய பித்தனை , கொல்லும் நஞ்சு போல்பவனை , வானவர்க்குள் நித்தனை நேற்றுக்கண்ட வெண்ணித்தலமே இன்று என் உள்ளத்தில் பதிந்திருந்து பேரின்பத்தை மிகுவிப்பது .

குறிப்புரை :

முளைத்த - எல்லார்க்கும் முன்னே தோன்றிய . எம் தொத்தினை - எங்கள் கொத்தினை ; உறுப்புக்கள் பல மலராக அமைந்த பூங்கொத்துப் போன்றவன் என்க . சுடரை - ஒளிவடிவானவனை . அல்லது சூரிய சந்திரர்களாகவும் நெருப்பாகவும் விளங்குகின்றவனை என்க . சுடர்போல் - சூரிய சந்திரர்கள் போல அன்பர்க்குச் சந்திரனைப் போன்றவனாகவும் ( அல்லாதவர்க்குச் சூரியன் போன்றவனாகவும் இருப்பவன் ). ஒளிப்பித்தனை - ஒளியையுடைய அடியர்மாட்டுப் பேரன்புடையானை . பித்தினை என்பதும் பாடம் ; பேரன்புக்குக் கோசரமாவன் என்பது கருத்து . கொலும் நஞ்சினை - அல்லார்க்கு நஞ்சுபோல்வான் . வானவர் நித்தன் - வானவர் அமர நிலை எய்தச்செய்தவன் . நெருநல் - நேற்று . கண்ட - தரிசித்த . வெண்ணியிது என்று ஒருசொல் கூட்டி முடிக்க . அல்லது கண்டது என்று வினை முற்றாக்கியும் முடிபுரைக்கலாம் . முன் நாள் கண்டகாட்சி உள்ளத்தே நின்று களிப்பைத்தர அதனாற் பாடியது இத்திருப்பதிகம் எனக் கொள்க : அடுத்த பாட்டின் கருத்தும் காண்க .

பண் :

பாடல் எண் : 2

வெண்ணித் தொல்நகர் மேயவெண் திங்களார்
கண்ணித் தொத்த சடையர் கபாலியார்
எண்ணித் தம்மை நினைந்திருந் தேனுக்கு
அண்ணித் திட்டமு தூறுமென் நாவுக்கே.

பொழிப்புரை :

வெண்ணியாகிய பழைய நகரத்தை மேவியவரும் , வெண்திங்களைச் சூடியவரும் , கொன்றைக் கண்ணியை உடைய கொத்தாக உள்ள சடையுடையவரும் , கபாலத்தைக் கையில் ஏந்திய வரும் , ஆகிய அப்பெருமானை எண்ணி நினைத்திருந்தேனுக்கு அவர் நினைவு என் நாவினில் அண்ணித்து அமுதாக ஊறும் .

குறிப்புரை :

தொல்நகர் - மிகப்பழைய நகர் . மேய - எழுந்தருளிய . திங்களார் - பிறையணிந்தவர் . கண்ணித்தொத்த - கொன்றைக் கண்ணி அணிந்த கொத்தாகிய . கபாலியார் - பிரமகபாலமேந்தியவர் . தம்மை - அப்பெருமான்தமை . அண்ணித்திட்டு - இனித்து . நேற்றுக் கண்ட காட்சியை நினைந்திருந்த எனக்கு நாவில் அமுது அண்ணித்து ஊறும் என முடிக்க . என் நாவுக்கு - உருபு மயக்கம் .

பண் :

பாடல் எண் : 3

காற்றி னைக்கன லைக்கதிர் மாமணி
நீற்றி னைநினைப் பார்வினை நீக்கிடும்
கூற்றி னையுதைத் திட்ட குணமுடை
வீற்றி னைநெரு நற்கண்ட வெண்ணியே.

பொழிப்புரை :

காற்றும் கனலும் ஆவான் ; கதிர்விக்கும் மாமணிமேற் சண்ணித்த திருநீறு போன்ற திருமேனியுடையான் ; அத்திருமேனியை நினைப்பார் வினையை நீக்குபவன் . கூற்றினை உதைத்த குணமுடைய தனிச்சிறப்புடையவன் . இப்பெருமானை நேற்றுக் காண்டற்கு இடமாக இருந்த திருவெண்ணியே எனக்கு இதுபோது பேரின்பத்தைப் பெருக்குவது .

குறிப்புரை :

காற்றினை - காற்று வடிவானவனை . கனலை - அனல் வடிவினனை . கதிர்மாமணி - ஒளியையுடைய சிறந்தமணி போன்றவனை . நினைப்பார் - தன்னை நினைப்பாரின் . வினை நீக்கிடும் - வினைகளைப்போக்கும் . நீற்றினை - திருநீறணிந்தவனை - அல்லது ; நினைப்பவர் வினையை நீறாக்கியவனை என்க . குணமுடை - அபயமாக அடைந்தவரைக் காக்கும் குணமுடைய . வீற்றினை - வீறு . பெருமை - பெருமை வடிவினனை . ` தொழுதெழுவார் வினை வளம் நீறெழ நீறணியம்பலவன் ` என்னும் ( தி .8) திருக்கோவையார் ஒப்பிடத்தக்கது .

பண் :

பாடல் எண் : 4

நல்ல னைத்திகழ் நான்மறை யோதியைச்
சொல்ல னைச்சுட ரைச்சுடர் போலொளிர்
கல்ல னைக்கடி மாமதில் மூன்றெய்த
வில்ல னைநெரு நற்கண்ட வெண்ணியே.

பொழிப்புரை :

நல்லவனை , விளங்கும் நால்வேதங்களை ஓதும்பிரானை , சொல்வடிவானவனை , ஒளியை , சுடர்விட்டு ஒளிர்கின்ற திருக்கயிலாயத் திருமலை உடையவனை , திரிபுரம் எரிசெய்த வில்லுடையவனை நேற்றுக்கண்ட வெண்ணியே இன்று எம்மை இது செய்வது .

குறிப்புரை :

நல்லன் - நன்மையே வடிவானவன் . திகழ் - விளங்குகின்ற . ஓதியை - ஓதியவனை . சொல்லனை - சொல் வடிவானவனை . சுடரை - ஒளி வடிவானவனை . சுடர்போல் ஒளிர் கல்லன் - சூரியன் போல ஒளிவிடும் வெள்ளிப் பனிமால்வரையை இருப்பிடமாகக் கொண்டவன் . கல் - மலை . கடி - விளக்கம் . அல்லது காவல் . மா - பெரிய . வில்லன் - திரிபுரமழிக்க எடுத்த இமயவில்லை உடையவன் .

பண் :

பாடல் எண் : 5

சுடரைப் போலொளிர் சுண்ணவெண் ணீற்றனை
அடருஞ் சென்னியில் வைத்த அமுதினைப்
படருஞ் செஞ்சடைப் பான்மதி சூடியை
இடரை நீக்கியை யான்கண்ட வெண்ணியே.

பொழிப்புரை :

சுடரைப் போல் ஒளிர்கின்ற வெண்ணீற்றுப் பொடியணிமேனியனை , பூவிதழும் ( பிறவும் ) சென்னியிலே வைத்த அமுதனையானை , படர்ந்த செஞ்சடையிலே பால் போன்ற மதியைச் சூடியவனை , இடர்கள் நீக்கும் இறைவனை யான் கண்டது வெண்ணித் தலத்திலாகும் . சடைநெருங்கிய சென்னியில் அமுது ( நீர் - கங்கை ) வைத்தவனை - எனினும் அமையும் . ( வைத்த அமுதினை என்பதை அருங்கேடன் என்பது போலக் கொள்க )

குறிப்புரை :

சுடரைப்போல் ஒளிர் - சூரியனைப்போல் வெள்ளிதாய் ஒளிவிடுகின்ற . சுண்ண வெண்ணீற்றனை - திருவெண்ணீற்றுப் பொடி அணிந்தவனை . அடர் - பூவிதழ் . அடியார் சூட்டும் பூவிதழும் , இலையும் சென்னியில் ஏற்றருளும் அமுது போன்றவன் என்க . அடரும் சென்னியில் அமுதுவைத்தவனை எனினும் அமையும் . அமுது - தண்ணீர் , கங்கை . படரும் - விரிந்துள்ள . செஞ்சடை - சிவந்த சடை முடியின்மீது . பால்மதி - பால்போன்ற வெண்மையான சந்திரன் . சூடியை - சூடியவனை . இடரை நீக்கியை - துன்பங்களை நீக்கியவனை .

பண் :

பாடல் எண் : 6

பூத நாதனைப் பூம்புக லூரனைத்
தாதெ னத்தவ ழும்மதி சூடியை
நாதனை நல்ல நான்மறை யோதியை
வேத னைநெரு நற்கண்ட வெண்ணியே.

பொழிப்புரை :

பூதங்களுக்குத் தலைவனை , பூக்கள் நிறைந்த புகலூரனை , மகரந்தம் போல் தவழும் மதியைச் சூடியவனை , தலைவனை , நான்மறை ஓதியவனை , வேதப்பொருளானவனை நேற்று வெண்ணியிற் கண்டு ஏத்தினேன் .

குறிப்புரை :

பூதநாதன் - பூதகணங்களுக்குத் தலைவன் . பூதம் - உயிர் எனினும் அமையும் . தாதெனத் தவழும் மதி - மகரந்தம் போன்ற மஞ்சளும் வெண்மையுங்கலந்த நிறமுடைய பிறைமதி . சூடி - சூடியவன் . தவழும் - தவழ்கின்ற பிள்ளைமதி எனற்கேற்பத் தவழ்தல் கூறப்பட்டது . நாதன் - தலைவன் .

பண் :

பாடல் எண் : 7

ஒருத்தி யையொரு பாகத் தடக்கியும்
பொருத்தி யபுனி தன்புரி புன்சடைக்
கருத்த னைக்கறைக் கண்டனைக் கண்ணுதல்
நிருத்த னைநெரு நற்கண்ட வெண்ணியே.

பொழிப்புரை :

ஒருத்தியை ஒருபாகத்தில் அடக்கியும் , மற்றொருத்தியைப் புன்சடையிற் பொருத்திய புனிதனை , கருத்துள் இருப்பவனை , திருநீலகண்டனை , கண்ணுதலானை , நிருத்தம் ஆடுவானை , நேற்று வெண்ணியிற்கண்டு ஏத்தினேன் .

குறிப்புரை :

ஒருத்தி - பார்வதி . ஒருபாகத்து - இடப்பாகத்தே . அடக்கியும் பொருந்திய - கூட்டியும் ஒன்றாகச் செய்த ; முன்பே ஒன்றாந் தன்மையோடிருந்ததேயன்றி தன்னுடம்பினொரு கூறாந் தன்மையை அளித்தும் ஒன்றாகச்செய்த . புனிதன் - தூயன் . புரி - முறுக் கேறிய . கருத்தன் - கருதுவார் கருத்துள் நிற்பவன் . கண்ணுதல் நிருத்தன் - கண்ணுதலை உடைய நிருத்தன் . நிருத்தன் - ஆடல் வல்லான் .

பண் :

பாடல் எண் : 8

சடைய னைச்சரி கோவண ஆடைகொண்
டுடைய னையுணர் வார்வினை தீர்த்திடும்
படைய னைமழு வாளொடு பாய்தரும்
விடைய னைநெரு நற்கண்ட வெண்ணியே.

பொழிப்புரை :

சடை உடையவனை , சரியும் கோவண ஆடை கொண்டு உடையவனை , உணர்வார் வினைதீர்த்திடும் மழுவாளொடு பிறவும் படை உடையவனை , பாய்ந்து செல்லும் விடை உடையவனை நேற்று வெண்ணியிற் கண்டு ஏத்தினேன் .

குறிப்புரை :

சரிகோவணம் - இடுப்பினின்று கீழே சரிந்துள்ள கோவணம் . ஆடைகொண்டுடையன் - ஆடையாகக்கொண்டவன் . உணர்வார் - உணர்பவர் . வினை - பழவினைகளை . வாளொடு - மழுப்படையனை என்க . படை - ஆயுதம் . மழுவாளொடு பிற படையும் உடையவர் என்க . பாய்தரும் விடை - பாய்ந்து செல்லும் எருது .

பண் :

பாடல் எண் : 9

பொருப்ப னைப்புன லாளொடு புன்சடை
அருப்ப னையிளந் திங்களங் கண்ணியான்
பருப்ப தம்பர வித்தொழுந் தொண்டர்கள்
விருப்ப னைநெரு நற்கண்ட வெண்ணியே.

பொழிப்புரை :

திருக்கயிலாயப் பொருப்புக்குரியவனை , கங்கை யாளைச் சடையிற் கொண்டவனை , அரும்பு போன்ற இளந்திங்களைக் கண்ணியாகக் கொண்டவனை , திருக்கயிலாயத்தைப் பரவிவாழ்த்தும் தொண்டர்கள் விருப்பத்துக்குரியவனை நேற்றுக் கண்டு வெண்ணியில் ஏத்தினேன் .

குறிப்புரை :

பொருப்பன் - கயிலைமலைக்குரியவன் . புன்சடை - மெல்லிய சடையிடத்து . அரும்பனை - அரும்பு அனை எனப்பிரித்து அரும்பை ஒத்த இளந்திங்கள் என்க . திங்களாகிய கண்ணியை உடையவன் . பருப்பதம் - அவன் எழுந்தருளிய திருக்கயிலைத் திருமலை . அதனை ஏத்தித் தொழும் தொண்டர்களிடத்து விருப்புடையவன் என்க . ஸ்ரீ பருப்பதம் எனக் கோடலும் பொருந்தும் .

பண் :

பாடல் எண் : 10

சூல வஞ்சனை வல்லவெஞ் சுந்தரன்
கோல மாஅருள் செய்ததோர் கொள்கையான்
காலன் அஞ்ச வுதைத்திருள் கண்டமாம்
வேலை நஞ்சனைக் கண்டது வெண்ணியே.

பொழிப்புரை :

வஞ்சிப்பார் வஞ்சனையைக் களையவல்ல எமது அழகன் ; திருமேனிகாட்டி அருள்செய்த கொள்கையினை உடையான் ; காலன் அஞ்சும்படி உதைத்தவன் ; கண்டம் இருளும்படி செய்த கடல் நஞ்சினை உண்டு அமரர்களை உயிர் வாழச்செய்தவன் . இப் பெருமானை நெருநல்கண்ட இடம் திருவெண்ணியூரே ஆம் .

குறிப்புரை :

வஞ்சனை ( யைச் ) சூல வல்ல எம் சுந்தரன் - என மாறுக . சூலுதல் - தோண்டுதல் , களைதல் . அடியரை வஞ்சிப்பார் செய்யும் வஞ்சனைகளைக் களையவல்லவன் என்றபடி ; இது நாவுக்கரசரது அனுபவம் . கோலமா அருள் செய்தல் - பக்குவர்க்குத் தன் திருமேனி காட்டி ஒப்பற்ற சிவஞானத்தை விளங்கச்செய்தல் . கண்டம் இருள் ஆம் வேலை நஞ்சு என்க . வேலை - ( பாற் ) கடல் .

பண் :

பாடல் எண் : 11

இலையி னார்கொன்றை சூடிய ஈசனார்
மலையி னாலரக் கன்திறல் வாட்டினார்
சிலையி னால்மதி லெய்தவன் வெண்ணியைத்
தலையி னால்தொழு வார்வினை தாவுமே.

பொழிப்புரை :

இலைகளுடன் கூடிய கொன்றை சூடிய ஈசனார் மலையினால் அரக்கன் ஆற்றலை வாட்டினார் , வில்லினால் முப்புரங்களை எய்தவர்க்குரிய வெண்ணியைத் தலையினால் தொழுவார்களது வினை நீங்கும் .

குறிப்புரை :

இலையினார் - அடியார் இடும் வில்வம் வன்னி முதலிய பச்சிலைகளைச் சூடியவர் . திறல் - வலிமை . சிலை - வில் . தலையினால் தொழுதல் - தலைதாழ்த்தி வணங்குதல் . தாவும் - கெடும் , ஒழியும் ; தபு - என்பதன் அடியில் தோன்றியது . குறிப்பு : இத் திருப்பதிகம் அப்பர் பெருமான் அள்ளூறித் தித்திக்கப் பாடியது : இக்ஷுபுரி என்னும் பெயர் இதனால் வந்தது போலும் . இறைவன் திருவுரு கரும்பின் அடையாளம் உடைத்து என்பர் .

பண் :

பாடல் எண் : 1

முற்றிலாமுலை யாளிவ ளாகிலும்
அற்றந் தீர்க்கு மறிவில ளாகிலும்
கற்றைச் செஞ்சடை யான்கடம் பந்துறைப்
பெற்றம் ஊர்தியென் றாளெங்கள் பேதையே.

பொழிப்புரை :

எங்கள் பேதையாகிய இவள் முற்றாத இளமுலை உடையாள் ஆயினும் , அற்றந் தீர்க்கும் அறிவில்லாதவள் ஆயினும் , கற்றைச் செஞ்சடையானாகிய கடம்பந்துறைப் பெருமான் இவர்ந்து வரும் ஊர்தி இடபம் என்று கூறுகின்றாள் . ( செவிலி கூற்று )

குறிப்புரை :

முற்றிலா - முழுதும் எழாத ; இளைய . எங்கள் பேதை இவள் - பேதைப்பருவம் உள்ள எங்கள் மகள் . அற்றம் தீர்க்கும் அறிவு - தலைவன் துன்பத்தைப் போக்கும் காம உணர்வு . அற்றம் - துன்பம் . முற்றிலா முலையாள் , அறிவிலள் என்றது இளையள் , பேதை , காமஞ்சாலாதவள் என்றபடி . ஆகிலும் - அங்ஙனமிருந்தாலும் . கற்றைச் செஞ்சடை - அடர்ந்த செஞ்சடைக் கற்றை . ஊர்திபெற்றம் - வாகனம் எருது . கடம்பந்துறைக் கற்றைச் செஞ்சடையான் ஊர்திபெற்றம் என மாறுக . என்றாள் - காமஞ்சாலா இளையோளாய எமது மகள் இறைவனைக் கண்டு காதலித்து அவன்றன் அடையாளம் கூறத் தொடங்கிவிட்டாள் என்பதாம் . உலாப்புறம் போந்த முதல்வனைக் கண்ட பேதைப் பருவப் பெண் அவன்றன் திருவுருவில் உளங்கொடுத்தாள் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 2

தனகி ருந்ததொர் தன்மைய ராகிலும்
முனகு தீரத் தொழுதெழு மின்களோ
கனகப் புன்சடை யான்கடம் பந்துறை
நினைய வல்லவர் நீள்விசும் பாள்வரே.

பொழிப்புரை :

நீங்கள் உள்ளக்களிப்பு மிக்கு உடையீராயினும் . நுமது இழிவு நீங்குதற்கு முதல்வனைத் தொழுமின்கள் ; கனகப் பொன்சடையான் வீற்றிருக்கும் கடம்பந்துறையை நினையும் வல்லமை பெற்றவர் விசும்பு ஆள்வர் ஆதலால் .

குறிப்புரை :

தனகு - உள்ளக்களிப்பு ; இதனை உடையோர் செய்வது அறியமாட்டார் . அன்னோர் முதல்வனை உணராமையின் இழிஞர் , அல்லது குற்றம் உடையோர் ஆவர் . அவ்விழிவு நீங்கி உய்தற் பொருட்டு அன்னோரைத் ` தொழுதெழுக ` என உணர்த்துகின்றார் சுவாமிகள் . முனகு - இழிவு , குற்றம் . சிவபிரானை நினைந்தெழுவார் முத்திபெறுவது சரதம் ஆகலின் , உள்ளக் களிப்புள்ள உலகரையும் தொழுதெழுக என்றருளிச் செய்தபடி .

பண் :

பாடல் எண் : 3

ஆரி யந்தமி ழோடிசை யானவன்
கூரி யகுணத் தார்குறி நின்றவன்
காரி கையுடை யான்கடம் பந்துறைச்
சீரி யல்பத்தர் சென்றடை மின்களே.

பொழிப்புரை :

பெருமை மிக்க நல்லியல்புகள் பொருந்திய அன்பர்களே ! ஆரியமும் , தமிழும் , இசையும் ஆனவனும் மிக்க குணத்தார் குறியாக நின்றவனும் ஒருபாற் பார்வதிதேவியாரை உடையவனுமாகிய பெருமான் வீற்றிருக்கும் கடம்பந்துறை சென்றடைவீர்களாக .

குறிப்புரை :

ஆரியம் - வடமொழி . ` வடமொழியும் தென்தமிழும் மறைகள் நான்குமானவன் ` ( தி .6. ப .87. பா .1) என்பதறிக . கூரிய - சிறந்த ; மிகுந்த . குறி - சொல்லும் எல்லை . காரிகை - அழகு . சீரியல் பத்தர் - சிறந்த தன்மை வாய்ந்த பக்தர் என்க . கூரிய குணத்தார் குறி நின்றவன் என்பதற்குச் சிவஞானிகள் ஒரு குறிக்கண்வைத்து உணர , அக்குறிக்கண் நின்று அவர்க்குப் பேரின்பம் தருவோன் எனவும் பொருள் கொள்ளலாம் .

பண் :

பாடல் எண் : 4

பண்ணின் இன்மொழி கேட்கும் பரமனை
வண்ண நன்மல ரான்பல தேவரும்
கண்ண னும்மறி யான்கடம் பந்துறை
நண்ண நம்வினை யாயின நாசமே.

பொழிப்புரை :

பண்ணின் இன்மொழி கேட்கும் விருப்புடைய பரமனும் , நான்முகனும் , தேவர்களும் , திருமாலும் , அறியப்படாதவனுமாகிய பெருமான் வீற்றிருக்கும் கடம்பந்துறையை நண்ணினால் , நம்வினைகளாயவை நாசமாம் .

குறிப்புரை :

பண்ணின் இன்மொழி - இரு காதுகளிலும் இரு குழைவடிவாக அசுவரதரன் , கம்பளதரன் என்பார் . பாடல் பண்ணிசை மொழிகளை அல்லது அடியார்கள் பாடும் பண்ணிசைப் பாடல்களைக் கேட்கும் பரமன் என்க . வண்ணநன்மலரான் - அழகிய நல்ல தாமரையில் உள்ள நான்முகன் ; பல தேவரும் கண்ணனும் அறியான் - ( நான்முகனும் ) தேவர்கள் பலரும் திருமாலும் அறியாதவன் . நண்ண - அடைய . வினையாயின - வினைகள் .

பண் :

பாடல் எண் : 5

மறைகொண் டம்மனத் தானை மனத்துளே
நிறைகொண் டந்நெஞ்சி னுள்ளுற வைம்மினோ
கறைகண் டன்னுறை யுங்கடம் பந்துறை
சிறைகொண் டவ்வினை தீரத் தொழுமினே.

பொழிப்புரை :

உபதேசப் பொருளைக் கொண்ட மனத்தே விளங்கித் தோன்றும் முதல்வனை ஒரு நெறிப்பட்ட நெஞ்சின் உள்ளூற வைப்பீர்களாக ; திருநீலகண்டன் உறையும் கடம்பந்துறையை நுமது அறிவைக் கட்டுப்படுத்தும் இருவினை தீரத் தொழுவீர்களாக .

குறிப்புரை :

மறைகொண்ட மனத்தான் - உபதேசப் பொருளைச் சிந்தித்தல்கொண்ட மனத்தை உடையவன் . மறை - உபதேசப் பொருள் ( இரகசியம் ). மனத்துள் - உள்மனத்தின்கண் . நிறைகொண்ட - நிறை என்னும் குணம் கொண்ட ; நிறுத்துதல் அமைந்த . அ - அழகிய . நெஞ்சினுள் - உள்மனமாகிய நெஞ்சின் கண் எனக் கூட்டுக . உற - பொருந்த . வைம்மின் - வைத்து வழிபடுங்கள் , ஓ - அசை . கறை - விடக்கறை . சிறைகொண்ட வினை - உயிர்களின் அறிவைச் சிறைப் படுத்துதலைக் கொண்டிருக்கும் வினைகள் . மனத்தை ஒரு நெறிப்படுத்தி உபதேசப் பொருளில் வைத்து முதல்வனைச் சிந்தித்துணர்வார்க்கு வினைக்கட்டு நீங்கி வியாபக உணர்வு வெளிப்படும் என்றபடி .

பண் :

பாடல் எண் : 6

நங்கை பாகம்வைத் தந்நறுஞ் சோதியைப்
பங்க மின்றிப் பணிந்தெழு மின்களோ
கங்கைச் செஞ்சடை யான்கடம் பந்துறை
அங்க மோதி யரனுறை கின்றதே.

பொழிப்புரை :

கங்கையைச் செஞ்சடையில் வைத்த பெருமானும் ஆறங்கங்களை ஓதியோரும் ஆகிய இறைவர் உறைகின்றது கடம்பந் துறையாதலால் நங்கையை ஒருபாகம் வைத்த அந்த ஒளியுருவை அவ்விடத்துக் கேடின்றிப் பணிந்தெழுவீர்களாக .

குறிப்புரை :

நங்கை - பார்வதி . நறுஞ்சோதி - நல்லஒளி வடிவினன் . பங்கம் - இழிவு . அங்கம் ஓதி - வேதாங்கங்களாகிய சிகை?ஷ நிருத்தம் முதலான ஆறு அங்கங்களையும் உலகிற்கு அளித்தவன் . உமையொருபாகனை அவன் உறையும் கடம்பந் துறையில் பணிந்தெழுக என்றபடி .

பண் :

பாடல் எண் : 7

அரிய நான்மறை யாறங்க மாயைந்து
புரியன் தேவர்க ளேத்தநஞ் சுண்டவன்
கரிய கண்டத்தி னான்கடம் பந்துறை
உரிய வாறு நினைமட நெஞ்சமே.

பொழிப்புரை :

அறியாமை உடைய நெஞ்சமே ! அரிய நான் மறைகளாய் உள்ளவனும் , அன்னமயகோசம் முதலிய ஐங்கோசங்களாகப் பேசப்பட்டவனும் , தேவர்கள் வேண்ட நஞ்சுண்டவனும் , அதனாற்கறுத்த கண்டத்தினானுமாகிய பெருமான் உறைகின்ற கடம்பந்துறையை விதிமுறைப்படி நினைப்பாயாக .

குறிப்புரை :

அரிய - உணர்தற்கருமையான . நான்மறை - இருக்கு , யசுர் , சாமம் , அதர்வணம் , ஆறங்கம் - சிகை?ஷ , நிருத்தம் , கல்பம் , வியாகரணம் , சந்தோவிசிதம் , சோதிடம் . ஐந்து புரியன் - அன்னம் , பிராணன் , மனம் , விஞ்ஞானம் , ஆனந்தம் என்னும் ஐங்கோசங்களாக எண்ணப்படுபவன் . இவை உயிர்க்கு இடமாகலின் புரி எனப்பட்டன . மட நெஞ்சமே ! - இந்நாள்வரை அறியாதிருந்த மனமே ! கடம்பந் துறையை உரியவாறு நினை என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 8

பூமென் கோதை யுமையொரு பாகனை
ஓமஞ் செய்தும் உணர்மின்க ளுள்ளத்தால்
காமற் காய்ந்த பிரான்கடம் பந்துறை
நாம மேத்தநம் தீவினை நாசமே.

பொழிப்புரை :

பூவணிந்த மென்கோதை உடையவளாகிய உமையை ஒருபாகத்தில் உடையவனை வேள்விகள் செய்தும் , உள்ளத்தால் உணர்வீர்களாக ! மன்மதனைச் சினந்த பெருமான் உறையும் கடம்பந்துறையில் அத்திருநாமம் ஏத்த நம் தீவினைகள் நாசமாம் .

குறிப்புரை :

பூமென்கோதை - பூக்களை அணிந்த மெல்லிய கூந்தலை உடையாளாகிய . ஓமம் செய்தும் - பூவும் நீரும் கொண்டு பூசித்தலோடு வேள்விசெய்தும் . காமன் - மன்மதனை . நாமம் - திருப்பெயர் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

பார ணங்கி வணங்கிப் பணிசெய
நார ணன்பிர மன்னறி யாததோர்
கார ணன்கடம் பந்துறை மேவிய
ஆர ணங்கொரு பாலுடை மைந்தனே.

பொழிப்புரை :

திருமாலும் பிரமனும் உலகில் விரும்பி வணங்கிப் பணிசெய்ய அறியாது தேடி இளைத்தற்குக் காரணனாக இருந்தவன் கடம்பந்துறை மேவியவனும் , ஆரணங்கை ஒருபால் உடையவனுமாகிய புலன்களைந்தும் வென்ற பெரு வீரனாகிய இறைவனே .

குறிப்புரை :

பார் - உலகம் . அணங்கி - விரும்பி , ( அணங்குதல் - விரும்புதல் ) வணங்கி - வழிபட்டு . காரணன் - எல்லாவற்றிற்கும் முதற்காரணனாயிருப்பவன் . ஆரணங்கு - அரிய தெய்வமாகிய உமையம்மை . மைந்தன் - வலியன் . நாரணனும் பிரமனும் நிலமிசை விரும்பி வணங்கிப் பணி செய்திருப்பின் முதல்வனைக் கண்டிருப்பர் ; அஃது அறியாது அவர் தேடி எய்த்தனர் எனக்கொள்க .

பண் :

பாடல் எண் : 10

நூலால் நன்றா நினைமின்கள் நோய்கெடப்
பாலா னைந்துட னாடும் பரமனார்
காலா லூன்றுகந் தான்கடம் பந்துறை
மேலா னாஞ்செய்த வல்வினை வீடுமே.

பொழிப்புரை :

பாலோடு கூடிய ஆனைந்தும் ஆடும் பரமனும் , அரக்கனைக் காலால் ஊன்றி உகந்த பெருமானும் ஆகிய இறைவனைக் கடம்பந்துறையிற் சென்று வழிபட்டால் , நாம் செய்த மேலைவல் வினைகள் கெடும் . ஆதலால் , துன்பங்கெடும் படியாக நூல் அறிவால் நன்றாக நினைத்து வழிபடுவீர்களாக . ( நூல் அறிவு - சிவாகம உணர்வு .)

குறிப்புரை :

நூலால் - சைவாகம விதிப்படி , நன்றா - குற்றமின்றி . நோய் கெட நினைமின்கள் என்க . நோய் - பிறவித்துன்பம் . பாலான் ஐந்து - பால் முதலிய ஆனைந்து என்க . ஆனைந்து - பஞ்சகவ்வியம் . ஆடும் - அபிஷேகம் கொள்ளும் . காலால் ஊன்றுகந்தான் - அரக்கனைக் காலால் ஊன்றுதலை உகந்தவன் . மேலால் நாஞ்செய்த வல்வினை - முற்பிறவியில் நாம் செய்த வலிய வினை .

பண் :

பாடல் எண் : 1

தளருங் கோளர வத்தொடு தண்மதி
வளருங் கோல வளர்சடை யார்க்கிடம்
கிளரும் பேரிசைக் கின்னரம் பாட்டறாக்
களருங் கார்க்கடம் பூர்க்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

தளருகின்ற கொள்ளுதல் தப்பாத பாம்பினோடு , குளிர்ந்த பிறைமதி வளரும் அழகு வளர்கின்ற சடையாராகிய சிவபெருமானுக்கு இடம் , பேரிசை கிளர்கின்ற கின்னரங்களின் பாட்டு அறாத , கரிய கடம்பு நிறைந்த ஊரில் திருக்கரக் கோயிலே .

குறிப்புரை :

தளரும் - வளையும் . கோள் அரவம் - விழுங்குதலை உடைய பாம்பு . தண்மதி - குளிர்ந்த பிறைமதி . வளரும் - தங்கும் . கோலம் - அழகிய . வளர்சடையார்க்கு - வளர்கின்ற சடையை உடையவர்க்கு . கிளரும் - விளங்கும் . பேரிசை - மிக்க இசையினை உடையதாகிய . கின்னரம் - ஒருவாச்சியம் . அறா - நீங்காத . களரும் - கறஉப்பு நிறமுடையதாய . கார் - கார்காலத்தே மலரும் . கடம்பூர் - கடம்ப மரங்கள் செறிந்த ஊர் . கரக்கோயில் - ஒரு வகை அமைப்பினை உடைய கோயில் ; இந்திரன் தன் கரத்தால் அகழ்ந்து மூர்த்தியை எடுத்துப் பொன்னுலகத்து வைக்க முயன்றமையைக் குறிக்கும் என்பாரும் உளர் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

வெலவ லான்புல னைந்தொடு வேதமும்
சொலவ லான்சுழ லுந்தடு மாற்றமும்
அலவ லான்மனை யார்ந்தமென் தோளியைக்
கலவ லான்கடம் பூர்க்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

கடம்பூர்த் திருக்கரக் கோயிலின்கண் வீற்றிருக்கும் இறைவன் புலன் ஐந்தினை வெல்ல வல்லமை உடையவன் ; வேதமும் சொல்லவல்லவன் ; சுழல்கின்ற தடுமாற்றமும் நீக்க வல்லவன் : மனையார்ந்த மங்கையாகிய மென்றோளுடைய உமாதேவியாரைக் கலத்தல் வல்லவன்

குறிப்புரை :

பலன் ஐந்தொடு - ஐம்புலன்களோடு ஏனைய பகை வர்க்கங்களையும் . வெலவலான் - வெல்லவல்லவன் . வேதமும் - எண்ணும் எழுத்தும் உலகிற்குச் சொல்லியதோடன்றி வேதங்களையும் . சொலவலான் - சொல்லவல்லவன் . சுழலும் தடுமாற்றமும் - சுழற்சியாகிய அறியாமை மயக்கமும் ஐயுறவும் . அலவலான் - இயல்பாகவே நீங்கியவன் ; ( நீக்கவல்லவன் ). மனையார்ந்த - தனது வீட்டின்கண்ணே தங்கியுள்ள . மென்தோளியை - மெல்லிய தோளை உடையபார்வதியை . கலவலான் - கலத்தல் வல்லவன் .

பண் :

பாடல் எண் : 3

பொய்தொ ழாது புலியுரி யோன்பணி
செய்தெ ழாவெழு வார்பணி செய்தெழா
வைதெ ழாதெழு வாரவ ரெள்கநீர்
கைதொ ழாவெழு மின்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

உலகப் பொருள்களில் பற்றுச் செய்யாது . புலியின் தோலை உடுத்தோனாகிய சிவபிரான் பணியைச் செய்து , அவ்வாறு எழுவார் பணியினையும் உடன்செய்து கரக்கோயிலைக் கைதொழுது வணங்கி உயர்வீராக ! வைதொழாது எழுவார் எள்ளினால் எள்ளட்டும் .

குறிப்புரை :

பொய்தொழாது - பொய்யான பொருள்களுக்கு அடிமைப்படாது ; உலகப்பற்றுவிட்டு . புலிஉரியோன் - புலித்தோல் உடுத்த சிவபிரான் . வைது எழாது எழுவார் என்க , நீர் , சிவபிரான் பணியைச் செய்யாநின்று எழுந்து , அங்ஙனம் எழுவாராகிய நும்போன்ற அன்பர் பணியினையும் செய்யாநின்று எழுந்து , திருக் கரக்கோயிலைக் கைதொழுது மேல் ஓங்குமின் எனமுடிக்க . பணி செய்தெழா - துயில் உணரும்போது , சிவன் பணி அன்பர் பணி இரண்டையும் சிந்தித்தபடியே உணர்ந்து என்றபடி . வைது எழாது எழுவார் - இறைவனை இகழ்ந்து உணர்வின்றியே எழும் அறிவிலிகள் . அவர் நும்மை இகழ்தல் இயல்பு என்றபடி .

பண் :

பாடல் எண் : 4

துண்ணெ னாமனத் தால்தொழு நெஞ்சமே
பண்ணி னால்முனம் பாட லதுசெய்தே
எண்ணி லாரெயில் மூன்று மெரித்தமுக்
கண்ணி னான்கடம் பூர்க்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

நல்ல எண்ணமில்லாதாரது முப்புரம் எரித்த முக்கண்ணினானது கடம்பூர்க் கரக்கோயிலை , பண்ணினால் திருமுன்பு பாடல் பரவி அச்சமின்றி நெஞ்சமே தொழுவாயாக !

குறிப்புரை :

துண்எனாமனத்தால் - நடுக்கம் இல்லாத நினைவோடு , அன்பினால் என்றபடி . பண்ணினால் - இசையோடு . முன்னம் - அவனது திருமுன்னே . பாடலதுசெய்து - பாடி . எண்ணிலார் - நல்ல எண்ணமில்லாத திரிபுரத்தசுரர்கள் . திரிபுரம் எரித்தான் ஆயினும் உய்யவல்லார் மூவரைக் காத்தவன் ஆகலின் , அன்பினால் பாடித் தொழுக என்றபடி .

பண் :

பாடல் எண் : 5

சுனையுள் நீல மலரன கண்டத்தன்
புனையும் பொன்னிறக் கொன்றை புரிசடைக்
கனையும் பைங்கழ லான்கரக் கோயிலை
நினையு முள்ளத் தவர்வினை நீங்குமே.

பொழிப்புரை :

சுனையுள் பூத்த நீலமலர் போன்ற கண்டத்தனும் , புனையும் பொன்னிறக் கொன்றையுடைய புரிசடையும் ஒலிக்கின்ற கழலும் உடையவனுமாகிய கரக்கோயிற் பெருமானை நினையும் உள்ளத்தவர் வினைகள் நீங்கும் .

குறிப்புரை :

சுனை - மலையிடத்துத் தானே தோன்றிய நீர்நிலை . நீல மலர் - குவளைமலர் . அன - ஒத்த . புனையும் - அணியும் . கனையும் - ஒலிக்கும் . கொன்றை , புரிசடை , கழல் இவற்றை உடையான் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 6

குணங்கள் சொல்லியுங் குற்றங்கள் பேசியும்
வணங்கி வாழ்த்துவ ரன்புடை யாரெலாம்
வணங்கி வான்மலர் கொண்டடி வைகலும்
கணங்கள் போற்றிசைக் குங்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

அன்புடையாரெலாம் குணங்கள் சொல்லியும் குற்றங்கள் பேசியும் வணங்கி வாழ்த்துவதும் , கணங்கள் வணங்கி வான்மலர் கொண்டு வைகலும் அடி போற்றிசைப்பதும் கரக்கோயில் தலத்திலாகும் .

குறிப்புரை :

கணங்கள் தூயமலர்கள் கொண்டு முதல்வன்றன் அடிவணங்கி என்றும் போற்றிசைக்கும் தலமாகிய திருக்கரக் கோயிலின்கண் அன்புடையார் எல்லாம் மெய்யன்பர்களின் உயரிய குணங்களைப் பாராட்டிப் பிறர்க்கு எடுத்துரைத்தும் தம் குற்றங்களை எண்ணிப் பேசியும் முதல்வனை வணங்கி அவன்றன் பொருள்சேர் புகழ்சொல்லி வாழ்த்துவர் என்க . கணங்கள் - பூதகணங்கள் அல்லது , பதினெண் கணங்கள் ; விண்ணவரும் மண்மேல் வந்து வணங்குவர் என்பதை அடுத்த பாட்டினும் காண்க .

பண் :

பாடல் எண் : 7

பண்ணி னார்மறை பல்பல பூசனை
மண்ணி னார்செய்வ தன்றியும் வைகலும்
விண்ணி னார்கள் வியக்கப் படுவன
கண்ணி னார்கடம் பூர்க்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

திருக்கடம்பூர்க் கரக்கோயில் பண்ணினைப் பொருந்திய மறையோதிப் பல்பூசனைகளை மண்ணினுள்ளார் செய்வதன்றியும் நாள்தோறும் விண்ணினுள்ளாரும் வியக்கப்படும் பூசனைகள் செய்யக்கருதினர் .

குறிப்புரை :

பண்ணினார்மறை - பண்ணோடு பொருந்திய மறையை ஓதி . பல்பல பூசனை - வேதநெறி . சைவநெறி . பத்திநெறி என்னும் இவைபற்றிச் செய்யப்படும் பலவேறுவகையான பூசைகள் . மண்ணினார் - நிலவுலகில் சிவனடியார்கள் . வைகலும் - நாடோறும் . விண்ணினார்கள் - தேவர்கள் . வியக்கப்படுவன கண்ணினார் - மண்ணுலகில் உள்ளார் வியக்கத்தக்க செயல்களைச் செய்யக் கருதிச் செய்வார்கள் . எங்கெனில் , கடம்பூர்க் கரக்கோயிலின்கண் என்க . விண்ணினார் செய் பூசைகள் குற்றம் குறையின்றி நிறைவுடையன ஆகலின் வியக்கப்படுவன ஆயின , கண்ணினார் - கருதிச்செய்வர் ஆயினர் . கண்ணுதல் - கருதுதல் .

பண் :

பாடல் எண் : 8

அங்கை ஆரழ லேந்திநின் றாடலன்
மங்கை பாட மகிழ்ந்துடன் வார்சடைக்
கங்கை யானுறை யுங்கரக் கோயிலைத்
தங்கை யால்தொழு வார்வினை சாயுமே.

பொழிப்புரை :

உமையம்மை உடனிருந்து மகிழ்ந்து பாட அங்கையில் அழல் ஏந்தி நின்று ஆடல் புரிபவன் , ஆய கங்கை யுறையும் சடையான் வீற்றிருக்கும் கரக்கோயிலைத் தம்கையால் தொழுவாருடைய வினைகள் வலியற்றுக்கெடும் .

குறிப்புரை :

அங்கை - அகங்கையிலே . ஆர் அழல் . தாங்குதற்கு அரிய நெருப்பை . ஆடலன் - ஆடுதலைச் செய்பவன் , மங்கை - பார்வதிதேவியார் . மங்கை உடன் ( இருந்து ) மகிழ்ந்து பாட ஏந்தி ஆடலன் எனக்கூட்டுக . சாயும் - வலியற்றுக் கெடும் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

நங்க டம்பனைப் பெற்றவள் பங்கினன்
தென்க டம்பைத் திருக்கரக் கோயிலான்
தன்க டன்னடி யேனையுந் தாங்குதல்
என்க டன்பணி செய்து கிடப்பதே.

பொழிப்புரை :

கடம்பமாலை சூடிய நம் முருகனைப் பெற்ற உமாதேவியினைப் பங்கில் உடையவனாகிய தென் கடம்பைத் திருக்கரக்கோயிலான் தன் கடன் அடியேன் போன்றாரைத் தாங்குதல் ; என் போன்றார் கடன் பணிசெய்து தற்போதம் இன்றியே இருத்தல் .

குறிப்புரை :

நங்கடம்பன் - நம்மால் விரும்பிப் போற்றப்படும் . கடம்பமலர் சூடும் முருகன் . பெற்றவள் - பார்வதி . பங்கினன் - பாகமாக உடையவன் . தென் - அழகிய . தன்கடன் - அப்பெருமான் தன் கடமை . அடியேனையும் - அடியவனாகிய என்னையும் . உம்மை இழிபுணர்த்திற்று . தாங்குதல் - காப்பாற்றுதல் . என்கடன் - என்னுடைய கடமை . கிடப்பது - அவன் அருள்வழி நின்று என்செயல் என்பது சிறிதும் இன்றி இருத்தல் .

பண் :

பாடல் எண் : 10

பணங்கொள் பாற்கடல் பாம்பணை யானொடும்
மணங்க மழ்மலர்த் தாமரை யானவன்
பிணங்கும் பேரழ லெம்பெரு மாற்கிடம்
கணங்கள் போற்றிசைக் குங்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

பாற்கடலில் கிடக்கும் படம்கொண்ட பாம்பு அணையானாகிய திருமாலும் மணம் கமழ் மலர்த்தாமரையானாகிய பிரமனும் தம்மில் மாறுபட்ட போது பேரழலாய் நிமிர்ந்த எம் பெருமானுக்கு இடம் , கணங்கள் போற்றிசைக்கும் கரக்கோயிலாகும் .

குறிப்புரை :

பணங்கொள்பாம்பு எனக் கூட்டுக . பணம் கொள் - படத்தைக்கொண்ட . பாற்கடல் - திருப்பாற்கடலில் . அணையான் - படுக்கையாகக்கொண்டு அறிதுயில் செய்பவன் . மலர்த்தாமரையான் - வெண்தாமரை மலரில் எழுந்தருளியிருப்பவனாகிய பிரமன் . பிணங்கும் - ` யானே பிரமம் ` எனச் சொல்லித் தம்முள் மாறுபடுதற்குக் காரணமாக . பேரழல் - பெரிய சோதிவடிவாய்த் தோன்றியவனாகிய ; இச் சோதிப்பிழம்பே மஹாலிங்கம் எனப்படும் .

பண் :

பாடல் எண் : 11

வரைக்கண் நாலஞ்சு தோளுடை யான்தலை
அரைக்க வூன்றி யருள்செய்த ஈசனார்
திரைக்குந் தண்புனல் சூழ்கரக் கோயிலை
உரைக்கு முள்ளத் தவர்வினை யோயுமே.

பொழிப்புரை :

திருக்கயிலாயத் திருமலைக்கண் இருபது தோளுடைய இராவணன் தலைகள் அரைபடும்படி ஊன்றிப் பின்னர் அருள்புரிந்த ஈசனார் வீற்றிருக்கும் , அலைவீசும் குளிர் புனல் சூழ் கரக்கோயிலைக் கூறும் உள்ளத்தவர் வினைகள் ஓயும் .

குறிப்புரை :

வரைக்கண் - திருக்கயிலைத் திருமலையின்கண் . நாலைந்து தோளுடையான் - இருபது தோள்களை உடைய இராவணன் . அரைக்க - நெரிபட . திரைக்கும் - அலைவீசும் . ஓயும் - பலன்தாராது மெலியும் .

பண் :

பாடல் எண் : 1

ஒருவ ராயிரு மூவரு மாயவன்
குருவ தாய குழக னுறைவிடம்
பருவ ரால்குதி கொள்ளும் பழனஞ்சூழ்
கருவ தாங்கடம் பூர்க்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

ஒருவராய் , இருவராய் , மூவராய் நிற்பவனும் குருவடிவுமாகிய குழகன் உறைவிடம் , பருத்தவரால் மீன்கள் குதித்தலைக் கொள்ளும் பழனங்கள் சூழ்ந்த இடமாகிய கடம்பூர்க் கரக்கோயிலே .

குறிப்புரை :

ஒருவராய் - சத்தியைத் தன்னுருவத்தினுள் அடக்கிச் சிவன் என ஒருவராய் . இரு மூவருமாய் என்றதை இருவருமாய் மூவருமாய் எனக்கொள்க . இருவருமாய் - சத்தி சிவம் என்ற பிரிப்பில் இருவரும் ஆகி . மூவருமாயவன் - படைத்தல் காத்தல் அழித்தல் என்ற முத்தொழில்புரிய அரி அயன் அரன் என்ற மும்மூர்த்திகளாயவன் . ` ஓருருவாயினை மானாங்காரத்து ஈரியல்பாய் ஒரு விண்முதல் பூதலம் படைத்தளித்தழிப்ப மும்மூர்த்திகளாயினை ` ( தி .1. ப .128) என்பது முதலிய திருமுறை மேற்கோள்களால் உணர்க . குருவதாய குழகன் - தென்முகப் பரமனாய் குருநாதனாக வீற்றிருந்து மௌனோபதேசம் செய்த இளையோன் . பருவரால் - பெரிய வரால் மீன்கள் . பழனம் - மருதநிலம் ; வயலும் வயல் சார்ந்த இடங்களும் . கருவதாம் - எல்லாப் பொருள்களுக்கும் மூலமாகிய .

பண் :

பாடல் எண் : 2

வன்னி மத்தம் வளரிளந் திங்களோர்
கன்னி யாளைக் கதிர்முடி வைத்தவன்
பொன்னின் மல்கு புணர்முலை யாளொடும்
மன்னி னான்கடம் பூர்க்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

வன்னியும் , ஊமத்தமலரும் , வளர் இளந் திங்களும் , கங்கையும் ஆகியவற்றைக் கதிர்விரிக்கும் முடியில் வைத்தவன் , பொன்னின் நிறைந்து புணர்முலையாளாகிய உமாதேவியோடும் கடம்பூர்க் கரக்கோயிலில் நிலைபெற்றவன் ஆவன் . ( எல்லாம் வல்ல முதல்வன் உயிர்களுக்குப் போகம் உதவுதற்குப் போகியாய் இருந்தருள்கின்றான் என்பது கருத்து .)

குறிப்புரை :

மத்தம் - ஊமத்தம்பூ . வளர் இளந்திங்கள் - வளர்கின்ற இளைய திங்கள் . ஓர்கன்னியாள் - ஒப்பற்ற கன்னியாகிய கங்கை . கதிர்முடி - ஒளிவிடும் முடி . பொன்னின் - பொன்போல . மல்கு - ஒளி செறிந்த . புணர்முலை - செறிந்த தனங்கள் . மன்னினான் - நிலைத்து வீற்றிருந்தான் . அன்பர் அணியும் எளிய பொருள்களையும் ஏற்று . சார்ந்தாரைக் காத்து , செருக்கின் மிக்கார் வலிபோக்கி உயிர்களுக்குப் போகத்தை விளைவிப்பன் என்பது கருத்து .

பண் :

பாடல் எண் : 3

இல்லக் கோலமு மிந்த இளமையும்
அல்லற் கோல மறுத்துய வல்லிரே
ஒல்லைச் சென்றடை யுங்கடம் பூர்நகர்ச்
செல்வக் கோயில் திருக்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

இல்லத்திற்கொள்ளும் கோலங்களும் , இந்த இளமையுமாகிய அல்லற் கோலங்களை அறுத்துஉய்ய வல்லமை உடையீராவீர் ; அதற்குக் கடம்பூர்நகர்ச் செல்வக் கோயிலாகிய கரக்கோயிலை விரைந்து சென்று அடைந்து தொழுவீர்களாக .

குறிப்புரை :

இல்லக்கோலம் - மனைவாழ்க்கையாகிய வேடம் . மனைவி மக்கள் தாய்தந்தை சுற்றம் என்று கொண்டொழுகும் பந்த பாசமாம் தோற்றம் . இந்த இளைமையும் - இப்பொழுது நமக்கு வாய்த்துள்ள இளமைத் தோற்றமும் . அல்லற்கோலம் - துன்பத்தைத் தரும் தோற்றரவுகளாம் . அறுத்து உய வல்லிரே - இவற்றைத் துண்டித்துக்கொண்டு உய்திபெற வல்லமையுடையீர் ஆவீர் , பின்னையது செயின் என்றபடி . இளமை இல்லக்கோலம் பூணத் துணையாய் நிற்றலின் இளமைக் கோலத்தையும் வெறுத்தார் . ஒல்லை - விரைந்து . செல்வக்கோயில் - செல்வச் செழிப்புள்ள திருக்கோயில் . நமக்கு அழியாச் செல்வமாகிய திருக்கோயில் எனினுமாம் . ` பற்றுக பற்றற்றான் பற்றினை யப்பற்றைப் பற்றுக பற்றுவிடற்கு ` - குறள் 330 என்னும் பொதுமறையின் பிரயோகமே இது .

பண் :

பாடல் எண் : 4

வேறுசிந்தை யிலாதவர் தீவினை
கூறு செய்த குழக னுறைவிடம்
ஏறு செல்வத் திமையவர் தாந்தொழும்
ஆறு சேர்கடம் பூர்க்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

தம்மைப்பற்றியன்றி வேறு சிந்தனை இல்லாதவர்களது தீவினைகளைக் கூறு செய்யும் குழகன் உறைவிடம் , செல்வம் ஏறுகின்ற தேவர்கள் தொழுகின்ற ஆறு சேர்ந்த கடம்பூர்க் கரக்கோயிலாகும் .

குறிப்புரை :

வேறு சிந்தையில்லாதவர் - மனத்தைப் பலவேறு வழிகளில் செல்லவிடாதவர் ; அதாவது சிவனையே சிந்திப்பார் . கூறுசெய்த - துண்டித்த . ` தம்மையே சிந்தியா எழுவார் வினை தீர்ப்பரால் `. ஏறுசெல்வம் - பெருகும் செல்வம் . ஆறுசேர் - காவிரியாற்றின் வளம்சேர்ந்துள்ள ; அன்பர்கள் நன்னெறியாகிய சிவஞானத்தை அடைதற்கு இடமாகிய எனினும் ஆம் .

பண் :

பாடல் எண் : 5

திங்கள் தங்கிய செஞ்சடை மேலுமோர்
மங்கை தங்கும் மணாள னிருப்பிடம்
பொங்கு சேர்மணற் புன்னையும் ஞாழலும்
தெங்கு சேர்கடம் பூர்க்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

இடப்பாகத்தே பார்வதியைக் கொண்டதன்றி , திங்கள் பொருந்திய செஞ்சடை மேலும் ஒரு மங்கை தங்கும் மணாளன் இருப்பிடம் , மணல் நிறைந்த பகுதியில் புன்னையும் , புலிநகக் கொன்றையும் , தென்னையும் சேர்ந்த கடம்பூர்க் கரக்கோயிலாகும் .

குறிப்புரை :

மேலும் என்பதில் உள்ள இறந்தது தழீஇய எச்ச உம்மை இடப்பாகத்தில் ஒருத்தியைக் கொண்டிருப்பதோடன்றி என்பதைக் காட்டிற்று . ஓர் மங்கை - ஒரு பெண் ; கங்கை . மணாளன் - என்றும் மணக்கோலங்கொண்டிருப்பவன் . பொங்குசேர்மணல் - மிகுந்த மணற்பரப்பு . ஞாழல் - புலிநகக் கொன்றை . தெங்கு - தென்னை . உம்மை விரித்துரைக்க . உமையொரு பாகனாய் உலகத்தைப் படைப்பதோடு அதனை அழியாமைக் காப்பவனும் சிவபிரான் என்றபடி .

பண் :

பாடல் எண் : 6

மல்லை ஞாலத்து வாழு முயிர்க்கெலாம்
எல்லை யான பிரானா ரிருப்பிடம்
கொல்லை முல்லை கொழுந்தகை மல்லிகை
நல்ல சேர்கடம் பூர்க்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

வளம் பொருந்திய உலகத்து வாழும் உயிர்கட்கெல்லாம் எல்லையாகிய தலைவர் இருப்பிடம் , முல்லை , கொழுத்த மல்லிகை ஆகிய நல்ல மலர்கள் சேர்ந்த கடம்பூர்க் கரக்கோயிலாகும் .

குறிப்புரை :

மல்லைஞாலத்து - வளம்பொருந்திய இவ்வுலகத்து . எல்லையான பிரானார் - ஆதி அந்தம் என்னும் இரு கோடிகளாகவும் , சென்றடையும் பரமார்த்தமாகவும் உள்ளவன் . கொல்லை - காடு . கொழுந்தகை - நிலவளத்தால் கொழுத்த தன்மையை உடைய . நல்லசேர் - நல்லனவாய எல்லாம் சேர்ந்த .

பண் :

பாடல் எண் : 7

தளரும் வாளர வத்தொடு தண்மதி
வளரும் பொற்சடை யாற்கிட மாவது
கிளரும் பேரொலி கின்னரம் பாட்டறாக்
களரி யார்கடம் பூர்க்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

நெகிழும் இயல்புடைய ஒளிபொருந்திய அரவத்தொடு , தண்மதி வளர்கின்ற பொன்னிறம் உடைய சடையார்க்கு இடமாவது , கிளர்கின்ற பேரொலி உடைய கின்னரம் பாட்டறாத களர் நிலத்தைச் சேர்ந்த கடம்பூர்க் கரக்கோயிலாகும் .

குறிப்புரை :

தளரும் - நெகிழும் . வாள் - ஒளி . வளரும் - கண்வளரும் அல்லது வளர்ச்சிபெறும் . கிளரும் - விளங்கும் . பேரொலி - மிக்க ஒலியையுடைய . கின்னரம் - ஒருவாச்சியம் . பாட்டறா - பாடுதலை ஒழியாத . களர் - முல்லைநிலம் . முதல்வனை அணைந்தோர் தம்பகைமை தீர்ந்து வாழ்வர் என்பது குறிப்பு . இப்பாடல் பிறிதொரு திருப்பாடலை ( தி .5 ப .19. பா .1) ஒத்திருப்பதை ஓர்க .

பண் :

பாடல் எண் : 8

உற்றா ராயுற வாகி யுயிர்க்கெலாம்
பெற்றா ராய பிரானா ருறைவிடம்
முற்றார் மும்மதி லெய்த முதல்வனார்
கற்றார் சேர்கடம் பூர்க்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

உற்றாராய் , உறவாகி உயிர்க்கெலாம் ஈன்றாராகிய தலைவர் அறிவிற் குறைபாடுடைய முப்புராதிகளின் எயில்களை எய்த முதல்வனார் உறைவிடம் கற்றார்கள் , வாழும் கடம்பூர்க் கரக் கோயிலாகும் .

குறிப்புரை :

உற்றாராய் - உற்றுழி உதவுவோராய் ; நமக்குற்றதைத் தமக்குற்றதுபோலக் கருதும் நெருங்கிய உறவுடையவர் என்றபடி . உறவினர் - தூரக்கேண்மையை உடையவர் . உயிர்க்கெலாம் - எல்லா உயிர்கட்கும் . பெற்றாராய - தாயும் தந்தையுமாகிய . முற்றார் - அறிவு நிரம்பாதவர் . கற்றார் - மெய்ந்நூல்களைக் கற்றுணர்ந்தவர்கள் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

வெள்ளை நீறணி மேனிய வர்க்கெலாம்
உள்ள மாய பிரானா ருறைவிடம்
பிள்ளை வெண்பிறை சூடிய சென்னியான்
கள்வன் சேர்கடம் பூர்க்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

திருநீறணிந்த மேனியவர்க்கெல்லாம் உள்ளத்தில் விளங்கும் தலைவனும் வெண்பிறை சூடிய சென்னியானும் ஆகிய பெருமான் உறைவிடம் கடம்பூரில் உள்ள கள்வன்சேர்ந்த கரக் கோயிலாகும் .

குறிப்புரை :

வெள்ளைநீறு - பால்போன்ற வெள்ளிய திருநீறு . மேனியவர் - உடம்பை உடைய அடியார் . உள்ளமாயபிரான் - மனத் தகத்து எழுந்தருளியிருக்கும் பெருமான் . அடியார் எப்பொழுதும் அப்பெருமானையே எண்ணிக்கொண்டிருத்தலில் உள்ளமாயபிரான் என்றார் . பிள்ளை வெண்பிறை - பிள்ளை மதியாகிய பிறை . கள்வன் - திருமால் ; உள்ளங்கவர்கள்வன் எனக்கொள்ளின் சென்னியனும் , கள்வனுமாகிய பிரானார் உறைவிடம் கடம்பூர்சேர் கரக்கோயில் எனமுடிக்க .

பண் :

பாடல் எண் : 10

பரப்பு நீரிலங் கைக்கிறை வன்அவன்
உரத்தி னாலடுக் கல்எடுக் கல்லுற
இரக்க மின்றி யிறைவிர லாற்றலை
அரக்கி னான்கடம் பூர்க்கரக் கோயிலே.

பொழிப்புரை :

நீர்ப்பரப்புச் சூழ்ந்த இலங்கைக்குத் தலைவனாகிய இராவணன் தன் ஆற்றலினால் திருக்கயிலையை எடுக்கத் தொடங்க இரக்கமின்றிச் சிறிது விரலாற்றலையினை அரக்கினவன் இடம் கடம்பூர்க்கரக்கோயில் .

குறிப்புரை :

பரப்புநீர் - பரவியநீர்; கடல். உரம் - வலிமை. அடுக்கல் - மலை. எடுக்கல்லுற - தூக்க. இறைவிரல் - காற்பெரு விரல். தலை - இராவணன் தலையை. அரக்கினான் - அழுத்தி நெரித்தான். அரக்கினான் இடம் என ஒரு சொல் வருவிக்க.

பண் :

பாடல் எண் : 1

என்னி லாரு மெனக்கினி யாரில்லை
என்னி லும்மினி யானொரு வன்னுளன்
என்னு ளேயுயிர்ப் பாய்ப்புறம் போந்துபுக்
கென்னு ளேநிற்கும் இன்னம்ப ரீசனே.

பொழிப்புரை :

என்னைவிட எனக்கு யாரும் இனியவர் இல்லை ; ஆயினும் என்னைவிட இனியவன் ஒருவன் உள்ளான் ; என்னுள்ளே உயிர்ப்பாகப் புறம் போந்தும் புக்கும் என்னுள்ளே நிற்கும் இன்னம்பர் ஈசனே அவன் .

குறிப்புரை :

என்னில் - என்னைக்காட்டிலும் . ஆரும் - யாரும் . இனியார் - இனிமையைச் செய்வார் . என்னிலும் இனியான் - எனக்கு என்னிலும் இனியான் . என்னுளே - என் உடம்பிற்குள்ளே . உயிர்ப் பாய் - பிராணனாய் . புறம்போந்து - வெளிவந்து . உள்புக்கு - உள்ளே சென்று மீளத்தங்கி . என்னுளே - என் உள்ளத்திற்குள்ளே . நிற்கும் - நிலைத்து எழுந்தருளியிருப்பான் ; அவன் யாரெனில் இன்னம்பர் ஈசன் என்க . ஆன்மார்த்த சிவபூசையில் உள்ளக் கமலத்து வீற்றிருக்கும் இறைவினை வெளியில் மந்திர பூர்வகமாக வெளிக்கொணர்ந்து ஆவாகனம் செய்து மீண்டும் தனக்குள் ஒடுக்கும் நிலையைக் குறித்தது . உயிர்ப்பு - உச்சரிக்கப்படும் மந்திரம் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

மட்டுண் பார்கள் மடந்தையர் வாட்கண்ணால்
கட்டுண் பார்கள் கருதுவ தென்கொலோ
தட்டி முட்டித் தள்ளாடித் தழுக்குழி
எட்டு மூர்த்திய ரின்னம்ப ரீசனே.

பொழிப்புரை :

கள்ளுண்பவர்களும் , பெண்கள் வாட் கண்ணால் கட்டுண்பவர்களும் கருதுவது எதனை ? தட்டி முட்டித் தள்ளாடி விழும்போது துணையாவார் எட்டு மூர்த்தியாகிய இன்னம்பர் ஈசனல்லனோ ?

குறிப்புரை :

மட்டு - கள் . வாட்கணால் கட்டுண்பார்கள் - வாள்போன்ற கண்களால் பிணிக்கப்படுவார்கள் . மட்டுண்பார்களும் கட்டுண்பார்களும் தள்ளாடித் தடுமாறும்போது இன்னம்பர் ஈசனை யன்றிக் கருதுவது என் என முடிக்க . உயிர்கொண்டு போம் பொழுது ஈசனையன்றி உற்றார் இல்லை என்றபடி . தட்டிமுட்டித் தள்ளாடி என்றது - கண் பார்வையும் உடல் வலியும் இழந்து நிற்கும் முதுமை நிலையைக் குறித்தது . எட்டு மூர்த்தியர் என்பது இறைவன் எல்லாமாய் நிற்கும் நிலைகருதி வழிபடற்பாலர் என்றபடி .

பண் :

பாடல் எண் : 3

கனலுங் கண்ணியுந் தண்மதி யோடுடன்
புனலுங் கொன்றையுஞ் சூடும் புரிசடை
அனலுஞ் சூலமும் மான்மறிக் கையினர்
எனலு மென்மனத் தின்னம்ப ரீசனே.

பொழிப்புரை :

கண்ணியும் கொன்றையும் , தண்மதியோடு கங்கையும் சூடும் முறுக்குண்ட சடையர் , அனல் , சூலம் , மான் மறி கூடிய கையை உடையவர் , என்று சொன்னவுடன் அவ்இன்னம்பர் ஈசன் என்மனத்தே வெளிப்பட்டொளிரும் .

குறிப்புரை :

கனலும் - விளங்கும் . கண்ணி - தலைமாலை ; கொன்றை பின் வருதலின் தும்பை முதலியன கொள்க . சூடும் - அணியும் . புரிசடை - முருக்குண்ட சடை . அனல் , சூலம் , மான் மறி இவற்றை ஏந்திய கையினர் என்க . இன்னம்பர் ஈசன் கையினர் எனலும் என் மனத்துக்கனலும் எனப் பூட்டுவிற் பொருள் கோளாய்ப் பாடலின் முதற்சீரோடு இயைக்க .

பண் :

பாடல் எண் : 4

மழைக்கண் மாமயி லாலு மகிழ்ச்சியான்
அழைக்குந் தன்னடி யார்கள்த மன்பினைக்
குழைக்குந் தன்னைக் குறிக்கொள வேண்டியே
இழைக்கு மென்மனத் தின்னம்ப ரீசனே.

பொழிப்புரை :

மழைக்காலத்தில் கரிய மயில்கள் ஆரவாரிக்கும் மகிழ்ச்சியைப் போன்று மகிழ்ந்து அழைக்கும் தன்னடியார்களின் அன்பினைத் தன்பாற் குறிக்கொள்ள வேண்டிக் குழைக்கும் பெருமை உடையவன் என்மனத்து இழைக்கும் இன்னம்பர் ஈசனாவன் .

குறிப்புரை :

மழைக்கண் - கார்காலத்து மழையின்கண் . மா - சிறந்த . ஆலும் - ஆரவாரிக்கும் . மகிழ்ச்சியான் - மகிழ்ச்சியோடு . அழைக்கும் - அழைக்கின்ற . தன் - அப்பெருமான் தன் . அடியார்கள் தம் - அடியார்களுடைய . அன்பினை - அன்பை . குழைக்கும் - குழையச் செய்யும் . தன்னைக் குறிக்கொளவேண்டி - தன்னையே குறிக்கோளாக அடையவேண்டி . இழைக்கும் - தன் உருவைப் பொருந்தச் செய்யும் . இன்னம்பர் ஈசன் என்மனத்துத் தன்னைப் பொருத்துவான் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 5

தென்ன வன்னெனை யாளுஞ் சிவனவன்
மன்ன வன்மதி யம்மறை யோதியான்
முன்ன மன்னவன் சேர்வன பூழியான்
இன்னம் இன்புற்ற வின்னம்ப ரீசனே.

பொழிப்புரை :

தென்னவனும் , எனையாளும் சிவனும் , மன்னவனும் , மதித்தற்குரிய அழகிய மறைகளை ஓதியவனும் , உலகத் தோற்றத்திற்கு முன்னரே நிலைத்திருந்தவனும் , ஊழியிடத்துச் சேரும் திருநீற்றினை அணிந்தவனும் ஆகிய பெருமான் சூரியன் வழிபட்டு இன்புற்ற இன்னம்பரில் எழுந்தருளியுள்ள ஈசனாவான் .

குறிப்புரை :

தென்னவன் - அழகியவன் . சிவனவன் - சிவன் . மன்னவன் - தலைவன் . மதி - மதித்தற்குரிய . அம் - அழகிய . மறை - வேதங்கள் . முன்னம் மன்னவன் - உலகத்தோற்றத்திற்கு முன் உள்ள நிலை பேறுடையோன் ; வனம்சேர் பூழியான் - சுடலைப் பொடிபூசி . பூழி - விபூதி . இன்னம் இன்புற்ற - ( இனன் - சூரியன் ) சூரியன் வழிபட்டு இன்புற்ற . சூரியன் வழிபட்டதால் இனன் நம்பூர் என்ற பெயர் எய்தி மருவி இன்னம்பர் ஆயிற்று என்பர் .

பண் :

பாடல் எண் : 6

விளக்கும் வேறு படப்பிற ருள்ளத்தில்
அளக்குந் தன்னடி யார்மனத் தன்பினைக்
குளக்கு மென்னைக் குறிக்கொள வேண்டியே
இளக்கு மென்மனத் தின்னம்ப ரீசனே.

பொழிப்புரை :

அடியவரல்லாத பிறர் உள்ளத்தில் தன்னை வேறுபடத் தோற்றுபவனும் , தன்னடியார் மனத்து அன்பினை அளப்பவனும் . தொடர்பு கொள்ளும் என்னைக் குறிக்கொள வேண்டி என் மனத்தினின்று உருகச் செய்பவனும் இன்னம்பர் ஈசனேயாவன் .

குறிப்புரை :

விளக்கும் - தோன்றச் செய்யும் . பிறர் உள்ளத்தில் வேறுபட விளக்கும் என்க . பிறர் - தன்னிடம் அன்பு பாராட்டாதவர் . தன்னடியார் மனத்து அன்பினை அளக்கும் என்க . அளக்கும் - உள்ளவாறறியும் . என்னைக் குறிக்கொளவேண்டி இளக்கும் என்க . குளக்கும் - தன்னோடு தொடர்பு கொள்ளும் . குளக்கும் என்றதைக் குழக்கும் என்பதன் போலியாகக் கொண்டு என்னை வசீகரிக்கும் என்றலும் ஒன்று .

பண் :

பாடல் எண் : 7

சடைக்க ணாள்புன லாள்அனல் கையதோர்
கடைக்க ணால்மங்கை நோக்கிம வான்மகள்
படைக்க ணால்பரு கப்படு வான்நமக்
கிடைக்க ணாய்நின்ற வின்னம்ப ரீசனே.

பொழிப்புரை :

கங்கையாள் சடைக்கண் உள்ளாள் ; அவன் கையது அனல் . அக்கங்கையாகிய மங்கை ஒரு கடைக்கண்ணால் நோக்க , இமவான் மகளாம் பார்வதி தனது படையனைய கண்களால் அழகைப் பருகநிற்பவன் ; நமக்கு துன்பக் காலத்துப் பற்றுக்கோடாய் நின்ற இன்னம்பர் ஈசன் .

குறிப்புரை :

சடைக்கணாள் புனலாள் - சடையின்கண் தங்கியிருப்பவள் கங்கை . அனல் கையது என்க . கங்கையாகிய மங்கை கடைக் கண்ணால் நோக்க இமவான்மகள் படைக்கணால் பருகப் படுவான் எனக் கூட்டுக . அகரம் தொகுத்தல் விகாரம் . இமவான் மகள் மங்கை - பார்வதி . நோக்க - பார்க்க . படைக்கணால் - வேல் கணை வாள் முதலிய ஆயுதங்கள் போன்ற தன் கண்களால் . பருகப்படுவான் - பார்த்து உண்ணப்படுபவன் . நமக்கு இடைக் கண்ணாய் நின்ற - நமக்குத் துன்பத்துக்கண் தோன்றி நின்ற .

பண் :

பாடல் எண் : 8

தொழுது தூமலர் தூவித் துதித்துநின்
றழுது காமுற் றரற்றுகின் றாரையும்
பொழுது போக்கிப் புறக்கணிப் பாரையும்
எழுதுங் கீழ்க்கணக் கின்னம்ப ரீசனே.

பொழிப்புரை :

தூமலர்களைத் தூவித் தொழுது , துதித்து , நின்று அழுது விருப்புற்று அரற்றுகின்ற மெய்யன்பர்களையும் , வாளா பொழுதுபோக்கிப் புறக்கணிப்பார்களையும் கீழ்க்கணக்கெழுதும் இறைவன் இன்னம்பரில் உறையும் ஈசனேயாவன் .

குறிப்புரை :

தொழுது - வணங்கி . தூமலர் - தூய்மையான மலர்கள் . துதித்து நின்று - போற்றியுரைத்து நின்று . காமுற்று - அன்பு கொண்டு . பொழுதுபோக்கி - இறைவனைத் தொழாது இறைவன்புகழ் பேசாது வீண்பொழுதுகடத்தி . புறக்கணிப்பார் - வெறுப்பவர் . கீழ்க்கணக்கு - சிறுவரிகளாய் எழுதும் குறிப்பு .

பண் :

பாடல் எண் : 9

விரியுந் தண்ணிள வேனிலில் வெண்பிறை
புரியுங் காமனை வேவப் புருவமும்
திரியு மெல்லையில் மும்மதில் தீயெழுந்
தெரிய நோக்கிய வின்னம்ப ரீசனே.

பொழிப்புரை :

வெள்ளிய பிறைமதி தோன்றும் குளிர்ந்த இள வேனிற் காலத்திலே காமத்தை விளைக்கும் மன்மதன் வெந்தழியும்படி புருவநெரித்தவன் , நெறிகடந்த மும்மதில் தீயெழுந்தெரியுமாறு நோக்கிய இன்னம்பர் ஈசனே .

குறிப்புரை :

வெண்பிறை விரியும் தண்ணிள வேனிலில் என்க . வெண் பிறை விரியும் - வெள்ளிய பிறைமதி தோன்றும் . தண் - குளிர்ந்த . இள வேனிலில் - இளவேனிற்காலத்து மாலை நேரத்தே . புரியும் காமனை - காமத்தை விளைப்பவனாகிய மன்மதனை . வேவப் புருவமும் திரியும் - வெந்தழியப் புருவநெரிப்புச் செய்பவன் . எல்லையில் - அழிவில்லாத ; நெறிகடந்த எனினும் ஆம் . நோக்கிய - பார்த்த .

பண் :

பாடல் எண் : 10

சனியும் வெள்ளியுந் திங்களும் ஞாயிறும்
முனிவ னாய்முடி பத்துடை யான்றனைக்
கனிய வூன்றிய காரண மென்கொலோ
இனிய னாய்நின்ற வின்னம்ப ரீசனே.

பொழிப்புரை :

நமக்கு இனியவனாய் நின்ற இன்னம்பர் ஈசனே ! சனியும் , ஞாயிறும் , வெள்ளியும் , திங்களுமாகிய கோள்களை முனிபவனாகிய பத்துத்தலையுடைய இராவணனைக் கனியுமாறு திருவிரலால் ஊன்றிய இன்னாமைக் காரணம் என்னையோ ?

குறிப்புரை :

சனி , வெள்ளி , திங்கள் , ஞாயிறு இவற்றை முனிபவனாய் என்க . இராவணன் நவக்கிரகங்களை அடிமையாக்கி ஆண்டவன் என்பதைக் கருதியது . முனிபவன் - வெறுப்பவன் . கனிய ஊன்றியகாரணம் - மனம் பண்படத் திருவிரலால் ஊன்றிய காரணம் . என்கொலோ - யாதோ ? தேவர்களை அடிமையாக்கிக் கொடுமையே செய்த இராவணனைத் திருந்தும்படி ஊன்றிய காரணம் என்னவோ என வினவினார் .

பண் :

பாடல் எண் : 1

பூவ ணத்தவன் புண்ணிய னண்ணியங்
காவ ணத்துடை யானடி யார்களைத்
தீவ ணத்திரு நீறுமெய் பூசியோர்
கோவ ணத்துடை யான்குட மூக்கிலே.

பொழிப்புரை :

குடமூக்கிலே உள்ள பெருமான் , பூவின் வண்ணத்தை உடையவன் , புண்ணியமே வடிவானவன் , அடியார்கள் ஆகும் வண்ணம் நண்ணி யருள்புரிந்து அடிமைச் சீட்டெழுதி ஆட்கொள்பவன் , தீயின் நிறத்தை உடைய செம்மேனியில் திருநீறு பூசியவன் , கோவண ஆடை உடையவன் .

குறிப்புரை :

பூவணத்தவன் - பூவின் நிறத்தையும் , தன்மையையும் ஒத்தவன் . ` பூவண்ணம் பூவின் மணம் போல ` என்றபடி எங்கும் அருளொடு நிறைந்தவன் என்க . புண்ணியம் - புண்ணியமே வடிவானவன் . ` புண்ணியப்பொருளாய் நின்றான் `. நண்ணி - விரும்பி . அடியார்களை அங்கு நண்ணி ஆவணத்துடையான் என்க . ஆவணத் துடையான் - ` என்தாயோ டென்னப்பன் ஏழேழ் பிறவியும் அன்றே சிவனுக்கெழுதிய ஆவணம் ` ( தி .10 திருமந்திரம் ). ஆவணம் - அடிமைச் சாசனம் . சுந்தரரைத் தடுத்தாட்கொண்ட வரலாற்றில் காணலாம் . தீவண மெய்யில் திருநீறு பூசி என்க . தீவணமெய் - நெருப்பின் நிறம் போன்ற சிவந்த திருமேனி . தீவண்ண மெய்யில் திருநீறு பூசியதை நீறுபூத்த நெருப்போடு உவமிப்பர் . ஓர் கோவணத் துடையான் - ஒற்றைக் கோவண ஆடையன் . மேற்குத் திசையின் மூலையின் முடுக்கில் அமைந்த கோயிலாயிருந்தமை பற்றி வழங்கியது குடமுடுக்குக் கோயில் என்பது . பிரளய காலத்தில் சகல உயிர்களையும் அடைத்து வைத்த குடத்தின் மூக்கு இருந்த இடம் என்பது புராணம் . குடமூக்கில் உள்ளான் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 2

பூத்தா டிக்கழி யாதேநீர் பூமியீர்
தீத்தா டித்திறஞ் சிந்தையுள் வைம்மினோ
வேர்த்தா டுங்காளி தன்விசை தீர்கென்று
கூத்தா டிய்யுறை யுங்குட மூக்கிலே.

பொழிப்புரை :

உலகில் உள்ளவர்களே ! நீர் பிறந்து வாளா திரிந்து இறந்து போகாமல் , எல்லா உலகங்களையும் எரித்து சர்வசங்கார காலத்தில் ஆடும் இறைவனின் திறத்தைச் சிந்தையுள் இருத்துவீராக ! வேர்வை தோன்றுமாறு விரைந்து ஆடிய காளியின் ஆடலை வெல்லுமாறு கூத்து ஆடிய பெருமான் குடமூக்கில் உறைபவன் ஆவான் .

குறிப்புரை :

பூத்து ஆடி - இவ்வுலகில் தோன்றிப் பயனற்ற செயல்களைச் செய்து . கழியாதே - இறவாமல் . பூமியீர் - நிலவுலகினராகிய நீவிர் . தீத்தாடி - தீயின்கண் நின்று ஆடுபவன் . தீர்த்து ஆடி எனப் பிரித்துப் பொருள் காணலுமாம் . திறம் - தன்மையை . வைமின் - எண்ணி மனத்திலிருத்துங்கள் . தன்னோடு போட்டியிட்ட காளியுடன் நடமாடி வென்றவன் என்ற வரலாற்றை உட்கொண்டவை பின் இரண்டு வரிகள் . வேர்த்து - சீற்றங்கொண்டு . விசை - ஆடலின் வேகம் . தீர்க என்று - முடிவடைவதாகுக என்று . கூத்தாடி - ஊர்த்துவ தாண்டவத்தை ஆடியவன் . உறையும் - எளியனாய் உலகினர்வந்து வணங்கி அருள் பெறக் குட மூக்கில் எழுந்தருளியிருப்பவன் என்றவாறு .

பண் :

பாடல் எண் : 3

நங்கை யாளுமை யாளுறை நாதனார்
அங்கை யாளொ டறுபதந் தாழ்சடைக்
கங்கை யாளவள் கன்னி யெனப்படும்
கொங்கை யாளுறை யுங்குட மூக்கிலே.

பொழிப்புரை :

உமைநங்கையாளை ஒரு பாகத்திற்கொண்ட தலைவர் . அங்கையாளொடு வண்டு தாழ்சடையினளாகிய கங்கையாளும் , உறையும் குடமூக்கில் காவிரியுமாகிய தீர்த்தச் சிறப்புக்கள் உள்ளன .

குறிப்புரை :

நங்கை - மகளிருள் சிறந்தாரை வழங்கும் பெயர் . நங்கையாகிய உமையாளுடன் கூடி உறையும் குடமூக்கில் என்க . கங்கை கன்னி - ஏழு தீர்த்த மாதாக்களில் இருவர் ( கன்னி - காவிரி ). அறுபதம் - வண்டு . தாழ் - மொய்க்கும் . அங்கையாள் - அழகிய கையினள் . இது ஏனைய தீர்த்த மாதாக்களில் ஒருவரைக் குறிப்பது . இத்தலத்திலுள்ள மகாமகதீர்த்தத்தின்கண் கங்கை முதலிய சப்ததீர்த்த மாதாக்கள் நீராடித் தூய்மை பெற்றதாகப் புராண வரலாறு கூறுகிறது .

பண் :

பாடல் எண் : 4

ஓதா நாவன் திறத்தை யுரைத்திரேல்
ஏதா னும்மினி தாகும் மியமுனை
சேதா ஏறுடை யானமர்ந் தவிடம்
கோதா விரியுறை யுங்குட மூக்கிலே.

பொழிப்புரை :

ஓதாதே உணர்ந்த முதல்வன் திறத்தை எவ்வளவேனும் கூறினால் இனிதாகும் ; யமுனையும் கோதாவிரியும் தீர்த்தங்களாகப் பொருந்திய குடமூக்கே சிவந்த ஆனேறுடை யானாகிய சிவபிரான் உறையும் இடம் .

குறிப்புரை :

ஓதாநாவன் - ஏனையர்போல நாவால் ஓதாது எல்லாம் உணர்ந்தவன் இயல்பாகவே இயற்கையுணர்வினன் . ` கல்லாமே கலை ஞானம் கற்பித்தானை ` பிறரைப் புகழாத நாவன் எனலுமாம் . திறத்தை - பெருமையின் வகைகளை . உரைத்திரேல் - உரைப்பீரே யானால் . ஏதானும் - இனிய அல்லவும் ; சிறிதளவேனும் ஏதாக இருந்தாலும் எனலுமாம் . இனிதாகும் - தீமையும் நன்மை விளைக்கும் . இயமுனை , யகரம் மொழிக்கு முதலில் வாராமை கருதி இயமுனை என்றாயது . இய முனை - யமுனை நதி . ஏறுடையான் அமர்ந்த இடம் யமுனை கோதாவிரி உறையும் குடமூக்கில் என்க . சேதா ஏறு - பசுவினமாகிய எருது ; ஆனேறு .

பண் :

பாடல் எண் : 5

நக்க ரையனை நாடொறும் நன்னெஞ்சே
வக்க ரையுறை வானை வணங்குநீ
அக்க ரையோ டரவரை யார்த்தவன்
கொக்க ரையுடை யான்குட மூக்கிலே.

பொழிப்புரை :

நல்ல நெஞ்சே ! நீ , திக்குகளையே ஆடையாக உடைய தலைவனும் வக்கரையென்னும் திருத்தலத்து உறைவானும் ஆகிய இறைவனை வணங்குவாயாக ! அக்கு மாலையினையும் , அரவினையும் அரையில் கட்டியவனும் , கொக்கரையென்னும் பாடலையும் கூத்தையும் உடையவனுமாகிய பெருமான் குடமூக்கிலே உள்ளான் .

குறிப்புரை :

நக்கரையன் - உடையில்லாதவன் . வக்கரை உறைவான் - திருவக்கரை என்னும் தலத்தில் எழுந்தருளி இருப்பவன் . நாடொறும் நன்னெஞ்சே நக்கரையனை வக்கரை உறைவானை நீ வணங்கு என்க . அக்கு - சங்குமணி . அரை - இடை . அரவு அரை என்பதற்குப் பாம்புகளின் அரசன் எனலுமாம் . இடையிலே அக்குமணி கட்டியதோடு அரவையும் இடையின்கண் கட்டியவன் என்க . கொக்கரை - கொக்கிறகம்பூ , பாடல் , ஒருவகை வாச்சியம் ; மூன்றுள் ஏற்பன கொள்க .

பண் :

பாடல் எண் : 6

துறவி நெஞ்சின ராகிய தொண்டர்காள்
பிறவி நீங்கப் பிதற்றுமின் பித்தராய்
மறவனாய்ப் பார்த்தன் மேற்கணை தொட்டவெம்
குறவ னாருறை யுங்குட மூக்கிலே.

பொழிப்புரை :

பற்றுக்களைத் துறக்கும் நெஞ்சுடையவர்களாகிய தொண்டர்களே ! மறவனாகிய பார்த்தன்மேற் கணைதொடுத்த எம் குறவேடம் கொண்ட பெருமானும் , குடமூக்கில் உறைபவனுமாகிய இறைவனை உமது பிறவி நீங்குமாறு பித்தராய் நின்று பிதற்றுவீர்களாக .

குறிப்புரை :

துறவி நெஞ்சினர் - அகப்பற்று புறப்பற்றை அடியோடு ஒழித்துத் துறவு எய்திய மனத்தை உடையவர் . பித்தராய்ப் பிதற்றுமின் - ஈடுபாடுடையவராய்ப் பலவாறு அவன் புகழைச் சொல்லுங்கள் . மறவனாய் - வீரனாய் . பார்த்தன் - அருச்சுனன் . கணை - அம்பு . தொட்ட - விடுத்த . குறவன் - கிராத வேடந்தாங்கி நின்றவன் . குரவன் என்பது எதுகை நோக்கித் திரிந்ததெனலுமாம் . அப்பொழுது மறவன் என்பதை வேடன் எனக் கொள்க .

பண் :

பாடல் எண் : 7

தொண்ட ராகித் தொழுது பணிமினோ
பண்டை வல்வினை பற்றற வேண்டுவீர்
விண்ட வர்புரம் மூன்றொரு மாத்திரைக்
கொண்ட வன்னுறை யுங்குட மூக்கிலே.

பொழிப்புரை :

பழையதாகிய வலிய வினைகளாம் பற்று அற வேண்டுவோரே ! பகைவராகி யெதிர்ந்த முப்புராதிகளது மூன்று நகரங்களையும் ஒரு மாத்திரைப் போதில் எரியுண்ணக் கொண்டவன் உறையும் குடமூக்கில் , தொண்டராகித் தொழுது பணிவீர்களாக !

குறிப்புரை :

தொண்டராகி - தொண்டு செய்யும் அடியவராய் . பண்டை வல்வினைப் பற்று - பழவினைகளாகிய பிராரத்தங்களின் பிணிப்பு அற - நீங்க . வேண்டுவீர் - விரும்புவீராய நீங்கள் . விண்டவர் - திரிபுரப்பகைவர் . ஒரு மாத்திரை - ஒரு கணப்பொழுதில் . கொண்டவன் - அழித்தவன் .

பண் :

பாடல் எண் : 8

காமி யஞ்செய்து காலங் கழியாதே
ஓமியஞ் செய்தங் குள்ளத் துணர்மினோ
சாமி யோடு சரச்சு வதியவள்
கோமி யும்முறை யுங்குட மூக்கிலே.

பொழிப்புரை :

பயன் கருதிய செயல்களையே வாளா செய்து காலம் கழிக்காமல் வேள்விகள் பல செய்து , தன் கணவனாகிய பிரமனோடு சரசுவதியும் கோமி ( கோதாவரி ) யும் , உறையும் குடமூக்கிற் பெருமானை , உள்ளத்தே உணர்வீர்களாக !

குறிப்புரை :

காமியம் - மனம் விரும்பியவை . ஓமியம் - ஓம காரியம் . புறத்தே அக்னிகாரியத்தையும் அகத்தே ஆறாதார யோகத்தையும் உணர்த்தும் . குண்டலிகத் தானமான உந்தியில் ஞான அனலை எழுப்பி அதனுள் விந்துத் தானத்து அமிழ்தமான நெய்யைச் சுழுமுனை இடை நாடிகளாகிய சுருக்கு சுருவங்களால் ஓமித்தல் . உள்ளத்து அர்ச்சித்தலாவது - புறப்பூசை போல அகத்தே கொல்லாமை முதலிய அட்ட புட்பங்கொண்டு வழிபடல் . சாமி - சாமை நிறமுடைய யமுனை ஆகலாம் . கோமி - கோதாவிரி . ` தாவிமுதற் காவிரிநல் யமுனை கங்கை சரசுவதி பொற்றாமரைபுட்கரணி தெண்ணீர்க் கோவியொடு குமரிவரு தீர்த்தம் சூழ்ந்த குடந்தை ` ( தி .6. ப .75. பா .10.)

பண் :

பாடல் எண் : 9

சிரமஞ் செய்து சிவனுக்குப் பத்தராய்ப்
பரம னைப்பல நாளும் பயிற்றுமின்
பிரமன் மாலொடு மற்றொழிந் தார்க்கெலாம்
குரவ னாருறை யுங்குட மூக்கிலே.

பொழிப்புரை :

பிரமன் , திருமால் முதலிய தேவர்க்கெல்லாம் பரம ஞானாசாரியனாக விளங்கும் பரமன் உறையும் குடமூக்கில் , பல நாளும் பயின்று சிவனுக்குப் பக்தர்களாக முயற்சி செய்து வாழ்வீர்களாக .

குறிப்புரை :

சிரமம் - வருந்திச் செய்யும் இயமம் நியமம் முதலிய முயற்சி . பத்தர் - அன்புடையவராய் . பயிற்றுமின் - சொல்லிப் பழகுங்கள் . மற்றொழிந்தார்க்கெலாம் - ஏனைய தேவர் முதலானோர்க்கும் . குரவன் - தலைவன் அல்லது ஆசிரியன் .

பண் :

பாடல் எண் : 10

அன்று தானரக் கன்கயி லாயத்தைச்
சென்று தானெடுக் கவுமை யஞ்சலும்
நன்று தான்நக்கு நல்விர லூன்றிப்பின்
கொன்று கீதங்கேட் டான்குட மூக்கிலே.

பொழிப்புரை :

அரக்கனாகிய இராவணன் திருக்கயிலாயத்தை அன்று சென்றுதான் எடுக்க , உமை அஞ்சுதலும் தான் பெரிதும் சிரித்துத் தன் நல்விரலை ஊன்றிப் பிறகு அவனை வருத்திச் சாமவேதம் கேட்ட பெருமான் குடமூக்கிலே உறைபவன் ஆவான் .

குறிப்புரை :

அன்றுதான் - முன்னொரு காலத்தே தான் என்ற முனைப்போடு . எடுக்க - தூக்க . நன்று தான் நக்கு - நன்மை உண்டாகச் சிரித்து . முப்புரமழித்த சிரிப்புப் போல அழியச் சிரித்த சிரிப்பன்று என்பார் நன்று தான் நக்கு என்றார் . கொன்று - வருத்தி . கீதம் - சாமகானம் . உறைவது என வருவிக்க .

பண் :

பாடல் எண் : 1

கொடுங்கண் வெண்தலை கொண்டு குறைவிலைப்
படுங்க ணொன்றில ராய்ப்பலி தேர்ந்துண்பர்
நெடுங்கண் மங்கைய ராட்டயர் நின்றியூர்க்
கடுங்கைக் கூற்றுதைத் திட்ட கருத்தரே.

பொழிப்புரை :

நீண்ட கண்களை உடைய மங்கையர்கள் ஆடல் புரிகின்ற நின்றியூரில் , கடிய கையுடைய கூற்றுவனை உதைத் திட்டவரும் அன்பர்களின் கருத்தில் உறைபவரும் ஆகிய இறைவர் , கொடிய கண்களை உடைய வெள்ளிய கபாலம் கொண்டு , குறை கொண்டு விலைகூவுதற்குப்படும் பொருள் ஏதுமிலராகிய இரவலராய்ப் பலி தேர்ந்து உண்ணும் இயல்புடையவர் ஆவர் .

குறிப்புரை :

கொடுங்கண் - தோண்டப்பட்ட கண்களை உடைய . குறைவிலைப்படுங்கண் ஒன்று இலராய் - குறைந்த விலைக்கு விற்றுக்கொள்வதோர் இடமுமில்லாதவராய் ` விற்றூண் ஒன்றில்லாத நல்கூர்ந்தான்காண் ` ( தி .6. ப .8. பா .1.) பலி தேர்ந்து - இரந்து . நெடுங்கண் - காதளவு நீண்ட கண்கள் . ஆட்டயர் - நாட்டியம் அயர்கின்ற . கடுங்கை - உலகப்பற்றினின்று உயிர்களைப் பிரித்தல் வலிதாதலின் வலிதாகிய கை என்றார் . கருத்தர் - மூலகாரணர் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

வீதி வேல்நெடுங் கண்ணியர் வெள்வளை
நீதி யேகொளற் பாலது நின்றியூர்
வேத மோதி விளங்குவெண் தோட்டராய்க்
காதில் வெண்குழை வைத்தவெங் கள்வரே.

பொழிப்புரை :

வேதங்களை ஓதுபவரும் , விளங்குகின்ற வெள்ளியதோடும் வெள்ளிய சங்கக்குழையும் உடைய காதினருமாகிய ( அர்த்தநாரீசுவரரும் ) எமது கள்வரே ! வீதியில் வேலனைய நீண்ட கண்களை உடைய பெண்களின் வெள்வளைகளைக் கொள்வது தேவரீர்க்கு நீதியோ ? உரைத்தருள்வீராக .

குறிப்புரை :

வீதி - தெருவீதியின்கண் . வேல்நெடுங்கண்ணியர் - வேல் போன்று கூரிய நீண்ட கண்களை உடைய தாருகாவனத்து முனிபன்னியர் . வெள்வளை - சங்க வளையல்களை . கொளற் பாலது நீதியே - கொள்வது முறையோ . காதலால் மெலிந்த பெண்களின் கைவளை சோரும் என்பது அகப்பொருள் இயல்பு . வெண் தோட்டராய் - வெண்மையான ஒளி செய்கின்ற தோடணிந்தவராய் . காதில் குழைவைத்த - மற்றொரு காதில் குழையணிந்த . தோடு குழை என்பன மாதொருபாகராய இயல்பு குறித்தன . கள்வர் - பிச்சை கொள்ள வந்து வெள்வளையோடு உள்ளத்தைக் கொண்டவர் ஆதலால் எம் கள்வர் என்றார் .

பண் :

பாடல் எண் : 3

புற்றி னாரர வம்புலித் தோல்மிசைச்
சுற்றி னார்சுண்ணப் போர்வைகொண் டார்சுடர்
நெற்றிக் கண்ணுடை யாரமர் நின்றியூர்
பற்றி னாரைப்பற் றாவினை பாவமே.

பொழிப்புரை :

புற்றினைப் பொருந்திய அரவினைப் புலித் தோலின்மேல் சுற்றியவரும் , திருநீற்றைப் பூசிய மேனியினரும் , சுடர் நெற்றிக்கண்ணை உடையாருமாகிய இறைவர் அமர்கின்ற நின்றியூரைப் பற்றிய அன்பர்களை , வினைகளும் அவற்றான் வரும் பாபங்களும் பற்றமாட்டா .

குறிப்புரை :

புற்றினார் அரவம் - புற்றில் உறைகின்றதாகிய பாம்பு . புலித்தோல்மிசை - புலித்தோலின்மேல் . சுற்றினார் - வரிந்து கட்டினார் . சுண்ணப்போர்வை - உடலைப் போர்த்தது போன்ற திருநீற்றுப் பூச்சு . சுடர் - நெருப்பாகிய . அமர் - எழுந்தருளியுள்ள . பற்றினாரை - வணங்குதலை நிலையாகக் கொண்டவர்களை . பற்றா - பற்றமாட்டா . வினை பாவம் - தீவினையும் பாவமும் . வினை - தூலவினை ; ஆகாமியம் . பாவம் - சூக்குமவினை ; சஞ்சிதம் .

பண் :

பாடல் எண் : 4

பறையி னோசையும் பாடலி னோசையும்
மறையி னோசையும் மல்கி யயலெலாம்
நிறையும் பூம்பொழில் சூழ்திரு நின்றியூர்
உறையு மீசனை யுள்குமென் னுள்ளமே.

பொழிப்புரை :

பறையின் ஓசையும் , தெய்வப்பாடல்களின் ஓசையும் , வேதங்களின் ஓசையும் நிறைந்து மருங்கெல்லாம் ஒலிக்கின்ற பூம்பொழில் சூழ்ந்த திருநின்றியூரில் உறையும் ஈசனை என் உள்ளம் உள்குகின்றது .

குறிப்புரை :

பறை - தோற்பறை ; வாத்திய விசேடம் . மல்கி - நிறைந்து . அயல் எலாம் - ஊர்ப்புறமெங்கும் . நிறையும் - நிறைகின்ற . பூம்பொழில் - பூக்களை உடையதாகிய சோலை . உள்கும் - எண்ணும் .

பண் :

பாடல் எண் : 5

சுனையுள் நீலஞ் சுளியும் நெடுங்கணாள்
இனைய னென்றென்று மேசுவ தென்கொலோ
நினையுந் தண்வயல் சூழ்திரு நின்றியூர்ப்
பனையின் ஈருரி போர்த்த பரமரே.

பொழிப்புரை :

நினைத்தற்குரிய குளிர்ந்த வயல்கள் சூழ்ந்த திருநின்றியூரில் . பனைபோன்ற துதிக்கையை உடைய யானையின் உரியினைப் போர்த்த பரமரே ! சுனையிற் பூத்த நீல மலரும் தோற்றுச் சுளித்தற் கேதுவாய் நெடுங்கண்களை உடையளாகிய இவள் ! இத்தன்மை உடையவன் , என்று என்றும் ஏசுவதன் காரணம் என்னை ?

குறிப்புரை :

சுனையுள் நீலம் - சுனையில் பூத்த நீலப்பூவை ( வெகுளும் ). நெடுங்கணாள் - நீண்ட கண்ணை உடையவள் . இனையன் என்று - காதலித்தாரைக் கை விட்டவன் என்று . என்றும் - நாடோறும் . ஏசுவது - பழித்துரைப்பது . என் கொலோ - யாது காரணத்தாலோ . நினையும் - எல்லோராலும் விரும்பி நினைக்கப்படும் . பனையின் ஈருரி - பனை போன்ற கையை உடையதாகிய யானையை உரித்த தோலை .

பண் :

பாடல் எண் : 6

உரைப்பக் கேண்மின்நும் உச்சியு ளான்றனை
நிரைப்பொன் மாமதில் சூழ்திரு நின்றியூர்
உரைப்பொற் கற்றைய ராரிவ ரோவெனில்
திரைத்துப் பாடித் திரிதருஞ் செல்வரே.

பொழிப்புரை :

உரைப்பக் கேட்பீராக ; நும் சென்னியின்கண் உள்ள சிவபிரானை , வரிசையாகிய பொன்மதில் சூழ்ந்த திருநின்றியூரில் மாற்றுரைக்கத்தக்க பொன் போன்ற கற்றைச் சடையுடையராகிய இவரை ஆர் என்று வினவுவீராயின் , அலைத்துப் பாடித் திரிதரும் செல்வர் இவர் .

குறிப்புரை :

நும் உச்சியுளான் - உங்கள் தலைமேல் உள்ளவனாகிய பெருமான் . நிரைப்பொன் - வரிசையான அழகிய ; மா - பெரிய . உரைப்பொன் - மாற்றுரைக்க வைத்த பொன் . இவர் ஆரோ என்னில் எனக்கூட்டுக . திரைத்து - அலைத்து . அழித்து . திரிதரும் - அலையும் .

பண் :

பாடல் எண் : 7

கன்றி யூர்முகில் போலுங் கருங்களிறு
இன்றி ஏறல னாலிது என்கொலோ
நின்றி யூர்பதி யாக நிலாயவன்
வென்றி யேறுடை யெங்கள் விகிர்தனே.

பொழிப்புரை :

திருநின்றியூரைப் பதியாகப் பொருந்தியவனும் , வெற்றிமிக்க ஆனேறு உடையவனுமாகிய எங்கள் விகிர்தன் , கறுத்து ஊர்ந்து வருகின்ற முகில்போன்ற கருங்களிறு இன்றி வேறு ஏறி ஊராதது என்னையோ ?

குறிப்புரை :

கன்றி - கறுத்து . ஊர்முகில் - வானத்தே மெதுவாய்ச் செல்லும் மேகம் . கருங்களிறு . கரியயானை . யானையைக்கொள்ளாது ஏற்றைக்கொண்ட பெருமான் நடந்து வருதல் என்ன காரணமோ என்க . ஏறலனால் - ஏறாதவனாயினான் . இதுஎன்கொலோ - இதற்குக் காரண மென்னவோ ? ` கடகரியும் பரிமாவும் தேருமுகந்தேறாதே இடப முகந்தேறியவாறு `. நிலாயவன் - விளங்கியவன் . வென்றியேறு - வெற்றிக்குரியதாகிய எருது . விகிர்தன் - மாறுபட்ட செயல்களை உடையன் ; ஏறுடையவன் .

பண் :

பாடல் எண் : 8

நிலையி லாவெள்ளை மாலையன் நீண்டதோர்
கொலைவி லாலெயி லெய்த கொடியவன்
நிலையி னார்வயல் சூழ்திரு நின்றியூர்
உரையி னால்தொழு வார்வினை யோயுமே.

பொழிப்புரை :

நிலையில்லாத வெள்ளெலும்புகளை மாலையாக உடையவனும் , நீண்டதோர் கொல்லுந்தொழிலுடைய வில்லால் எயில் எய்த கொடியவனும் , நிலையினார் வயல்சூழ் திருநின்றியூர் இறைவனும் ஆகிய பெருமானை மொழியினாற் பாடித் தொழுவார் வினைகள் கெடும் .

குறிப்புரை :

நிலையிலா - நிலையற்றவர்களுடைய . வெள்ளை மாலையன் - வெண்ணிறமுடையதாகிய எலும்பு மாலையை அணிந்தவன் . கொலைவிலால் - கொல்லும் தொழில் செய்யும் வில்லால் . எயில் - திரிபுர மதில்களை கொடியவன் - பகைவர்க்குக் கொடியவனாயிருப்பவன் . நிலையின் ஆர் - நிலைத்த தன்மை பொருந்திய உரையினால் தொழுவார் - தோத்திரிப்பார் . ஓயும் - மெலியும் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

அஞ்சி யாகிலு மன்புபட் டாகிலும்
நெஞ்சம் வாழி நினைநின்றி யூரைநீ
இஞ்சி மாமதி லெய்திமை யோர்தொழக்
குஞ்சி வான்பிறை சூடிய கூத்தனே.

பொழிப்புரை :

நெஞ்சமே ! இஞ்சியாகிய மதிலையுடைய முப்புரங்களை எய்து , தேவர்கள் தொழ , தன்சடையில் வெள்ளிய பிறையைச் சூடிய கூத்தன் உறைகின்ற நின்றியூரை , நீ , அஞ்சியாயினும் , அன்பினைப் பொருந்தியாயினும் நினைத்து உய்வாயாக .

குறிப்புரை :

அஞ்சியாகிலும் - அச்சம் கொண்டாவது . அன்பு பட்டாகிலும் - அன்பு கொண்டாவது . பயபக்தி இரண்டில் ஒன்றையேனும் கடைப்பிடித்து என்றபடி . வாழி முன்னிலையசை . நெஞ்சம் - மனமே ; அண்மைவிளி . நின்றியூரை நீ நினை என்க . இஞ்சி - கோட்டை மதில் . இஞ்சிமாமதில் இருபெயரொட்டு . கோட்டை , மதில் என்றபடி . எய்து - அழித்து . குஞ்சிவான்பிறை - தலையில் சூடிய இளைய அழகிய பிறை .

பண் :

பாடல் எண் : 10

எளிய னாமொழி யாவிலங் கைக்கிறை
களியி னாற்கயி லாய மெடுத்தவன்
நெளிய வூன்றவல் லானமர் நின்றியூர்
அளியி னாற்றொழு வார்வினை யல்குமே.

பொழிப்புரை :

எளியனாக மொழியாத இலங்கைக்கு இறைவனாம் இராவணன் செருக்கினாற் கயிலாயம் எடுத்தபோது நெளியுமாறு திருவிரலால் ஊன்ற வல்லவன் அமர்கின்ற திருநின்றியூரை அன்பினால் தொழுவார்களின் வினைகள் சுருங்கும் .

குறிப்புரை :

எளியனாமொழியா - யாரிடத்தும்தான் எளியனாய் மொழிபயிலாத ; பிறரால் எளியன் என்று சொல்லப்படாத . இறை - தலைவன் . களியினால் - மகிழ்ச்சி மயக்கத்தால் . நெளிய - துன்பமுற . அளியினால் - அன்பினால் . அல்கும் - இல்லாமற்போகும் .

பண் :

பாடல் எண் : 1

ஒற்றி யூரு மொளிமதி பாம்பினை
ஒற்றி யூருமப் பாம்பும் அதனையே
ஒற்றி யூர வொருசடை வைத்தவன்
ஒற்றி யூர்தொழ நம்வினை யோயுமே.

பொழிப்புரை :

ஒளி விளங்குகின்ற மதி பாம்பினை ஒற்றி ஊரும் ; பாம்பும் அம்மதியினைக் கொள்வதற்காக ஒற்றி ஊர்ந்து வரும் ; இவ்வாறு இவை ஒன்றையொன்று ஒற்றி ஊரும்படியாக ஒருசடையில் வைத்த சிவபெருமானுக்குரிய ஒற்றியூரைத் தொழ நம்வினைகள் ஓயும் .

குறிப்புரை :

பாம்பும் மதியும் - தம்மிற் பகையாயினும் ஒளிமதி பாம்பினை ஒற்றி ஊரும் என்க . ஒற்றி - பொருந்தி . ஊரும் - ஊர்ந்து செல்லும் . அப்பாம்பும் அதனை ஒற்றி ஊரும் . ஒற்றி ஊரும் என்ற சொற்கூட்டுக்கு இங்கும் மேலதே பொருள் . ஒற்றி ஊர - பாம்பும் மதியும் பற்றி ஊர்ந்து செல்ல . ஒரு - ஒப்பற்ற . ஓயும் - உள்ளதனிற் குறையும் ( தொல் - சொல் . 330). உயிர்ப்பகை தீர்ப்பவன் என்பதில் உயிர்கட்குப் பகையாகிய ஆணவப்பகையின் வலியைப் போக்குவன் ஆதலின் தொழ வினை ஓயும் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 2

வாட்ட மொன்றுரைக் கும்மலை யான்மகள்
ஈட்ட வேயிரு ளாடி யிடுபிணக்
காட்டி லோரி கடிக்க எடுத்ததோர்
ஓட்டை வெண்தலைக் கையொற்றி யூரரே.

பொழிப்புரை :

மலையரசன் மகளாகிய உமாதேவியார் தளர்ச்சியாகிய ஒன்று உரைக்க , பேய்க்கணங்கள் நெருங்க நள்ளிரு ளின்கண் இடுபிணக்காட்டில் ஓரி கடிக்கும்படியாக எடுத்த துளை உடைய வெண்தலையினைக் கையிலே உடையவர் ஒற்றியூர்த் தலத்து இறைவர் .

குறிப்புரை :

வாட்டம் ஒன்று - ஒரு வருத்தத்தை . மலையான் மகள் - பார்வதி . ஈண்டவே என்பது ஈட்டவே என வலித்தது . அணுகி - உடனாயிருக்கவே . ஆடி - ஆடுதலைச் செய்பவன் . தன் கணவன் இருளிலே பேய்களோடு சுடலையாடுகிறான் என்பதால் உமை வருந்தியதாகக் கூறியது என்க . இடு பிணக்காடு - பிணங்களை இட்டுச்சுடும் காடு என்க . ஓரி - நரி . ஓடு - மண்டை ஓடு . ஒற்றியூரரே மலையான் மகள் வாட்டம் ஒன்று உரைக்கும் என்க . இடுகாட்டில் இட்ட பிணத்தை நரி கடித்துத்தின்ன அதனால் தசை கழிந்த மண்டை ஓடு என்க . வெண்தலை ஓட்டை என்று மாறுக . கை - கையின்கண்ணே உடைய .

பண் :

பாடல் எண் : 3

கூற்றுத் தண்டத்தை யஞ்சிக் குறிக்கொண்மின்
ஆற்றுத் தண்டத் தடக்கு மரனடி
நீற்றுத் தண்டத்த ராய்நினை வார்க்கெலாம்
ஊற்றுத் தண்டொப்பர் போலொற்றி யூரரே.

பொழிப்புரை :

கூற்றுவனால் வருந்தண்டமாகிய இறப்புக்கு அஞ்சி , அறத்தின் ஆற்றினால் அனைத்தையும் இயக்கும் சிவபிரானடியைக் குறிக்கொள்ளுவீராக ! திருநீற்றினைப்பூசி வணங்கி யெழுந்து நினைக்கின்ற அன்பர்க்கெல்லாம் இனிப்பு ஊறும் கரும்பினை ஒத்து இனிப்பர் ஒற்றியூர்த்தலத்து இறைவர் .

குறிப்புரை :

கூற்றுத் தண்டம் - இயமவாதனை . உயிர்களுக்கு இயமன் விதிக்கும் தண்டனை . அஞ்சி - பயந்து . அறநெறிக் கண்ணதாகிய தண்டத்தினால் மிகை செய்வாரை அடக்கும் அரன் . ஆற்றுத் தண்டத்தும் :- இங்ஙனம் அடக்க இயலாத கூற்றுவன் சலந்தரன் முதலானோரை ஒறுத்தலினின்று உணர்க . குறிக்கொண்மின் - குறியாக்கிக் கொண்டு தொழுங்கள் . ஆற்றுத் தண்டத்தால் அடக்கும் அரனடியைக் கூற்றுத்தண்டத்தை யஞ்சிக் குறிக்கொண்மின் என்க . நீற்றுத்தண்டத்தராய் - நீற்றராய் தண்டத்தராய் என்று கொள்க . திருநீறணிந்து வணங்கித் தெண்டம் செய்பவராய் . ஊற்றுத்தண்டு - கரும்பு . ஊன்று கோல் . இரட்டுற மொழிந்து கொள்க . வழுக்குழி உதவி , அணைந்துழிப் பேரின்பம் பயப்பர் .

பண் :

பாடல் எண் : 4

சுற்றும் பேய்சுழ லச்சுடு காட்டெரி
பற்றி யாடுவர் பாய்புலித் தோலினர்
மற்றை யூர்களெல் லாம்பலி தேர்ந்துபோய்
ஒற்றி யூர்புக் குறையு மொருவரே.

பொழிப்புரை :

மற்றையூர்களிலெல்லாம் சென்று பலி தேர்ந்து பெற்று மீண்டுபோய் ஒற்றியூரிற்புக்கு உறையும் ஒப்பற்றவராகிய இறைவர் பாய்கின்ற புலியினையுரித்த தோலுடையினராய் , சுற்றி நிற்கின்ற பேய்கள் சுழலச் சுடுகாட்டின்கண் கையில் எரியினைப் பற்றி ஆடும் இயல்பினர் .

குறிப்புரை :

சுற்றும் - சுற்றிலும் . சுழல - தம்மோடு சுழல . எரிபற்றி - எரியேந்தி . பாய்புலி - பாய்கின்ற புலி . பலிதேர்ந்து - இரந்துண்டு . எல்லா ஊர்களிலும் சென்று பலியேற்று ஒற்றியூரை உறையும் இடமாகக் கொண்ட ஒருவர் என்பதாம் . ஒருவர் - ஏகன் என்று வேதாந்தங்களால் கூறப்படும் முதல்வன் .

பண் :

பாடல் எண் : 5

புற்றில் வாளர வாட்டி யுமையொடு
பெற்ற மேறுகந் தேறும் பெருமையான்
மற்றை யாரொடு வானவ ருந்தொழ
ஒற்றி யூருறை வானோர் கபாலியே.

பொழிப்புரை :

மற்றையவர்களோடு தேவர்களும் தொழுமாறு ஒற்றியூரில் உறைவானாகிய கபாலம் கைக்கொண்ட இறைவன் புற்றிலுறையும் வாள்போன்று வருத்தந்தரவல்ல பாம்பினை ஆட்டி உமையோடு ஆனேற்றின்மேல் உயர்ந்து ஏறித்தோன்றும் பெருமையை உடையவன் .

குறிப்புரை :

புற்றில் வாளரவு - புற்றில் உள்ள ஒளி பொருந்திய நாகம் எனலும் ஆம் . பெற்றம் ஏறு - பசுவினமாகிய எருது . மற்றை யாரொடு - நிலவுலகில் வாழ்வோர் . கபாலி - கபால மேந்தியவன் .

பண் :

பாடல் எண் : 6

போது தாழ்ந்து புதுமலர் கொண்டுநீர்
மாது தாழ்சடை வைத்த மணாளனார்
ஓது வேதிய னார்திரு வொற்றியூர்
பாத மேத்தப் பறையும்நம் பாவமே.

பொழிப்புரை :

போதுகளைவிட்டுப் பூத்த புதுமலர்களைக் கொண்டு கங்கையைத் தாழ்சடையின் கண் வைத்த மணாளனாரும் , திருவொற்றியூரில் வேதம் ஓதும் வித்தகரும் ஆகிய பெருமானின் திருவடிகளை ஏத்தினால் நம் பாவங்கள் கெடும் .

குறிப்புரை :

போது - காலந்தோறும் எனலும் ஆம் . தாழ்ந்து - வணங்கி அல்லது மனம் விரும்பி . நீர்மாது - கங்கை . தாழ்சடை - தங்கியுள்ள சடை . ஓதுவேதியனார் - வேதங்களை ஓதியருளியோன் . எல்லாராலும் புகழ்ந்தோதப்படும் வேதம் விரித்த பெருமான் எனலுமாம் . பறையும் - அழியும் . ஒற்றியூர் மணாளனார் பாதமேத்தப் போது தாழ்ந்து புதுமலர்கொண்டு ஏத்த நம் பாவம் பறையும் .

பண் :

பாடல் எண் : 7

பலவும் அன்னங்கள் பன்மலர் மேல்துஞ்சும்
கலவ மஞ்ஞைகள் காரென வெள்குறும்
உலவு பைம்பொழில் சூழ்திரு வொற்றியூர்
நிலவி னானடி யேயடை நெஞ்சமே.

பொழிப்புரை :

நெஞ்சமே ! அன்னங்கள் பலவும் பலமலர்கள் மேல் தூங்குவதும் கருமை உடைய இருள் விளைத்தலைக் கண்டு பைம்பொழிலை அங்கு உலவும் தோகையுடைய மயில்கள் மேகமெனக் கருதிப் பின் அவையின்மை தெரிந்து வெட்கமுறுதற் சிறப்புடையதுமாகிய திருவொற்றியூரில் விளங்குகின்ற இறைவன் திருவடிகளையே அடைவாயாக !

குறிப்புரை :

அன்னங்கள் பலவும் என்க . பன்மலர்மேல் - பல மலர்களின்மீது . துஞ்சும் - உறங்கும் . கலவமஞ்ஞை - கலாபத்தோடு கூடிய மயில் . காரென - மேகமென்று எண்ணி . வெள்குறும் - நாணமடையும் . அன்னங்கள் உறங்கும் பல மலர்களை உடைய பொழிலை , மயில்கள் மேகங்கள் என்றெண்ணிச் சென்று பின் பொழிலென உணர்ந்து நாணும் . செறிந்த பொழில் என்க . உலவு - சூழ்ந்த . நிலவினான் - விளங்கினவர் ; நிலவையணிந்தவன் .

பண் :

பாடல் எண் : 8

ஒன்று போலும் உகந்தவ ரேறிற்று
ஒன்று போலு முதைத்துக் களைந்தது
ஒன்று போலொளி மாமதி சூடிற்று
ஒன்று போலுகந் தாரொற்றி யூரரே.

பொழிப்புரை :

உயர்ந்து அவர் ஏறியதும் ஒரு விடையினை ; உதைத்துக் களைந்ததும் ஒரு கூற்றுவனை ; சூடியதும் ஒளி விளங்கும் ஒரு மதியினை ; இவையனைத்தும் ஒன்றுபோல் உகந்தவர் ஒற்றி யூர்த்தலத்து இறைவர் .

குறிப்புரை :

உகந்து அவர் ஏறிற்று - மகிழ்ந்து அப்பெருமான் ஏறியது . ஒன்று - இடபம் ஒன்றே . போலும் அனைத்தும் ஒப்பில் போலி ; உரையசை , உதைத்துக்களைந்தது - காலால் உதைத்து நீக்கியது . ஒன்று - அடியர் பெருமை எண்ணாத இயமனின் பிழை . சூடிற்று ஒளிமாமதி ஒன்று . உகந்தது - விரும்பிக்கொண்டது . ஒன்று - ஒற்றியூராகிய ஒன்றை . திருவொற்றியூரர் அத்தலத்தையே தாம் விரும்பும் இடமாகக் கொண்டார் . ஒன்று - ஒன்றுதல் ; அதாவது ஏகனாகி அவனருள்வழி நிற்றல் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

படைகொள் பூதத்தர் வேதத்தர் கீதத்தர்
சடைகொள் வெள்ளத்தர் சாந்தவெண் நீற்றினர்
உடையுந் தோலுகந் தாருறை யொற்றியூர்
அடையு முள்ளத் தவர்வினை யல்குமே.

பொழிப்புரை :

பூதப்படை கொண்டவரும் , வேதத்தவரும் , இனியகீதத்தவரும் , சடையிற்கொண்ட கங்கையினரும் , சாந்தமெனப் பூசும் வெண்ணீற்றினரும் , தோலை உடையாக உகந்தவரும் ஆகிய பெருமான் உறைகின்ற ஒற்றியூரை அடையும் உள்ளத்தவர்களின் வினைகள் சுருங்கும் .

குறிப்புரை :

படைகொள்பூதத்தர் - பூதப்படை கொண்டவர் . வேதத்தர் - வேதமோதுபவர் . கீதத்தர் - இசைபாடுபவர் . சாந்த வெண்ணீற்றினர் - வெண்ணீற்றைச் சாந்தமாகக் கொள்பவர் . உடையும் தோல் உகந்தார் - தோலையும் உடையாக ஏற்றுக்கொண்டவர் . அல்கும் - சுருங்கும் .

பண் :

பாடல் எண் : 10

வரையி னாலுயர் தோளுடை மன்னனை
வரையி னார்வலி செற்றவர் வாழ்விடம்
திரையி னார்புடை சூழ்திரு வொற்றியூர்
உரையி னாற்பொலிந் தாருயர்ந் தார்களே.

பொழிப்புரை :

மலையென உயர்ந்த தோள்களை உடைய மன்னனான இராவணனை ஒரு சிறு எல்லையில் ஆற்றல் கெடுத்த பெருமான் வாழும் இடம் , அலைகள் பக்கங்களிற்சூழ்ந்த திரு வொற்றியூர் ; அதனை வாக்கினாற் கூறி விளக்கமுறுவோரே உயர்ந்த வராவர் .

குறிப்புரை :

வரையினால் உயர் - மலைபோன்று உயர்ந்த. ஆல் அசை. மன்னன் - இராவணன். வரையினார் - கயிலைமலைக் குரியவர். வலிசெற்றவர் - வலிமையை அழித்தவர். திரையினார் புடை சூழ் - அலைகளால் சூழப்பட்ட. உரையினால் பொலிந்தார் - புகழ்ந்து பேசுவதால் விளக்கம் அடைந்தவர்கள். திருவொற்றியூரைப் பற்றிய இத்திருப்பதிகத்தை ஓதி விளக்கம் எய்தினார், உயர்ந்தவர்களாவர் என்று உரைத்தலும் ஒன்று. அப்பர் சுவாமிகளும் தமது பதிகப்பயன் உரைத்தது நமச்சிவாயப் பதிகம் கொண்டுணர்க.

பண் :

பாடல் எண் : 1

முந்தி மூவெயி லெய்த முதல்வனார்
சிந்திப்பார்வினை தீர்த்திடுஞ் செல்வனார்
அந்திக் கோன்தனக் கேயருள் செய்தவர்
பந்திச் செஞ்சடைப் பாசூ ரடிகளே.

பொழிப்புரை :

வரிசையாகிய அடர்ந்த செஞ்சடையுடையவராகிய திருப்பாசூர்த் தலத்து இறைவர் முதற்கண் முப்புரங்களை எய்த முதல்வர் ; சிந்திப்பவர்களின் வினைகளைத் தீர்க்கும் செல்வர் ; சந்திரனுக்கு அருள் செய்த தண்ணளியாளர் .

குறிப்புரை :

முந்தி - தேவர்கள் முறையிட்ட ஒலியின் எதிரொலி அடங்குமுன் . ` மணியைக் கையால் நாவாய் அசைத்த ஒலி ஒலிமாறிய தில்லையிப்பால் தீயாய் எரிந்து பொடியாய்க் கழிந்த திரிபுரமே ` கணை எய்யுமுன் எனலுமாம் . மூவெயில் - திரிபுரம் . தீர்த்திடும் - அழிக்கும் . திரிபுரமெரித்த விரைவுபோல நினைக்குமுன் வினை தீர்ப்பான் என்க . அந்திக்கோன் - சந்திரன் . ஏ - அசை . பந்திச் செஞ்சடை - வரிசையாய் முளைத்துச் சிவந்த சடை . பந்தி - கற்றை ; பின்னல் என்ற பொருள்கட்கும் பொருந்தும் சொல் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

மடந்தை பாகம் மகிழ்ந்த மணாளனார்
தொடர்ந்த வல்வினை போக்கிடுஞ் சோதியார்
கடந்த காலனைக் கால்கொடு பாய்ந்தவர்
படர்ந்த நாகத்தர் பாசூ ரடிகளே.

பொழிப்புரை :

படர்ந்தெழும் நாகத்தைப் பூண்ட திருப்பாசூர்த் தலத்து இறைவர் . உமாதேவியை ஒரு பாகத்து மகிழ்ந்த மணவாளர் ; உயிர்களைப் பிறவிதோறும் தொடர்ந்து வரும் வல்லமை உடைய வினைகளாகிய இருளைப் போக்கிடும் ஒளி வடிவானவர் ; எல்லை கடந்த இயமனைக் கால்கொண்டு பாய்ந்து உதைத்தவர் .

குறிப்புரை :

மடந்தை - பார்வதி . பாகம் மகிழ்ந்த - இடப்பாகத்தே கொண்டு மகிழ்வெய்திய . தொடர்ந்த - நம்மைத் தொடர்ந்துவந்த . வல்வினை - தம் பயனை ஊட்டாது அழியாத வலிய வினைகள் . கடந்த - எல்லைமீறித் தம்மை வழிபடுபவரிடம் வந்த . கால்கொடு பாய்ந்தவர் - திருவடியால் சினந்தவர் . படர்ந்த - சுற்றிய .

பண் :

பாடல் எண் : 3

நாறு கொன்றையும் நாகமுந் திங்களும்
ஆறுஞ் செஞ்சடை வைத்த அழகனார்
காறு கண்டத்தர் கையதோர் சூலத்தர்
பாறி னோட்டினர் பாசூ ரடிகளே.

பொழிப்புரை :

பருந்துகள் அலைக்கும் மண்டையோட்டினைக் கையில் ஏந்தியவராகிய திருப்பாசூர்த்தலத்து இறைவர் , மணம்வீசும் கொன்றையும் , நாகமும் , திங்களும் , கங்கையாறும் செஞ்சடையில் வைத்த அழகர் ; கரியகண்டத்தர் ; கையிற்பிடித்த சூலத்தர் .

குறிப்புரை :

நாறு - மணம் கமழ்கின்ற . நாகம் - பாம்பு . காறு - கறுத்த . பாறினோட்டினர் - சிதறுதலை உடைய . ( இன அடை ) மண்டை ஓட்டை உடையவர் என்றும் கூறலாம் . இன் - அசை .

பண் :

பாடல் எண் : 4

வெற்றி யூருறை வேதிய ராவர்நல்
ஒற்றி யேறுகந் தேறு மொருவனார்
நெற்றிக் கண்ணினர் நீளர வந்தனைப்
பற்றி யாட்டுவர் பாசூ ரடிகளே.

பொழிப்புரை :

நீண்ட அரவினைப் பற்றியாட்டும் , இயல்பினர் ஆகிய திருப்பாசூர்த் தலத்து இறைவர் , வெற்றியூரில் உறையும் வேதியர் , ஏற்றினை ஒற்றி உகந்து ஏறும் ஒப்பற்றவர் , நெற்றிக் கண்ணினர் .

குறிப்புரை :

வெற்றியூர் - தேவார வைப்புத்தலங்களில் ஒன்று . ஒற்றி - ஊர்ந்து , பொருந்தி , உகந்து எனலுமாம் . ஒன்றி ஒற்றி ஆயிற்று எனக்கொண்டு ஒற்றை ஏறு என்றலும் ஒன்று . ஏறு - இடபம் . ஏறும் . எழுந்தருளும் . பற்றி - பிடித்து .

பண் :

பாடல் எண் : 5

மட்ட விழ்ந்த மலர்நெடுங் கண்ணிபால்
இட்ட வேட்கைய ராகி யிருப்பவர்
துட்ட ரேலறி யேனிவர் சூழ்ச்சிமை
பட்ட நெற்றியர் பாசூ ரடிகளே.

பொழிப்புரை :

பட்டமணிந்த நெற்றியை உடையவராகிய திருப்பாசூர்த்தலத்து இறைவர் . தேன் விரிந்த மலர்களையணிந்த நீண்ட கண்ணுடைய உமாதேவியார்பால் விருப்பமும் வேட்கையும் உடையவராயிருப்பவர் ; இவர் தீயவரேல் இவரது சூழ்ச்சித் தன்மைகளை அறியேன் .

குறிப்புரை :

மட்டு - தேன் . நெடுங்கண்ணிபால் - தலைவி இடத்து . இட்டம் - விருப்பம் . வேட்கை - ஆசை . துட்டரேல் - இப்பொழுது துஷ்டராக இருப்பாரேயானால் . சூழ்ச்சிமை - கருதும் எண்ணம் . அறிந்திலேன் - முன்னர் அறிந்திலேன் . பட்ட நெற்றியர் - நெற்றிப்பட்டம் என்னும் அணிகலன் அணிந்த நெற்றியை உடையவர் ; அகத்துறைப்பாடல் ; தோழி அல்லது செவிலி கூற்று .

பண் :

பாடல் எண் : 6

பல்லில் ஓடுகை யேந்திப் பகலெலாம்
எல்லி நின்றிடு பெய்பலி யேற்பவர்
சொல்லிப் போய்ப்புகு மூரறி யேன்சொலீர்
பல்கு நீற்றினர் பாசூ ரடிகளே.

பொழிப்புரை :

நிறைந்த திருவெண்ணீற்றினராகிய திருப்பாசூர்த் தலத்து இறைவர் , பல்லில்லாத ஓட்டினைக் கையேந்திப் பகலெல்லாம் வெயிலில் நின்று இடுகின்ற பலியினை ஏற்பவர் ; சொல்லிவிட்டுச் சென்று புகுந்த ஊரினை அறியேன் ; சொல்லுவீராக .

குறிப்புரை :

பல்லில் ஓடு - பல இல்லங்களிலும் , பல் இல்லாத மண்டையோடு எனலுமாம் . பகலெலாம் ஓடு ஏந்தித் திரிவார் என்க . எல்லி நின்று - வெயிற்பொழுதில் ஓரிடத்தில் நின்று . இடுபெய்பலி - மண்டை ஓட்டில் இட்ட உணவை . ஏற்பவர் - ஏற்று உண்பவர் . பல்கு - நிறைந்த . சொல்லிச் சென்று தங்கும் ஊர் இது என அறியேன் . அறிவீராயின் சொல்லுங்கள் . அகத்துறைப் பாடல் தலைவி அல்லது தோழி கூற்று . பல்குதல் - மிகுதல் .

பண் :

பாடல் எண் : 7

கட்டி விட்ட சடையர் கபாலியர்
எட்டி நோக்கிவந் தில்புகுந் தவ்வவர்
இட்ட மாவறி யேனிவர் செய்வன
பட்ட நெற்றியர் பாசூ ரடிகளே.

பொழிப்புரை :

பட்டமணிந்த நெற்றியை உடையவராகிய திருப்பாசூர்த்தலத்து இறைவர் கட்டிவிட்ட சடையை உடையவரும் , கபாலம் கைக்கொண்டவரும் எட்டிப்பார்த்து இல்லத்தில் புகுந்தவரும் ஆகியர் . இவர் விரும்பிச் செய்வன இவையென யான் முற்ற அறியேன் .

குறிப்புரை :

கட்டிவிட்ட - கட்டிமுடித்த . கபாலியர் - கபால மேந்தியவர் . எட்டி நோக்கி - தம்மை யாரும் காணாதபடி எட்டிப்பார்த்துக் கொண்டு . அவ்வவர் இல் புகுந்து - ஒவ்வொருவர் வீட்டிற்குள்ளேயும் நுழைந்து . இட்டமாய் இவர் செய்வன - தம் விருப்பம் போல் இவர் செய்வனவற்றை . அறியேன் - உணர்வதன்றி எடுத்துச் சொல்லும்வகை அறியாதவளாகி இருக்கின்றேன் . அகத்துறைப் பாடல் . தலைவி கூற்று .

பண் :

பாடல் எண் : 8

வேத மோதிவந் தில்புகுந் தாரவர்
காதில் வெண்குழை வைத்த கபாலியார்
நீதி யொன்றறி யார்நிறை கொண்டனர்
பாதி வெண்பிறைப் பாசூ ரடிகளே.

பொழிப்புரை :

பாதி வெண்பிறையணிந்த திருப்பாசூர்த் தலத்து இறைவர் , வேதங்களை ஓதிவந்து இல்லத்துட் புகுந்தார் ; காதில் வெண்குழை வைத்த கபாலியார் ; நீதியொன்றறியாது என்னுடைய கற்பினைக் கொண்டார் .

குறிப்புரை :

அவர் - பாசூர்ப்பெருமான் . வேதமோதிவந்து - வேதங்களை ஓதிக்கொண்டு வந்து . இல்புகுந்தார் - வீட்டிற்குள்ளே புகுந்தார் . வைத்த - அணிந்த . நீதி ஒன்றறியார் - நீதி சிறிதும் அறியாதவராய் . நிறை கொண்டனர் - பெண்களின் நிறை என்னும் குணத்தைக் கவர்ந்தார் . பாதி வெண்பிறை - இளம்பிறையைக் கூறும் சொல்வழக்கு . மாதொரு கூறன் ஆதலின் இறைவர்க்கு உரியது பாதி வெண்பிறை ஆயிற்று எனலும் ஆம் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

சாம்பல் பூசுவர் தாழ்சடை கட்டுவர்
ஓம்பன் மூதெரு தேறு மொருவனார்
தேம்பல் வெண்மதி சூடுவர் தீயதோர்
பாம்பு மாட்டுவர் பாசூ ரடிகளே.

பொழிப்புரை :

தீயதாகிய பாம்பினையும் பற்றி ஆடுபவராகிய திருப்பாசூர்த் தலத்திறைவர் , சாம்பல் பூசுவர் ; தாழ்கின்ற சடையினைக் கட்டுவர் ; தாங்கும் இயல்புள்ள முதிர்ந்த எருதினையேறும் ஒருவர் ; ஒளிதேம்பிய வெண்மதியைச் சூடுவர் .

குறிப்புரை :

சாம்பல் - சர்வசங்காரச் சுடலைப்பொடி . தாழ்சடை - தொங்கிய சடைகளை . ஓம்பல் - காத்தல் ; தாங்குதல் . தாங்கும் இயல்புள்ள அறமே விடையாகலின் ஓம்பல் மூதெருது என்றார் . மூது - பழமை ; அழியாமை . மால்விடை எனக்கொண்டு காத்தல் தொழிலையுடைய எருதெனினுமமையும் . தேம்பல் - இளைத்தல் . தீயதோர் - கொடியதொரு .

பண் :

பாடல் எண் : 10

மாலி னோடு மறையவன் தானுமாய்
மேலுங் கீழு மளப்பரி தாயவர்
ஆலின் நீழ லறம் பகர்ந் தார்மிகப்
பால்வெண் நீற்றினர் பாசூ ரடிகளே.

பொழிப்புரை :

பால்போன்ற வெண்ணீற்றையணிந்தவராகிய திருப்பாசூர்த் தலத்திறைவர் மாலினோடு பிரமனும் மேலும் கீழும் அளந்தும் காண்டற்கரியவர் ; ஆலின்நீழல் இருந்து அறம் பகர்ந்த ஞானவடிவினர் .

குறிப்புரை :

மறையவன் - வேதங்களை ஓதுபவனாகிய பிரமன் . ஆலின் நீழல் - கல்லாலின் நீழலிலே அமர்ந்து . அறம்பகர்ந்தார் - ஞானநெறியை உலகிற்கு உபதேசித்தவர் . அளப்பரிது - அளப்பரிய பொருள் . சோதிப் பிழம்பு . மிக - மிகுதியாக . பால் வெண்ணீற்றினர் - பால்போலும் வெள்ளிய திருவெண்ணீறணிந்தவர் .

பண் :

பாடல் எண் : 11

திரியும் மூஎயில் செங்கணை யொன்றினால்
எரிய எய்தன ரேனு மிலங்கைக்கோன்
நெரிய வூன்றியிட் டார்விர லொன்றினால்
பரியர் நுண்ணியர் பாசூ ரடிகளே.

பொழிப்புரை :

பருப்பொருளும் , நுண்பொருளுமாகிய திருப்பாசூர்த் தலத்து இறைவர் , திரியும் மூன்று புரங்களைச் சிவந்த கணையொன்றினால் எரியுமாறு எய்தனரேனும் , இலங்கையரசன் நெரியுமாறு திருவிரலால் ஊன்றியவர் ஆவர் .

குறிப்புரை :

திரியும் - பல ஊர்களையும் அழித்தற்குச் சுற்றித் திரியும் . செங்கணை - சிவந்த நெருப்பாகிய கணை அல்லது நேரிதாகிய அம்பினாலே . எரிய - எரிந்தழிய . நெரிய - உடல்நெரிய . ஊன்றியிட்டார் - ஊன்றினார் . பரியர் நுண்ணியர் - பெரிதினின் பெரியர் ; நுண்ணிதின் நுண்ணியர் ; ` அண்டங்களெல்லாம் அணுவாக அணுக்களெல்லாம் அண்டங்களாகப் பெரிதாய்ச் சிறிதாயினானும் `. ( திருவிளை . கடவு . வாழ்த்து .7) தூலசூக்கும வடிவினர் எனலுமாம் .

பண் :

பாடல் எண் : 1

காடு கொண்டரங் காக்கங்குல் வாய்க்கணம்
பாட மாநட மாடும் பரமனார்
வாட மானிறங் கொள்வர் மணங்கமழ்
மாட மாமதில் சூழ்வன்னி யூரரே. 

பொழிப்புரை :

மணம் கமழ்கின்ற மாடங்களும், மாமதில்களும் சூழ்கின்ற வன்னியூரில் வீற்றிருக்கும் இறைவர். சுடுகாட்டினை அரங்காகக்கொண்டு, நள்ளிரவில் பூதகணங்கள் பாடப் பெருநடம் ஆடும் பரமர்; மான்போன்ற இப்பெண் வாட, இவளது பொன்னிறத்தைத் தாம் கொண்டு பசலை நிறம் தந்த இயல்புடையவர்.

குறிப்புரை :

காடு அரங்காகக்கொண்டு என மாறுக. இடுகாட்டை நடமாடும் அரங்கமாகக் கொண்டு என்பது பொருள். கங்குல்வாய் - இரவுப்பொழுதில். கணம் - பூதகணங்கள். பாட - பாட்டிசைக்க. மாநடம் - சிறந்த நடனத்தை. வாடமானிறங்கொள்வர் - மான் போன்றவளாகிய தலைமகள் வாட அவளது நிறத்தைக் கொள்பவர். பசலை பூத்தலால் நிறம் மாறிற்று என்க. மணங்கமழ் - அகிற்புகை முதலியவற்றால் மணங்கமழ்கின்ற. கங்குல் என்றது சர்வசங்கார காலத்தை; அப்பொழுது ஆடும் நடனம் சூக்கும பஞ்சகிருத்திய நடனம் எனப்படும்.

பண் :

பாடல் எண் : 2

செங்கண் நாகம் அரையது தீத்திரள்
அங்கை யேந்திநின் றாரெரி யாடுவர்
கங்கை வார்சடை மேலிடங் கொண்டவர்
மங்கை பாகம்வைத் தார்வன்னி யூரரே.

பொழிப்புரை :

உமையம்மையாரை ஒரு பாகமாக வைத்த வன்னியூரில் வீற்றிருக்கும் இறைவர், அரையின்கண் சிவந்த கண்ணையுடைய நாகத்தைக் கட்டியவர்; தீத்தொகுதியை அழகிய கரத்தில் ஏந்தி ஆடுபவர்; நீண்ட சடைமேலிடத்தில் கங்கையைக் கொண்டவர்.

குறிப்புரை :

செங்கண் நாகம் - சிவந்த கண்ணை உடைய பாம்பு. அரையது - இடுப்பின் கண்ணது. ஏந்தி நின்றாராய் எரியாடுபவர் என்க. வார்சடை மேலிடம் கங்கை கொண்டவர் என்க.

பண் :

பாடல் எண் : 3

ஞானங் காட்டுவர் நன்னெறி காட்டுவர்
தானங் காட்டுவர் தம்மடைந் தார்க்கெலாம்
தானங் காட்டித்தன் தாளடைந் தார்கட்கு
வானங் காட்டுவர் போல்வன்னி யூரரே. 

பொழிப்புரை :

வன்னியூர்த்தலத்து இறைவர், தம்மையடைந்த அன்பர்கட்கெல்லாம், ஞானமும், அதனை அடைதற்குரிய நல்ல நெறியும், அடைதற்குரிய இடமும் காட்டுவர்; தன் திருவடியில் அடைந்தவர்கட்குத் தானங்காட்டுவதோடமையாது வானங்காட்டி ஆளவும் வைப்பார்.

குறிப்புரை :

ஞானம் - கலைஞானம். நன்னெறி - அநுபவ ஞானம். தம்மை அடைந்தார்க்கெல்லாம் - தம்மைச் சேர்ந்தவர் எல்லோர்க்கும். தானங்காட்டுவர் - சரியை, கிரியை, யோக நெறியினர்க்கு; சாலோக, சாமீப, சாரூபங்களாகிய தானத்தை (இடத்தை) வழங்குபவர்.
வானங் காட்டுவர் - ஞானநெறி நின்றார்க்கு சாயுச்யமாகிய வீட்டு நெறிக்கு வழி செய்வார். போல் என்பது அசை. தாளடைதல் - நிஷ்டைகூடுதல், பரமுத்தி நிலையாகிய சிவ சாயுச்யத்தைக் கொடுப்பார். பரமுத்தியினும் முதல்வன் உபகாரம் உண்மையின் காட்டுவர் என்றார். சரியை, யோகங்களும் ஞானம் எனப்படும் என்பதை \\\\\\\"விரும்பும் சரியை முதல் மெய்ஞ்ஞானம் நான்கும் ... ... அரும்பு மலர் காய் கனிகள் அன்றோ பராபரமே\\\\\\\" என்னும் தாயுமானவர் திருவாக்கால் உணர்க.

பண் :

பாடல் எண் : 4

இம்மை அம்மை யெனவிரண் டும்மிவை
மெய்ம்மை தானறி யாது விளம்புவர்
மெய்ம்மை யால்நினை வார்கள்தம் வல்வினை
வம்மின் றீர்ப்பர்கண் டீர்வன்னி யூரரே. 

பொழிப்புரை :

உலகினுள்ளீரே! வன்னியூர்த்தலத்து இறைவர் தம்மை மெய்ம்மையாக நினைவார்களுடைய வலிய வினையைத் தீர்க்கும் இயல்பினர்; இப்பிறப்பு, அப்பிறப்பு என்ற இரண்டின் உண்மைத் தன்மை அறியாது விளம்பும் சிலரைச் சாராது வந்து வழிபடுவீராக.

குறிப்புரை :

இம்மை - இப்பிறப்பு. அம்மை - மறுபிறப்பும், வீடுபேறும். இவ்விரண்டையும் உண்மை என்றறியாது உலோகாய தரும், ஏகான்ம வாதிகளும் பேசுவர். \\\\\\\"மறு பிறப்பில்லெனும் மடவோரும் சேரார் நின்னிழல்\\\\\\\" (பரிபாடல்) அறியாது - தெரியாது. மெய்ம்மையால் - உண்மையோடு. வம்மின் - வாருங்கள். தீர்ப்பர் - வினைதீர்த்து வீடுபேறளிப்பர்.

பண் :

பாடல் எண் : 5

பிறைகொள் வாள்நுதற் பெய்வளைத் தோளியர்
நிறையைக் கொள்பவர் நீறணி மேனியர்
கறைகொள் கண்டத்தர் வெண்மழு வாளினர்
மறைகொள் வாய்மொழி யார்வன்னி யூரரே. 

பொழிப்புரை :

வேதங்களை வாய்மொழியாக உடைய வன்னியூர்த்தலத்து இறைவர், பிறையின் பேரழகு கொண்ட ஒளி நுதலையும் வளைபெய் கரங்களையும் உடைய பெண்களது கற்பினைக் கவர்பவர்; திருநீறணிந்த திருமேனியர்; திருநீல கண்டத்தர், ஒளிவீசும் வெள்ளிய மழுவினை உடையவர் ஆவர்.

குறிப்புரை :

பிறைகொள் வாணுதல் - பிறையின் வடிவத்தைக் கொண்ட ஒளி பொருந்திய நெற்றி. பெய்வளைத் தோளியர் - வளையல் அணிந்த கைகளை உடைய பெண்கள். நிறை - காப்பன காத்து, கடிவன கடிந்து ஒழுகும் ஒழுக்கம்; கற்பு என்பது.
வெண் மழுவாளினர் - வெண்மையான மழுவாகிய வாளை உடையவர். மறைகொள் வாய்மொழியார் - மந்திரங்களைத் தன்னகத்தே கொண்ட வாயை உடையவர். வாய்மொழி - வேதம்.

பண் :

பாடல் எண் : 6

திளைக்கும் வண்டொடு தேன்படு கொன்றையர்
துளைக்கை வேழத்தர் தோலர் சுடர்மதி
முளைக்கு மூரற் கதிர்கண்டு நாகம்நா
வளைக்கும் வார்சடை யார்வன்னி யூரரே. 

பொழிப்புரை :

வன்னியூர்த்தலத்து இறைவர் வண்டும், தேனும் திளைத்துப் பொருந்தும் கொன்றையர்; துளையுடைய அயிராவணம் என்ற வேழத்தினை உடையவர்; புலித்தோலினர்; ஒளி வீசும் மதியில் தோன்றும் நிலாக்கதிரைக்கண்டு நாகமானது கொள்ளுவதற்கு நாவினை வளைக்கின்ற நீண்ட சடையினர் ஆவர்.

குறிப்புரை :

திளைக்கும் - உண்டு மகிழும். தேன்படு - தேன் பொருந்திய. துளைக்கை வேழத்தர் தோலர் - துளையோடு கூடிய கையையுடைய யானையின் தோலை அணிந்தவர். சுடர்மதி முளைக்கும் - ஒளி பொருந்திய மதியிலிருந்து உண்டாகும். மூரல் கதிர் கண்டு - நகையொளிபோன்ற நிலாக்கிரணங்களைக் கண்டு. நாவளைக்கும் - அச்சந்திரனை உண்ணுதற்கு நாகம் நாவை வளைத்தற்கிடமாயுள்ள.

பண் :

பாடல் எண் : 7

குணங்கொள் தோளெட்டு மூர்த்தி யிணையடி
இணங்கு வார்கட் கினியனு மாய்நின்றான்
வணங்கி மாமலர் கொண்டவர் வைகலும்
வணங்கு வார்மனத் தார்வன்னி யூரரே. 

பொழிப்புரை :

வன்னியூர்த்தலத்து இறைவர் எட்டுத் தோள்களையும் எட்டுக்குணங்களையும் உடைய மூர்த்தி; தன் இணையடிகளை இணங்கி வழிபடுவார்கட்கு இனியராகியவர்; மலர்கள் கொண்டு வணங்குவார் மனத்தின் கண்ணவர்.

குறிப்புரை :

குணங்கொள் - எண்குணங்களைக் கொண்ட குணமும் தோளும் எட்டாகக் கொள்கின்ற எட்டு மூர்த்தி. எட்டு என்பதைத் தனித்தனியே கூட்டுக. எட்டுத் தோள் மூர்த்தி - எட்டுத் தோள்களை உடைய பெருமான். எட்டு மூர்த்தி - அட்ட மூர்த்தங்களை உடையவன். இணையடி - இரண்டு திருவடிகள். இணங்குவார்கட்கு - சேர்பவர்கட்கு. வணங்கி - பணிவுள்ளமுடையவராகி. வைகலும் - நாடோறும். வணங்குவாரது மனத்தார் - மனத்தின்கண்ணே எழுந்தருளுபவர்.

பண் :

பாடல் எண் : 8

இயலு மாலொடு நான்முகன் செய்தவம்
முயலிற் காண்பரி தாய்நின்ற மூர்த்திதான்
அயலெ லாமன்ன மேயுமந் தாமரை
வயலெ லாங்கயல் பாய்வன்னி யூரரே. 

பொழிப்புரை :

அயற்பக்கமெலாம் அன்னங்கள் மேய்கின்ற, அழகிய தாமரைகளை உடைய வயல்களிலெல்லாம் கயல்மீன்கள் பாய்கின்ற, வன்னியூர்த்தலத்து இறைவர், இயலுகின்ற திருமாலோடு நான்முகன் தவம் செய்து முயன்றும் காண்டல் அரியராய் நின்ற மூர்த்தியாவர்.

குறிப்புரை :

இயலும் - தாமே முதற்பொருள் என்று முரணி நிற்கும். செய்தவம் முயலில் - தவம் செய்து முயலுதற்கண். அம் தாமரை அயலெலாம் அன்னம் மேயும் - அழகிய தாமரை பூத்துள்ள இடங்களின் வயலிலெல்லாம் அன்னங்கள் மேய்ந்து கொண்டிருக்கும். இயல்பு உடைய கயல் பாய்தற்கிடமான வயல்களை உடைய வன்னியூர் என்க.

பண் :

பாடல் எண் : 9

* * * * * * * * * *

பொழிப்புரை :

* * * * * * * * * *

குறிப்புரை :

* * * * * * * * * *

பண் :

பாடல் எண் : 10

நலங்கொள் பாகனை நன்று முனிந்திடா
விலங்கல் கோத்தெடுத் தானது மிக்கிட
இலங்கை மன்ன னிருபது தோளினை
மலங்க வூன்றிவைத் தார்வன்னி யூரரே. 

பொழிப்புரை :

வன்னியூர்த்தலத்து இறைவர், நன்மை கொண்ட பாகராகிய தம்மை முனிந்திடாது திருக்கயிலையைக் கரங்களைக் கொண்டு கோர்த்தெடுத்தபோது அவ்விலங்கை மன்னனின் இருபது தோள்களை மலங்கும் படியாகத் திருவிரலை ஊன்றியவர் ஆவர்.

குறிப்புரை :

நலங்கொள் - தனக்கு நன்மையே எண்ணுதலைக் கொண்ட. பாகனை - இறைவன் மலை என்று கூறிய தேர்ப்பாகனை. நன்று - நன்கு; மிக. முனிந்திடா - சினந்து. விலங்கல் - கயிலைமலை. கோத்து எடுத்தான் - கைகளை உள்ளே நுழைத்துத் தூக்கியவன். அது மிக்கிட - அக்கயிலைமலை சுமையால் மிக. மலங்க - கலங்க. ஊன்றி வைத்தார் - ஊன்றினார்.

பண் :

பாடல் எண் : 1

சிந்தை வாய்தலு ளான்வந்து சீரியன்
பொந்து வார்புலால் வெண்தலைக் கையினன்
முந்தி வாயதோர் மூவிலை வேல்பிடித்
தந்தி வாயதோர் பாம்பரை யாறரே.

பொழிப்புரை :

ஐயாற்றின் கண் எழுந்தருளியுள்ள இறைவர் , அன்பர்களின் சிந்தையின்கண் வந்து பொருந்துதல் உடையவர் ; சீர்மை உடையவர் ; பொந்துகளை உடைய நீண்ட புலால் உடைய வெண் தலையைக் கையில் ஏந்தியவர் ; முந்துகின்ற வாயை உடையதோர் மூவிலைவேல் பிடித்து , அந்தியைப் போன்று சிவந்த வாயினதோர் பாம்பினை அணிந்தவர் ஆவர் .

குறிப்புரை :

வந்து சிந்தை - எழுந்தருளி அடியார்கள் மனத்தை . வாய்தல் - ஆட்சி செலுத்தும் வழி . சீரியன் - மேலோன் . பொந்து ஆர் - கண் , வாய் காது முதலான பொந்துகளை உடைய . முந்தி - முற்பட்டதாய . வாயது - கூரிய முனையை உடைய . அந்தி வாயது - மாலையில் வெளிப்போந்துலவுவது என்றும் அம் தீ வாயது எனப் பிரித்துத் தீய விடத்தை வாயின்கண் உடையது என்றும் பொருள் கொள்ளலாம் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

பாகம் மாலை மகிழ்ந்தனர் பால்மதி
போக ஆனையி னீருரி போர்த்தவர்
கோக மாலை குலாயதோர் கொன்றையும்
ஆக ஆன்நெயஞ் சாடுமை யாறரே.

பொழிப்புரை :

ஒருபாகத்தே திருமாலை உடையவர் . பால்மதியை மகிழ்ந்தளித்தவர் . இடர்கள்போக ஆனையின் உரியைப் போர்த்தவர் , தோள்களில் கொன்றைமலர் சூடியவர் . ஆனைந்து ஆடுபவர் .

குறிப்புரை :

பாகம் - உடம்பின் ஒரு பாகத்தே . மாலை - திருமாலைக் கொண்டு . பால்மதி சூடி மகிழ்ந்தனர் என்க . போக - தேவர்களின் இடர்கள் போகும்படி . கோகு - தோள் . கோகம் குலாய தோர் கொன்றை மாலை என்க . குலாயது - விளங்கிச் சூழ்ந்து . கொன்றையுமாக ஆடும் எனக் கூட்டுக .

பண் :

பாடல் எண் : 3

நெஞ்ச மென்பதோர் நீள்கயந் தன்னுளே
வஞ்ச மென்பதோர் வான்சுழிப் பட்டுநான்
துஞ்சும் போழ்துநின் னாமத் திருவெழுத்
தஞ்சும் தோன்ற அருளுமை யாறரே.

பொழிப்புரை :

ஐயாற்றுத் தலத்தின்கண் எழுந்தருளியுள்ள இறைவரே ! நெஞ்சமாகிய ஆழமுடைய நீர் நிலைக்குள்ளே வஞ்சம் என்கின்ற தப்பவியலாத சுழியிலே நான்பட்டு இறக்கும் போது . தேவரீர் திருநாமமாகிய திருவைந்தெழுத்தும் தோன்ற அருள்வீராக .

குறிப்புரை :

நெஞ்சம் என்பதோர் நீள்கயம் - மனமாகிய ஆழமான நீர்நிலை . வஞ்சம் என்பதோர் வான்சுழிப்பட்டு - வஞ்சனை என்பதொரு பெரிய சுழியின்கண் அகப்பட்டு . துஞ்சும்பொழுது - உணர் விழக்கும்போது . நின்னாமத் திருவெழுத்து அஞ்சும் - உன்னுடைய திருப்பெயராகிய திருவைந்தெழுத்து . தோன்ற - பொருள் நிலை உள்ளவாறு தோன்ற . அருளும் - அருள் செய்வீராக .

பண் :

பாடல் எண் : 4

நினைக்கும் நெஞ்சினுள் ளார்நெடு மாமதில்
அனைத்தும் ஒள்ளழல் வாயெரி யூட்டினார்
பனைக்கை வேழத் துரியுடல் போர்த்தவர்
அனைத்து வாய்தலுள் ளாருமை யாறரே.

பொழிப்புரை :

ஐயாற்றுத் தலத்தின்கண் எழுந்தருளியுள்ள இறைவர் தம்மை நினைக்கின்றவர்தம் நெஞ்சில் உள்ளவர் ; நீண்ட முப்புரங்கள் மூன்றையும் சுடர்விடுகின்ற அழல் உண்ணுமாறு எரி யூட்டியவர் . பனைபோன்ற துதிக்கையை உடைய யானையின் தோலை உரித்துத் தம்திருமேனியிற் போர்த்தவர் ; எல்லாப் பொருள்களினுள்ளும் கலந்து நிற்கும் இயல்பினர் .

குறிப்புரை :

நினைக்கும் நெஞ்சினுள்ளார் - தன்னை நினைப்பவர்களது நெஞ்சிற்குள் வீற்றிருப்பவர் . நெடுமாமதில் அனைத்தும் - நீண்ட பெரிய முப்புரங்கள் முழுவகையும் . ஒள் அழல்வாய் - ஒளி பொருந்தியதாய் எரியும் நெருப்பினிடத்து . எரியூட்டினார் - எரியும்படி செய்தார் . உரி - தோல் . அனைத்து வாய்தல் உள்ளாரும் - எல்லாப் பொருள்களிடத்தும் பொருந்துதலை உடையவரும் .

பண் :

பாடல் எண் : 5

பரியர் நுண்ணியர் பார்த்தற் கரியவர்
அரிய பாடல ராடல ரன்றியும்
கரிய கண்டத்தர் காட்சி பிறர்க்கெலாம்
அரியர் தொண்டர்க் கெளியரை யாறரே.

பொழிப்புரை :

ஐயாற்றில் எழுந்தருளும் இறைவர் , பருப் பொருளாயவர் . நுண்பொருளாயவர் . பார்த்தற்கு அரியவர் . அரிய பாடலையும் ஆடலையும் உடையவர் . கரிய கழுத்தினர் ( திருநீல கண்டர் ). பிறர்க்கெலாம் காண்டற்கு அரியவர் . தொண்டருக்கோ எளியவர் .

குறிப்புரை :

பரியர் - பருமையிற் பருமையர் , நுண்ணியர் - நுண்மையின் நுண்ணியர் . பார்த்தற்கரியவர் - பசு , பாச ஞானங்களால் அறிதற்கரியவர் . அரிய பாடலர் - அருமையுடைத்தாகிய பாடல்களைப் பாடுபவர் . ஆடலர் - நடனம் ஆடுபவர் . பிறர்க்கெலாம் காட்சியரியர் - கரவாடும் வன்னெஞ்சராய பிறருக்கு அரியவர் . தொண்டர்க்கு எளியர் - அன்புடைத் தொண்டர்களுக்கு எளியவர் .

பண் :

பாடல் எண் : 6

புலரும் போது மிலாப்பட்ட பொற்சுடர்
மலரும் போதுக ளாற்பணி யச்சிலர்
இலரும் போது மிலாதது மன்றியும்
அலரும் போதும் அணியுமை யாறரே.

பொழிப்புரை :

இருள்புலரும் காலைப் பொழுதிலும் சூரியன் மறையும் அந்திப்பொழுதிலும் இதழ்விரியும் மலர்களால் விதிமுறை தெரிந்தோர் சிலர் பணிய , அங்ஙனம் ஆகமவிதி அறியாதார் இறைவன் சூடும் மலரல்லாத மலர்களையும் , இலைகளையும் கொண்டு அருச்சிக்க அவற்றையும் அணிவன் ஐயாறன் .

குறிப்புரை :

புலரும்போது - காலை . இலாப்பட்ட பொற்சுடர்ப் போது - மாலை . போது என்பதனை? இருவழியும் கூட்டுக . பொற்சுடர் - சூரியன் . மலரும் போதுகளால் சிலர் பணிய என்க . மலர்கின்ற போதுகள் என உரை காண்க . இலரும் - அவ்வகையில் காலையும் மாலையும் மலரிட்டு வழிபடும் ஆற்றல் இல்லாதவரும் . போதும் இலாததும் - மலராம் தன்மையில்லாதவற்றையும் . அன்றியும் - அம் மலரன்றி இலைகளாலும் ; அருச்சிக்க அதனை அலரும் போதுமாகக் கொள்ளும் ஐயாறன் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 7

பங்க மாலைக் குழலியொர் பால்நிறக்
கங்கை மாலையர் காதன்மை செய்தவர்
மங்கை மாலை மதியமும் கண்ணியும்
அங்க மாலையுஞ் சூடுமை யாறரே.

பொழிப்புரை :

இம் மங்கையைக் காதன்மை செய்தவர் இடப் பாகத்தே அழகிய மாலையணிந்த கூந்தலையுடைய பார்வதியைக் கொண்ட கங்கை மாலையர் , அங்கமாலை முதலியவற்றைச் சூடும் ஐயாறர் .

குறிப்புரை :

பங்கு அம்மாலைக் குழலியாகிய பார்வதியை உடையவர் பால்நிறக்கங்கையைக் காதன்மைசெய்யும் இயல்பினர் . மங்கு ஐ மாலைமதி - ஒளிமங்கிய அந்திப் போதின்கண் தோன்றும் மதி எனப் பொருள் காண்க . அன்றியும் இம்மங்கையைக் காதன்மை செய்தவர் அம்மாலைக் குழலியைப் பங்கின்கண் உடைய கங்கை மாலையர் எனக் கூட்டுக . மாலை மதியம் - பிறை . அங்க மாலை - என்புமாலை .

பண் :

பாடல் எண் : 8

முன்னை யாறு முயன்றெழு வீரெலாம்
பின்னை யாறு பிரியெனும் பேதைகாள்
மன்னை யாறு மருவிய மாதவன்
தன்னை யாறு தொழத்தவ மாகுமே.

பொழிப்புரை :

முன் துன்ப நெறியின்கண் முயன்றொழுகுவீர் எல்லோரும் பின் அத்துன்ப நெறியினின்று பிரித்தருளுவீராக என்று வேண்டும் அறியாமையுடையவர்களே ! நிலைத்த ஐயாற்றில் எழுந்தருளிய மாதவனை முறையே தொழத்தவமாகும் .

குறிப்புரை :

முன் நையாறு எனப்பிரித்து முன்துன்பநெறியின் கண்ணே முயன்று ஒழுகுவீர் எல்லோரும் என்க . பின் நையாறு எனப் பிரித்துப் பின்னர் அத்துன்ப நெறியினின்றும் பிரித்தருளுவீராக என்று வேண்டும் எனப் பொருள் காண்க . மன்ஐயாறு மருவிய - நிலைத்த ஐயாற்றின்கண் எழுந்தருளிய , மாதவன் தன்னை எனக் கூட்டுக . ஆறுதொழ - பெரியதவத்தோனாகிய பெருமானை முறையாகத் தொழ .

பண் :

பாடல் எண் : 9

ஆனை யாறென ஆடுகின் றான்முடி
வானை யாறு வளாயது காண்மினோ
நான்ஐ யாறுபுக் கேற்கவ னின்னருள்
தேனை யாறு திறந்தாலே யொக்குமே.

பொழிப்புரை :

பஞ்சகவ்வியங்களைத் திருவபிடேகம் கொண்டு ஆடுகின்றவனாகிய பெருமான் திருமுடியில் வானையளாவிய கங்கை பாய்வதைக் காண்பீராக ; ஐயாறு புகுந்த அடியேனுக்கு அவன் இன்னருள் தேன் ஆறு திறந்து பாய்ந்தாற் போன்று தித்தித்திருக்கும் .

குறிப்புரை :

ஆன்ஐ - பசுவிடத்தில் உண்டாகிய ஐந்து . பஞ்ச கவ்வியம் . ஆறு என - ஆற்றுவெள்ளம்போல . ஆடுகின்றான் - அபிடேகம் கொள்பவன் . முடி - அவனது திருமுடியை . வான் ஐ ஆறு - ஆகாயத் திடத்தே உண்டாகிய அழகிய கங்கை . வளாயது - சூழ்ந்திருப்பது . காண்மின் - காணுங்கள் . நான் ஐயாறுபுக்கு அவன் இன்னருள் ஏற்க எனக்கூட்டுக . ஏற்க - அவனது இனிய அருளைக் கேட்டேனாக . தேனையாறு - தேனாறு . அவனது இன்னருள் வேண்டி நின்ற எனக்கு அவனது அருள் தேனாறு எனப் பெருகி ஓடி வந்தது என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 10

அரக்கின் மேனியன் அந்தளிர் மேனியன்
அரக்கின் சேவடி யாளஞ்ச அஞ்சலென்
றரக்க னீரைந்து வாயு மலறவே
அரக்கி னானடி யாலுமை யாறனே.

பொழிப்புரை :

ஐயாற்றுத் தலத்தில் எழுந்தருளியுள்ள இறைவன் செவ்வரக்கினைப் போன்று சிவந்த மேனியனும் , அழகிய தளிர் போன்று விளங்கும் மேனியனும் ஆவன் ; செவ்வரக் கனைய சிவந்த அடி உடைய உமாதேவி அஞ்சுதலும் , ` அஞ்சேல் ` என்று கூறி இராவணனது பத்து வாய்களும் அலறுமாறு தன் திருவடி விரலால் அரக்கியவன் ஆவன் .

குறிப்புரை :

அரக்கின் மேனியன் - அரக்குப்போன்ற சிவந்த நிறத்தையுடைய மேனியன் . அந்தளிர் மேனியன் - அழகிய தளிரின் மென்மை போன்ற மெல்லியன் . அரக்கின் சேவடியாள் - அரக்கைப் போன்ற சிவந்த காலடியையுடையாள் . அரக்கன் - இராவணன் . அரக்கினான் - அழுத்தி நெரியச் செய்தான் . அடியால் அரக்கினானும் ஐயாறன் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 1

சிந்தை வண்ணத்த ராய்த்திறம் பாவணம்
முந்தி வண்ணத்த ராய்முழு நீறணி
சந்தி வண்ணத்த ராய்த்தழல் போல்வதோர்
அந்தி வண்ணமு மாவரை யாறரே.

பொழிப்புரை :

ஐயாற்றுத் தலத்தின்கண் எழுந்தருளியுள்ள இறைவர் , அடியவர்களின் சிந்தை வண்ணமும் ; மாறுபடாத வண்ணம் முன்னே தோன்றிய வண்ணமும் , முழுநீறு அணிந்து அந்திவண்ணமாகிய செவ்வண்ணமும் , தழல்போல்வதோர் வண்ணமும் உடைய இயல்பினர் .

குறிப்புரை :

சிந்தை - மனத்தின்கண் . வண்ணத்தராய் - நிலை பெற்ற தன்மையை உடையவராய் . திறம்பாவணம் - மாறுபடாதபடி , முந்தி - முற்பட்டு . முழுநீறணி சந்திவண்ணத்தராய் - முழுநீறு பூசிய செந்நிறத்தை உடையவராய் . சந்தி - காலை மாலை வேளை செவ்வானம் . அந்திவண்ணமுமாவர் - மாலைக் காலத்து செவ்வானம் போன்ற நிறத்தை உடையவருமாவர் . சந்திவண்ணத்தர் - நன்றாகத் தியானிப்பவரது தியான உருவே தன் உருவமாக உடையவர் . சந்தியா சத்திகளின் நிறங்களை உடையவராய் எனலுமாம் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

மூல வண்ணத்த ராய்முத லாகிய
கோல வண்ணத்த ராகிக் கொழுஞ்சுடர்
நீல வண்ணத்த ராகி நெடும்பளிங்
கால வண்ணத்த ராவரை யாறரே.

பொழிப்புரை :

ஐயாற்றுத் தலத்தின்கண் எழுந்தருளியுள்ள இறைவர் , எல்லா உலகங்களுக்கும் மூலமாகிய இயல்பும் , முதலாகித் தோன்றிய திருக்கோலத்தின் இயல்பும் , வளமையான சுடர்விடுகின்ற நீலநிறமும் நீண்ட பளிங்கனைய தம் திருவுருவத்தில் நஞ்சின் வண்ணமும் உடையவராய்த் திகழ்வர் .

குறிப்புரை :

மூலவண்ணத்தராய் - உலககாரணராய் . முதலாகிய கோலவண்ணம் - ஒடுக்கிய உலகம் முதலியவற்றைத் தம்மிடத் திலிருந்து தோற்றுவிக்கும் தன்மை . கொழுஞ்சுடர் நீலவண்ணத்தர் . கொழுவிய மிக்க ஒளியை உடைய நீலமணி மேனியராகிய திருமாலைப் பாகமாக உடையவர் . கரிய அகோர முகத்தை உடையவர் எனலுமாம் . பளிங்கு - திருவெண்ணீறணிந்ததால் பளிங்குபோன்ற நிறம் . ஆலவண்ணத்தர் - கரியர் .

பண் :

பாடல் எண் : 3

சிந்தை வண்ணமுந் தீயதோர் வண்ணமும்
அந்திப் போதழ காகிய வண்ணமும்
பந்திக் காலனைப் பாய்ந்த தொர் வண்ணமும்
அந்தி வண்ணமு மாவரை யாறரே.

பொழிப்புரை :

ஐயாற்றுத் தலத்தின்கண் எழுந்தருளியுள்ள இறைவர் சிந்தை வண்ணமும் , தீயின் வண்ணமும் , அழகாகிய அந்திப்போதின் வண்ணமும் , தானும் , கடாவும் , பாசக்கயிறுமாக வரிசையாகவரும் காலனைப் பாய்ந்து உதைத்த இயல்பும் உடையவர் .

குறிப்புரை :

சிந்தை வண்ணம் - நினைப்பார் மனமே இடமாகக் கொள்ளும் தன்மை . தீயதோர் வண்ணம் - நெருப்பனைய சிவந்த நிறம் . அல்லது தீயேந்தி நிற்கும் தன்மையும் கொடிய கோபமுடையராம் தன்மையும் என்க . அந்திப்போது - அந்திமாலை போன்ற . பந்தி - ஒழுங்கு . ஒழுங்குமுறையாகிய நீதியை நிலைநாட்டும் காலன் என்க . அந்தீவண்ணம் என்பது அந்தி எனக்குறுகியது . அந்தீ வண்ணம் - நெருப்பாம் தன்மை . அட்ட மூர்த்தங்களில் நெருப்பு வடிவாய் விளங்குபவன் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 4

இருளின் வண்ணமு மேழிசை வண்ணமும்
சுருளின் வண்ணமுஞ் சோதியின் வண்ணமும்
மருளு நான்முகன் மாலொடு வண்ணமும்
அருளும் வண்ணமு மாவரை யாறரே.

பொழிப்புரை :

ஐயாற்றுத் தலத்தின்கண் எழுந்தருளியுள்ள இறைவர் . இருளின் வண்ணமும் , ஏழிசைகளின் வண்ணவேற்று மைகளும் , சுருண்ட சடையின் வண்ணமும் , ஒளியின் வண்ணமும் , நான்முகனும் திருமாலும் விண்பறந்தும் மண் புகுந்தும் காண்டற் கரிதென மருளும் வண்ணமும் அவர்கள் ஆணவம் அடங்கியவழி அருளும் வண்ணமும் உடையவராவர் .

குறிப்புரை :

இருளின் வண்ணம் - அகோர முகத்தின் நிறம் . ஊழிக் காலத்து இரவின்கண் அதன்மயமாய்ச் சுற்றித் திரியும் தன்மை எனலுமாம் . அன்பரல்லாதார்க்கு இருளின் தன்மை போல உணர்தற் கரிதாய்த் தோன்றும் நிலை எனவும் கூறலுமொன்று . ஏழிசை வண்ணமுமாவர் - குரல் துத்தம் முதலிய ஏழிசையின் தன்மையனாய் விளங்குபவர் . சுருளின் வண்ணமும் - எங்கும் சுற்றிச் சூழ்ந்திருக்கும் தன்மை . மருளும் - மயங்கும் . நான்முகன் மாலொடு வண்ணம் - திருமால் பிரமராயிருக்கும் தன்மை எனலும் ஆம் . அருளும் வண்ணம் - அருள் செய்யும் தன்மை . ஆவர் என்பதனை எல்லாவற்றோடும் கூட்டுக .

பண் :

பாடல் எண் : 5

இழுக்கின் வண்ணங்க ளாகிய வெவ்வழல்
குழைக்கும் வண்ணங்க ளாகியுங் கூடியும்
மழைக்கண் மாமுகி லாகிய வண்ணமும்
அழைக்கும் வண்ணமு மாவரை யாறரே.

பொழிப்புரை :

ஐயாற்றுத் தலத்தின்கண் எழுந்தருளியுள்ள இறைவர் நல்லியல்புகளினின்றும் இழுக்கி அல்லவை செய்தால் வெவ்விய அழலைப் போன்று வருத்தும் மறக்கருணைவண்ணமும் , மழையைத் தன்னிடத்துடைய பெரிய மேகங்களின் இயல்பு போன்று வரையாது அருள் வழங்கும் வண்ணமும் , தம்மடியார்களை அழைத்து அருள்வழங்கும் வண்ணமும் உடையவர் .

குறிப்புரை :

இழுக்கின் வண்ணங்களாகிய வெவ்வழல் என்றிணைப்பின் ஆணவமலத்தின் பலவேறு உருவங்களாகிய கொடுமைகள் என்க . குழைக்கும் வண்ணங்கள் - மலபரிபாகம் செய்யும் குரு முதலிய முகூர்த்தங்கள் . குழைந்து - கரைத்து வலியிலதாகச் செய்தல் . மழைக்கண் மாமுகில் - மழையைத் தன்னிடத்துக் கொண்ட கரிய முகில் . மழை - நீர் . அழைக்கும் வண்ணம் - ` அருந்தவர் வாவென்றணைத்த மலர்க்கையும் ` ( தி .10 திருமந்திரம் ) அபயகரம் காட்டும் தன்மை .

பண் :

பாடல் எண் : 6

இண்டை வண்ணமு மேழிசை வண்ணமும்
தொண்டர் வண்ணமுஞ் சோதியின் வண்ணமும்
கண்ட வண்ணங்க ளாய்க்கனல் மாமணி
அண்ட வண்ணமு மாவரை யாறரே.

பொழிப்புரை :

ஐயாற்றுத் தலத்தின்கண் எழுந்தருளியுள்ள இறைவர் இண்டைமாலை சூடும் இயல்பும் , ஏழிசை வடிவாகிய இயல்பும் , தொண்டர்கள் நடுவில் நிற்கும் இயல்பும் , ஒளி இயல்பும் , கண்ட வண்ணங்கள் அனைத்தும் , கனல்போன்று செவ்வொளி விரிக்கும் மாணிக்கவண்ணமும் , அண்டங்களின் வண்ணமும் ஆகியவர் .

குறிப்புரை :

இண்டை வண்ணம் - தலைமாலையின் தன்மை . தொண்டர் வண்ணம் - அடியார் தன்மை . கண்ட வண்ணங்களாய் - இவையெல்லாம் பெருமான் கண்ட தன்மைகளாய் . அனல் - நெருப்பெனச் சிவந்து விளங்கும் . மாமணி - சிறந்த மாணிக்கம் . அண்டம் - உலகம் . ஆவர் என்பதை முன்னே தனித்தனிக் கூட்டுக .

பண் :

பாடல் எண் : 7

விரும்பும் வண்ணமும் வேதத்தின் வண்ணமும்
கரும்பின் இன்மொழிக் காரிகை வண்ணமும்
விரும்பு வார்வினை தீர்த்திடும் வண்ணமும்
அரும்பின் வண்ணமு மாவரை யாறரே.

பொழிப்புரை :

ஐயாற்றுத் தலத்தின்கண் எழுந்தருளியுள்ள இறைவர் எல்லோரும் விரும்பும் இயல்பும் , வேதத்தின் இயல்பும் , கரும்பினையொத்த இனிய மொழியையுடைய உமையம்மையார் இயல்பும் , தம்மை விரும்பும் மெய்யடியார்களின் வினைகளைத் தீர்த்திடும் இயல்பும் , அரும்பின் இயல்பும் உடையராவர் .

குறிப்புரை :

விரும்பும் வண்ணம் - மெய்யன்பர் விரும்பும் வடிவங்கள் . வேதத்தின் வண்ணம் - வேதங்களை வெளிப்படுத்தும் தன்மை . வேதவடிவம் எனலுமாம் . கரும்பின் இன்மொழிக் காரிகை - பார்வதி . விரும்புவார் - தன்னை நேசிப்பார் . வினைதீர்த்திடும் வண்ணம் - காரிகை வடிவம் கொண்டிருப்பது வினை தீர்த்தற்பொருட்டு என்க . அரும்பின் வண்ணம் - மணத்தை உள்ளடக்கிய அரும்பின் தன்மை .

பண் :

பாடல் எண் : 8

ஊழி வண்ணமு மொண்சுடர் வண்ணமும்
வேழ ஈருரி போர்த்ததொர் வண்ணமும்
வாழித் தீயுரு வாகிய வண்ணமும்
ஆழி வண்ணமு மாவரை யாறரே.

பொழிப்புரை :

ஐயாற்றுத் தலத்தின்கண் எழுந்தருளியுள்ள இறைவர் ஊழிகள் தோறும் ஒளிரும் இயல்பும் , ஒளிச்சுடர் இயல்பும் , யானையின் பச்சைத்தோலைப் போர்த்தருளிய இயல்பும் , ஊழித்தீ உருவாகிய இயல்பும் , கடல்வண்ணமும் உடையவராவர் .

குறிப்புரை :

ஊழி வண்ணம் - ஊழிக்காலமாம் இயல்பு . ஒண் சுடர் - சூரியன் , சந்திரன் அக்கினி . ஆழித்தீ - ஊழிக் காலத்தில் , பெருகி கடலிலிருந்து , உலகை அழிக்கும் வடவைத்தீ . ஆழி வண்ணம் - கடலாம் தன்மை .

பண் :

பாடல் எண் : 9

செய்த வன்திரு நீறணி வண்ணமும்
எய்த நோக்கரி தாகிய வண்ணமும்
கைது காட்சி யரியதோர் வண்ணமும்
ஐது வண்ணமு மாவரை யாறரே.

பொழிப்புரை :

ஐயாற்றில் எழுந்தருளும் இறைவன் , ஒருகால் யோகு செய்தவனாகத் திருநீறணிந்த வண்ணத்தினன் . காண்பதற்கு அரிய தன்மை வாய்ந்தவன் , மனதிலே சிறைப்படுத்தித் தியானித்தற்கு அருமை வாய்ந்த தன்மையன் . மென்மை தழுவிய அழகினன் .

குறிப்புரை :

ஒருகால் யோகு செய்தவனாகத் திருநீறணிந்த வண்ணம் என்க . எய்த - அடைய . நோக்கரிதாகியவண்ணம் - காணு தற்கரிய தன்மை . கைதுகாட்சி - மனத்திற் சிறைப்படுத்திக் காணுதல் . கைது - கைப்பற்றாக ; அநுபவமாக . ஐது - மென்மை அல்லது அழகு .

பண் :

பாடல் எண் : 10

எடுத்த வாளரக் கன்திறல் வண்ணமும்
இடர்கள் போற்பெரி தாகிய வண்ணமும்
கடுத்த கைந்நரம் பாலிசை வண்ணமும்
அடுத்த வண்ணமு மாவரை யாறரே.

பொழிப்புரை :

ஐயாற்றுத் தலத்தின்கண் எழுந்தருளியுள்ள இறைவர் , திருக்கயிலாயத்தை எடுக்கலுற்ற வாளினை உடைய இராவணன் ஆற்றல் , துன்பங்கள் போற் பெரிதாகுமாறு செய்தருளிய இயல்பும் , மிகுந்த தன் கைநரம்புகளையே யாழாக்கி அவன் இசைத்தவண்ணம் கண்டு அவனுக்கு அருளாளராக அடுத்த வண்ணமும் உடையவர் ஆவர் .

குறிப்புரை :

திறல் - வலிமை. இராவணன் தன் வலியால் கயிலையைப் பெயர்க்க முற்பட்ட தன்மை. இடர்கள்போல் பெரிதாகிய - அவனுடைய துன்பம்போல மலை எடுக்கமுடியாத பருமனாய் ஆகிய தன்மை. கடுத்த - விரைந்து தன் உடலில் பிய்த்த. அடுத்த - அவனுக்கு அருள்செய்யும் குறிப்புப் பொருந்திய.

பண் :

பாடல் எண் : 1

நிறைக்க வாலிய ளல்லளிந் நேரிழை
மறைக்க வாலிய ளல்லளிம் மாதராள்
பிறைக்க வாலப் பெரும்புன லாவடு
துறைக்க வாலியோ டாடிய சுண்ணமே.

பொழிப்புரை :

பிறையோடு கூடிய செஞ்சடையில் கங்கையாகிய பெரும்புனலை உடையவரும் , திருவாவடுதுறையில் உள்ள கபாலியுமாகிய சிவபெருமானோடு ஆடிய திருநீற்றினை நிறைக்கத் தூய்மையுடையவள் அல்லள் இந்த நேரிழையணிந்த பெண் ; அன்றியும் இப்பெண் அதனால் வரும் துயரங்களை மறைக்கும் வல்லமை உடையவளுமல்லள் .

குறிப்புரை :

தலைவனைக் கண்டு மயங்கிய தன் மகளின் நிலையைத் தாய் கூறுவதாக அகப்பொருட் கருத்தமைந்த பதிகம் இது . நிறைக்க - உடலெங்கும் நிறைவிக்க . வாலியள் - தூயவள் . இந்நேரிழை - இந்தத் தலைவி . மறைக்க - மறைத்துப் பேச . வாலியள் அல்லள் - வலியள் அல்லள் . பிறைக் கவாலம் - பிறையையும் கபாலத்தையும் . பெரும்புனல் - காவிரி . கவாலி - கபாலமேந்தியவன் . ஆடிய - உடனுறைந்து புணர்ந்த . சுண்ணம் - திருநீற்றுப்பூச்சு . திருநீற்றுப் பூச்சிற்கும் தான் செய்யும் களவொழுக்கத் திற்கும் போதிய தூய்மை உடையவள் அல்லள் என்றார் . சுண்ணம் நிறைக்க எனக் கூட்டுக .

பண் :

பாடல் எண் : 2

தவள மாமதிச் சாயலோர் சந்திரன்
பிளவு சூடிய பிஞ்ஞக னெம்மிறை
அளவு கண்டில ளாவடு தண்டுறைக்
களவு கண்டன ளொத்தனள் கன்னியே.

பொழிப்புரை :

இக்கன்னி , வெள்ளிய பெருமைமிகுந்து மதிக்கத்தக்க சாயலை உடைய சந்திரனின் பிளவாகிய பிறையினைச் சூடிய எம்மிறைவனாகிய பிஞ்ஞகனின் அன்பின் அளவை முற்றும் கண்டிலளேனும் , திருவாவடுதுறையிலே அவனைக் களவொழுக் கத்தாற் கண்டவளை ஒத்தாள் ஆயினள் .

குறிப்புரை :

தவளம் - வெண்மை . மா - சிறந்த . மதிச்சாயலோர் சந்திரன் பிளவு - முழுமதியின் ஓர் சாயலைக்கொண்ட பிளவுச் சந்திரன் எனலுமாம் . ஒருகலைப் பிறை என்றபடி . பிஞ்ஞகன் - தலைக்கோலம் அணிந்தவன் . எம் இறை அளவுகண்டிலள் - எம் இறைவனது பெருமையின் அளவை அறிந்தாளில்லை . களவு கண்டனள் - களவொழுக்கத்தின் கண்ணே ஈடுபட்டாள் . ஒத்தனள் - அவனோடு உள்ளத்தால் ஒரு தன்மையள் ஆயினாள் .

பண் :

பாடல் எண் : 3

பாதிப் பெண்ணொரு பாகத்தன் பன்மறை
ஓதி யென்னுளங் கொண்டவ னொண்பொருள்
ஆதி ஆவடு தண்டுறை மேவிய
சோதி யேசுட ரேயென்று சொல்லுமே.

பொழிப்புரை :

இப்பெண் , தன் திருமேனியில் ஒரு பாதிப் பெண்ணினை உடையவனே என்றும் , பலவாகிய மறைகளை ஓதியருளி என்னுள்ளத்தைக் கவர்ந்துகொண்டவனே என்றும் , ஒள்ளிய உலகத்துப் பொருள்களுக்கெல்லாம் ஆதியானவனே என்றும் , திருவாவடுதுறையில் விரும்பியெழுந்தருளியிருக்கும் சோதியே என்றும் , சுடரே என்றும் சொல்லும் இயல்பினள் .

குறிப்புரை :

பாதிப்பெண் - பார்வதிதேவியின் பாதி உடலை . ஒரு பாகத்தன் - ஒரு பாகத்தே கொண்டவன் . பன்மறை ஓதி - வேதங்கள் பலவும் விரித்தவன் . ஆதி - முதல்வன் .

பண் :

பாடல் எண் : 4

கார்க்கொண் மாமுகில் போல்வதோர் கண்டத்தன்
வார்க்கொண் மென்முலை சேர்ந்திறு மாந்திவள்
ஆர்க்கொள் கொன்றைய னாவடு தண்டுறைத்
தார்க்கு நின்றிவள் தாழுமா காண்மினே.

பொழிப்புரை :

இப்பெண் , கருமையைக்கொண்ட பெரிய முகில் போலும் கண்டத்தை உடையவனும் , கச்சினைக்கொண்ட மெல்லிய முலையாளாகிய உமையம்மையைச் சேர்ந்து இறுமாந்து இவளது நெஞ்சைப் பிணைக்கும் கொன்றையினை உடையவனும் ஆகிய திருவாவடுதுறைப் பெருமானின் திருமார்பில் அணிந்துள்ள கொன்றைமாலைக்கு மனம் தாழ்கின்றனள் ; காண்பீராக .

குறிப்புரை :

கார்க்கொள் - கருமையைக் கொண்ட . மா - சிறந்த . முகில் - மேகம் . வார்க்கொள் - கச்சினைக் கொண்ட . இறுமாந்து - செருக்கடைந்து . ஆர்க்கொள் - ஆத்திமாலையைக் கொண்ட எனலுமாம் . தார்க்கு - மாலைக்கு . தாழுமா - விரும்புமாற்றை . பெருமானை மென்முலையாற் சேர்ந்து இறுமாந்து அவனணிந்திருக்கும் மாலையைப் பெறப் பணிந்துநின்றாள் ஒரு தலைவி ; காணுங்கள் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 5

கருகு கண்டத்தன் காய்கதிர்ச் சோதியன்
பருகு பாலமு தேயெனும் பண்பினன்
அருகு சென்றில ளாவடு தண்டுறை
ஒருவ னென்னை யுடையகோ வென்னுமே.

பொழிப்புரை :

இப்பெண் , கருத்த கண்டத்தை உடையவனும் , கதிர்காய்கின்ற ஒளிவடிவினனும் , பருகுதற்கினிய பால் அமுது என்று கூறத்தக்க பண்பை உடையவனுமாகிய அப்பெருமான் அருகிற் சென்றனள் . அல்லளாயினும் , அவன்பாற்கொண்ட காதல் மிகுதியால் ` என்னை உடையவன் திருஆவடுதண்டுறையில் உறையும் தலைவனே ` என்று கூறும் இயல்பினள் .

குறிப்புரை :

கருகு - கருகிய . காய் - எரிக்கின்ற . கதிர் - கிரணங்களை உடைய . பருகு - பருகத்தக்கதாகிய . பாலமுதேயெனும் பண்பினன் - பாலும் அமுதமும் ஒத்த பண்பையுடையவன் . அருகு சென்றிலள் - அவன் அருகிற்சென்று காணவுமில்லாதாள் ஒருத்தி . என்னையுடைய கோ - என்னை மனைவியாக உடைய தலைவன் . என்னும் - என்று சொல்லிக்கொண்டிருப்பாள் .

பண் :

பாடல் எண் : 6

குழலுங் கொன்றையுங் கூவிள மத்தமும்
தழலுந் தையலோர் பாகமாத் தாங்கினான்
அழக னாவடு தண்டுறை யாவெனக்
கழலுங் கைவளை காரிகை யாளுக்கே.

பொழிப்புரை :

இவ்வழகுடைய பெண் , கொன்றை மலர்களும் , கூவிளந்தளிர்களும் , ஊமத்தமலர்களும் சூடிய சடையும் , தையல் ஒரு பாகமும் கொண்ட ஆவடுதண்டுறைக்குரிய அழகனே என்று விரும்பி அழைத்தலால் , கைவளைகள் கழலுகின்ற நிலைமையள் ஆயினள் .

குறிப்புரை :

குழல் - சடைமுடி . கூவிளம் - வில்வம் . கூவிளம் மத்தம் , தழல் இவற்றைத் தாங்கினான் - தையல் - பார்வதி . ஓர் பாகமாத் தாங்கினான் - ஒரு பாகத்தே கொண்டான் . கைவளை கழலும் , உடல் இளைக்கும் , நிறையழியும் என்றவாறு .

பண் :

பாடல் எண் : 7

பஞ்சின் மெல்லடிப் பாவையோர் பங்கனைத்
தஞ்ச மென்றிறு மாந்திவ ளாரையும்
அஞ்சு வாளல்ல ளாவடு தண்டுறை
மஞ்ச னோடிவ ளாடிய மையலே.

பொழிப்புரை :

இப்பெண் திருவாவடுதண்துறையில் உள்ள , புலன் ஐந்தும் வென்ற பெருவீரனாகிய சிவபெருமானோடு ஆடிக் கொண்ட மயக்கத்தினால் , பஞ்சனைய மெல்லடியுடைய உமா தேவியாரைப் பங்கிற்கொண்ட அப்பரமனைத் தஞ்சப்பொருளாகக் கொண்டு இறுமாப்பு எய்தி , வேறு யாரையும் அஞ்சாதவள் ஆயினள் .

குறிப்புரை :

பஞ்சின்மெல்லடிப்பாவை - பஞ்சுபோல மெல்லிய அடிகளையுடைய பாவை ; பார்வதி . தஞ்சம் - அடைக்கலம் . இறு மாந்து - செருக்கியிருத்தலால் . மஞ்சன் , மைந்தன் என்பதன் போலி . மையல் - காம மயக்கம் . ஆவடுதண்துறை மைந்தனோடு இவளாடியமையால் , அவனையே அடைக்கலமாக எண்ணிச் செருக்கி யாவையும் அஞ்சு வாளல்லள் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 8

பிறையுஞ் சூடிநற் பெண்ணோ டாணாகிய
நிறையும் நெஞ்சமும் நீர்மையும் கொண்டவன்
அறையும் பூம்பொழி லாவடு தண்டுறை
இறைவ னென்னை யுடையவ னென்னுமே.

பொழிப்புரை :

இப்பெண் , பிறையினைச் சென்னியிற் சூடிய பெண்ணும் ஆணுமாகிய இறைவனும் , மேகங்களும் , வண்டினங்களும் ஒலிக்கின்ற பூம்பொழில்களை உடைய ஆவடுதண்துறையில் என்னை உடையவனும் ஆகிய பெருமானே , என் கற்பினையும் , உள்ளத்தினையும் , பிற தன்மைகளையும் கவர்ந்து கொண்டவன் என்று சொல்லுமியல்பினள் .

குறிப்புரை :

பெண்ணொடு ஆணாகி - மாதொரு கூறனாகி . அ , சாரியை . நிறை - ஒழுக்கம் . நீர்மை - அழகு . அறையும் - வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற . பூம்பொழில் - பூவார்சோலை . என்னும் - என்று சொல்லுவாள் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

வையந் தானளந் தானும் அயனுமாய்
மெய்யைக் காணலுற் றார்க்கழ லாயினான்
ஐய னாவடு தண்டுறை யாவெனக்
கையில் வெள்வளை யுங்கழல் கின்றதே.

பொழிப்புரை :

உலகங்களைத் தான் அளந்தவனாகிய திருமாலும் , பிரமனும் ஆகிய இருவரும் மெய்ப்பொருளாகிய பிரமத்தைக் காணலுற்றபோது அவ்விருவர் முன்னே பேரழலாய் நிமிர்ந்த பெருமானே ! ஐயனே ! ஆவடுதண்டுறையில் உள்ள அண்ணலே என்று வாய்விட்டுக்கூவி உடல் மெலிதலால் இவள் கைகளில் உள்ள வெள்வளைகள் கழல்கின்றவாயின .

குறிப்புரை :

வையம் - உலகம் . அளந்தானும் - அளந்தவனாகிய திருமாலும் . அயன் - பிரமன் . மெய்யை - உண்மையான பரம் பொருளை . அழலாயினான் - சோதிவடிவாய்த் தோன்றியவன் . ஐயன் - அழகியவனே ! அண்மைவிளி . இத்தலைவிக்கு ஐயனே ஆவடு தண்துறையா என்று சொல்லும்போதே கைவளை கழல்கின்றதே என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 10

பக்கம் பூதங்கள் பாடப் பலிகொள்வான்
மிக்க வாளரக் கன்வலி வீட்டினான்
அக்க ணிந்தவ னாவடு தண்டுறை
நக்க னென்னுமிந் நாணிலி காண்மினே.

பொழிப்புரை :

பெருமான் தன் நெஞ்சும் கற்பும் கவர்ந்து கொண்டனனேனும் , அதுகுறித்துச் சிறிதும் நாணமில்லாதவளாகிய இப்பெண் , மீண்டும் , பூதங்கள் பக்கத்தில் நின்று பாடப் பலி கொள்வான் என்றும் , ஆற்றல்மிக்க வாளை உடைய அரக்கனை வலி கெடுத்தான் என்றும் , அக்கமாலைகள் அணிந்தான் என்றும் . திருஆவடு தண்டுறையில் உள்ள திகம்பரன் என்றும் கூறிப் புகழ்ந்தவண்ணம் இருப்பாள் .

குறிப்புரை :

பக்கம் - இருபுறங்களிலும் . பலி - பிச்சை . மிக்க - செருக்கிய . அரக்கன் - இராவணன் . வீட்டினான் - அழித்தான் . அக்கு - என்புமாலை . நக்கன் - எல்லோரும் நகுதற்குரிய உடை நீத்த தோற்றமுடையவன் . இந்நாணிலி - இந்த வெட்கத்தை விட்ட தலைவி . காமம்விடு அல்லது நாண்விடு என்பவற்றுள் நாணத்தை விட்டாள் என்க . நாணிலியாதலின் நக்கன் என்பாள் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 1

கரப்பர் கால மடைந்தவர் தம்வினை
சுருக்கு மாறுவல் லார்கங்கை செஞ்சடைப்
பரப்பு நீர்வரு காவிரித் தென்கரைத்
திருப்ப ராய்த்துறை மேவிய செல்வரே.

பொழிப்புரை :

நீர் பரந்துவருகின்ற காவிரியின் தென்கரையில் உள்ள திருப்பராய்த்துறையில் விரும்பி எழுந்தருளியிருக்கும் அருட் செல்வர் , தம்மடியடைந்த அன்பர்கட்குப் பக்குவகாலம் வருந்துணையும் மறைந்துநின்று அருள்வர் : பின் அக்காலம் வாய்த்தவழி , அவர்வினைகளைச் சுருக்கிக் கெடுக்குமாற்றில் வல்லவர் ; செஞ்சடையிற் கங்கையை உடையார் , ( காலத்தில் வந்தடைந்தவர் வினைகளை மறையும்படிச் செய்பவர் ; விரிந்த கங்கையைத் தம் செஞ்சடையில் சுருக்குமாற்றிலும் வல்லவர் என்றும் இணைக்கலாம் .)

குறிப்புரை :

காலமடைந்தவர் தம்வினை கரப்பர் - காலத்தால் வந்தடைந்த அடியவர்களின் வினைகளை மறையச்செய்வர் . கங்கை சுருங்குமாறு வல்லார் - பெருகிவரும் கங்கையைத் தம் சடையில் சுருக்கும் வல்லவர் . பரப்புநீர் வருகாவிரி - அகன்று பரவிய தண்ணீரை உடையதாய் வருகின்ற காவிரி . இத்தலத்து அகன்ற காவிரியாய் வருதல் குறித்தது . செல்வர் , இத்தலத்து இறைவர் பெயர் . பராய்த்துறை , பராய் என்னும் தலமரம் பற்றிய பெயர் வழக்கு .

பண் :

பாடல் எண் : 2

மூடி னார்களி யானையின் ஈருரி
பாடி னார்மறை நான்கினோ டாறங்கம்
சேட னார்தென்ப ராய்த்துறைச் செல்வரைத்
தேடிக் கொண்டடி யேன்சென்று காண்பனே.

பொழிப்புரை :

தென்பராய்த்துறையுறையும் அருட்செல்வர் , செருக்குடைய யானையின் பச்சைத் தோலினால் போர்த்தித் தம் திருமேனியை மூடியவர் ; வேதங்கள் நான்கினோடு , அங்கங்கள் ஆறினையும் பாடியவர் ; மிக்க பெருமையை உடையவர் ; அப் பெருமானைத் தேடிக்கொண்டு சென்று அடியேன் காண்பேன் .

குறிப்புரை :

மூடினார் - போர்த்தார் . களி - மதத்தால் செருக்கிய . ஈரூரி - உரித்தெடுத்த தோல் . மறை நான்கினோடு ஆறங்கம் பாடினார் என்க . சேடனார் - பெரியவர் ; அடியேன் தேடிக் கொண்டு சென்று காண்பன் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 3

பட்ட நெற்றியர் பால்மதிக் கீற்றினர்
நட்ட மாடுவர் நள்ளிரு ளேமமும்
சிட்ட னார்தென்ப ராய்த்துறைச் செல்வனார்
இட்ட மாயிருப் பாரை யறிவரே.

பொழிப்புரை :

தென்பராய்த்துறை உறையும் அருட்செல்வர் பட்டமணிந்த நெற்றியினை உடையவர் ; பாலனைய நிலவு சொரியும் மதிக்கீற்றினை உடையவர் ; நள்ளிருளில் உலகிற்கு இன்பம் செய்யும் பொருட்டு நடனம் ஆடுபவர் ; உயர்வுடையவர் ; தம்மிடம் விருப்பமாயிருக்கும் அடியார்களைத் தாம் நன்கு அறியும் இயல்பினர் ஆவர் .

குறிப்புரை :

பட்ட நெற்றியர் - நெற்றியில் திருநீற்றுப்பட்ட மணிந்தவர் . மதிக்கீறு - பிறை . நள்ளிருள் ஏமம் - இருள் செறிந்த இரவு எனலுமாம் . யாமம் என்பதன் திரிபு ஏமம் . சிட்டர் - சிரேஷ்டர் . இட்ட மாயிருப்பாரை - தன்மேல் விருப்பமாய் இருக்கும் அடியாரை .

பண் :

பாடல் எண் : 4

முன்பெ லாஞ்சில மோழைமை பேசுவர்
என்பெ லாம்பல பூண்டங் குழிதர்வர்
தென்ப ராய்த்துறை மேவிய செல்வனார்
அன்ப ராயிருப் பாரை யறிவரே.

பொழிப்புரை :

தென்பராய்த்துறை உறையும் அருட்செல்வர் , அறியாமையொடு கூடிய சில சொற்களைப் பலர் முன்னிலையிலும் பேசுவார் . எலும்புகள் பலவற்றைப் பூண்டு திரிவார் . தம்மீது அன்பராய் இருப்பாரை நன்கு அறியும் இயல்பினர் .

குறிப்புரை :

முன்பெலாம் - பலர் முன்னிலையிலும் . மோழைமை - அறியாமையொடு கூடிய சொற்கள் . உழிதர்வர் - திரிவர் . அறிவர் - தெரிந்து திருவருள் பாலிப்பர் .

பண் :

பாடல் எண் : 5

போது தாதொடு கொண்டு புனைந்துடன்
தாத விழ்சடைச் சங்கரன் பாதத்துள்
வாதை தீர்க்கவென் றேத்திப் பராய்த்துறைச்
சோதி யானைத் தொழுதெழுந் துய்ம்மினே.

பொழிப்புரை :

உலகில் உள்ளவர்களே ! தென்பராய்த்துறையில் உறைகின்ற ஒளி வடிவான பெருமானை மகரந்தத் தொடும் கூடிய போதுகளைக்கொண்டு புனைந்து தாதவிழும் சடையுடைய அச்சங்கரன் திருவடிகளில் துயரங்களைத் தீர்த்தருள்க என்று பரவித் தொழு தெழுந்து உய்வீர்களாக .

குறிப்புரை :

தாதொடுபோது கொண்டு என மாறுக . தாது - மகரந்தம் . புனைந்து - சாத்தி . உடன் - பின்னர் . தாதவிழ் சடை - மகரந்த முறைந்து மணந்து விளங்கும் சடை . சங்கரன் - இன்பத்தைச் செய்பவன் . பாதத்துள் - திருவடிகளில் . வாதை - பிறவிநோய் . இருவினை முதலிய பாசத்தால்வரும் துன்பங்கள் . தீர்க்க என்று - தீர்த்தருள்வீராக என்று . ஏத்தி - புகழ்ந்து ; தோத்திரித்து . உய்மின் - வாழுங்கள் .

பண் :

பாடல் எண் : 6

நல்ல நான்மறை யோதிய நம்பனைப்
பல்லில் வெண்டலை யிற்பலி கொள்வனைத்
தில்லை யான்தென் பராய்த்துறைச் செல்வனை
வல்லை யாய்வணங் கித்தொழு வாய்மையே.

பொழிப்புரை :

நெஞ்சே ! தென்பராய்த்துறையில் உறைகின்ற அருட்செல்வரும் , நல்லனவாகிய நான்கு மறைகளை ஓதிய நம்பரும் , பல இல்லங்களிலும் வெள்ளியதலையிற் பலிகொள்ளும் இயல்பினரும் , தில்லைத்தலத்தில் எழுந்தருளியவரும் ஆகிய பெருமானை விரைந்து வணங்கி மெய்ம்மையாகத் தொழுவாயாக !

குறிப்புரை :

நல்ல நான்மறை - நன்மையைத் தருவனவாய நான்கு வேதங்கள் , தில்லையான் - தில்லையில் எழுந்தருளி இருப்பவன் . வல்லையாய் - விரைவுடையனாய் . தொழு - வணங்கு . வாய்மையே - உண்மையாக .

பண் :

பாடல் எண் : 7

நெருப்பி னாற்குவித் தாலொக்கு நீள்சடைப்
பருப்ப தம்மத யானை யுரித்தவன்
திருப்ப ராய்த்துறை யார்திரு மார்பின்நூல்
பொருப்ப ராவி யிழிபுனல் போன்றதே.

பொழிப்புரை :

நெருப்பினைக் குவித்துவைத்தாலொத்த நீண்ட சடை உடையவரும் , மலையினையொத்த மதயானையினை உரித்துப் போர்த்தவரும் ஆகிய திருப்பராய்த்துறையில் எழுந்தருளியிருக்கும் இறைவர் திருமார்பிற் புரள்கின்ற முந்நூல் , மலையினை அரித்துக் கொண்டு இழிகின்ற அருவிப்புனலைப் போன்றுள்ளது .

குறிப்புரை :

நெருப்பினால் குவிந்தாலொக்கும் நீள்சடை - நெருப்பைக் குவித்ததுபோன்று செவ்வொளி விரிந்த நீள்சடை . பருப்பதம் - மலைபோன்ற . மதயானை - மதம் பொருந்திய யானை . திருமார்பின் நூல் பொருப்பு அருவி இழிபுனல் போன்றது - மார்பில் அணிந்த பூணூல் மலையினின்று இழியும் அருவி போன்றது என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 8

எட்ட விட்ட விடுமண லெக்கர்மேல்
பட்ட நுண்துளி பாயும் பராய்த்துறைச்
சிட்டன் சேவடி சென்றடை கிற்றிரேல்
விட்டு நம்வினை யுள்ளன வீடுமே.

பொழிப்புரை :

வானை எட்டுமாறு இட்ட மணலிடு குன்றின் மேல் நுண்ணிய நீர்த்துளிகள் பாய்கின்ற பராய்த்துறையில் உறைகின்ற உயர்ந்த இறைவன் சேவடிகளிற் சென்று அடையும் வல்லமை உடையீராயின் , நம்வினைகளாய் உள்ளவை நம்மைவிட்டு நீங்கிக் கெடும் .

குறிப்புரை :

எட்டவிட்ட - உயரமாக அமைத்த . இடுமணல் எக்கர் - காற்றாலும் அலையாலும் சேர்க்கப்பட்ட மணல் குன்றுகளின் மேல் . பட்ட - மோதிய . நுண்துளி - நுண்ணிய தண்ணீர்த்துளி . அடைகிற்றிரேல் - அடைய வல்லீரேயானால் . நம் வினை உள்ளன விட்டு வீடுமே - நம் வினையாக இருப்பவை நம்மைவிட்டுக் கெடும் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

நெருப்ப ராய்நிமிர்ந் தாலொக்கு நீள்சடை
மருப்ப ராய்வளைந் தாலொக்கும் வாண்மதி
திருப்ப ராய்த்துறை மேவிய செல்வனார்
விருப்ப ராயிருப் பாரை யறிவரே.

பொழிப்புரை :

நெருப்பு அராவி நிமிர்ந்ததனையொத்த நீண்ட சடையையும் , தந்தத்தை அராவி வளைத்ததுபோன்ற பிறைமதியையும் உடையராய்த் திருப்பராய்த்துறையில் விரும்பியெழுந்தருளி இருக்கும் அருட்செல்வர் தம்மிடம் விருப்பமாக உள்ளவர்களை நன்கு அறியும் இயல்பினர் ஆவர் .

குறிப்புரை :

நெருப்பராய் நிமிர்ந்தாலொக்கும் நீள்சடை - நெருப்பு நீண்டு நிமிர்ந்து நின்றது போன்ற சடை . மருப்பராய் வளைந் தாலொக்கும் வாண்மதி - யானையின் மருப்பு வளைந்திருத்தலை ஒக்கும் ஒள்ளிய பிறைமதி .

பண் :

பாடல் எண் : 10

தொண்டு பாடியுந் தூமலர் தூவியும்
இண்டை கட்டி யிணையடி யேத்தியும்
பண்ட ரங்கர் பராய்த்துறைப் பாங்கரைக்
கண்டு கொண்டடி யேனுய்ந்து போவனே.

பொழிப்புரை :

திருப்பராய்த்துறைத் தலத்து எழுந்தருளியிருப்பவரும் , பாண்டரங்கக் கூத்துடையவரும் ஆகிய இறைவர்க் குற்ற தொண்டுகளைப்பற்றிப் பாடியும் , அப்பெருமான் இணையடிகளில் இண்டைமாலை சாத்தியும் , தூமலர்கள் தூவியும் , கண்டும் , உள்ளத்திற் கொண்டும் அடியேன் உய்ந்து போவன் .

குறிப்புரை :

தொண்டு பாடி - அடிமையாம் தன்மையை விரித்துப் பாடி . இண்டை - தலை மாலை . பண்டரங்கர் - பண்டரங்கம் என்னும் திருக்கூத்தாடுபவர் . இறைவனாடிய திருக்கூத்துக்களில் இதுவும் ஒன்று ( கலித்தொகை - கடவுள்வாழ்த்து ) . பராய்த்துறைப் பாங்கர் - திருப்பராய்த்துறையை இடமாகக் கொண்டவர் . உய்ந்துபோவன் - உய்வேன் .

பண் :

பாடல் எண் : 11

அரக்க னாற்ற லழித்த அழகனைப்
பரக்கு நீர்ப்பொன்னி மன்னு பராய்த்துறை
இருக்கை மேவிய ஈசனை யேத்துமின்
பொருக்க நும்வினை போயறுங் காண்மினே.

பொழிப்புரை :

இராவணனது ஆற்றலை அழித்த அழகனும் , நீர் பரக்கின்ற பொன்னி மன்னுகின்ற பராய்த்துறையில் இருக்கை பொருந்திய ஈசனுமாகிய பெருமானை ஏத்துவீர்களாக ! நும்வினைகள் விரைந்து போய்த் தொலையும் ; காண்பீர்களாக .

குறிப்புரை :

ஆற்றல் - வலிமை . பரக்கும் - எங்கும் பரவும் . இருக்கை - இருப்பிடம் . பொருக்க - விரைந்து .

பண் :

பாடல் எண் : 1

கோனைக் காவிக் குளிர்ந்த மனத்தராய்த்
தேனைக் காவியுண் ணார்சில தெண்ணர்கள்
ஆனைக் காவிலம் மானை யணைகிலார்
ஊனைக் காவி யுழிதர்வ ரூமரே.

பொழிப்புரை :

தெளிவற்றசிலர் , உலகிற்கெல்லாம் அரசனாகிய சிவபெருமானைச் சுமத்தலாற் குளிர்ந்த மனத்தை உடையராய் அச் சிவானந்தத்தேனை உண்ணாதவராயுள்ளனர் ; சில ஊமர்கள் ஆனைக்காவில் எழுந்தருளியுள்ள தலைவனை அணையாதவர்களாய்த் தம் தசைபொதிந்த உடலை வீணேசுமந்து திரிவர் !

குறிப்புரை :

கோனை - எல்லா உலகிற்கும் தலைவனாகிய பெருமானை . காவி - காப்பாற்றி . குளிர்ந்தமனத்தராய் - மனங் குளிர்ந்தவராய் . தேனை - அப்பெருமானது திருவருளமுதாகிய தேனை . காவி - விரும்பிக் காத்து . உண்ணார் - உண்ணாதவராயினார் . தெண்ணர்கள் - தெளிந்த அறிவில்லாதவர்கள் . ஆனைக்காவில் எம் அண்ணலை - திருவானைக்கா என்னும் தலத்தில் எழுந்தருளிய எங்கள் தலைவனை . அணைகிலார் - சென்று தரிசிக்காதவராய் . ஊனை - இவ்வுடலையே . காவி - ஓம்பி . உழிதர்வர் - திரிவர் . ஊமர் - ஊமையர் . வாய்பெற்ற பயனை வாழ்த்திப் பெறாதவராதலால் வாயிருந்தும் ஊமையர் என்றார் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

திருகு சிந்தையைத் தீர்த்துச்செம் மைசெய்து
பருகி யூறலைப் பற்றிப் பதமறிந்
துருகி நைபவர்க் கூனமொன் றின்றியே
அருகு நின்றிடும் ஆனைக்கா வண்ணலே.

பொழிப்புரை :

மாறுபடும் மனத்தினை மாறுபாடு நீக்கிச் செம்மைப்படுத்திப் பருகுதற்குரிய தேன் போல் இனிக்கும் பெருமானைப்பற்றிச் செவ்வியறிந்து உருகி நைபவர்க்கு வரக்கடவனவாகிய குற்றங்கள் இல்லாததோடு , அவர்கள் அருகு நின்று ஆனைக்காவின் அண்ணலும் அருள்புரிவன் .

குறிப்புரை :

திருகு - மாறுபட்ட . தீர்த்து - மாறுபாடொழித்து . செம்மை செய்து - தூய்மை செய்து . ஊறல் - உள்ளத்துள்ளே ஊறும் தேன் போன்ற சிவாநந்தானுபவம் . ` கருதுவார் இதயத்துக் கமலத் தூறும் தேனவன்காண் ` ( தி .6. ப . 87. பா .1) பற்றிப்பதமறிந்து பருகி - அன்பால் பணிந்து அப்பெருமானின் திருவருளமுதைச் செவ்வியறிந்து உண்டு . உருகிநைபவர் - மனமுருகி திருவருட் பேற்றிற்கு இளைப்பவர் . ஊனம் - குறை . அருகு - அண்மையில் . நின்றிடும் - எழுந்தருளுவான் .

பண் :

பாடல் எண் : 3

துன்ப மின்றித் துயரின்றி யென்றுநீர்
இன்பம் வேண்டி லிராப்பக லேத்துமின்
என்பொன் ஈச னிறைவனென் றுள்குவார்க்
கன்ப னாயிடும் ஆனைக்கா வண்ணலே.

பொழிப்புரை :

என் பொன்போல்வான் என்றும் , ஈசன் என்றும் , இறைவன் என்றும் உள்ளத்தே உள்குவார்கட்கு ஆனைக்காவின் அண்ணல் அன்பனாய் அருள்புரிவான் ஆதலால் , துன்பமும் துயரமும் இன்றி என்றும் குன்றாத இன்பத்தை நீர் விரும்புவீரேயாயின் , இரவு பகல் எப்போதும் வழிபடுவீராக .

குறிப்புரை :

துன்பம் - உடலால் நுகரப்படும் துன்பம் . துயர் - மனத்தால் நுகரப்படும் துன்பம் . என்றும் - எப்போதும் . நீர் - நீங்கள் . இன்பம் வேண்டில் - இன்பத்தோடிருக்க விரும்பினால் . இராப்பகல் - இரவும் பகலும் . ஏத்துமின் - தோத்திரியுங்கள் . என்பொன் - எனக்குப் பொன்னாயிருப்பவன் . ஈசன் - தலைவன் . உள்குவார்க்கு - நினைக்கும் அடியார்களுக்கு .

பண் :

பாடல் எண் : 4

நாவால்நன்று நறுமலர்ச் சேவடி
ஓவா தேத்தி யுளத்தடைத் தார்வினை
காவா யென்றுதங் கைதொழு வார்க்கெலாம்
ஆவா என்றிடும் ஆனைக்கா வண்ணலே.

பொழிப்புரை :

நறுமணம் வீசுகின்ற சிவந்த தன் இணையடிகளை நாவினால் பெரிதும் இடைவிடாது ஏத்தி உள்ளத்தே அடைத்தவர்களுக்கும் , ` வினைத் துன்பங்களினின்று எம்மைக் காப்பாயாக ` என்று கைதொழுவார்களுக்கும் , ஆனைக்காவின் அண்ணல் ஆவா என்று அபயம் கொடுத்தருளும் இயல்பினன் ஆவன் .

குறிப்புரை :

நாவால் - நாக்கினால் . நறுமலர்ச் சேவடியை நன்று ஓவாது ஏத்தி என்க . நன்று - நல்லவண்ணம் . ஓவாது - இடைவிடாது . உளத்து அடைத்தார் - மனத்தின்கண்ணே இருத்தியவர் . வினை காவாய் - வினைபோக்கிக் காப்பாற்றுவாய் . தங்கை தொழுவார்க்கெலாம் - தம்கையால் வணங்குவார் எல்லார்க்கும் . ஆ , இரக்கச் சொல் ; இரங்குவான் என்றபடி . அருகே வந்துய்க என்றுமாம் .

பண் :

பாடல் எண் : 5

வஞ்ச மின்றி வணங்குமின் வைகலும்
வெஞ்சொ லின்றி விலகுமின் வீடுற
நைஞ்சு நைஞ்சுநின் றுள்குளிர் வார்க்கெலாம்
அஞ்ச லென்றிடும் ஆனைக்கா வண்ணலே.

பொழிப்புரை :

ஆனைக்காவின் அண்ணலை வஞ்சமின்றி நாள் தோறும் வழிபடுவீர்களாக ; வெவ்விய சொற்களினின்றும் விலகுவீர்களாக ; வீட்டின்பம் பெறும் பொருட்டு நைந்து நைந்து நின்று உள்ளம் குளிர்வார்க்கெல்லாம் ` அஞ்சேல் ` என்று அருள்பவன் அப் பெருமானேயாவன் .

குறிப்புரை :

வஞ்சமின்றி - மனத்தில் வஞ்சனையில்லாமல் . வைகலும் - நாடோறும் . வெஞ்சொல் இன்றி - கொடுஞ்சொற் பேசுதலின்றி . விலகுமின் - வஞ்சனை வெஞ்சொல் இவற்றை விட்டொழியுங்கள் . வீடற என்பதுபாடமாயின் - கெடுதல் நீங்க எனவுங் கொள்க . வீடுற - வீட்டுநெறியை அடைய . நைஞ்சு நைஞ்சு - உருகி உருகி . நைந்து என்பது நைஞ்சு எனத் திரிந்தது ; போலி . உள் - உள்ளம் .

பண் :

பாடல் எண் : 6

நடையை மெய்யென்று நாத்திகம் பேசாதே
படைகள் போல்வரும் பஞ்சமா பூதங்கள்
தடையொன் றின்றியே தன்னடைந் தார்க்கெலாம்
அடைய நின்றிடும் ஆனைக்கா வண்ணலே.

பொழிப்புரை :

உலகியலையே மெய்யென்று கருதும் பொய்யாகிய நாத்திகம் பேசாமல் , படைகள் போல் வருகின்ற ஐந்து பெரும் பூதங்களால் வரும் தடைகள் ஒன்றும் இன்றித் தன்னை யடைந்த அன்பர் களுக்கெல்லாம் அடையும் பொருளாக நிற்பவன் ஆனைக் காவின் அண்ணலே ஆவன் .

குறிப்புரை :

நடையை - உலக நடையை . மெய்யென்று - நிலையானது என்று எண்ணி . நாத்திகம் - கடவுளும் மறுபிறப்பும் இருவினையும் முதலியவற்றை இல்லை என்றுகூறும் உலோகாயதம் . கடவுளும் உயிரும் வீடுபேறும் பொய்யென்று கூறும் கொள்கை . படைகள்போல் - நாற்பெரும்படைகளைப் போல் . வரும் - கொல்ல வரும் . பஞ்சமா பூதங்கள் - ஐந்து பெரிய மண் , நீர் , அனல் , கால் , வளி , என்ற பூதங்கள் . தன்னடைந்தார்க்குத் தடையொன்றும் இல்லாது அடைதற்கு எளிதாய் நிற்பான் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 7

ஒழுகு மாடத்து ளொன்பது வாய்தலுங்
கழுக ரிப்பதன் முன்னங் கழலடி
தொழுது கைகளால் தூமலர் தூவிநின்
றழும வர்க்கன்ப னானைக்கா வண்ணலே.

பொழிப்புரை :

ஒன்பது வாயில்களும் ஒழுகுகின்ற மாடமாகிய உடம்பினைக் கழுகுகள் அரிக்கும் இறுதிக்காலம் வருதற்கு முன்பே தன் இணையடிகளைக் கைகளால் தொழுது தூய மலர்களால் தூவி நின்று அழுகின்ற அன்பர்கட்கு அன்பனாய் நின்று அருள்பவன் ஆனைக்காவின் அண்ணலே ஆவன் .

குறிப்புரை :

ஒழுகும் மாடம் - எங்கும் ஓட்டைகளையுடைய வீடு . ` மலஞ்சோரும் ஒன்பது வாயில் ` ( தி .8 திருவா .) ஒன்பது வாய்தலும் - ஒன்பது வாயில்களையும் , செவி , மூக்கு , கண் , வாய் , மலக்குறி , நீர்க்குறி ஆகியன . இறக்குமுன் என்பதாம் . வாய்தல் - வாயில் ; வழி . உடம்பு ஒன்பது ஓட்டைகளை உடையது ஆதலின் அவ்வழியை வாயிலென்றார் . கழுகரிப்பதன்முன் - அவ்வுடலாகிய வீடு இறந்து அழிந்து கழுகு அரித்துத் தின்னும் முன்னே . கழலடி - கழலணிந்த திருவடிகளை . அழுமவர்க்கு - அழுபவர்களுக்கு .

பண் :

பாடல் எண் : 8

உருளும் போதறி வொண்ணா வுலகத்தீர்
தெருளுஞ் சிக்கெனத் தீவினை சேராதே
இருள றுத்துநின் றீசனென் பார்க்கெலாம்
அருள்கொ டுத்திடும் ஆனைக்கா வண்ணலே.

பொழிப்புரை :

உலகவாழ்வினை உதறி இறக்கும் போது இது என்று அறிய இயலாத உலகத்தவர்களே ! தெளிவடைவீர்களாக ; தீவினையைச் சேராமல் விரைந்து , இருள் அறுத்து நின்று ` ஈசனே ` என்று உரைப்பவர்க்கெல்லாம் அருள்கொடுப்பவன் ஆனைக்காவின் அண்ணலே ஆவன் .

குறிப்புரை :

உருளும் போது - அழியும் காலம் . அறிவொண்ணா - அறிந்து கொள்ள முடியாது . தெருளும் - தெளிவடையுங்கள் . சிக்கென - பற்றுக்கோடாக . இருள் - அறியாமையாகிய பந்த பாச மயக்கம் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

நேச மாகி நினைமட நெஞ்சமே
நாச மாய குலநலஞ் சுற்றங்கள்
பாச மற்றுப் பராபர வானந்த
ஆசை யுற்றிடும் ஆனைக்கா வண்ணலே.

பொழிப்புரை :

அறியாமை உடைய நெஞ்சமே ! உன்னைக் கெடுக்கும் இயல்புடையனவாகிய குலம் , நலம் , சுற்றம் , பாசம் முதலியவை அற்று மிக உயர்ந்த ஆனந்த ஆசை உற்று , ஆனைக் காவின் அண்ணலை நேசமாகி நினைந்து உய்வாயாக .

குறிப்புரை :

நேசமாகி - அன்புமயமாகி . மடநெஞ்சமே - இதுவரை அறியாதிருந்த மனமே . நினை - நினைப்பாயாக . நாசமாய - அழிவனவாகிய . குலநலம் - குலத்தின் உயர்வு . பராபர ஆனந்தம் - மிக மேலான இன்பம் . உற்றிடும் - உறுவிக்கும் ,

பண் :

பாடல் எண் : 10

ஓத மாகடல் சூழிலங் கைக்கிறை
கீதங் கின்னரம் பாடக் கெழுவினான்
பாதம் வாங்கிப் பரிந்தருள் செய்தங்கோர்
ஆதி யாயிடும் ஆனைக்கா வண்ணலே.

பொழிப்புரை :

ஆனைக்காவின் அண்ணல் , அலைகடல் சூழ்ந்த இலங்கைக்கிறைவனாகிய இராவணன் கீதத்தைக் கின்னரம் போல் மிகப் பொருந்திப்பாடத் தன் திருப்பாதத்துத் திருவிரல் ஒன்றினால் முன்னம் ஊன்றியவர் பின்னவற்குப் பரிந்து அருள் செய்து ஆதி ஆயினர் .

குறிப்புரை :

ஓதம் - கடல் நீர்ப்பெருக்கு . கின்னரம் - வாச்சிய விசேடம் . கின்னரத்தால் கீதம்பாட என்க . கெழுவினான் - தனக்குப் பகைவன் என்ற எண்ணத்தை விட்டு , அவனோடு அன்பால் பொருந்தினான் . பாதம் வாங்கி - அழுத்திய காலைத் தூக்கி . பரிந்து - இரங்கி . ஆதியாயிடும் - தலைவனாயிருக்கும் .

பண் :

பாடல் எண் : 1

கொடிகொள் செல்வ விழாக்குண லைஅறாக்
கடிகொள் பூம்பொழிற் கச்சியே கம்பனார்
பொடிகள் பூசிய பூந்துருத் திந்நகர்
அடிகள் சேவடிக் கீழ்நா மிருப்பதே.

பொழிப்புரை :

பல கொடிகள் எடுக்கப்பெற்றதும் , திருவிழாக்களினால் உண்டாகும் ஆரவாரங்கள் அறாததும் , மணமிக்க பூம் பொழில்கள் சூழ்ந்ததுமாகிய திருக்கச்சியேகம்பரும் திருநீற்றுப் பொடியினைப் பூசிய பூந்துருத்தி நகரத்து எழுந்தருளியிருக்கும் சுவாமியும் ஆகிய பெருமான் சேவடிக்கீழ் நாமிருக்கப் பெற்றோம் .

குறிப்புரை :

கொடிகொள் - கொடிகளைக்கொண்ட . விழாக் குணலை - திருவிழா ஆரவாரம் . அறா - நீங்காத . கடிகொள் - மணம் பொருந்திய . பூம்பொழில் - பொலிவையுடைய சோலை . கொடிகொள் செல்வம் விழா அறா என்பவற்றைத் தனித்தனியே கச்சியேகம்பம் என்பதனோடு கூட்டுக . பொடிகள் - திருநீறு . பூந்துருத்திநகர் அடிகள் - பூந்துருத்தி என்னும் நகருக்குரிய தலைவர் . சேவடி - சிவந்த திருவடிகள் . நாம் இருப்பது அடிகள் சேவடிக்கீழ் என்க . இப்பதிகம் , திருவடிக் கீழிருந்து அநுபவிக்கும் இன்புறு நிலையை உணர்த்துகின்றது . ` ஓங்குணர்வின் உள்ளடங்கி உள்ளத்துள் இன்பொடுங்கத் தூங்குவர்மற் றேதுண்டு சொல் ` ( திருவருட்பயன் . 10.1) என உணர்த்தப்படும் நிஷ்டையின் இயல்பு , இங்குள திருவாக்குப் போலெழும் திருமுறைகளை மூலமாகக் கொண்டது . இது பரமுத்தி நிலையைக் குறிக்கும் . திருப்பூந்துருத்தித் திருமடத்தில் தங்கி வாழ்ந்த குறிப்பு இப்பதிகத்தே அமைந்திருத்தல் அறிதற்குரியது .

பண் :

பாடல் எண் : 2

ஆர்த்த தோலுடை கட்டியோர் வேடனாய்ப்
பார்த்த னோடு படைதொடு மாகிலும்
பூத்த நீள்பொழிற் பூந்துருத் திந்நகர்த்
தீர்த்தன் சேவடிக் கீழ்நா மிருப்பதே.

பொழிப்புரை :

தோல் உடையினை ஆர்த்துக்கட்டி ஒரு வேட வடிவம் கொண்டு அருச்சுனனோடு படைக்கலந் தொடுக்கு மாயினும் , பூத்த மலர்கள் நிறைந்த நீள்பொழில்களை உடைய பூந்துருத்தி நகரத்துத் தீர்த்தவடிவாய் உள்ள பெருமான் சேவடிக்கீழ் நாமிருக்கப் பெற்றோம் .

குறிப்புரை :

தோலுடை ஆர்த்துக்கட்டி - புலித்தோலை இடையிலே பொருத்திக் கட்டி . பார்த்தனோடு - அர்ச்சுனனோடு . படை தொடும் - கணைதொடுத்துப் போர்புரிவான் . தீர்த்தன் - புனிதன் .

பண் :

பாடல் எண் : 3

மாதி னைமதித் தானொரு பாகமாக்
காத லாற்கரந் தான்சடைக் கங்கையைப்
பூத நாயகன் பூந்துருத் திந்நகர்க்
காதி சேவடிக் கீழ்நா மிருப்பதே.

பொழிப்புரை :

உமையம்மையை ஒரு பாகமாக மதித்து ஏற்றவனும் , சடையின்கண் கங்கையைக் காதலால் ஒளித்துக் கொண்டவனும் . பூதங்களுக்குத் தலைவனும் , பூந்துருத்தி நகரில் எழுந்தருளியிருக்கும் முதல்வனும் ஆகிய பெருமான் சேவடிக்கீழ் நாமிருக்கப் பெற்றோம் .

குறிப்புரை :

மாதினை - உமையை . ஒருபாகமா மதித்தான் - இடப் பாகத்தே ஏற்றுக்கொண்டவன் . கங்கையைக் காதலால் சடைக் கரந்தான் என்க . காதலால் - உயிர்கள்மீது வைத்த அன்பால் . கரந்தான் - மறைத்தவன் பூதநாயகன் - உயிர்களுக்குத் தலைவன் . ஆதி - முதல்வன் .

பண் :

பாடல் எண் : 4

மூவ னாய்முத லாயிவ் வுலகெலாம்
காவ னாய்க்கடுங் காலனைக் காய்ந்தவன்
பூவின் நாயகன் பூந்துருத் திந்நகர்த்
தேவன் சேவடிக் கீழ்நா மிருப்பதே.

பொழிப்புரை :

முப்பெருங்கடவுளராயும் , அவருள் முதல்வனாயும் , இவ்வுலகெல்லாவற்றையும் காப்பவனாயும் , கடிய காலனைக் காய்ந்தவனாயும் , அன்பானினைவாரது உள்ளக் கமலத் தின்கண் தலைவனாக எழுந்தருளியிருப்பவனாயும் உள்ள பூந்துருத்தி நகரின் தேவன் சேவடிக்கீழ் நாமிருக்கப் பெற்றோம் .

குறிப்புரை :

மூவன் - முதிர்ந்தவன் . முதலாய் - எல்லாவற்றிற்கும் முதற்காரணனாய் . காவன் - காப்பவன் . கடுங்காலன் - கொடிய எமன் . காய்ந்தவன் - சினந்து அழித்தவன் . பூவின் நாயகன் - நிலவுலகிற்குத் தலைவன் ; அன்றி மலர்மேலுறையும் அரி அயனாக இருப்பவன் என்றும் , அன்பால் நினைவாரது உள்ளக் கமலத்தில் உறையும் தலைமகன் என்றும் கொள்ளலாம் .

பண் :

பாடல் எண் : 5

செம்பொ னேயொக்கும் மேனியன் தேசத்தில்
உம்ப ராரவ ரோடங் கிருக்கிலும்
பொன்பொன் னார் செல்வப் பூந்துருத் திந்நகர்
நம்பன் சேவடிக் கீழ்நா மிருப்பதே.

பொழிப்புரை :

நம் தேசத்தில் இருப்பினும் உம்பர் உள்ள தேவருலகத்தவரோடு இருப்பினும் , பொன்னும் பொலிவார்ந்த செல்வமும் உள்ள பூந்துருத்தி நகரத்து நம்மவனாகவும் , செம் பொன்னையே யொத்த திருமேனியினனாகவும் வீற்றிருக்கும் பெருமான் சேவடிக்கீழ் நாமிருக்கப் பெற்றோம் .

குறிப்புரை :

செம்பொன் - சிவந்த பொன் . உம்பரானவர் - தேவர்கள் . பொன்பொன் - அழகிய பொன் . ஆர் - பொருந்திய .

பண் :

பாடல் எண் : 6

வல்லம் பேசி வலிசெய்மூன் றூரினைக்
கொல்லம் பேசிக் கொடுஞ்சரம் நூறினான்
புல்லம் பேசியும் பூந்துருத் திந்நகர்ச்
செல்வன் சேவடிக் கீழ்நா மிருப்பதே.

பொழிப்புரை :

வன்மைபேசி வன்மையான கொடிய செயல்களையே செய்து திரிந்த திரிபுரங்களைக் கொல்ல எண்ணிப் பேசிக் கொடிய அம்பால் அழித்த பூந்துருத்தி நகர்ச்செல்வன் புன்மை பேசினும் அவன் திருவடிக்கீழேயே இருத்தலை எண்ணுவோம் .

குறிப்புரை :

வல்லம் - வன்மை . வலிசெய் - வன்மையான கொடிய செயல்களையே செய்கின்ற . மூன்றூர் - திரிபுரம் . கொல்லம்பேசி - கொல்லுதலைக் கருத்துட்கொண்டு . கொடுஞ்சரம் - கொடிய அம்பால் . நூறினான் - அழித்தான் . புல்லம் - புன்மை மொழிகள் .

பண் :

பாடல் எண் : 7

ஒருத்த னாயுல கேழுந் தொழநின்று
பருத்த பாம்பொடு பால்மதி கங்கையும்
பொருத்த னாகிலும் பூந்துருத் திந்நகர்த்
திருத்தன் சேவடிக் கீழ்நா மிருப்பதே.

பொழிப்புரை :

ஒப்பற்றவனாய் ஏழு உலகங்களும் தொழ நின்று , பெரிய பாம்பும் , மதியும் , கங்கையும் சடையிற் பொருந்தியவனாய்ப் பூந்துருத்தி நகரத்தே எழுந்தருளியிருக்கும் திருத்தமானவனின் சேவடிக்கீழ் நாமிருக்கப்பெற்றோம் .

குறிப்புரை :

ஒருத்தனாய் - அழியாத முதல்வன் தானொருவனுமேயாய் . பருத்தபாம்பு - பெரிய பாம்பு . பொருத்தன் - அணிந்தவன் . திருத்தன் - திருத்தமாய் விளங்குபவன் . மாறுபடாத செம் பொருள் .

பண் :

பாடல் எண் : 8

அதிரர் தேவ ரியக்கர் விச் சாதரர்
கருத நின்றவர் காண்பரி தாயினான்
பொருத நீர்வரு பூந்துருத் திந்நகர்ச்
சதுரன் சேவடிக் கீழ்நா மிருப்பதே.

பொழிப்புரை :

அதிரர் , தேவர் இயக்கர் , விச்சாதரர் முதலியவர்கள் கருதுமாறு நின்ற அனைவரும் காண்டலரிய காட்சியானும் , நீர் இருகரையும் பொருதுவருகின்ற பூந்துருத்தி நகரத்து எழுந்தருளியிருப்பவனும் , சரியை முதலியவற்றில் நான்காவதாகிய ஞானத்தாலே எய்துதற்குரியவனும் ஆகிய பெருமானின் சேவடிக் கீழ் நாம் இருக்கப் பெற்றோம் .

குறிப்புரை :

அதிரர் தேவர் - உரத்தகுரலினராய தேவர் . இயக்கர் - பதினெண்கணத்துள் ஒருவர் . விச்சாதரர் - வித்யாதரர் . கருதநின்றவர் - தேவர் முதலானோர்க்குத் தலைவர் என்று கருதுகின்ற திருமாலும் பிரமனும் . காண்பரிதாயினான் - தாணுவாய் விளங்கியவன் . பொருதநீர் - அலைக்கும் காவிரிநீர் . வரு - வருகின்ற . சதுரன் - சதுரப்பாடுடையவன் . திருஞானசம்பந்தர் திருப்பதிகங்களுட்போல இவர் திருப்பதிகங்களிலும் இலிங்கபுராண வரலாறும் புறச்சமயத் தவரைப்பற்றிய பழிப்பும் நியதமாகச் சிலவற்றில் கூறப்படுகின்றன .

பண் :

பாடல் எண் : 9

செதுக றாமனத் தார்புறங் கூறினும்
கொதுக றாக்கண்ணி னோன்பிகள் கூறினும்
பொதுவி னாயகன் பூந்துருத் திந்நகர்க்
கதிபன் சேவடிக் கீழ்நா மிருப்பதே.

பொழிப்புரை :

குற்றம் நீங்காத மனத்தினர் புறம் பேசினும் கொசு நீங்காத பீளைசார்ந்த கண்களையுடைய புறச்சமய நோன்பிகள் இழித்துக் கூறினும் மன்றவாணனாகிய பூந்துருத்திப் பெருமான் சேவடிக்கீழேயே நாம் இருப்போம் .

குறிப்புரை :

செதுகு அறா - தீங்கு அல்லது குற்றம் நீங்காத . புறங்கூறினும் - புறம் பேசினாலும் . கொதுகு - கொசு ; பீளை சார்ந்த கண்கள் என்க . பொதுவில் நாயகன் - பஞ்ச சபைகளின் தலைவன் . அதிபன் - தலைவன் .

பண் :

பாடல் எண் : 10

துடித்த தோள்வலி வாளரக் கன்தனைப்
பிடித்த கைஞ்ஞெரிந் துற்றன கண்ணெலாம்
பொடிக்க வூன்றிய பூந்துருத் திந்நகர்ப்
படிகொள் சேவடிக் கீழ்நா மிருப்பதே.

பொழிப்புரை :

தோளாற்றலும் மிக்க வாளாற்றலும் உடைய இராவணனை துடிக்குமாறும் , அவன் பிடித்த கைகள் நெரிவுறுமாறும் , கண்ணெலாம் நீர்த்துளிகள் பொடிக்குமாறும் திருவிரலால் ஊன்றிய பூந்துருத்தி நகரத்து எழுந்தருளியிருக்கும் பெருமானின் பெருமைமிக்க சேவடிக்கீழ் நாமிருக்கப் பெற்றோம் .

குறிப்புரை :

துடித்த - தினவெடுத்த. வலி - வலிமை. பிடித்த - கயிலை மலையைப்பற்றிய. நெரிந்துற்றன - நெரிந்தன. கண்ணெலாம் - இருபது கண்களும். பொடிக்க - நீர் அரும்ப. ஊன்றிய - மிதித்த. படிகொள் சேவடி - அன்பர்க்கருளவேண்டி நிலத்தின் கண்ணே பொருந்திய அவனது சிவந்த திருவடிகள்.

பண் :

பாடல் எண் : 1

கொல்லை யேற்றினர் கோளர வத்தினர்
தில்லைச் சிற்றம் பலத்துறை செல்வனார்
தொல்லை யூழியர் சோற்றுத் துறையர்க்கே
வல்லை யாய்ப்பணி செய்மட நெஞ்சமே. 

பொழிப்புரை :

அறியாமையை உடைய நெஞ்சமே! முல்லை நிலத்துக்குரிய விடையேற்றினை உடையவரும், கொள்ளும் அரவத்தினை உடையவரும், தில்லைத் திருநகரில் சிற்றம்பலத்தே உறையும் அருட்செல்வரும், பழைய ஊழிக்காலத்தவரும் ஆகிய சோற்றுத் துறையர்க்கு வல்லமை உடையையாய்ப் பணிசெய்வாயாக.

குறிப்புரை :

கொல்லை ஏறு - முல்லை நிலத்துக்குரிய இடபம். முல்லைக்குத் திருமால் தெய்வமாதலால் திருமாலை ஏறாக உடையவன் என்று கூறவந்தவர் கொல்லைஏறு என்றார். அன்றி முல்லை நிலத்துக்குரியதான ஏறு எனினும் அமையும். \\\\\\\"கொல்லைச் சில்லைச்சே\\\\\\\" (தேவாரம் 070201). கோள் - கொல்லும் தன்மையுடைய. தொல்லையூழியர் - மிகப்பழைய ஊழிக்காலங்கள் பலவற்றையும் கண்டவர். வல்லையாய் - வலிமையை உடையையாகி; விரைவுடைமையோடு. பணிசெய் - தொண்டு செய்.

பண் :

பாடல் எண் : 2

முத்தி யாக வொருதவஞ் செய்திலை
அத்தி யாலடி யார்க்கொன் றளித்திலை
தொத்து நின்றலர் சோற்றுத் துறையர்க்கே
பத்தி யாய்ப்பணி செய்மட நெஞ்சமே. 

பொழிப்புரை :

அறியாமையை உடைய நெஞ்சமே! முத்திப் பேறெய்தற்பொருட்டு ஒரு தவமும் செய்திலை; அடியார்களுக்கு விருப்பத்தோடு ஒன்றையும் அளித்தாயில்லை; பூங்கொத்துகள் நின்று மலர்கின்ற சோற்றுத்துறையர்க்கு இனியாகிலும் பத்தியோடு பணி செய்வாயாக.

குறிப்புரை :

முத்தியாக - வீடுபேறடையும்பொருட்டு. தவம் - அடியார்க்களித்தல் அரனை ஓம்பல் முதலிய தவங்கள். செய்திலை - செய்யாதிருந்தாய். அத்தியால் - அருத்தியால்; விருப்பத்தோடு. அதனால் என்றுமாம். அளித்திலை - கொடுக்கவில்லை. அடியார்க் களித்தல் அரன்பணியினும் சிறந்தது என்றபடி. தொத்து நின்றலர் - கொத்துக்களாய் நின்றுமலரும், சோலைகளையுடைய என வருவிக்க. பத்தியாய் - அன்போடு.

பண் :

பாடல் எண் : 3

ஒட்டி நின்ற உடலுறு நோய்வினை
கட்டி நின்ற கழிந்தவை போயறத்
தொட்டு நின்றுமச் சோற்றுத் துறையர்க்கே
பட்டி யாப்பணி செய்மட நெஞ்சமே. 

பொழிப்புரை :

அறியாமையை உடைய நெஞ்சமே! உடலை ஒட்டி நின்ற மிகுந்த நோய்களையும், பிணித்து நிற்கும் வினைகளையும் கழிந்து அறும்படியாகச் சோற்றுத்துறையர் திருவடிகளைத் தொட்டு நின்று பட்டியாகப் பணிசெய்வாயாக.

குறிப்புரை :

ஒட்டிநின்ற - நம்மோடு நிழலாய் உடனுறைந்தும் அத்துவிதமாய்ப் பிரிப்பின்றியும் நிற்கின்ற. உடலுறுநோய் - உடலைப் பற்றிய நோய்கள்; பிறவி நோய் எனலுமாம். கட்டி நின்ற - சூழ்ந்து நிற்கும் பந்தபாசங்கள். கழிந்து - நீங்கி. அவைபோய்அற - நோய், பாசம், வினை என்ற மூன்றும் விலக. தொட்டு நின்றும் - அவன் திருவடிகளை மனத்தால் தீண்டி நின்றும். பட்டியாய் - மீளா அடிமையாய்.

பண் :

பாடல் எண் : 4

ஆதியா னண்ட வாணர்க் கருள்நல்கு
நீதி யானென்றும் நின்மல னேயென்றும்
சோதி யானென்றுஞ் சோற்றுத் துறையர்க்கே
வாதி யாய்ப்பணி செய்மட நெஞ்சமே. 

பொழிப்புரை :

அறியாமையை உடைய நெஞ்சமே! முதல்வனும் தேவர்களுக்கு அருள்நல்கும் நீதியனும், நின்மலனும், சோதியனும் ஆகிய சோற்றுத்துறைப் பெருமானுக்கு வேறொன்றும் வாளா வாதித்துக் காலம் போக்காது, பணிசெய்வாயாக.

குறிப்புரை :

அண்டவாணர் - மேலுலகவாசிகளாகிய தேவர் முதலியோர். நீதியான் - நீதிவடிவினன். நின்மலன் - மலமற்றவன். வாதியாய் - பரமன் புகழ்களையே பேசுபவனாய்.

பண் :

பாடல் எண் : 5

ஆட்டி னாயடி யேன்வினை யாயின
ஓட்டி னாயொரு காதி லிலங்குவெண்
தோட்டி னாயென்று சோற்றுத் துறையர்க்கே
நீட்டி நீபணி செய்மட நெஞ்சமே. 

பொழிப்புரை :

அறியாமையை உடைய நெஞ்சமே! அடியவனை ஆட்டுவிப்பானே என்றும், வினைகளாயினவற்றை ஓட்டியவனே என்றும், திருச்செவியில் விளங்குகின்ற சங்கவெண் தோட்டினை யணிந்தவனே என்றும் சோற்றுத்துறையனார்க்கு நீள நினைந்து நீ பணிசெய்வாயாக.

குறிப்புரை :

ஆட்டினாய் - திருக்கூத்தாடுபவனே! ஓட்டினாய் - விலகச்செய்தவனே!, வெண்தோட்டினாய் - ஒரு பக்கத்து வெண்மையான தோடணிந்தவனே!. நீட்டி - புகழ்களை நீளச் சொல்லிக் கொண்டு.

பண் :

பாடல் எண் : 6

பொங்கி நின்றெழுந் தகடல் நஞ்சினைப்
பங்கி உண்டதோர் தெய்வமுண் டோசொலாய்
தொங்கி நீயென்றுஞ் சோற்றுத் துறையர்க்குத்
தங்கி நீபணி செய்மட நெஞ்சமே. 

பொழிப்புரை :

அறியாமையை உடைய நெஞ்சமே! பொங்கி நின்று எழுந்த கடலினின்றும் விளைந்த ஆலகாலவிடத்தை விழுங்கி உண்ட ஒரு தெய்வம் இத்தெய்வத்தையன்றி வேறு உண்டோ சொல்வாயாக! அச்சோற்றுத்துறையர்க்கு மனம் தாழ்ந்து என்றும்தங்கி நீ பணி செய்வாயாக.

குறிப்புரை :

நஞ்சினைப் பங்கியுண்டதோர் தெய்வமுண்டோ சொலாய் - ஏனையோர் யாவரும் நன்மை தீமை கலந்து பங்கிடு பவராகிய எமது பெருமான் தீமையாகிய நஞ்சைத் தமக்கு வைத்தும், நல்லதாகிய அமிர்தத்தைத் தேவர்க்குவைத்தும் அந்த நஞ்சைப் பங்கிட்டு உண்டதுபோல வேறு தெய்வமுண்டோ? என்க. தொங்கி - துவங்கி. தங்கி - ஒருநெறிப்பட்டு.

பண் :

பாடல் எண் : 7

ஆணி போலநீ ஆற்ற வலியைகாண்
ஏணி போலிழிந் தேறியு மேங்கியும்
தோணி யாகிய சோற்றுத் துறையர்க்கே
பூணி யாய்ப்பணி செய்மட நெஞ்சமே. 

பொழிப்புரை :

அறியாமையை உடைய நெஞ்சமே! ஆணி போல நீ மிகவும் வலி உடையையாயினும், ஏணியைப் போல் இழிந்தும் ஏறியும் இறங்கியும் வாடுகின்றனை; பிறவிப் பெருங்கடற்குத் தோணியாகிய சோற்றுத்துறையர்க்குப் பூணியாக நின்று பணி செய்வாயாக.

குறிப்புரை :

ஆணி - இருப்பாணி. ஆற்றவலியை - மிக்க வலிமை யுடையாய். ஏணிபோல் இழிந்தேறியும் - ஏணியைப் போலத்தான் இருந்த இடத்திலே இருந்து பிறர் இழியவும் ஏறவும் சாதனமாய் நின்றும் கவலைப்படும். இருப்பாணிபோல வலிமையாய் உள்ளது மான மனம் என முன்னே கூட்டுக. தோணி - பிறவிக்கடலில் இருந்து கரையேற்றும் தோணி போன்றவன். பூணியாய் - அன்புடையையாய்.

பண் :

பாடல் எண் : 8

பெற்ற மேறிலென் பேய்படை யாகிலென்
புற்றி லாடர வேயது பூணிலென்
சுற்றி நீயென்றுஞ் சோற்றுத் துறையர்க்கே
பற்றி நீபணி செய்மட நெஞ்சமே. 

பொழிப்புரை :

அறியாமையை உடைய நெஞ்சமே! ஏற்றினை ஏறினாலென்ன, பேய்கள் படைகளாகிலென்ன, புற்றினைப் பொருந்திய அரவை அணியாகப் பூண்டாலென்ன, நீ என்றும் சோற்றுத் துறையர்க்கே சுற்றியும் பற்றியும் பணிசெய்வாயாக.

குறிப்புரை :

பெற்றம் - எருது. பேய்ப்படை - ஊழிக்காலத்திரவில் இடுகாட்டுள் ஆடும்போது அப்பெருமானது படைகள், பேய்கள். ஆடரவேயது பூணிலென் - பாம்பணிந்தாலென்ன. சுற்றி - வலம்வந்து. பற்றி - விடாதுபற்றி. நீ இவற்றை இழிவெனக் கருதாது பணிசெய் என்க.

பண் :

பாடல் எண் : 9

அல்லி யானர வைந்தலை நாகணைப்
பள்ளி யானறி யாத பரிசெலாம்
சொல்லி நீயென்றுஞ் சோற்றுத் துறையர்க்கே
புல்லி நீபணி செய்மட நெஞ்சமே. 

பொழிப்புரை :

அறியாமையை உடைய நெஞ்சமே! தாமரையின் அகவிதழில் வீற்றிருக்கும் பிரமனும், ஆதிசேடனாகிய படுக்கையை உடையவனாகிய திருமாலும் அறிய முயன்றும் அறிய இயலாத தன்மையெல்லாம் சொல்லி, சோற்றுத்துறையர்க்கே நீ என்றும் பொருந்திப் பணிசெய்வாயாக.

குறிப்புரை :

அல்லியான் - வெண்டாமரை மலரின் அகவிதழ்களில் எழுந்தருளியிருப்பவனாய பிரமன். நாகணைப்பள்ளி - பாம்பினை அணையாகவும் பள்ளியாகவும் கொண்ட திருமால். புல்லி - கலந்து.

பண் :

பாடல் எண் : 10

மிண்ட ரோடு விரவியும் வீறிலாக்
குண்டர் தம்மைக் கழிந்துய்யப் போந்துநீ
தொண்டு செய்தென்றுஞ் சோற்றுத் துறையர்க்கே
உண்டு நீபணி செய்மட நெஞ்சமே.

பொழிப்புரை :

அறியாமையை உடைய நெஞ்சமே! அமண் முண்டர்களோடு கலந்தும், பெருமையில்லாத குண்டர்களோடு பொருந்தியும் நின்ற நிலைமையினின்று நீங்கி உய்யப் போந்து நீ, சோற்றுத்துறையர்க்கே தொண்டுசெய்து என்றும் உண்டு பணி செய்வாயாக.

குறிப்புரை :

மிண்டர் - வலிய சமணர். விரவியும் - கூடியும். வீறிலா - பெருமையில்லாத. குண்டர் - உடல் கொழுத்தவர் சமணர். கழிந்து - நீங்கி. உய்யப்போந்து - உய்தற்பொருட்டு இறைவனிடத்து வந்து. என்றும் - நாடோறும். உண்டு - பணி செய்வதற்கென்றே உண்டு. பணிசெய் - தொண்டுசெய்.

பண் :

பாடல் எண் : 11

வாழ்ந்த வன்வலி வாளரக் கன்றனை
ஆழ்ந்து போயல றவ்விர லூன்றினான்
சூழ்ந்த பாரிடஞ் சோற்றுத் துறையர்க்குத்
தாழ்ந்து நீபணி செய்மட நெஞ்சமே. 

பொழிப்புரை :

அறியாமையை உடைய நெஞ்சமே! ஆற்றலோடு வாழ்ந்தவனாகிய இராவணன் ஆழ்ந்துபோய் அலறுமாறு விரலால் ஊன்றினவனாகிய பூதப்படை சூழ்ந்த சோற்றுத்துறைப் பெருமானுக்கு மனமொழிமெய்களாற்றாழ்ந்து பணிசெய்வாயாக.

குறிப்புரை :

வாழ்ந்தவன் - உலகம் புகழ வாழ்ந்தவன். ஆழ்ந்து போய் அலற - கயிலையின்கீழ் ஆழப்பதிந்து அழ. பாரிடம் சூழ்ந்த - பூதகணங்கள் சூழ்ந்த; சோற்றுத்துறை என்க. தாழ்ந்து - வணங்கி.

பண் :

பாடல் எண் : 1

கொல்லி யான்குளிர் தூங்குகுற் றாலத்தான்
புல்லி யார்புரம் மூன்றெரி செய்தவன்
நெல்லி யானிலை யானநெய்த் தானனைச்
சொல்லி மெய்தொழு வார்சுடர் வாணரே.

பொழிப்புரை :

கொல்லிமலையில் வீற்றிருப்பவனும் , குளிர்ச்சி செறியும் குற்றாலத்தில் வீற்றிருப்பவனும் , பகைவர் புரங்கள் மூன்றையும் எரிசெய்தவனும் , திருநெல்லிக்காவில் உள்ளவனும் , நிலைபெற்றிருக்கும் திருநெய்த்தானனுமாகிய பெருமானை வாயினாற் சொல்லி மெய்யினால் தொழுவார்கள் ஒளியோடு கூடி வாழும் உயர்நிலை பெறுவர் .

குறிப்புரை :

கொல்லியான் - கொல்லிமலைக்குரியவன் . தேவார வைப்புத்தலங்களில் ஒன்று . குளிர்தூங்கு - குளிர்மிக்க . குற்றாலத்தான் - குற்றால மலைச்சாரலில் வாழ்பவன் . குளிர்தூங்கு என்பதைக் கொல்லியுடனும் குற்றாலத்துடனும் கூட்டுக . புல்லியார் - அற்பமானவர் , கீழோர் . நெல்லியான் - திருநெல்லிக்கா என்னும் தலத்துக்குரியவன் . நிலையான - என்றும் நிலைத்ததாயுள்ள . சொல்லி - தோத்திரம் சொல்லி . மெய் - உண்மையாக . சுடர் வாணர் - ஞானத்தினால் நிலைபெற்றோராவர் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 2

இரவ னையிடு வெண்தலை யேந்தியைப்
பரவ னைப்படை யார்மதில் மூன்றையும்
நிரவ னைநிலை யானநெய்த் தானனைக்
குரவ னைத்தொழு வார்கொடி வாணரே.

பொழிப்புரை :

இரத்தலை உடையவனும் , வெண்தலை ஏந்தியவனும் , எல்லோராலும் பரவப்படுபவனும் , படையுடையார் முப்புரங்களையும் எரியால் நிரந்தவனும் , ஞானாசாரியனும் நிலை பெற்றிருக்கும் திருநெய்த்தானனுமாகிய பெருமானைத் தொழுவார்கள் இவ்வுலகத்து நன்கு வாழ்வோராவர் .

குறிப்புரை :

இரவனை - பிச்சையிரப்பவனை . ஏந்தியை - ஏந்தியவனை . பரவனை - எங்கும் பரவி இருப்பவனை . படையார் - ஆயுதங்கள் செறிந்த . நிரவனை - அழித்தவனை . குரவனை - முதற் பெருங்குருவாக விளங்குபவனை . கொடிவாணர் - ஒழுங்கில் வாழ்பவராவர் .

பண் :

பாடல் எண் : 3

ஆனிடை யைந்தும் ஆடுவ ராரிருள்
கானிடை நடம் ஆடுவர் காண்மினோ
தேனிடை மலர் பாயுநெய்த் தானனை
வானி டைத்தொழு வார்வலி வாணரே.

பொழிப்புரை :

பஞ்சகவ்வியங்களை விரும்பித் திருமஞ்சனம் கொள்பவரும் , நள்ளிருளில் இடுகாட்டிடை நடம் ஆடுபவரும் ஆவர் ; காண்பீராக ! மலரிடைத் தேன் பொழிந்து பாயும் திருநெய்த்தானனை வானிடைத் தொழுவார்கள் வலிமையோடு வாழ்பவராவர் .

குறிப்புரை :

ஆனிடை ஐந்து - பசுவிடத்துண்டாய பஞ்சகவ்வியம் . ஆர்இருள் - மிக்க இருள் செறிந்த இரவு . கான் - இடுகாடு . மலரிடைத்தேன்பாயும் என்று மாறுக . வானிடைத் தொழுவார் - உள்ளத்தின்கண் உள்ள தகராகாசத்துவைத்துத் தியானிப்போர் . வலி - வினைகளை வெல்லும் வலிமை .

பண் :

பாடல் எண் : 4

விண்ட வர்புர மூன்றும்வெண் ணீறெழக்
கண்ட வன்கடி தாகிய நஞ்சினை
உண்ட வன்னொளி யானநெய்த் தானனைத்
தொண்ட ராய்த்தொழு வார்சுடர் வாணரே.

பொழிப்புரை :

பகைவர் புரமூன்றையும் வெள்ளிய சாம்பலாகி யெழுமாறு கண்டு எரித்தவனும் , கடிதாகிய ஆலகாலத்தை உண்டவனும் ஆகிய ஒளியான திருநெய்த்தானனைத் தொண்டராகித் தொழுவார் ஒளியோடு கூடி வாழ்பவராவர் .

குறிப்புரை :

விண்டவர் - பகைவர் . வெண்ணீறெழக் கண்டவன் - சாம்பராகச் செய்தவன் . கடிது - கொடியது .

பண் :

பாடல் எண் : 5

முன்கை நோவக் கடைந்தவர் நிற்கவே
சங்கி யாது சமுத்திர நஞ்சுண்டான்
நங்கை யோடு நவின்றநெய்த் தானனைத்
தங்கை யால்தொழு வார்தலை வாணரே.

பொழிப்புரை :

தம் முன்கைகள் நோகுமாறு கடைந்த தேவர்களும் அசுரர்களும் அஞ்சிநிற்கச் சிறிதும் ஐயுறாது கடல் நஞ்சுண்டு அனைவரையும் காத்தவனும் , உமாதேவியோடு விரும்பி எழுந்தருளியிருப்போனுமாகிய திருநெய்த்தானனைத் தம்கைகளால் தொழுவார் தலைமைத் தன்மையோடு கூடி வாழ்பவராவர் .

குறிப்புரை :

முன்கைநோவக் கடைந்தவர் - ( மந்திரமலையாம் மத்தை இழுத்து ) முன்கை வலியடையக் கடைந்தவராய தேவாசுரர் . நிற்க - ஆலகாலந் தோன்றியதைக் கண்டு அஞ்சி நிற்க . சங்கியாது - சங்கையடையாது ஐயுறாது . நவின்ற - பொருந்திய . தலை - சிறந்த தலைவராய் .

பண் :

பாடல் எண் : 6

சுட்ட நீறுமெய் பூசிச் சுடலையுள்
நட்ட மாடுவர் நள்ளிருள் பேயொடே
சிட்டர் வானவர் தேருநெய்த் தானனை
இட்ட மாய்த்தொழு வாரின்ப வாணரே.

பொழிப்புரை :

உலகெல்லாவற்றையும் சுட்ட திருவெண்ணீற்றினைத் திருமேனியிற்பூசி , நள்ளிருளில் பேய்களோடு சுடுகாட்டில் நடம் ஆடுபவரும் , உயர்ந்த முனிவர்களும் தேவர்களும் ஆராய்ந்து காணும் திருநெய்த்தானரும் ஆகிய பெருமானை விருப்பமாகத் தொழுவார் இன்பத்தோடு கூடி வாழ்பவராவர் .

குறிப்புரை :

சுட்டநீறு - திருநீறு . நள் - செறிந்த . சிட்டர் - தூய உணர்வினர் . தேரும் - ஆராய்ந்து காணும் . இட்டமாய் - விருப்பமாய் .

பண் :

பாடல் எண் : 7

கொள்ளித் தீயெரி வீசிக் கொடியதோர்
கள்ளிக் காட்டிடை யாடுவர் காண்மினோ
தெள்ளித் தேறித் தெளிந்துநெய்த் தானனை
உள்ளத் தால்தொழு வாரும்பர் வாணரே.

பொழிப்புரை :

தீக்கொள்ளியினின்று எரிவீசிக் கொடிதாகிய கள்ளிக்காட்டில் ஆடும் இயல்பினர் காண்பீராக ; தெளிவு அடைந்து தேறிப் பின்னும் தெளிந்து அத்திருநெய்த்தானரை உள்ளத்தால் தொழுவார் தேவர்களோடு ஒத்த பேரின்பம் பொருந்தி வாழ்பவராவர் .

குறிப்புரை :

கொள்ளித் தீ - சுடுகாட்டுக் குறைக்கொள்ளி . வீசி - சுழற்றி . கள்ளிக்காடு - கள்ளிச்செடி முளைத்த இடுகாடு . தெள்ளித்தேறி - ஆராய்ந்து தெளிந்து . உம்பர்வாணர் - தேவர் உலகில் வாழ்பவராவர் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 8

உச்சி மேல்விளங் கும்மிள வெண்பிறை
பற்றி யாடர வோடுஞ்ச டைப்பெய்தான்
நெற்றி யாரழல் கண்டநெய்த் தானனைச்
சுற்றி மெய்தொழு வார்சுடர் வாணரே.

பொழிப்புரை :

சென்னியில் உச்சியின்மேல் விளங்கும் இள வெண்பிறையும் பற்றியாட்டற்குரிய பாம்பும் சடையின்கண் வைத்தவனும் , நெற்றிக்கண்ணனுமாகிய திருநெய்த்தானனைச் சுற்றி வந்து மெய்யால் தொழுவார் ஒளி பொருந்தி வாழ்பவராவர் .

குறிப்புரை :

உச்சிமேல் விளங்கும் - ஆகாயத்தே விளங்கும் . ஆடு அரவு - ஆடும் பாம்பு ; ஆடரவொடு வெண்பிறை பற்றிச் சடை பெய்தவன் என்க . நெற்றியின்கண் ஆரழல் கண்ட - ஆரழல் தோன்றும்படி நெற்றியினால் விழித்த . ஊழிக்காலத்தும் உமையம்மை தம் கண்களைப் புதைக்க உலகம் இருண்டகாலத்தும் ( தி .4. ப .14. பா .8.) விழித்தான் என்க . அழல் - நெற்றிக்கண்ணை உணர்த்திற்று . சுற்றி - வலம்செய்து .

பண் :

பாடல் எண் : 9

மாலொ டும்மறை யோதிய நான்முகன்
காலொ டும்முடி காண்பரி தாயினான்
சேலொ டுஞ்செருச் செய்யுநெய்த் தானனை
மாலொ டுந்தொழு வார்வினை வாடுமே.

பொழிப்புரை :

திருமாலோடும் வேதங்களை ஓதிய பிரமனும் திருவடியும் திருமுடியும் காண்டற்கரியனாயினானும் . சேல்மீன்கள் தம்மிற்பொரும் திருநெய்த்தானத்தில் எழுந்தருளியிருப்பவனும் ஆகிய பெருமானை அன்புமயக்கத்தால் தொழுவார்களின் வினைகள் வாடிக்கெடும் .

குறிப்புரை :

மாலொடும் - திருமாலொடும் . காலொடும் முடி - திரு வடிகளையும் திருமுடியையும் . காண்பதரிதாயினான் - காணுவதற் கரிதாய் விளங்கியவன் . சேலொடும் செருச்செய்யும் - சேல் மீன்கள் தம்முள் போர்செய்யும் . மாலொடும் - வேட்கையோடும் .

பண் :

பாடல் எண் : 10

வலிந்த தோள்வலி வாளரக் கன்றனை
நெருங்க நீள்வரை யூன்றுநெய்த் தானனார்
புரிந்து கைந்நரம் போடிசை பாடலும்
பரிந்த னைப்பணி வார்வினை பாறுமே.

பொழிப்புரை :

வலிமை பெற்ற தோளாற்றல் உடைய இராவணனை நீண்டவரை நெருங்கும்படித் திருவிரலையூன்றிய திருநெய்த்தானனாரை விரும்பி கைநரம்புகளோடு இசையினால் அவன் பாடுதலும் அதற்கு விரும்பிய பெருமானைப் பணிவார்களின் வினைகள் கெடும் .

குறிப்புரை :

வலிந்த தோள் - வலிமையுடைய தோள் என்க. நெருங்க - அழிய. நீள்வரை - நீண்ட கயிலாயமலை. புரிந்து - இடை விடாதுவிரும்பி. கைந்நரம்பு - கையின்கண் உளதாகிய நரம்பு. பரிந்தனை-பரிவு செய்தவனை; இரங்கியவனை. பாறும் - அழியும்.

பண் :

பாடல் எண் : 1

அருவ னாய்அத்தி யீருரி போர்த்துமை
உருவ னாயொற்றி யூர்பதி யாகிலும்
பருவ ரால்வயல் சூழ்ந்த பழனத்தான்
திருவி னாற்றிரு வேண்டுமித் தேவர்க்கே.

பொழிப்புரை :

அருவத் திருமேனியுடையவனாய் யானையின் ஈரப்பட்ட உரியைப் போர்த்தவனாய் , உமையை ஒரு பாகத்தில் உடையவனாய் ஒற்றியூரைத் தன்பதியாக் கொண்டவன் ஆயினும் , பருத்த வரால் மீன்கள் நிறைந்த வயல்கள் சூழ்ந்த பழனம் என்னும் தலத்தினுள்ளான் அருட்செல்வத்தினால் இத்தேவர்களுக்குச் செல்வம் பெருகுதலை விரும்பும் .

குறிப்புரை :

அருவன் - உருவமற்றவன் . அத்தி - யானை . உமை உருவன் - பார்வதியோடு கூடிய உருவமுடையவன் . பதி - வாழும் ஊர் . பருவரால் - பெரியவரால் மீன்கள் பொருந்திய . பழனத்தான் - திருப்பழனம் என்னும் தலத்திற்குரியவன் . திருவினால் திரு வேண்டும் - செல்வங்களைக்கொண்டு சிவப்பணி செய்து வீடு பேற்றைக் கேளுங்கள் . இத் தேவர்க்கே - இத்தேவரிடத்தே .

பண் :

பாடல் எண் : 2

வையம் வந்து வணங்கி வலங்கொளும்
ஐய னையறி யார்சிலர் ஆதர்கள்
பைகொ ளாடர வார்த்த பழனன்பால்
பொய்யர் காலங்கள் போக்கிடு வார்களே.

பொழிப்புரை :

படங்கொண்ட பாம்பை அரையில் ஆர்த்துக் கட்டிய பழனத்தலத்து இறைவனும் , உலகத்தினுள்ளார் எல்லாரும் வந்து வணங்கி வலம் கொள்ளுதற்குரிய தலைவனும் ஆகிய பெருமானைச் சில குருடர்கள் அறியார் ; சில பொய்யர்கள் வணங்காது வீண் காலங்கள் போக்குவர் .

குறிப்புரை :

வையம் - உலகம் ; அஃது ஆகுபெயராய் மக்களை உணர்த்திற்று . ஐயன் - அழகியவன் . ஆதர்கள் - அறிவற்றவர்கள் . பைகொள் ஆடரவு - படத்தைக் கொண்டு ஆடுகின்ற பாம்பு . ஆர்த்த - கட்டிய . பழனன்பால் - திருப்பழனத்திறைவரிடத்து . அன்பு கொள்ளாதென வருவிக்க . பொய்யர் - பொய்ப்பொருள்களைப் பின்பற்று கின்றவர்கள் . காலங்கள் போக்கிடுவார்கள் - வறிதே காலங்களைக் கழிப்பார்கள் .

பண் :

பாடல் எண் : 3

வண்ண மாக முறுக்கிய வாசிகை
திண்ண மாகத் திருச்சடைச் சேர்த்தியே
பண்ணு மாகவே பாடும் பழனத்தான்
எண்ணும் நீர் அவ னாயிர நாமமே.

பொழிப்புரை :

அழகுபெற முறுக்கப்பெற்ற வட்டமாகிய திருச் சடையிற் சேர்த்து உறுதியாகக் கட்டி முடித்துப் பண்பாடும் இறைவனாகிய பழனத்தலத்துப் பெருமானின் ஆயிரம்நாமங்களை நீர் எண்ணுவீராக .

குறிப்புரை :

வண்ணமாக முறுக்கிய - அழகாக முறுக்கிக் கட்டிய . வாசிகை - தலை . திண்ணமாக - பெரிதாக . பண்ணுமாகவே பாடும் - இசையிலக்கணக்கூறு தெரியப் பாடுகின்ற . அவன் ஆயிரம் நாமத்தை நீர் எண்ணும் - அவனது பல திருப்பெயர்களை நீங்கள் நினையுங்கள் .

பண் :

பாடல் எண் : 4

மூர்க்கப் பாம்பு பிடித்தது மூச்சிட
வாக்கப் பாம்பினைக் கண்ட துணிமதி
பாக்கப் பாம்பினைப் பற்றும் பழனத்தான்
தார்க்கொண் மாலை சடைக்கணிந் திட்டதே.

பொழிப்புரை :

பிடித்த கொடுமையை உடைய பாம்பு நெடுமூச்சு விடவும் , அப்பாம்பினைக்கண்ட பிறைமதி நடுங்கிக் காண அப் பாம்பைப் பற்றியாடுபவனாகிய கொன்றைத்தாரும் மாலையும் உடைய பழனத்தலத்துப் பெருமான் இவற்றைச் சடைக்கணிந்திட்டது என்னையோ ?

குறிப்புரை :

பிடித்த மூர்க்கப்பாம்பாகிய அது மூச்சிட வாக்கு அப்பாம்பினைக் கண்ட துணிமதி பார்க்க அப்பாம்பினைப் பற்றும் பழனத்தான் என மாற்றுக . பிடித்த - பற்றிய . மூர்க்கப் பாம்பு - கொடிய பாம்பு . மூச்சிட - பெருமூச்சுவிட்டுச் சீற . வாக்கு - நீர் ஒழுகியதுபோல் நெளிந்துவரும் . துணிமதி - பிறை மதி . பார்க்க - காண . பற்றும் - பிடித்து ஆட்டும் . தார்க்கொள்மாலை - இண்டை முதலிய மாலை வகைகளோடு . அணிந்திட்டது - தலையில் சூடியுள்ளது . பழனத்தான் சூடியுள்ளான் . கொன்றை மாலையோடு இவற்றைச் சூடியது என்னையோ என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 5

நீல முண்ட மிடற்றினன் நேர்ந்ததோர்
கோல முண்ட குணத்தால் நிறைந்ததோர்
பாலு முண்டு பழனன்பா லென்னிடை
மாலு முண்டிறை யென்றன் மனத்துளே.

பொழிப்புரை :

நேர்ந்ததாகிய கோலமாக நஞ்சினை உண்ட குணத்தால் நிறைந்த நீலகண்டனும் , பழனத்தலத்தின் கண் உள்ள இறைவனும் ஆகிய பெருமானிடத்து என்றன் மனத்துள் சிறிது மயக்கம் உள தாகின்றது .

குறிப்புரை :

நீலம் - நீலநிறம் பொருந்திய விடம் . நேர்ந்ததோர் - பொருந்தியதோர் . கோலமுண்ட - அழகைக் கொண்ட . குணத்தால் நிறைந்தது - நற்குணங்களால் நிரம்பிய அம்பிகை . ஓர் பாலுமுண்டு - இடப்பாகத்தில் எழுந்தருளியுள்ளது . என்னிடை - என்னிடத்தே . மால் - மயக்கம் . இறை என்பதை இறைவனே என்றும் , சிறிது என்றும் பொருள் கூறலாம் .

பண் :

பாடல் எண் : 6

மந்த மாக வளர்பிறை சூடியோர்
சந்த மாகத் திருச்சடை சாத்துவான்
பந்த மாயின தீர்க்கும் பழனத்தான்
எந்தை தாய்தந்தை யெம்பெரு மானுமே.

பொழிப்புரை :

பெருமை தரும்படியாக வளர்பிறையைச் சூடி ஒரு சந்தமாகத் திருச்சடை சாத்துவானும் , பந்தமாயினவற்றைத் தீர்ப்பானும் ஆகிய திருப்பழனத்து இறைவன் எந்தையும் , தாயும் , தந்தையும் , எம்பெருமானும் ஆவன் .

குறிப்புரை :

மந்தமாக - மெதுவாக . சந்தம் - மாலை . பந்தம் - வினை ; நம்மைச் சூழ்ந்த பாசம் . எந்தை - என் உண்மையான உயிர்த்தந்தை . தாய் தந்தை - உடலைப்பெற்று வளர்த்த தாயும் தந்தையுமாவன் . எம்பெருமான் - எங்கள் தலைவன் .

பண் :

பாடல் எண் : 7

மார்க்க மொன்றறி யார்மதி யில்லிகள்
பூக்க ரத்திற் புரிகிலர் மூடர்கள்
பார்க்க நின்று பரவும் பழனத்தான்
தாட்க ணின்று தலைவணங் கார்களே.

பொழிப்புரை :

எல்லோரும் பார்க்க நின்று பழனத்தின்கண் பரவுவார்க்கு அருள் வழங்கும் இறைவனின் திருவடிக்கண் நின்று தலை வணங்காதவர்கள் , அறிவிலிகளாகி வழியொன்றறியாதவர்களும் , பூக்களைக்கொண்டு கரத்தால் தொழ விழையாத மூடர்களும் ஆவர் .

குறிப்புரை :

மார்க்கம் - உண்மைச் சமயநெறி . மதியில்லிகள் - மதியிலிகள் . பூக்கரத்தில் புரிகிலர் - பூக்களைக் கையில்கொண்டு போற்றாதவர் . பார்க்க - அவனது திருக்கண் நோக்கு விழ . பரவும் - தோத்திரியுங்கள் . தாள்கள் - திருவடிகள் . தலை வணங்காரை நோக்கி இரங்கியது .

பண் :

பாடல் எண் : 8

ஏறி னாரிமை யோர்கள் பணிகண்டு
தேறு வாரலர் தீவினை யாளர்கள்
பாறி னார்பணி வேண்டும் பழனத்தான்
கூறி னானுமை யாளொடுங் கூடவே.

பொழிப்புரை :

இமையோர்களாகிய தேவர்கள் பணி பல கண்டு தம் பதவியினின்றும் மேலே உயர்ந்தது கண்டும் , தீவினையாளர்கள் தெளிவடைந்தாரல்லர் . இழிந்தவராய மக்கள் பணியையும் விரும்பும் பழனத்தலத்து இறைவன் உமையாளொடுங் கூடி ஒரு கூறனாயினன் .

குறிப்புரை :

வானுலகின்கண் ஏறினாராகிய இமையோர்கள் என்க . கண்டும் தேறுவாரலர் - வானோர் வழிபடக்கண்டும் தெளிவாரல்லர் . பாறினார் - இழிந்தார் . மக்களது பணியையும் விரும்பும் பழனத்தான் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 9

சுற்று வார்தொழு வார்சுடர் வண்ணன்மேல்
தெற்றி னார்திரி யும்புரம் மூன்றெய்தான்
பற்றி னார்வினை தீர்க்கும் பழனனை
எற்றி னான்மறக் கேனெம் பிரானையே.

பொழிப்புரை :

திரியும் புரங்கள் மூன்றையும் எய்தவனும் , பற்றியவர்களுடைய வினைகளைத் தீர்க்கும் பெருமானுமாகிய பழனத்தலத்து இறைவன் சுற்றுவாரையும் தொழுவாரையும் மேலே உயர்த்தும் ஒளிவண்ணனாயுள்ளனன் ; எம்பெருமானை எதனால் அடியேன் மறக்கக்கூடும் ?

குறிப்புரை :

சுற்றுவார் - வலம் வருவார் . சுடர்வண்ணன் மேல் - ஒளிவண்ணமுடைய பெருமானிடத்து . தெற்றினார் - உலகங்களை அழித்தவர்களாய் ; திரியும் என்க . பற்றினார் - பற்றுக்கோடாகக் கொண்டவர் . எற்றினால் - எதனால் .

பண் :

பாடல் எண் : 10

பொங்கு மாகடல் சூழிலங் கைக்கிறை
அங்க மான இறுத்தருள் செய்தவன்
பங்க னென்றும் பழன னுமையொடும்
தங்கன் தாளடி யேனுடை யுச்சியே.

பொழிப்புரை :

பழனத்தலத்து இறைவன் , பொங்குகின்ற பெருங்கடல் சூழ்ந்த இலங்கைக்கரசனாம் இராவணனது அங்கமானவற்றை இறுத்து அருள்செய்தவனும் , உமையொரு பங்கனும் , அடியேனுடைய உச்சியிலே தன் தாளிணைகளைத் தங்குமாறு செய்தவனும் ஆவான் .

குறிப்புரை :

பொங்கும் - அலையெழுப்பும். மா - பெரிய. அங்கமான - உடலுறுப்புக்களானவை. பங்கன் - மாதொரு கூறன். தங்கன் - தங்கியிருப்பவன். என்றும் - எப்பொழுதும்.

பண் :

பாடல் எண் : 1

கான றாத கடிபொழில் வண்டினம்
தேன றாத திருச்செம்பொன் பள்ளியான்
ஊன றாததோர் வெண்டலை யிற்பலி
தான றாததோர் கொள்கையன் காண்மினே.

பொழிப்புரை :

மணம் நீங்காத விளக்கம் உடைய பொழில்களில் வண்டினங்களின் தேன் நீங்காத திருச்செம்பொன் பள்ளி இறைவன் , தசைவிட்டு நீங்காத ஒரு வெண்தலையில் பலியினைத் தான் ஏற்றலினின்றும் நீங்காத இயல்புடையவன் ; காண்பீர்களாக .

குறிப்புரை :

கான் - மணம் . அறாத - நீங்காத . கடி - விளக்கம் . வண்டினம் - வண்டுக்கூட்டங்கள் . தேன் அறாத - தேனை இழக்காத . ஊன் அறாததொர் வெண்டலை - தசை நீங்காததொரு வெள்ளிய மண்டையோடு . பலிதானறாததோர் கொள்கையன் - பிச்சையெடுக்கும் தொழில் நீங்காத தன்மையன் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

என்பு மாமையும் பூண்டங் குழிதர்வர்க்
கன்பு மாயிடும் ஆயிழை யீரினிச்
செம்பொன் பள்ளியு ளான்சிவ லோகனை
நம்பொன் பள்ளியுள் கவினை நாசமே.

பொழிப்புரை :

எலும்பும் , ஆமையும் அணிந்து திரிதருகின்ற செம்பொன்பள்ளி இறைவனும் சிவலோகனுமாகிய பெருமானை அன்பு செய்யும் ஆராய்ந்த இழையை அணிந்த பெண்களே ! அப் பெருமானை நம் அழகிய மனக்கோயிலின்கண்ணே நினைந்தால் நம் வினைகள் நாசமாகும் .

குறிப்புரை :

என்பும் - எலும்பு மாலையும் . ஆமையும் - கூர்மாவதாரமாகிய ஆமையின் ஓட்டையும் . பூண்டு - அணிந்து - ` முற்றலாமையிள நாகமோடேன முளைக்கொம்பவை பூண்டு ` ( தி .1. ப .1. பா .2)) உழிதர்வர்க்கு - திரிபவர்க்கு . ஆயிழையீர் - சிறந்த நூல்களை ஆராயும் இயல்பினீர் . பொன்பள்ளி - பொற்கோயில் . நம்பொன்பள்ளி உள்க - அழகிய நமது உள்ளக்கோயிலில் நிறுத்தி உள்க .

பண் :

பாடல் எண் : 3

வேறு கோலத்த ராணலர் பெண்ணலர்
கீறு கோவண வைதுகி லாடையர்
தேற லாவதொன் றன்றுசெம் பொன்பள்ளி
ஆறு சூடிய அண்ண லவனையே.

பொழிப்புரை :

வேறுகோலத்தோடு கூடியவரும் , ஆண் , பெண் அல்லாதவரும் , கிழித்த கோவணத்துகிலாடையுடையவரும் , செம்பொன் பள்ளியில் வீற்றிருந்து கங்கையாளைச் சடையிற் சூடிய அண்ணலாகிய அப்பெருமானைத் தெளிந்துகொள்ளுதல் யார்க்கும் எளிதாம் ஒன்றன்று .

குறிப்புரை :

ஆணலர் பெண்ணலர் வேறு கோலத்தர் எனக் கூட்டுக . வேறு கோலத்தர் - ஆண் பெண் அலியலன் என்னுமாறும் இது அவனுருவன்று என்னுமாறும் தனிப்பட்ட கோலம் கொள்பவர் . கீறு - கிழித்த . ஐ - அழகிய . துகில் - ஆடை . இருபெயரொட்டு . சிறந்த ஆடை . அவனைத் தேறலாவதொன்றன்று - அவனைத் துணிதல் பசுபோதத்தால் ஆவதொன்றன்று .

பண் :

பாடல் எண் : 4

அருவ ராததோர் வெண்டலை யேந்திவந்
திருவ ராயிடு வார்கடை தேடுவார்
தெருவெ லாமுழல் வார்செம்பொன் பள்ளியார்
ஒருவர் தாம்பல பேருளர் காண்மினே.

பொழிப்புரை :

அருவருப்புக்கொள்ளாது ஒரு வெண்டலையை ஏந்திவந்து தெருவெல்லாம் உழல்வார் செம்பொன் பள்ளி இறைவர் ; திருமாலும் பிரமனுமாகிய இருவரால் திருமுடி , திருவடிகளின் எல்லை தேடப்பட்ட அவ்வொருவர் பலபெயர்களும் கொண்டு திகழ்வர் ; காண்பீர்களாக .

குறிப்புரை :

அருவராததொர் - வெறுக்கத்தக்கதல்லாத ஒரு . இருவராய - அருளுடன் சத்தியும் சிவமுமாய் . இடுவார் - வந்து பிச்சையிடுவார் . கடை - வீட்டுவாயில் . உழல்வார் - திரிந்து வருந்துவார் . ஒருவர் தாம் பலபேருளர் - தாமொரு பொருளேயானவர் ஆயினும் பல திருப் பெயர்களை உடையவர் . ஆணவத்தைப் பலியாக இடுதல் உட் பொருள் ` பசுபோதக் கவளமிட ` ( திருவிளையாடல் - கடவுள் வாழ்த்து 15).

பண் :

பாடல் எண் : 5

பூவு லாஞ்சடை மேற்புனல் சூடினான்
ஏவ லாலெயின் மூன்று மெரித்தவன்
தேவர் சென்றிறைஞ் சுஞ்செம்பொன் பள்ளியான்
மூவ ராய்முத லாய்நின்ற மூர்த்தியே.

பொழிப்புரை :

தேவர்கள் சென்று இறைஞ்சுகின்ற செம்பொன் பள்ளி இறைவர் கொன்றைப்பூப் பொருந்திய சடையில் கங்கையைச் சூடியவரும் , ஓரம்பினால் முப்புரம் எரித்தவரும் , மூவர்க்கும் முதலாய் நின்ற மூர்த்தியும் ஆவர் .

குறிப்புரை :

பூவுலாம் - பூக்கள் பொருந்திய . புனல் - கங்கை . ஏ அலால் - அம்பு இல்லாமலே நகைத்தெரித்தவன் என்றபடி . வல் ஏ ஆல் - வலிய அம்பால் எனவும் மாறுக . மூவராய் முதலாய் - படைத்துக் காத்து அழிக்கும் கடவுளராயும் . அம்மூவர்க்கும் முழுமுதலாயும் உள்ளவர் . தேவர் சென்றிறைஞ்சும் - விருத்திரன் என்ற அசுரனைக் கொல்லும் பொருட்டும் தக்கயாகத்தில் போந்தபழி நீங்குதற் பொருட்டும் இந்திரனும் , சிருஷ்டியின்பொருட்டுப் பிரமனும் , கணவனைப்பெற இரதியும் , எட்டுத்திக்குப் பாலரும் வழிபட்டதாய்த் தலவரலாறு .

பண் :

பாடல் எண் : 6

சலவ ராயொரு பாம்பொடு தண்மதிக்
கலவ ராவதின் காரண மென்கொலோ
திலக நீண்முடி யார்செம்பொன் பள்ளியார்
குலவில் லாலெயில் மூன்றெய்த கூத்தரே.

பொழிப்புரை :

பெருமைக்குரிய வில்லால் மூன்றெயில்களை எய்த கூத்தரும் , பொட்டணிந்தவரும் , நீண்ட சடாமுடி உடையவருமாகிய செம்பொன்பள்ளி இறைவர் கங்கையைச் சூடியவராய் , பாம்பும் குளிர்பிறையும் கலந்தவராய் ஆவதன் காரணம் என்னையோ ?.

குறிப்புரை :

சலவராய் - கங்கையைச் சூடியவராய் . கலவராவதின் காரணம் - கலந்தணிபவராதற்குக் காரணம் . நெற்றிப் பொட்டும் நீர்முடியும் அணிந்தவர் . குலம் - உயர்ந்த .

பண் :

பாடல் எண் : 7

கைகொள் சூலத்தர் கட்டுவாங் கத்தினர்
மைகொள் கண்டத்த ராகி யிருசுடர்
செய்ய மேனிவெண் ணீற்றர்செம் பொன்பள்ளி
ஐயர் கையதோ ரைந்தலை நாகமே.

பொழிப்புரை :

கையிற்கொண்ட சூலம் உடையவரும் , கட்டு வாங்கத்தை உடையவரும் , திருநீலகண்டரும் ஆகி இருசுடர்களைப் போன்று சிவந்த திருமேனியும் அதிற்பூசிய வெண்ணீற்றினருமாகிய செம்பொன்பள்ளித் தலைவர் கையின்கண் உள்ளது ஓர் ஐந்தலை நாகமாகும் .

குறிப்புரை :

கைகொள் - கையின்கண் கொண்ட . கட்டுவாங்கத்தினர் - மழுவாயுதத்தினர் . இருசுடர் - சூரிய சந்திரர் வடிவாயிருப்பவர் . கையது - கையின்கண் அணியப்பட்டது . கையிற்பிடித்தது கங்கணமாகக் கொண்டது என்றுமாம் .

பண் :

பாடல் எண் : 8

வெங்கண் நாகம் வெருவுற ஆர்த்தவர்
பைங்கண் ஆனையி னீருரி போர்த்தவர்
செங்கண் மால்விடை யார்செம்பொன் பள்ளியார்
அங்க ணாயடைந் தார்வினை தீர்ப்பரே.

பொழிப்புரை :

வெவ்விய கண்ணையுடைய நாகத்தினை அஞ்சும்படி ஆர்த்துக்கட்டியவரும் , பசுமையான கண்ணையுடைய ஆனையின் பச்சைத்தோலைப் போர்த்தவரும் , செங்கண்ணையுடைய திருமாலைத் தமக்கு விடையாக உடையவரும் ஆகிய செம்பொன் பள்ளி இறைவர் தம்மை அடைக்கலமாக அடைந்தவர்களின் வினைகளைத் தீர்ப்பர் .

குறிப்புரை :

வெங்கண் நாகம் - கொடிய கண்ணையுடைய பாம்பு , வெருவுற - அஞ்ச . பைங்கண் - செவ்விய இளைய கண்கள் . ஆர்த்தவர் - கட்டியவர் . அங்கணாய் - அழகிய பற்றுக் கோடாய் . அடைக்கலமாய் , அவ்விடத்தவராய் , அவரையே புகலிடமாய் எனவுமாம் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

நன்றி நாரணன் நான்முக னென்றிவர்
நின்ற நீண்முடி யோடடி காண்புற்றுச்
சென்று காண்பரி யான்செம்பொன் பள்ளியான்
நின்ற சூழலில் நீளெரி யாகியே.

பொழிப்புரை :

செம்பொன்பள்ளி இறைவர் நன்மை மிக்க நாரணனும் , பிரமனும் ஆகிய இருவரும் நிலைபெற்ற திருமுடியையும் திருவடியையும் காணத்தொடங்கிச் சென்றும் காண்டலரியவராய் நின்ற அச்சூழ்நிலையில் நீண்டு அழலுருவாயினர் .

குறிப்புரை :

நன்றி - நன்மையையுடைய . பிரமன்போலப் பொய் கூறாமையின் நன்றி நாரணன் என்றார் . நீள் எரியாகிநின்ற சூழலில் நீள் முடியோடு அடி காண்புறச் சென்று காண்பறியானென்க .

பண் :

பாடல் எண் : 10

திரியும் மும்மதில் செங்கணை யொன்றினால்
எரிய வெய்தன லோட்டி யிலங்கைக்கோன்
நெரிய வூன்றியிட் டார்செம்பொன் பள்ளியார்
அரிய வான மவரருள் செய்வரே.

பொழிப்புரை :

செம்பொன்பள்ளி இறைவர் . திரிகின்ற மும்மதில்களைச் செங்கணை ஒன்றினால் எரியுமாறு எய்து அனலினால் ஓட்டி , இராவணன் நெரியுமாறு தம் திருவிரல் ஒன்றால் ஊன்றியவர் ; தம்மை யடைந்த அன்பர்க்கு அரிதாகிய வீட்டுலக இன்பத்தை அப்பெருமான் அருள்வர் .

குறிப்புரை :

செங்கணை - கூரியநேரிய கணை . அனலோட்டி - அக்கினிதேவனாகிய கணையை ஏவி . அரியவானம் - கிடைத்தற்கரிய வீடுபேறு . ஒன்றினால் - ஒன்றின்கண் வைத்து . அனல்செங்கணை ஒன்றினால் ஓட்டி எரிய எய்து எனக் கூட்டுக .

பண் :

பாடல் எண் : 1

மலைக்கொ ளானை மயக்கிய வல்வினை
நிலைக்கொ ளானை நினைப்புறு நெஞ்சமே
கொலைக்கை யானையுங் கொன்றிடு மாதலால்
கலைக்கை யானைகண் டீர்கட வூரரே.

பொழிப்புரை :

திருக்கடவூரில் மேவும் பெருமான் , மலையில் வாழும் யானை போன்று மயக்கம் செய்த கொடிய வினைகளுக்கே நிலைக்களமாய் யானைபோன்று அடங்காது பலவற்றையும் நினைக்கின்ற நல்வினைகளாகிய யானைகளையும் ஏனைய மதயானையையும் அழிக்கும் இயல்பினர் . கலையின் பயனாகிய ஒழுக்கத்தால் அடையத்தகும் யானை போன்றவர் .

குறிப்புரை :

மலைக்கொள் யானை மயக்கிய வல்வினை - மலையில் வாழும் யானை போன்று மயக்கத்தைச் செய்த கொடிய வினைகள் . வல்வினை நிலைக்கொளானை - கொடிய வினைகளுக்கே நிலைக் களமாய் யானை போன்று அடங்காது பலவற்றை . நினைப்புறும் - நினைக்கின்ற . கொலைக்கை யானையும் - வல்வினையாகிய யானையையும் ஏனை மத யானையையும் . கலைக்கையானை - கல்வியறிவினாலாகிய ஒழுக்கத்தின் பயனாக அடையத்தக்க பொருள்களாயுள்ளவர் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

வெள்ளி மால்வரை போல்வதொ ரானையார்
உள்ள வாறெனை யுள்புகு மானையார்
கொள்ள மாகிய கோயிலு ளானையார்
கள்ள வானைகண் டீர்கட வூரரே.

பொழிப்புரை :

வெள்ளிமால்வரை போன்ற அயிராவணம் என்னும் ஒப்பற்ற ஆனையை உடையார் ; உள்ளவாறே என் உள்ளத்தில் புகுகின்ற ஆனைபோல்வார் ; கொள்ளும் இடமாகிய கோயிலுள் ஆனையாய் உள்ளவர் ; ஆதலின் கடவூர்த்தலத்து இறைவர் கள்ளம் உடைய ஆனைபோல்வார் ; காண்பீர்களாக .

குறிப்புரை :

வெள்ளிமால்வரை - கயிலை ; கயிலைபோன்று வெள்ளிய . ஆன் - எருது ; எருதையுடையர் என்க . அல்லது ஐராவணம் எனினுமமையும் . உள்ளவாறு - மெய்யாக என்னுள் புகுமென்க . ஆனையார் - பெரியர் . கொள் அம் ஆகிய கோயில் - அழகைக் கொண்டதாகிய சிறிய கோயில் எனக்கூட்டுக . கள்ள ஆனை - காண்பதற்கு அரிய யானைபோன்றவர் .

பண் :

பாடல் எண் : 3

ஞான மாகிய நன்குண ரானையார்
ஊனை வேவ வுருக்கிய வானையார்
வேன லானை யுரித்துமை யஞ்சவே
கான லானைகண் டீர்கட வூரரே.

பொழிப்புரை :

ஞானமாகிய நன்குணரத்தக்க ஆனையார் ; உடற் பொதியைமேவுமாறு உருக்கி உள்ளொளிபெருக்கும் ஆனையார் ; ஆனையை உமாதேவியார் அஞ்சுமாறு உரித்த கடவூர்த் தலத்து இறைவர் ; கானல் ஆனையும் போல்வர் ; காண்பீர்களாக .

குறிப்புரை :

ஞானமாகிய நண்குணர் - அறியவேண்டுவன பலவற்றையும் நன்கு உணர்ந்தவராகிய . ஊனை - உடலை . வேவஉருக்கிய - கருவி கரணங்களை அன்புமயமாகச் செய்த . வேனல் ஆனை - சினமுள்ளதாய் வந்த யானை . கான் அல் யானை - காட்டில் திரிதல் இல்லாத நல்ல யானை . உமையஞ்ச உரித்த கடவுளர் என முடிக்க . உரித்த உமை பெயரெச்சத்தகரம் தொக்கது .

பண் :

பாடல் எண் : 4

ஆல முண்டழ காயதொ ரானையார்
நீல மேனி நெடும்பளிங் கானையார்
கோல மாய கொழுஞ்சுட ரானையார்
கால வானைகண் டீர்கட வூரரே.

பொழிப்புரை :

நஞ்சினை உண்டும் அழகுபெற்ற ஆனையார் ; நீல மேனியை ஒருபாகத்தே உடைய நீண்ட பளிங்கனைய ஆனையார் ; கொழுவிய சுடர்விடும் கோலம் உடைய ஆனையார் ; கடவூர்த் தலத்திறைவர் கால ஆனை போல்வர் ; காண்பீர்களாக .

குறிப்புரை :

ஆலம் - விடம் . ஆலமுண்டு அழகைப் பெற்ற என்க . அழகாயதொரானையார் - அழகியதொரு யானை போன்றவர் . நீல மேனி - பார்வதி அல்லது திருமாலின் திருவுரு . பளிங்கானையார் - வெண்ணீறணிந்து வெள்ளியராய் விளங்குபவர் . கோலமாய் - அழகியராய் . கொழுஞ்சுடர் ஆனையர் - மிக்கஒளியாய் விளங்கும் இயல்பினர் . கால ஆனை - காலனுக்கு ஆனைபோன்றவர் . காலனை அழித்தவர் .

பண் :

பாடல் எண் : 5

அளித்த ஆன் அஞ்சு மாடிய வானையார்
வெளுத்த நீள்கொடி யேறுடை யானையார்
எளித்த வேழத்தை எள்குவித் தானையார்
களித்த வானைகண் டீர்கட வூரரே.

பொழிப்புரை :

அன்பர்கள் பரிந்து கொடுக்கும் பஞ்ச கவ்வியங்களை ஆடிய ஆனையார் ; வெண்மையான இடபக்கொடி உடைய ஆனையார் ; இகழ்ந்து வந்த யானையினை எல்லோரும் எள்குமாறு உரித்த ஆனையார் ; கடவூர்த்தலத்திறைவர் களிப்புற்ற யானை போல்வர் ; காண்பீர்களாக .

குறிப்புரை :

ஆன் அளித்த அஞ்சும் ஆடிய என்க . ஆன் - பசு . அஞ்சு - பஞ்சகவ்வியம் . வெளுத்த ஏறு - நீள்கொடியில் வெளுத்த ஏறுடையார் என மாறி வெள்விடைக் கொடியர் என்க . எளித்த - எளிதாகக் கருதிக் கொல்லவந்த . எள்குவித் தானையார் - இகழ்ந்து கொன்ற இயல்பினர் . பெயரெச்சத்தகரம் தொக்கது . களித்த - மிக்க இன்பத்தையுடைய .

பண் :

பாடல் எண் : 6

விடுத்த மால்வரை விண்ணுற வானையார்
தொடுத்த மால்வரை தூயதொ ரானையார்
கடுத்த காலனைக் காய்ந்ததொ ரானையார்
கடுத்த வானைகண் டீர்கட வூரரே.

பொழிப்புரை :

விடுத்த பெரியமலையை விண்ணுற நிமிர்க்கும் ஆனையார் ; தொடுத்த பெரியமலை தூய்மையாக உடைய ஆனையார் ; சினந்துவந்த காலனைக் காய்ந்த ஒப்பற்ற கடவூர்த்தலத்திறைவர் சினத்தலுற்ற ஆனைபோல்வர் ; காண்பீர்களாக .

குறிப்புரை :

விண்ணுற விடுத்த - ஆகாயத்தை அளாவச் செய்த . மால்வரை - பெரியமலை ; கயிலாயம் . மால்வரை தொடுத்த - பெரிய இமயமலையை வில்லாக வளைத்த . கடுத்த - கோபித்த .

பண் :

பாடல் எண் : 7

மண்ணு ளாரை மயக்குறு மானையார்
எண்ணு ளார்பல ரேத்திடு மானையார்
விண்ணு ளார்பல ரும்மறி யானையார்
கண்ணு ளானைகண் டீர்கட வூரரே.

பொழிப்புரை :

மண்ணுலகின் உள்ளாரை மயக்கம் உறுவிக்கும் ஆனையார் ; எண்ணிக்கையிற் பெருகிய நல்லடியார் பலர் ஏத்தித்தொழும் ஆனையார் ; விண்ணுலகின்கண் உள்ள தேவர்கள் பலரும் அறிகின்ற ஆனையார் ; கடவூர்த்தலத்து இறைவர் காதலாகித் தொழும் அடியார் கண்ணுள் நின்று காட்சி வழங்கும் ஆனைபோல்வர் ; காண்பீர்களாக .

குறிப்புரை :

மண்ணுளார் - மக்கள் . மயக்குறும் - பரிபாக மடைதற் பொருட்டு மலங்களாகிய அழுக்குகளில் மயக்குறுவிக்கும் . எண்ணுளார் பலர் - பல எண்ணங்களையுடைய பலர் . கண்ணுள் ஆனை - கண்களுக்குள் நீங்காதிருக்கும் ஆனை போன்றவர் .

பண் :

பாடல் எண் : 8

சினக்குஞ் செம்பவ ளத்திர ளானையார்
மனக்கும் வல்வினை தீர்த்திடு மானையார்
அனைக்கும் அன்புடை யார்மனத் தானையார்
கனைக்கு மானைகண் டீர்கட வூரரே.

பொழிப்புரை :

சினக்கின்ற செம்பவளத் திரள்களை உடைய ஆனையார் ; மனத்தின்கண் நிறைந்த வல்வினைகளைத் தீர்க்கும் ஆனையார் ; அன்னைக்கும் மேலாகிய அன்புடையார் மனத்து உறையும் ஆனையார் ; கடவூர்த்தலத்து இறைவர் ஒலித்து முழங்கி வரும் ஆனைபோல்வர் ; காண்பீர்களாக .

குறிப்புரை :

சினக்கும் - சிவக்கும் . திரள் - திரள்போன்ற . மனக்கும் - மனத்தின்கண் . அனைக்கும் - அன்னையினும் . கனைக்கும் - அடியார்களைத் தன்பால் அழைக்கும் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

வேத மாகிய வெஞ்சுட ரானையார்
நீதி யானில னாகிய வானையார்
ஓதி யூழி தெரிந்துண ரானையார்
காத லானைகண் டீர்கட வூரரே.

பொழிப்புரை :

வேதங்களாய் அதன் ஒளியாய் விளங்கும் ஆனைபோன்றவர் . நீதிமுறை விளங்க நிலத்தின்கண் தோன்றியவர் என்க . வேதங்களை ஓதி பல ஊழிகளையும் கண்டறிந்தவர் . அன்பர்க்கன்பர் கடவூர் இறைவர் ; காண்பீர்களாக .

குறிப்புரை :

வேதமாகிய ஆனையார் , வெஞ்சுடர் ஆனையார் என்க . நீதியால் - கடமையாக . நிலனாகிய - நிலமாக விளங்கிய ; நிலத்தின்கண் திருமேனிகொண்டு தோன்றிய என்றுமாம் . ஓதி - வேதமோதி . ஊழிதெரிந்துணர் - பல ஊழிகளையும் தெரிந்து உணர்கின்ற .

பண் :

பாடல் எண் : 10

நீண்ட மாலொடு நான்முகன் தானுமாய்க்
காண்டு மென்றுபுக் கார்க ளிருவரும்
மாண்ட வாரழ லாகிய வானையார்
காண்ட லானைகண் டீர்கட வூரரே.

பொழிப்புரை :

நெடியோனாகிய திருமாலும் , நான்முகனும் காண்போம் என்று ஆணவத்தாற் கருதிப் புகுந்தும் காண்டற்கரியவராய் மாட்சி உடைய பேரழலாக நிமிர்ந்த ஆனையார் ; கடவூர்த் தலத்து இறைவர் காண்டற்குரிய ஆனைபோல்வர் ; காண்பீர்களாக .

குறிப்புரை :

காண்டும் - அடிமுடி காண்போம் . மாண்ட - செருக்கு அழிந்த . காண்டலானை - அனைவரும் காணத்தக்க ஆனை போன்றவர் .

பண் :

பாடல் எண் : 11

அடுத்து வந்த இலங்கையர் மன்னனை
எடுத்த தோள்க ளிறநெரித் தானையார்
கடுத்த காலனைக் காய்ந்ததொ ரானையார்
கடுக்கை யானைகண் டீர்கட வூரரே.

பொழிப்புரை :

எடுப்பேன் என்று அடுத்துவந்த இலங்கை வேந்தனை எடுக்கலுற்ற இருபது தோள்களும் இறும் வண்ணம் நெரித்த ஆனையார் ; சினந்த காலனைக் காய்ந்த ஆனையார் ; கடவூர்த் தலத்து இறைவர் கொன்றையணிந்த ஆனைபோல்வர் ; காண்பீர்களாக .

குறிப்புரை :

அடுத்துவந்த - கயிலையை நெருங்கிவந்த. கடுத்த - சினந்துவந்த. கடுக்கை - கொன்றை.

பண் :

பாடல் எண் : 1

குழைகொள் காதினர் கோவண ஆடையர்
உழையர் தாங்கட வூரின் மயானத்தார்
பழைய தம்மடி யார்செய்த பாவமும்
பிழையுந் தீர்ப்பர் பெருமா னடிகளே.

பொழிப்புரை :

கடவூர் மயானத்தாராகிய பெருமான் அடிகள் சங்கவெண்குழையணிந்த காதினர் ; கோவண ஆடையினர் ; அன்பு செய்யும் அடியார்கட்கு மிக்க அண்மையில் உள்ளவர் ; தம் பழைய அடியார்கள் செய்த பாவமும் பிழையும் தீர்ப்பவர் .

குறிப்புரை :

குழைகொள் காதினர் - குழையணிந்த காதினை உடையவர் . உழையர் - மானைக் கையின்கண் உடையவர் ; பக்கத்திருப்பவர் எனலுமாம் . பழையதம் அடியார் - வாழையடி வாழையாய்த் தொண்டுரிமை பூண்ட அடியவர் . பிழை - குற்றம் . பெருமானடிகள் - இறைவன் ; இத்தலத்து இறைவர் திருப்பெயராகவும் கூறுவர் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

உன்னி வானவ ரோதிய சிந்தையில்
கன்னல் தேன்கடவூரின் மயானத்தார்
தன்னை நோக்கித் தொழுதெழு வார்க்கெலாம்
பின்னை யென்னார் பெருமா னடிகளே.

பொழிப்புரை :

கடவூர் மயானத்தாராகிய பெருமான் அடிகள் , தம்மை உன்னித்தேவர்கள் ஓதும் போது அவர்சிந்தையில்கன்னல் போன்றும் தேன் போன்றும் இனிப்பவர் ; தம்மை நோக்கித் தொழுது எழும் அடியவர்கட்கெல்லாம் ` பிறகு அருள்செய்வோம் ` என்னாது அப்போதே அருளும் பெருங்கருணை உடையவர் .

குறிப்புரை :

உன்னி - சிந்தித்து . ஓதிய - புகழ்ந்த கடவூர் மயானத்தார் என்க . அல்லது உன்னி ஓதிய வானவர் சிந்தையில் என மாற்றிப் பொருள் கூறுக . கன்னல் - கரும்பு . பின்னை - பிறகு என்னாது ; உடனே அருள் வழங்குபவர் என்க . அன்றி வானவர் உன்னி ஓதிய மயானத்தார் எனலுமாம் .

பண் :

பாடல் எண் : 3

சூல மேந்துவர் தோலுடை ஆடையர்
ஆல முண்டமு தேமிகத் தேக்குவர்
கால காலர் கடவூர் மயானத்தார்
மாலை மார்பர் பெருமா னடிகளே.

பொழிப்புரை :

கடவூர் மயானத்தாராகிய பெருமான் அடிகள் , சூலம் ஏந்தியிருப்பவர் ; புலித்தோலை உடுத்திருப்பவர் ; ஆலம் உண்டு அமுதைப் பிறர்க்குத் தேக்கி அளிப்பவர் . காலனுக்கும் காலர் ; மாலையணிந்த மார்பினர் .

குறிப்புரை :

உடை ஆடை - இருபெயரொட்டு . ஆலம் - நஞ்சு . அமுதே மிக - அந்நஞ்சே அமுதமாக . தேக்குவர் - நிறைவிப்பர் . அன்றித்தாம் நஞ்சுண்டு அமரர்க்கு அமுதம் பெருகத் தருபவர் என்க . காலகாலர் - காலனுக்குக் காலனார் .

பண் :

பாடல் எண் : 4

இறைவ னாரிமை யோர்தொழு பைங்கழல்
மறவ னார்கட வூரின் மயானத்தார்
அறவ னாரடி யாரடி யார்தங்கள்
பிறவி தீர்ப்பர் பெருமா னடிகளே.

பொழிப்புரை :

கடவூர் மயானத்தாராகிய பெருமான் அடிகள் , தேவர்கள் தொழுகின்ற பைங்கழலை உடைய இறைவர் ; வீரம் உடையவர் ; அறமே வடிவானவர் ; அடியார்களின் பிறவி நோயைத் தீர்ப்பவர் .

குறிப்புரை :

பைங்கழல் - பைம்பொன் கழல் . மறவனார் - வலியர் . அறவனார் - அறவடிவினர் . இவற்றிற்கு மறக்கருணை செய்பவர் , அறக்கருணை செய்பவர் எனலுமாம் .

பண் :

பாடல் எண் : 5

கத்து காளி கதந்தணி வித்தவர்
மத்தர் தாங்கட வூரின் மயானத்தார்
ஒத்தொவ் வாதன செய்துழல் வாரொரு
பித்தர் காணும் பெருமா னடிகளே.

பொழிப்புரை :

கடவூர் மயானத்தாராகிய பெருமான் அடிகள் கத்துகின்ற காளியின் சினத்தைத் தணிவித்தவர் ; மதம் பொருந்தியவர் ( ஊமத்தமலரைச் சூடியவர் ) ஒத்தும் ஒவ்வாதும் செய்யும் செயல் பலவற்றைச் செய்து உழல்கின்ற பித்தர்போல்வர் ; காண்பீர்களாக .

குறிப்புரை :

கத்து - ஆரவாரம் செய்த . கதம் - கோபம் . தணிவித்தவர் - நீக்கியவர் ; நடனத்தால் வென்றவர் . மத்தர் - உன்மத்தர் , அல்லது ஊமத்தை அணிந்தவர் . ஒத்தொவ்வாதன செய்யும் - உலகியலோடு பொருத்தமுள்ளனவாகவும் , பொருத்தமில்லாதனவாகவும் செய்யும் . பித்தர் - ஒருநெறிப்பட்ட செயல் இல்லாதவர் .

பண் :

பாடல் எண் : 6

எரிகொள் மேனி யிளம்பிறை வைத்தவர்
கரியர் தாங்கட வூரின் மயானத்தார்
அரிய ரண்டத்து ளோரயன் மாலுக்கும்
பெரியர் காணும் பெருமா னடிகளே.

பொழிப்புரை :

கடவூர் மயானத்தாராகிய பெருமான் அடிகள் , சிவந்த தழல் வண்ணம் கொண்ட திருமேனியும் , இளம்பிறை வைத்த சடையும் உடையவர் ; அயிராவணம் என்ற ஆனையை உடையவர் ; அயன் , திருமால் முதலிய தேவர்கள் யாவருக்கும் காண்டற்கு அரியர் ; பெரியர் ; காண்பீர்களாக .

குறிப்புரை :

எரிகொள்மேனி - நெருப்பின் நிறங்கொண்ட சிவந்த மேனி . கரியர் - எல்லா உயிர்களுக்கும் சான்றாக நிற்பவர் , அகோர முகத்தினர் எனலுமாம் . அண்டத்துளோர் - வானுலகில் உள்ளவர் .

பண் :

பாடல் எண் : 7

அணங்கு பாகத்தர் ஆரண நான்மறை
கணங்கள் சேர்கட வூரின் மயானத்தார்
வணங்கு வாரிடர் தீர்ப்பர் மயக்குறும்
பிணங்கொள் காடர் பெருமா னடிகளே.

பொழிப்புரை :

கடவூர் மயானத்தாராகிய பெருமான் அடிகள் , உமை ஒருபாகம் உடையவர் ; ஆரணங்களாகிய நான்மறைகளின் தொகுதிகள் தொழுது சேரும் தகைமை உடையவர் ; தம்மை வணங்குவார்களது துன்பங்களைத் தீர்ப்பவர் ; மயக்கம் மிகுவிக்கும் பிணங்களைக் கொண்ட சுடுகாடே பெரும்பதியாக் கொண்டவர் .

குறிப்புரை :

அணங்கு - பார்வதி . ஆரண நான்மறை - ( இருபெயரொட்டு ) வேதங்களாகிய நான்மறை . கணங்கள் - அடியவர் கூட்டம் , மயக்குறும் - அறிவாற்றல் ஒடுங்கிய . பிணங்கொள்காடு - இடுகாடு . எல்லா உலகங்களும் அழிந்து உயிர்கள் மயங்கித் தம்முள் ஒடுங்கும் இடம் பிணங்கொள் காடு எனப்பட்டது .

பண் :

பாடல் எண் : 8

அரவு கையின ராதி புராணனார்
மரவு சேர்கட வூரின் மயானத்தார்
பரவு வாரிடர் தீர்ப்பர் பணிகொள்வர்
பிரமன் மாற்கும் பெருமா னடிகளே.

பொழிப்புரை :

கடவூர் மயானத்தாராகிய பெருமான் அடிகள் , அரவம் உடைய கையினர் ; ஆதியிற்றோன்றிய பழமையானவர் ; தம்மைப் பரவும் அடியார்களது இடர்களைத் தீர்ப்பவர் ; அவர்களைப் பணியும் கொள்பவர் ; பிரமன் , மாலுக்கும் பெரிய இயல்புடையவராவர் .

குறிப்புரை :

அரவு கையினார் - பாம்பைக் கங்கணமாக அணிந்த திருக்கைகளை உடையவர் . ஆதிபுராணனார் - எல்லாவற்றிற்கும் முதல்வராயும் , பழமையானவராயும் உள்ளவர் . மரவு - மராமரம் . பெருமான் - தலைவன் . * * * * * * * * * 9, 10 9, 10. * * * * * * * * * * * * *

பண் :

பாடல் எண் : 1

கொள்ளுங் காதன்மை பெய்துறுங் கோல்வளை
உள்ள முள்கி யுரைக்குந் திருப்பெயர்
வள்ளல் மாமயி லாடு துறையுறை
வெள்ளந் தாங்கு சடையனை வேண்டியே.

பொழிப்புரை :

மயிலாடுதுறையில் உறைகின்ற வள்ளலும் , கங்கை வெள்ளம் தாங்கிய சடையனுமாகிய பெருமானை விரும்பிக் காதல் கொள்ளும் இயல்புடைய திரண்ட வளைகள் பெய்யப்பட்ட இப்பெண் உள்ளத்தால் உள்கி அப்பெருமான் திருப்பெயரையே உரைக்கும் தன்மையள் ஆயினள் .

குறிப்புரை :

மங்கை நல்லாள் ஒருத்தி என்ற எழுவாய் வருவித்துக் கொள்க . காதன்மை கொள்ளும் - ஆசைகொள்ளுவாள் . கோல் வளை - திரண்ட வளையல்களை . பெய்துறும் - உடல் இளைத்தலால் கீழே கழலவிடுவாள் . உள்ளம் உள்கி - மனமுருகி ; திருப்பெயர் உரைக்கும் என்க . வள்ளல் - நாற்றிசை வள்ளலாய் மாயூரத்தைச் சூழ நான்கு திசையிலும் வீற்றிருப்பவன் . வேண்டி - விரும்பி ; சடையனையே விரும்பி என்க . செவிலி கூற்று .

பண் :

பாடல் எண் : 2

சித்தந் தேறுஞ் செறிவளை சிக்கெனும்
பச்சை தீருமென் பைங்கொடி பால்மதி
வைத்த மாமயி லாடு துறையரன்
கொத்தி னிற்பொலி கொன்றை கொடுக்கிலே.

பொழிப்புரை :

சடையின்கண் வெண்பிறை வைத்த பெருமை பொருந்திய மயிலாடுதுறைத் தலத்து இறைவனது கொத்தாகப் பொலியும் கொன்றை மலரினைக் கொடுத்தால் தன் சித்தம் தெளிந்து , உடல் பூரித்து வளைகளைச் செறிப்பாள் என் பைங்கொடியாகிய இவள் தன் பச்சைவண்ணமும் நீங்கிப் பழைய நிறம் பெறுவாள் .

குறிப்புரை :

சித்தம் தேறும் - மனந்தெளிவாள் . செறிவளை - கையில் செறித்த வளையல்கள் . சிக்கெனும் - கையில் கழலாது செறிந்து பொருந்தும் ; மகிழ்ச்சியால் உடம்பு பூரிக்க வளைகழலாது தங்கும் என்றபடி . பச்சை - பசலை . என் பைங்கொடி - என் அன்பு மகளாகிய பசிய கொடிபோன்ற பச்சிளம் பருவத்தாள் . பால்மதி வைத்த என்க . மா - சிறந்த . கொத்தினிற் பொலிகொன்றை - கொத்துக்களாய் மலர்ந்து பொலிவுறும் பெருமான் சூடிய கொன்றைமாலை . கொடுக்கில் - தருவாரேயானால் . கொன்றை கொடுக்கில் சித்தம் தேறும் என முன்னே கூட்டிப் பொருள் காண்க . செவிலி கூற்று .

பண் :

பாடல் எண் : 3

அண்டர் வாழ்வும் அமர ரிருக்கையும்
கண்டு வீற்றிருக் குங்கருத் தொன்றிலோம்
வண்டு சேர்மயி லாடு துறையரன்
தொண்டர் பாதங்கள் சூடித் துதையிலே.

பொழிப்புரை :

வண்டுகள் சேர்ந்த மயிலாடுதுறைத் தலத்து இறைவனுக்குத் தொண்டுசெய்யும் அடியார் திருப்பாதங்களைச் சூடிச் செறிந்துகொண்டால் , தேவ உலக வாழ்வும் , தேவர்களது பதவி இன்பங்களும் கண்டு வீற்றிருக்கும் கருத்து எமக்குச் சிறிதும் இல்லை .

குறிப்புரை :

அண்டர் வாழ்வு - தேவர் பதவி . அமரர் இருக்கை - இங்கு அயன்மால் பதவிகள் . கண்டு - அநுபவித்து . வீற்றிருக்கும் கருத்து - தலைமைதோன்ற இருக்கின்ற குறிக்கோள் . ஒன்றிலோம் - ஒன்றும் எங்கள் மனத்து இல்லை . ஒன்றும் - சிறிதும் . அவை பிறவா நெறியாகிய வீடுபேறாகா . நல்வினைப் பயனுள்ள அளவும் துய்த்து அது முடிந்தவுடன் மண்ணிற்பிறக்கும் நிலையுடையன . ` வானேயும் பெறில் வேண்டேன் ` என்றார் மாணிக்கவாசகரும் . பொழிலின்கண் வண்டுசேர் மயிலாடுதுறை என்க . பாதங்கள் - திருவடிமலர்களை . சூடி - தலையிலே சூடி . துதையில் - பொருத்திக்கொள்வோமே யானால் ; அதுவே வீடுபேறு . ஒன்று , முற்றும்மை தொக்கது .

பண் :

பாடல் எண் : 4

வெஞ்சி னக்கடுங் காலன் விரைகிலான்
அஞ்சி றப்பும் பிறப்பும் அறுக்கலாம்
மஞ்சன் மாமயி லாடு துறையுறை
அஞ்சொ லாளுமை பங்க னருளிலே.

பொழிப்புரை :

பெருவீரம் உடையானும் , பெருமைக்குரிய மயிலாடுதுறையில் உறையும் அழகிய சொல்லை உடையானாகிய உமைபங்கனும் ஆகிய பெருமான் அருளினால் வெவ்விய சினத்தை உடையனாய் விரைந்துவரும் காலன் நம்மிடம் விரைய மாட்டான் ; அஞ்சத்தகுவனவாகிய இறப்பும் பிறப்பும் அறுக்கலாம் .

குறிப்புரை :

வெஞ்சினம் - கொடிய கோபம் . விரைகிலான் - விரைந்துவந்து உயிரைக் கொள்ள மாட்டான் ; ` ஆல மிடற்றான் அடியார் என்று அடர அஞ்சுவர் ` என்றார் பின்னும் . அஞ்சு இறப்பும் - அஞ்சுதற்குரியதாகிய இறப்பு . ` யானேதும் பிறப்பஞ்சேன் இறப்பதனுக்கு என்கடவேன் ` என்றார் மணிவாசகர் . அறுக்கலாம் - நீக்கிக் கொள்ளலாம் . மஞ்சன் , மைந்தன் என்பதன் போலி . அஞ்சொலாள் உமை - அஞ்சொலாளாகிய உமை . இத்தலத்து இறைவி திருப்பெயர் அஞ்சொல்நாயகி . அஞ்சொல் நாயகி அஞ்சல் நாயகியாய் அதற்கேற்ப அபயாம்பிகை என மொழி பெயர்க்கப் பெற்று ( அபயந்தருபவள் என்ற பொருளில் ) வழங்கி வருகிறது .

பண் :

பாடல் எண் : 5

குறைவி லோங்கொடு மாநுட வாழ்க்கையால்
கறைநி லாவிய கண்டனெண் தோளினன்
மறைவ லான்மயி லாடு துறையுறை
இறைவன் நீள்கழ லேத்தி யிருக்கிலே.

பொழிப்புரை :

திருநீலகண்டனும் , எட்டுத் தோளினனும் , வேதம் வல்லவனுமாகிய மயிலாடுதுறை உறையும் இறைவன் நீண்ட கழல்களை ஏத்தி இருந்தால் , கொடிய மானிட வாழ்க்கையால் வருகின்ற குறைவு சிறிதும் இல்லாதவராவோம் .

குறிப்புரை :

கொடு - தீய . மீண்டும் மீண்டும் பிறவிக்கேதுவாய வினை தேடலால் தீயது என்றார் . நீள் கழல் - அழிவில்லாத திருவடிகளை ; ஏத்தியிருக்கும் பிறவி வாய்க்குமானால் அம்மானுட வாழ்க்கையால் வினை தேடுதலாகிய குறையிலை என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 6

நிலைமை சொல்லுநெஞ் சேதவ மென்செய்தாய்
கலைகள் ஆயவல் லான்கயி லாயநன்
மலையன் மாமயி லாடு துறையன்நம்
தலையின் மேலும் மனத்துளுந் தங்கவே.

பொழிப்புரை :

கலைகளை ஆய வல்லவனும் , கயிலாயமலை உடையவனுமாகிய பெருமானின் நிலையை சொல்லும் நெஞ்சமே ! பெருமைக்குரிய மயிலாடுதுறை இறைவன் நம்தலையின் மேலும் மனத்துள்ளும் தங்குதற்கு எத்துணைப் பெருந்தவம் நீ செய்துள்ளாய் !

குறிப்புரை :

நிலைமை சொல்லு நெஞ்சே - நெஞ்சே ! உன் தவத்தின் நிலைமையை உண்மையாக எனக்குச் சொல் . கலைகளாய என்பதற்குக் கலைகள் ஆயன எனவும் ஆய்வதற்கு எனவும் பொருள் கொள்க . கயிலாயநன் மலையன் - திருக்கயிலாயத் திருமலையிலே எழுந்தருளியிருப்பவன் . மயிலாடுதுறையன் தலையின் மேலும் மனத்துள்ளும் எழுந்தருளும் வண்ணம் என்ன தவத்தைச் செய்தாய் சொல் என்று நெஞ்சை விளித்துக்கேட்கும் முறையில் அமைந்தது . உள்ளும் புறமும் வழிபடல் குறிப்பு .

பண் :

பாடல் எண் : 7

நீற்றி னான்நிமிர் புன்சடை யான்விடை
ஏற்றி னான்நமை யாளுடை யான்புலன்
மாற்றி னான்மயிலாடு துறையென்று
போற்று வார்க்குமுண் டோபுவி வாழ்க்கையே.

பொழிப்புரை :

திருநீறணிந்தவனும் , நிமிர்தலுற்ற பொலிவுற்ற சடையினனும் , விடையாகிய ஏற்றினை உடையவனும் , நம்மை ஆளுடையவனும் , புலன்களின் நெறியை மாற்றியவனுமாகிய மயிலாடுதுறை என்று போற்றுகின்ற அடியார்கட்குத் துயரம் மிகுந்த இவ்வுலக வாழ்க்கை உண்டோ ?

குறிப்புரை :

நிமிர் - நீண்ட . புன் - மெல்லிய . புலன் மாற்றினான் - ஐம்புல அவாவை நீக்கியவன் . புவி வாழ்க்கை - மண்ணுலக வாழ்க்கை ; பிறப்பு எனினுமாம் .

பண் :

பாடல் எண் : 8

கோலும் புல்லு மொருகையிற் கூர்ச்சமும்
தோலும் பூண்டு துயரமுற் றென்பயன்
நீல மாமயி லாடு துறையனே
நூலும் வேண்டுமோ நுண்ணுணர்ந் தோர்கட்கே.

பொழிப்புரை :

நீல நிறம் உடைய கரிய மயில்கள் ஆடும் துறையினை உடையவனே ! முக்கோலும் , தருப்பைப்புல்லும் , ஒரு கையில் கூர்ச்சமும் , தோலும் பூண்டு துயரம் அடைந்து பயன் யாது ? நுண்ணுணர்வுடையோர்க்கு நூலும் வேண்டுமோ ?

குறிப்புரை :

கோல் - மூன்று கிளைவடிவாயகோல் . அல்லது யோக தண்டம் . இது அந்தணர்க்குரியதாதலை ` நூலேகரகம் முக்கோல் மணையே ஆயுங்காலை அந்தணர்க்குரிய ` ( தொல் , பொருள் . 615) ` முக்கோல்கொள் அந்தணர் ` ( கலித் ) என்பன முதலியவற்றால் அறியலாம் . புல் - தருப்பைப்புல் . கூர்ச்சம் - தர்ப்பை நுனிகளை முடிந்தது ; உயிரையோ கடவுளையோ ஆவாகனம் செய்தற்குரியது . தோலும் பூண்டு - மான்தோல் உடுத்து அல்லது பூணூலில் முடித்து . துயரமுற்று - வருந்தி . நுண்ணுணர்ந்தோர்கட்கு நூலும் வேண்டுமோ - மெய்ப்பொருளை நுணுகி உள்ளவாறறிந்த ஞானிகளுக்குச் சாதனங்கள் வேண்டாம் என்பதைக் குறிப்பது . ஞானியர்கள் சாத்திய மடைந்தவர் ; அவர்களுக்குச் சாதனங்கள் தேவையில்லை என்பதாம் . முக்கோல் முதலியவற்றை உடையவர்களே வேதமோதற்குரியவர் எனப்படுவதால் அவ்வுரிமையைப் பெற்றும் இறைவனை உணராதார்க்குப் பயன் இல்லை என்பதாம் .

பண் :

பாடல் எண் : 9

பணங்கொ ளாடர வல்குற் பகீரதி
மணங்கொ ளச்சடை வைத்த மறையவன்
வணங்கு மாமயி லாடு துறையரன்
அணங்கொர் பால்கொண்ட கோல மழகிதே.

பொழிப்புரை :

படத்தினைக்கொண்டு ஆடுகின்ற அரவனைய அல்குலை உடைய கங்கையை , மணம்கமழும்படி சடையின் கண் வைத்த மறைவடிவானவனும் , வணங்கியெழும் மயிலாடுதுறை உறைபவனுமாகிய இறைவன் அம்மையினை ஒருபாகத்தே கொண்டு அருள்செய்யும் திருக்கோலம் மிக அழகியதாகும் .

குறிப்புரை :

பணம் - பாம்பின் படம் . ஆடு - ஆடுகின்ற . அரவு - அரவுபோன்ற ; அரவுகொள் பணம்போன்ற அல்குல் என்க . பகீரதி - கங்கை . மணங்கொள - அவள் தன்னை மணம் புரிந்துகொள்ள . வணங்கு மாமயிலாடுதுறை ; அணங்கு எனப்பின்னர் வருதலால் இங்கு அதனைக் கூறாது வணங்கு என்றே கூறினார் . அம்பிகை மயில் உருக்கொண்டு பெருமானை வழிபட்டாள் என்பது தலபுராணம் . வணங்கும் பார்வதிதேவியாகிய மாமயிலாடுதுறை என்றார் . அணங்கு - பார்வதி . கோலம் - தோற்றப் பொலிவு .

பண் :

பாடல் எண் : 10

நீணி லாவர வச்சடை நேசனைப்
பேணி லாதவர் பேதுற வோட்டினோம்
வாணி லாமயி லாடு துறைதனைக்
காணி லார்க்குங் கடுந்துய ரில்லையே.

பொழிப்புரை :

நீண்ட நிலவினையும் , அரவத்தையும் சடையில் விரும்பிச் சூடியுள்ளவனைப் பேணாதவர் பேதுறும்படி விலக்கினோம் ; ஒளிபொருந்திய மயிலாடுதுறையினைக் காணில் , ஆர்க்கும் கடுந்துயரங்கள் இல்லை .

குறிப்புரை :

நேசன் - அன்பனை . பேணிலாதவர் - விரும்பாதவர் . பேதுற - துன்புற . ஓட்டினோம் - தீர்க்கச்செய்தோம் . வாள்நிலா - ஒளி நிலவும் புகழ் . காணில் - தரிசித்தால் . கடுந்துயர் - இறப்பு முதலிய மிக்க துன்பங்கள் .

பண் :

பாடல் எண் : 11

பருத்த தோளும் முடியும் பொடிபட
இருத்தி னானவ னின்னிசை கேட்டலும்
வரத்தி னான்மயி லாடு துறைதொழும்
கரத்தி னார்வினைக் கட்டறுங் காண்மினே.

பொழிப்புரை :

இராவணனது பருத்த தோள்களும் முடிகளும் தூளாகுமாறு இருத்தினவனும் , அவனது இன்னிசையைக் கேட்டலும் வரம் அருளியவனும் ஆகிய பெருமானை , மயிலாடுதுறையில் தொழும் கரத்தினை உடையவர்கள் வினை , கட்டற்றுப்போகும் காண்பீராக ;.

குறிப்புரை :

பருத்த - பெரிய. பொடிபட - சிதற. வரத்தினான் - நாளும், வாளும், பெயரும் வரமாகத் தந்தவன். கரத்தினார் - கையை உடையவர், கருத்தினார் எனவும் பாடம், வினைக்கட்டு - இருவினைப் பந்தபாசங்கள். அறும் - முழுதும் நீங்கும்.

பண் :

பாடல் எண் : 1

வண்ண மும்வடி வுஞ்சென்று கண்டிலள்
எண்ணி நாமங்க ளேத்தி நிறைந்திலள்
கண்ணு லாம்பொழில் சூழ்கழிப் பாலையெம்
அண்ண லேயறி வானிவள் தன்மையே. 

பொழிப்புரை :

கழிப்பாலை இறைவனின் நிறம் வடிவம் முதலியவற்றைச்சென்று நேரே கண்டிலள். அவன் திருநாமங்களை எண்ணினாளில்லை. காணாமலே காதல்கொண்டு பிதற்றும் இவள் தன்மையைப் பொழில் சூழ்ந்த கழிப்பாலை இறைவனே அறிவான்.

குறிப்புரை :

வண்ணம் - நிறம். வடிவு - உருவம். சென்று - கழிப் பாலைக்குச் சென்று. கண்டிலள் - நேரே காணவில்லை. காணாமலே காதல் கொண்டாள். எண்ணி - மனத்தில் கழிப்பாலை இறைவனையே நினைத்து. நாமங்கள் ஏத்தி - அவன் திருப்பெயர்களைப் பலகாலும் சொல்லித் தோத்திரித்து. நிறைந்திலள் - மனவமைதி கொள்ளாதவளா யிருந்தாள். அல்லது எண்ணுதலிலும் சொல்லுதலிலுமே மனவமைதி கொள்ளாதவளாயினாள். அவனைக் கூடுதற்கு விழைகிறாள் என்பது குறிப்பு.
கண் - இடம். உலாம் - பொருந்திய. கழிப்பாலைப் பெருமான்மேல் காதல் கொண்டு வருந்தும் ஒருத்தியை ஆற்றுவிக்கக் கருதும் செவிலி கூற்று.

பண் :

பாடல் எண் : 2

மருந்து வானவ ருய்யநஞ் சுண்டுகந்
திருந்த வன்கழிப் பாலையு ளெம்பிரான்
திருந்து சேவடி சிந்தையுள் வைத்திவள்
பரிந்து ரைக்கிலு மென்சொற் பழிக்குமே.

பொழிப்புரை :

தேவர்கள் அமிர்தத்தை உண்டு உய்யத் தான் நஞ்சினை உண்டு உகந்து இருப்பவனும் வலிய கழிப்பாலையில் வீற்றிருக்கும் எம்பெருமானுமாகிய இறைவனின் சேவடிகளைச் சிந்தையுள் வைத்து யான் பரிந்து உரைத்தாலும், இவள் என் சொல்லைப் பழிக்கின்றாள்.

குறிப்புரை :

மருந்து வானவர் - அமுதத்தை விரும்பிய தேவர். உய்ய உகந்து - பிழைக்கும்படி விரும்பி. நஞ்சு உண்டு அதனால் தீங்கின்றி மகிழ்ந்திருந்தவன் என்க. திருந்துசேவடி - திருத்தமுற்றுச் சிவந்திருக்கும் திருவடி. பரிந்துரைக்கிலும் - அவளது நிலைநோக்கி வருந்தி அதைத் தீர்க்கும்வழி கூறினும். என் சொல் - என் அறிவுரைகளை. பழிக்கும் - பழித்துக் கூறுவாள். \\\\\\\"மாதியன்று நீதிதான்சொல நீயெனக்கு ஆர் எனும்\\\\\\\" (தி.5 ப.45. பா.1) என்னும் பாடற் கருத்தோடு ஒப்பிடுக.

பண் :

பாடல் எண் : 3

மழலை தான்வரச் சொல்தெரி கின்றிலள்
குழலின் நேர்மொழி கூறிய கேண்மினோ
அழக னேகழிப் பாலையெம் மண்ணலே
இகழ்வ தோவெனை யேன்றுகொ ளென்னுமே.

பொழிப்புரை :

குழல் இசை போன்ற மொழியினை உடைய இவள், மழலைச்சொல்லே கிளக்கும் இயல்பினள்; தெரியுமாறு சொற்களைப்பேசா இயல்பினளாய்க் கூறிய மொழிகளைக் கேட்பீர்களாக; \\\\\\\"அழகனே! கழிப்பாலையில் வீற்றிருக்கும் எம் தலைவனே! என்னை இகழ்வதோ? ஏற்றுக்கொள்\\\\\\\" என்கின்றாள்.

குறிப்புரை :

மழலைதான்வர - பேசுங்கால் மழலை மொழியே வெளிவர. சொல் - செவ்விய சொற்களை. தெரிகின்றிலள் - பேசுதற்கு அறியாதவளாயுள்ளாள்; மிக இளையள் என்றது. குழலின் நேர்மொழி - வேய்ங்குழலை ஒத்து இன்பம்தரும் மொழியினை உடையாள்; அன்மொழித்தொகை. கூறிய - கூறிய சொற்களை. கேண்மினோ - கேளுங்கள். ஏன்றுகொள் - ஏற்றுக்கொள்வீராக. என்னும் - என்று சொல்லும். அவள் கூறியன பின்னிரண்டு வரிகள்.

பண் :

பாடல் எண் : 4

செய்ய மேனிவெண் ணீறணி வான்றனை
மைய லாகி மிதக்கில ளாரையும்
கைகொள் வெண்மழு வன்கழிப் பாலையெம்
ஐய னேயறி வானிவள் தன்மையே. 

பொழிப்புரை :

சிவந்த மேனியும், அதில் வெண்ணீறு அணியும் கோலமும் உடைய சிவபெருமானின்மேல் மையல் உடையவளாகி, இவள் ஆரையும் மதிக்கிலள்; கையிற் பிடித்த வெண்மழுவினனும், கழிப்பாலையில் உறைவானும் ஆகிய இறைவனே இவள் தன்மையை அறிவான்.

குறிப்புரை :

மையலாகி - மயக்கங்கொண்டவளாகி. ஆரையும் மதிக்கிலள் என்க. தாயார் சொல்லையும் ஏற்றுக்கொள்ளாதவள் என்பதாம். ஐயன் - அழகியன்.

பண் :

பாடல் எண் : 5

கருத்த னைக்கழிப் பாலையுள் மேவிய
ஒருத்த னைஉமை யாளொரு பங்கனை
அருத்தி யாற்சென்று கண்டிட வேண்டுமென்
றொருத்தி யாருள மூசல தாடுமே. 

பொழிப்புரை :

ஒருத்தியின் உள்ளம், கருத்தின்கண் இருப்பவனும், கழிப்பாலையுள் எழுந்தருளியிருக்கும் ஒப்பற்றவனும், உமையாளை ஒருபங்கில் உடையவனும் ஆகிய பெருமானை விருப்பத்தாற்சென்று கண்டிடவேண்டும் என்று ஊசலாடுகிறது.

குறிப்புரை :

கருத்தனை - தலைவனை. அருத்தி - மிக்கவிருப்பம். ஒருத்தி - ஒரு பெண். ஆர் உள்ளம் - நிறைந்த உள்ளம். ஊசலாடும் - அலையும்; மனம் தலைவனைக்காண முன்னே இழுக்கவும் பிறர் காணில் நகைப்பர் என்னும் நாணம் பின்னே இழுக்கவும் தடுமாறுதல்.

பண் :

பாடல் எண் : 6

கங்கை யைச்சடை வைத்து மலைமகள்
நங்கை யையுட னேவைத்த நாதனார்
திங்கள் சூடித் திருக்கழிப் பாலையான்
இங்கு வந்திடு மென்றிறு மாக்குமே. 

பொழிப்புரை :

இப்பெண், சடையிற் கங்கையை வைத்து மலை மகளாகிய நங்கையைத் தன்னொரு பங்கில் வைத்த இறைவனாகிய திருக்கழிப்பாலைப் பெருமான் இளம்பிறை சூடி இங்குத் திருவுலாப் போதற்கு எழுந்தருள்வான் என்று இறுமாப்பு அடைகின்றாள்.

குறிப்புரை :

மலைமகள் நங்கை - பார்வதி. இங்குவந்திடும் - என்னைத்தேடி இங்கே ஆசையோடு வருவான் என்று சொல்லிப் பெருமையடைவாள். இருவரையும் கொண்டவர் என்னையும் கொள்வர் என்பது குறிப்பு.

பண் :

பாடல் எண் : 7

ஐய னேயழ கேயன லேந்திய
கைய னேகறை சேர்தரு கண்டனே
மையு லாம்பொழில் சூழ்கழிப் பாலையெம்
ஐய னேவிதி யேயரு ளென்னுமே. 

பொழிப்புரை :

இவள், \\\\\\\"தலைவனே! அழகனே! தழலை ஏந்திய கரத்தவனே! திருநீலகண்டனே! மேகங்கள் உலாவுகின்ற பொழில் சூழ்ந்த கழிப்பாலையில் வீற்றிருக்கும் எம் அழகியவனே! நன்மை தீமைகளை விதிப்பவனே! அருள்வாயாக!\\\\\\\" என்று கூறுகின்றாள்.

குறிப்புரை :

மையுலாம் - அடர்ந்து செறிந்திருத்தலால் கருமை உலாவும். ஐயனே அருள் விதியே என மாற்றுக. விதியே - இது முறையேயாகும். அழகே அனலேந்திய - அழகிதாக அனலை ஏந்திய எனலுமாம்.

பண் :

பாடல் எண் : 8

பத்தர் கட்கமு தாய பரத்தினை
முத்த னைமுடி வொன்றிலா மூர்த்தியை
அத்த னையணி யார்கழிப் பாலையெம்
சித்த னைச்சென்று சேருமா செப்புமே. 

பொழிப்புரை :

இவள், அன்பர்கட்கு அமுதாயுள்ள மேலானவனை, முத்தியை அளிப்பவனை, முடிவு ஒன்று இல்லாத மூர்த்தியை, தலைவனை, அழகு நிரம்பிய கழிப்பாலையில் வீற்றிருப்பவனாகிய என் சித்தத்தவனைச் சென்று சேருமாறு ஒரு நெறி எனக்குச் செப்புவீர்களாக!\\\\\\\\\\\\\\\" என்கின்றாள்.

குறிப்புரை :

அமுதாய - அமுதம் போன்றவனாகிய. பரத்தினை - மேலானவனை. செப்பும் - சொல்வீராக. சித்தன் - எல்லாம் செய்ய வல்லவன்; சின்மயன் என்றுமாம்.

பண் :

பாடல் எண் : 9

* * * * * * * * *

பொழிப்புரை :

* * * * * * * * *

குறிப்புரை :

* * * * * * * * *

பண் :

பாடல் எண் : 10

பொன்செய் மாமுடி வாளரக் கன்தலை
அஞ்சு நான்குமொன் றும்மிறுத் தானவன்
என்செ யான்கழிப் பாலையு ளெம்பிரான்
துஞ்சும் போதும் துணையென லாகுமே. 

பொழிப்புரை :

பொன்னாற் செய்யப்பட்ட முடியணிந்தவனும், வாளுடையவனுமாகிய இராவணன் தலைகள் பத்தும் இறுத்தவன்! கழிப்பாலையுள் எம் தலைவன் என்ன செய்யாதவன்? ஆதலின் அப்பெருமானே தூங்கும்போதும் நமக்குத் துணை எனற்குப் பொருந்தியவன் ஆவன்.

குறிப்புரை :

பொன்செய் மாமுடி - பொன்னால் செய்த பெரிய கிரீடம். என்செயான் - என்ன செய்ய வல்லவன் அல்லன். துஞ்சும்போதும் - இறக்கும்போதும்; உறங்கும்போதும் எனலுமாம். துணை எனல் - துணை என்று சொல்லுதல். ஆகும் - பொருந்தும். அவத்தைகள் பத்தில் சாக்காடு என்னும் நிலையை அடைந்த இடத்தும் என்றபடி.

பண் :

பாடல் எண் : 1

உடையர் கோவண மொன்றுங் குறைவிலர்
படைகொள் பாரிடஞ் சூழ்ந்தபைஞ் ஞீலியார்
சடையிற் கங்கை தரித்த சதுரரை
அடைய வல்லவர்க் கில்லை அவலமே.

பொழிப்புரை :

கோவண உடையினரும் , ஒன்றும் குறைவில்லாதவரும் , படைக்கலங்களைக்கொண்ட பூதகணங்கள் சூழ்ந்த திருப்பைஞ்ஞீலித் திருத்தலத்தில் எழுந்தருளியவரும் ஆகிய சடையிற் கங்கையை வைத்த சதுரப்பாடு உடைய பெருமானை அடையும் வல்லமை உடைய அன்பர்களுக்குத் துன்பங்கள் இல்லை .

குறிப்புரை :

ஒன்றும் குறைவிலர் - கோவண ஆடையராயினும் ஒன்றாலும் குறையுடையரல்லர் . பாரிடம் - பூதகணங்கள் . படை கொள் - படையாக அமைந்த ; பைஞ்ஞீலியார் என்க . சூழ்ந்த - வலம் செய்யப் பெற்ற . சதுரர் - சதுரப்பாடுடையவர் . உலகமெல்லாம் பரவி மூடி அழிக்க வல்லதாக வந்த கங்கையைப் பனித்துளி போலச் சடையில் தரித்தமைபோல்வன சதுரப்பாடுகள் . ஞீலி - ஒருவகை வாழையால் பெற்ற பெயர் .

பண் :

பாடல் எண் : 2

மத்த மாமலர் சூடிய மைந்தனார்
சித்த ராய்த்திரி வார்வினை தீர்ப்பரால்
பத்தர் தாந்தொழு தேத்துபைஞ் ஞீலியெம்
அத்த னைத்தொழ வல்லவர் நல்லரே.

பொழிப்புரை :

ஊமத்தம் மலர்களைச் சூடிய பெருவீரரும் , சித்தராகத் திரிபவரும் , அன்பர் பலர் தொழுதேத்தும் பைஞ்ஞீலியில் உறையும் அத்தரும் , தொழுவார் வினை தீர்ப்பவரும் ஆகிய அப் பெருமானைத் தொழும் வல்லமை உடையவர் நல்லவர் ஆவர் .

குறிப்புரை :

மத்தமாமலர் - ஊமத்தமாகிய சிறந்த மலர் . சித்தராய் - சித்தத்தில் வைத்தவர்களாய் . வினைதீர்ப்பரால் என்பதிலுள்ள ஆல் அசை . அத்தன் - தலைவன் , தந்தை .

பண் :

பாடல் எண் : 3

விழுது சூலத்தன் வெண்மழு வாட்படைக்
கழுது துஞ்சிருள் காட்டகத் தாடலான்
பழுதொன் றின்றிப் பைஞ்ஞீலிப் பரமனைத்
தொழுது செல்பவர் தம்வினை தூளியே.

பொழிப்புரை :

நிணம் பொருந்திய சூலத்தையும் , வெண் மழு வாளையும் படைக்கலமாக உடையவனும் , பேய்களும் தூங்குகின்ற நள்ளிருளில் சுடுகாட்டில் ஆடலை உடையவனும் , பைஞ்ஞீலியில் உறையும் பரமனும் ஆகிய பெருமானைப் பழுது ஒன்றும் இன்றித் தொழுது செல்பவர் வினைகள் பொடியாகும் .

குறிப்புரை :

விழுது - நெய் எனலுமாம் . மழுவாள்படை - ஒளி பொருந்திய மழுவாயுதம் . கழுது - பேய் . துஞ்சு - உறங்கும் . இருள் - ஊழி . பழுது - குற்றம் . தூளி - பொடியாம் .

பண் :

பாடல் எண் : 4

ஒன்றி மாலும் பிரமனுந் தம்மிலே
நின்ற சூழ லறிவரி யானிடம்
சென்று பாரிட மேத்துபைஞ் ஞீலியுள்
என்றும் மேவி யிருந்த அடிகளே.

பொழிப்புரை :

திருமாலும் பிரமனும் தம்மிலே ஒன்றித் தேட முற்பட்டும் திருவடியும் திருமுடியும் நின்ற சூழல் அறிய அரியவனாய் விளங்கிய பெருமான் வீற்றிருக்கும் இடம் , பூதங்கள் சென்று ஏத்துகின்ற பைஞ்ஞீலியாகும் . இத்தலத்திலேயே அடிகள் என்றும் மேவியிருப்பது .

குறிப்புரை :

ஒன்றி - கூடி . தம்மிலே ஒன்றி எனமாறுக . நின்றசூழல் - அளவுபட்ட நின்ற இடம் . அறிவரியான் - அறிதற்கரியவன் . பார் இடம் - பூமியாகிய இடம் எனலுமாம் . இடம் சென்று - எழுந்தருளி யிருக்குமிடத்திற் சென்று , அடிகள் அறிவரியான் என்க .

பண் :

பாடல் எண் : 5

வேழத் தின்னுரி போர்த்த விகிர்தனார்
தாழச் செஞ்சடை மேற்பிறை வைத்தவர்
தாழைத் தண்பொழில் சூழ்ந்தபைஞ் ஞீலியார்
யாழின் பாட்டை யுகந்த அடிகளே.

பொழிப்புரை :

வேழத்தின் தோலை உரித்துப் போர்த்த விகிர்தரும் , செஞ்சடைமேல் தாழுமாறு பிறை வைத்தவரும் , தாழைகள் நிறைந்த குளிர்ந்த பொழில்கள் சூழ்ந்த பைஞ்ஞீலித் தலத்து உறைபவரும் ஆகிய பெருமான் யாழ்க்குப் பொருந்திய பாடலை உகந்த அடிகள் ஆவர் .

குறிப்புரை :